ADS 468x60

22 June 2011

இதுதான் உலகம் இதுதான் வாழ்க்கை.

நான் பார்த்த வரையில் உலகத்தில் உள்ள அத்தனை பேரும,; மொழி மாறினாலும் அர்த்தம் மாறாமல் துயரத்துடன் எழுப்புகின்ற கேள்வி, 'ஆண்டவன் எனக்கு மட்டும் ஏன் இத்தனை கஸ்ட்டங்களைக் கொடுக்கணும்?' இந்த கேள்வி கேட்க்கப்படும் போதெல்லாம் நான் படித்த கதை ஒன்று ஞாபகம் வருகிறது.

அது ஒரு கிராமம், சிறுவன் ஒருவன் ஏரிக்கரையில் விளையாடப் போகிறான், அப்போது 'என்னைக் காப்பாற்று காப்பாற்று' என்று ஒரு அலரல். ஆற்றோரத் தண்ணீரில் வலைக்குள் சிக்கியிருக்கும் முதலை ஒன்று சிறுவனைப் பார்த்து பரிதாபமாகக் கத்துகிறது. 'உன்னை வலையில் இருந்து விடுவித்தால் நீ என்னை விழுங்கி வீடுவாய்' நான் மாட்டேன் எனறு முதலையை காப்பாற்ற மறுக்கிறான் சிறுவன்.

20 June 2011

கன்னியின் மடியில் சாய்வதும் இன்பம்..


இரவின் கண்ணீர்
பனித்துளியாகும்
முகிலின் கண்ணீர்
மழைத்துளியாகும்
இயற்கை அழுதால்
உலகம் செழிக்கும்
மனிதன் அழுதால்
இயற்கை சிரிக்கும்.

அன்னையின் கையில்
ஆடுவதின்பம்
கன்னியின் கையில்
சாய்வதும் இன்பம்
தன்னை அறிந்தால்
உன்மையில் இன்பம்
தன்னலம் மறந்தால்
பெரும் பேரின்பம்..

19 June 2011

கண்ணகி இலக்கிய விழா.

"மழைக்கு வர்ணன், காற்றுக்க வாயு துன்பத்தில்
திளைக்கும் உலகை காப்பது விஸ்னு

கற்புக்கு அரசி கண்ணகி தானே.....
உலகமே உணரும் வண்ணம் உன்மையை உரைத்த தாயி
ஊரெல்லாம் குடியிருந்து உலகாழ்வது அழகு.
ஊருக்கு உண்மை அழகு
உன்மைக்கு பெண்மை அழகு- அந்தப்
பெண்மைக்கு கண்ணகிதான் அழகு"

கண்ணகி தனிப்பெரும் இலக்கிய, ஒழுக்க, தமிழ் பண்பாடுகளின் ஒட்டுமொத்த வடிவமாகத் திகழும் ஒரு படைப்பாகும். இதனால்தான் இன்றும் குறிப்பாக தமிழர்கள் வாழ் இலங்கையின் எல்லாப்பாகங்களிலும் அவளுக்கு விழா எடுத்து வருவது குறிப்பிடத்தக்கது. இருந்தும் பொதுவாக விழாக்கள், நிகழ்வுகள் அவற்றைப்பாதுகாப்பதற்க்கான முனைப்புகள் இதுவரை எடுக்கப்படவில்லை காரணம் மூன்று தசாப்தகால யுத்தம், அனர்த்தங்கள், அரசியல் பலவீனம் என்பன போன்ற இன்னோரன்ன காரணங்களை சொல்லலாம். இவற்றை உணர்ந்த மட்டக்களப்பு வாழ் அறிஞ்ஞர்கள், கலைஞர்கள் சமுகம் பெருவளவிலான முனைப்பில் இதனை இப்பொழுது அழகாக திட்டமிட்டு நடத்துகின்றனர்.

13 June 2011

அன்னையைப் போல் ஒரு தெய்வமில்லை...

'அன்னையைப் போல் ஒரு தெய்வமில்லை, அவள் அடி தொழ மறுப்பவர் மனிதர் இல்லை'  அன்னை வர்ப்பினில்தான் ஒரு பிள்ளையின் இலட்சியம், ஆழுமை, மனப்பாங்கு விருத்தி, தலைமைத்துவம் என்று எல்லாம் அடங்கி இருக்கின்றது என்பதை பறை சாற்றும் வகையில் ஒரு உன்னத பணியை கிழக்குப்பல்கலைக்கழக சிரேஸ்ட்ட விரிவுரையாளரும் மற்றும் சமுகத்தொண்டனுமான திரு ஞா.தில்லைநாதன் அவர்களின் தலைமையில், 11 யூன் 2011 அன்று கிழக்குப்பல்கலைக்கழக பிரதான மண்டபத்தினில் அன்னையர் கௌரவிப்பு நிகழ்வு, கலைப்பீட சிறப்பு கற்கை மாணவர்களின் உறுதுணையுடன் நடத்தப்பட்டது. அதிதிகளாக கலைப்பீடாதிபதி பேராசிரியர் மா.செல்வராசா, சிரேஸ்ட்ட விரிவுரையாளர் ஜெய்சங்கர் மற்றும் பிரதிப்பதிவாளர் மும்தாஜ் ஆகியோருடன் மாணவர்களின் தாய்மார், மாணவர்கள் என அனைவரும் அழைக்கப்பட்டிருந்தனர்...... 

இதில் மானவர்களின் அன்னையர்கள் அவர்களின் முன்னே, இப்பிள்ளைகளை பெற்றெடுத்த பெருமைக்காக நினைவுச்சின்னம் வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டது எல்லோரயும் மனம் நெகிழ வைக்கும் ஒரு பெறுமதி மிக்க நிகழ்வாக இருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது. வாழும்போதே போற்றுதல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு இது ஒரு எடுத்துக்காட்டு. அங்கு அவர்களின் பிள்ளைகளின் செயற்பாடுகள், கல்வி நிலை, அவர்கள் மீது அன்னையர்கள் எடுக்கவேண்டிய கருசனைகள் என்பனவும் சிலாகிக்கப்பட்டதுடன்.  மாணவர்கள் விரிவுரையாளர்களின் கவிதை, பேச்சு, இன்னோரன்ன நிகழ்வுகளும் சேர்த்து அவையை களைகட்ட வைத்தமை சிறப்பு. இதில் பாராட்டுகளும் வாழ்துகளும் அதன் ஒருங்கிணைப்பாளர் தில்லைநாதனுக்கே சேரவேண்டும்.

புத்தக வெளியீடு
அன்னயர் தின சிறப்பு மலர் வெளியீடு ஒன்று இடம்பெற்றது. இதில் விரிவுரையாளர்கள் மற்றும் மாணவர்களின் சிறப்பான ஆக்கங்களை உள்ளடக்கமாக் கொண்டிருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.. இதன் ஆசிரியராக செல்வி நிஸாந்தினி, 3ம் வருட சமுகவியல் சிறப்பு கற்கை மாணவி இருந்து நெறிப்படுத்தி வெளியிட்டமை குறிப்பிடத்தக்கது. இதன்போது இம்மலரின் முதல் பிரதியினை சிறப்பு அதிதியாகக் கலந்து கொண்ட பேராசிரியரும், கலைப் பீடாதிபதியுமான மா.செல்வராசா அவர்கள் பெற்றுக்கொள்ள அடுத்த பதிவு பிரதிப்பதிவாளர் மும்தாஜ் அவர்கள் பெற்றுக்கொண்டார்.

ஓளிந்து கிடக்கும் திறமைகளை தோண்டி எடுத்து, மாணவர்களின் இயலுமைகளை அவர்களது தாய்மாரின் முன்னே அறியப்படுத்தி. வாழ்க்கையின் ஒளி பொருந்திய பாதைக்கான வழிகளாக விரியச் செய்யும் ஒரு ஜனரஞ்சக சமுகமயமாக்கல் செயற்பாட்டியின் முதற்க்கட்டமாக இதனை செய்துள்ளதாக விரிவுரையாளர் ஞா.தில்லைநாதன் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
நினைவகளின் நிழல்கள்...



10 June 2011

கண்ணகிக்கோர் கவியாரம்....

















மின்னல் ஒளிபரப்ப சென்நெல் கதிர் இசைக்க
சோவெனத் தருக்கள் பூத்து சொரிந்து மணம் வீசிநிற்க்க
ஆவெல்லாம் பால் சொரிந்து அழும் பிள்ளை பசிதீர்க்க
தென்னகத்தே கண்ணகித்தாய் வண்ணமதாய் பிறக்கின்றாள்.

மதுரை மானகரம் மங்களமாய் அருள் பரப்ப
எதிரே நின்றபகை எல்லாம் ஒளிந்துவிட
உதிரும் புன்னகை உதட்டினில் ஜொலிக்க
உதித்தாள் பூம்புகார் மண்ணில் உத்தமி

தெய்வக் குழந்தையாய் உதித்த தேவி மானாக்கன்
கையில் மகளாய் மலர்ந்து நின்றாள்
வையகத்தே ஆயிரங்கண்ணாள் அம்பிகை வடிவில்
உய்யவைக்க வந்துதித்தாள் ஊரெல்லாம் நமக்காக

பத்தியால் கொண்ட சித்தியால் பெற்ற வெற்றியால்
உள்ளத்தால் உயர்ந்த எண்ணத்தால் அழகு வண்ணத்தாள்
மெல்லத்தான் மலர்ந்தாள் அழகால் வளர்ந்தாள்
புன்னகைத்தாள் தெய்வத்தைப் பின்னவைத்தாள்
கண்ணகித்தாய் என்று எண்ணவைத்தாள் நம்மையெல்லாம்.

மெல்லத்தான் அழகை சொல்லத்தான் இடையிலில் மாசாத்தான்
மகனாய் வளர்தான் பக்தியில் உயர்ந்தான் சித்திகள் பெற்றான்
இதை சொல்லத்தான் மனதில் எண்ணித்தான் விரைந்தான் மதுரையை அடைந்தான் கோவலன் தந்தை மாசாத்தான்.

இட்டபடி இறைவன் கட்டளைக்கு ஏற்ப்ப கட்டளகி கண்ணகியாள் கட்டளகன் கோவலனை திட்டமிட்டபடி மதரையில் திருமணம் முடித்தனர்.
சட்டங்கள் தவறாமல் தவமயில் கண்ணகியும்
துதித்தாள் கணவனை மதித்தாள் கொண்ட சிறப்பால்
கோவலனும் எதைத்தான் கொடுக்க மறுத்தான் வாழ்வில் சிறந்தான்.....இந்நாளில்....

நெஞ்சில் பட்டதோ ஊழ்வினை தொட்டதோ வாழ்வினை சுட்டதோ
கோவலனை விட்டதோ இல்லை
மஞ்சம் கொண்டதோ மார்க்கம் மாறியதோ மாதேவி ஆசை தேறியதோ மயிலாள் கண்ணகி மதித்த கணவனுக்கு.

இசையில் இழகியதால் இன்பத்தில் பழகியதால்
பிசகாமல் அழகியவள் பின்தொடர்ந்து சென்றதால்
ஆசையில் ஆபரணங்கள் அத்தனையும் விற்றதால்
வசைமொழி கேட்டதால் வாடி நின்றான் கோவலன்.

ஆங்கே மன்னவன் பாண்டியனின் மனைவியின் சிலம்பமும் தொலைந்து போனதுதான் என்னே என்ன ஆச்சரியம்.....
மன்னவன் பாண்டியன் பிடித்தான் கோவலனை அடித்தான் மன்னவனின் வசைகேட்டுத் துடித்தான் தன்நெஞ்சில் தானே கையால் இடித்தான் எண்ணமெல்லாம் துண்டு துண்டாய் ஒடித்தான் கோவலனும்.

பாண்டிமா மன்னவனின் பாவத்தில் கொன்ற செய்தி கேட்ட காலத்தின் காவல் நாயகி, ஞாலத்தின் கற்ப்புக்கரசி, உன்மையை மட்டும் உரைக்கும் உத்தமி, நன்மையை நலமாய் நல்கிடம் மாது என் செய்தாள் தெரியுமா?

மதுரை மன்னனின் மாளிகை நோக்கி
மற்றோர் சிலம்பை கையில் தூக்கி
சென்றாள் சினத்தை உடலெங்கும் பரவி
போய்முன் நின்றாள் கணவனை
கொன்றவர் யார் என்று வினவி
வழக்கைத் தொடர்ந்தாள்
வாழ்கைக் கேட்டு தன்
பிழைப்பைக் கெடத்த பெருமன்னன் முன்னே.

மன்னவன் பாண்டியன் மறுத்துரைக்க,
கையில் இருந்த சிலம்பமும் மன்னவனால்
களவாடியதென்ற சிலம்பமும்
ஒன்றென மன்னன் பொய்யில் -என்னை
பழித்துரைத்ததை தையல் கண்ணகியாள,;
அங்கம் சிவசிவக்க பொங்கிவரும் கோபம்
தகதகென்று நெருப்பாய் எரிய
எங்கும் இருக்கும் இறைவன் இருப்பதென்றால்
மன்னன் வாயின் வார்தை பொய் என்றால்
நின்றால் இறைவன் முன்றால்
உன்மை கொன்றால் மதுரை மா நகரே
பத்தி எரிக என்றாள் சிலம்பை வீசி.

மழைக்கு வர்ணன், காற்றுக்க வாயு துன்பத்தில்
திளைக்கும் உலகை காப்பது விஸ்னு
கற்புக்கு அரசி கண்ணகி தானே.....
உலகமே உணரும் வண்ணம் உன்மையை உரைத்த தாயி
ஊரெல்லாம் குடியிருந்து உலகாழ்வது அழகு.
ஊருக்கு உண்மை அழகு
உன்மைக்கு பெண்மை அழகு- அந்தப்
பெண்மைக்கு கண்ணகிதான் அழகு.

வங்கக் கடல் மாலையிட சங்கத்தமிழ்
எதிரொலிக்கும் மங்களத் திருநாடாம் இலங்காபுரியில்,
நீர்த்தாய் குளிர்பரப்ப நிலத்தாய் வளங்கொலிக்கும்
பார்த்தால் பசிதீர்க்கும் பசிஞ்சோலைப் பட்டினமாம் -
மீனினம் பாட்டிசைக்க மானினம் துள்ளியோடும்
வானகம் கறுக்கக் கண்டு மயில்கள் கோலாகலிக்கும,;
பசித்தோரின் முகம் பார்த்து பசிதீர்க்கும் பொன்னாடாம்
மட்டக்களப்பதனில்,

தாமரை மலர்கள் எல்லாம் வாவெனக் கையசைக்கும்,
மாமதுரை பூத்து நின்று வாசம் பரப்பிநிற்கும்
செட்டியார் குலமக்கள் செறிந்திலங்கும் செடடியூரில்
வந்தமர்ந்த மாதுக்கு கையில் தீச்சுடரும், மடியில் மடிப்பிச்சையும்,
தோழில் காவடியும், சொண்டில் அலகும் குத்தி, வசந்தன் வைத்து
கும்மி கரகம் ஆடி, பசிந்தாள் இலையில் பசிஆற்றி குளிர்தில் வைத்து கொண்டாடும் வைகாசி இது வரும் போது ஊரெல்லாம் கைராசி...

06 June 2011

கவலைக்கிடமாகி வரும் மனித வாழ்க்கை.....

மனிதர்கள் என்ன புல்பூண்டு, பூச்சுகள் கூட அழிந்து விடக்கூடாது என்று சட்டம் இயற்றி அவற்றை எல்லாம் பாதுகாத்து வருகின்றனர். ஆனால் இன்று மனித அவலத்தில் மிகமோசமாக இருப்பது வீதி விபத்துக்கள்தான். யுத்தம் போன்று மனித சமுகத்தினையே அச்சுறுத்தும் ஒரு இடர் எனவும், அதனால் வீதி சமிக்ஞைகளை கையாழ்வதில் ஒருமித்த அர்ப்பணிப்பு சாரதிகளுக்கு தேவை எனவும் அண்மையில் நடைபெற்ற வீதி பாதுகாப்பு மாநாட்டில் குறிப்பிட்டிருந்தமை கவனிக்கத்தக்கது.

இலங்கையில் அனைத்துப் பாகத்திலும் சுமார் 150 வீதி விபத்துக்கள் நாள்தோறும் இடம்பெற்று வருவதுடன், இங்கு கணக்கெடுப்பின்படி 2000 ஆண்டு தொடக்கம் 2009 வரையான காலப்பகுதியில் மட்டும் 21,000 உயிர்கள் காவு கொடுக்கப்பட்டுள்ளதோடு, 180,000 பேர் காயமுற்றதுள்ளதுடன், 46,000 பேர் மிகமோசமான பாதிப்புக்குள்ளாகி உள்ளமை கணக்கெடுக்கப்பட்டுள்ளது.

இதில் குறிப்பாக உயிர் இழந்த 65 விகிதமானவர்கள் 16 தொடக்கம் 55 வயதுக்குட்பட்ட உழைக்கும் வர்க்கத்தினர், குடும்பத்தினை வழிநடத்துபவர்கள், அதுபோல் இவர்கள் இலங்கையின் உற்பத்திக்கு பங்குசெலுத்தும் துடிப்புள்ள மனிதவளங்கள் அல்லவா. அதுபோல் இந்த உயிர் இழப்புகள், காயமடைதல் சம்மந்தமாக அரசு வருடாவரும் அநேகமான பணத்தினை மருத்துவச் செலவாக மேற்கொண்டு வருவதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

குறிப்பாக இலங்கையில் 23 விகிதமான வீதி விபத்துகள் சாரதி அனுமதிபத்திரம் இல்லாமல் வாகனங்களைச் செலுத்துபவர்களினால் ஏற்ப்படுகின்றது எனவும், அதிலும் மோட்டார் சைக்கிள் மூலமான விபத்துக்கள் அதிகமாக இடம்பெறுவதுடன் அதற்க்கு அடுத்து லொறி, தனியார் பஸ் வண்டிகள் என்பன் முன்னிலையில் இருக்கின்றது எனவும் கண்டயப்பட்டுள்ளது. இவை வேகமாக வாகனத்தினை செலுத்துதல், வாகனத்தினை பிழையான முறையில் முந்திச் செல்லுதல் மற்றும் திருப்பி எடுத்தல் போன்ற சந்தர்ப்பங்களில்தான் இவை அநேகமாக இடம்பெறுகின்றன. 

இவை எல்லாம் எமக்கு உணர்த்துவது என்னவெனில், நடைமுறையில் இருக்கும் நிலையான பொருளாதார வளர்சியை நோக்கிய பாதையில், முட்டுக்கட்டையாக இருப்பதனைத்தான் காட்டுகின்றது. இவற்றுக்கு சரியான நடவடிக்கை எடப்பதற்க்கான செயல்முறை தேவை, அவை மூலம் அந்தச் சமுகத்துக்கான பாதுகாப்பு கொடுக்கலாம் என்று கருத்து தெரிவிக்கின்றனர் புத்திஜீவிகள்.

இந்தியாவின் முதல் மரியாதை..
எது எவ்வாறு இருப்பினும் அண்மையில் எல்லோராலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட உயிர்களுக்கு முதல் மரியாதை கொடுக்கும் சட்டமூலம் இந்தியாவில் சுப்ரீம் கோட்டினால் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது, அது என்னவெனில் யார் வீதியில் ஒரு விபத்தை கண்டாலும் அந்த நிமிடமே பொலிசின் விசாரனை இல்லாமல் உடனடியாக பக்கத்தில் இருக்கும் வைத்திய சாலையில் எதுவித பொலிஸ் அறிக்கையும் சமர்ப்பிக்காமல், விசாரணையும் கொடுக்காமல் அந்த உயிரை பாதுகாக்க உதவி செய்யலாம், என்றும் அதுபோன்று வைத்தியர்களும் எதுவித அறிக்கையும் எடுக்காமல் உயிரைக்காக்கும் பணியை முதலில் செய்ய வேண்டும் என்றும் அந்தச் சட்டம் 2011இல் இயற்றப்பட்டு அண்மைக்காலமாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு இதன் பிரதிபலனை நல்லமுறையில் அந்நாடு அடைந்து வருவதாகவும் செய்தி கூறுகின்றது.

இலங்கையும் சட்டமும்.
ஆனால் 3ம் திகதி என் கண்முன் நடந்த ஒரு வீதி விபத்து கண்கலங்க வைத்தது. காலை தூக்கம்விட்டு எழுமுன் திடீர் என்று ஒரு பேரிடி சத்தம் கேட்டது, சிறிது நேரத்தில் ஓலம் கேட்டது...நான் அங்கு செல்லும் முன்...தலையால் குடம் குடமாய் இரத்தம் வழிந்த வண்ணம் இருப்பதாக கூறினார்கள், சுற்றி நின்றவர்கள் வாகனங்களை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக கைபோட்டும் யாரும் நிற்க்கவில்லை, எல்லோருக்கும் பயம்.... செக்கன்கள் நிமிடங்களாகி, நிமிசம் மணித்தியாலங்களாக கூட போயிற்று.

அந்த இடத்தில் பிரதேச செயலாளர் வருவதைக்கண்டு எல்லோரும் சந்தோசத்தில் இருந்தனர்.... ஆனால் அவர் வண்டியை விட்டு இறங்காமல் பார்த்துவிட்டு அவரும் சென்றுவிட்டார். நான் பொலிஸில் அறிவிக்கிறேன் என்று சொல்லி அவருக்கு கடமை செய்வதற்க்காக கொடுத்த வாகனத்தில் இருந்து கீழ் இறங்காமல் எட்டிப் பார்த்து விட்டு ஏனோ தானோ என்று சென்றார்....

போலிஸ், ஆஸ்பத்திரி என்று எல்லோரும் தொலைபேசியில் அழைத்தும் ஒரு மணித்தியாலங்களின் பின் வந்து ஏதோ எல்லாம் கோடு கீறி அவரை அனுப்பும் போது ஒரு அருமையான உயிரை அந்தக்குடும்பம், இந்தப் பிரதேசம் இழந்து விட்டது.

பிரதேச செயலாளர் அவர்களுக்கு இல்லாத செல்வாக்கு சாதாரண பொது மக்களுக்கு இருக்கிறதா? இவரை தூக்கி காப்பாற்றினாலோ, இல்லாது இறந்தாலோ மாசக்கணக்கில் கோடு, கொத்தலம் என்று பதில் சொல்ல வேண்டும்... சில நேரங்களில் சிறையும் செல்லவேண்டும்.. ஆகவே தான் இந்த உயிரை நாய்க்கும் மோசமாக அநாதையாக அந்த மனிதன் மனிதம் செத்த சட்டத்தின் முன் உயிர்பிழைக்க முடியாமல் இறந்து போனது ஐயோ பரிதாபம்........

இந்தியா உனக்கு இந்த இடத்தில் நான் தலை வணங்குகிறேன்... எப்போது எமது சட்டங்கள் இந்தியாவின் சட்டம்போல் உயிர்கு முன்னுரிமை கொடுக்குமோ !அன்றைக்கு பெறுமதிமிக்க உயிர்களைக் காப்பாற்ற முடியும்... உங்கள் கருத்துக்கள், சட்ட விளக்கங்கள் மேலதிக விளக்கத்துக்காக வரவேற்க்கப்படுகின்றது.

01 June 2011

மட்டக்களப்பு கிராமங்களில் துளிர் விடும் தழிழ் உணர்வுகள்.


'தேன் கதலி சூழ்ந்ததனால் 
தேத்தாத்தீவு என்ற 
நான் பிறந்த மண்ணுக்கு
நல்ல தமிழ் வணக்கம்'

மட்டு வாவி குளிர் பரப்பும் தேத்தாத்தீவினில், தேன் சொட்ட கவிபாடிய கவியரங்க நிகழ்வின் நீள அகலம் பற்றியதான ஒரு குறுக்கு வெட்டு பார்வை இங்கு சிறிய கட்டுரையாகத் தரப்படுகின்றது.

யுத்தமும் கைநழுவிய கலாசாரச் சமிக்ஞைகளும்.
இலங்கையில் இரண்டு தசாப்தகால யுத்தம் உயிர்களை மட்டும் காவு கொள்ளவில்லை, அந்த இனத்துவ அடையாளங்கள், வழிபாட்டு வழக்காறுகள், பாரம்பரியம், நடைமுறைகள், உறவுமுறைகள் என்று எல்லாவற்றையும் இழந்த, ஏதோ எச்ச சொச்சமாக மிஞ்சிய தழிழ் இனம பார்க்க ஏதோ மீண்டு வருவது போல் ஒரு உணர்வு இப்போது இருந்தாலும், முன்னைய காலங்களுடன் ஒப்பிடும் போது, இப்போது அதில் இருந்தான சிறிய விடுதலை எமக்கு பெரிதாகத் தெரிகின்றது அவளவுதான். யுத்த வடு இன்னும் ஒரு பரம்பரை அலகை கடத்தும் வரை, அது எம்மில் ஒட்டிக்கொண்டு இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. 

வாவி மகள் வளைந்தோடும், வந்தோரை, வாழ வைக்கும் மட்டு மா நாகரின் தெற்கே, 12 மைல் தொலைவில், தேன் கதலி சூழ்ந்து அழகு தரும் தேத்தாத்தீவினிலே, 'மன்முனை தென் எருவில் பற்று பிரதெச சபை கலைஞ்ஞர் ஒன்றியத்தின்' ஏற்ப்பாட்டில் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டிருந்த கவியரங்கு அந்தி மாலைப் பொழுதில், 28 மே மாசம் 2011 அன்று தேத்தாத்தீவு சிவகலை வித்தியாலய கலாசார மண்டபத்தில் மிகப்பிரமாதமாக இனிதே நடந்தேறியது. பாரதிதாசன் ' தமிழுக்கும் அமுதென்று' ஏன் சொன்னான் என்பது அன்றுதான் எனக்கு புரிந்தது.
(கலாபூசணம் அரசரெத்தினம்( கலைஞர் ஒன்றியத்தலைவர்) மற்றும் செயலாளர் கோபாலபிள்ளை.)
கலாபூசணம் அரசரெட்ணம் தலைமை தாங்க, ஏரூரான் கவிநயவுரை வடிக்க கலாபூசணம் தேனூரான் தலைமையில், கவிமாரி பொழிந்தது உட்பட அத்தனை அறிஞர்கள், கலைஞர்கள், விருது வென்றவர்கள் என ஒன்று திரண்ட பட்டாளத்தினை தேனூர் மண்ணில் பார்க்க இனிமையாகவும், பெருமையாகவும்  இருந்தது. 
(அக விளக்கேற்றும் மூத்த கலைஞரும், ஓய்வு பெற்ற அதிபருமான சுப்ரமண்யம் அவர்கள்.)
எத்தனை இடர்கள் இருப்பினும், தமிழை தளரவிடாது முண்டு கொடுத்து படர விட்டு தொடர வைத்த பெருமை, சில கலைஞர்களையே சாரும். மங்கிப்போய் மடியா வண்ணம் நாடகம், கூத்துகள், கரகம், காவியம், கவியரங்குகள், அவை எல்லாம் வெளிறிப்போகாமல், தண்ணீருக்குள்ளால் நெருப்பு கொண்டு வருவதனைப்போல், றிலேயில் தடியை மாற்றுவதுபோல் எமது தலை முறைக்கு அவற்றை தந்துதவிய கலைஞர்கள் கௌரவிப்பு இந்த நிகழ்வின் மகுடமாக இருந்தது. யுத்தில் கை நழுவிய கலாசார வழக்குகளை ஒருக்கால் பூசி மொழுகிய புகழ் தேத்தாத்தீவு மண்ணுக்கு மட்டுமல்ல, ஒட்டு மொத்த தழிழ் இனத்துக்கும் பெருமை சேர்ப்பதாகவே இருந்தது.

உலகமயமாதலும் உளமாயையும்.
உலகமயமாதல் காரணமாக இலங்கை இந்தியா போன்ற பாரம்பரியத்தை இறுக்கமாக கடைப்பிடிப்பதாக கூறிக்கொள்ளும் நாடுகளிலும் கலாசார மாற்றங்கள் தவிர்க்கமுடியாத ஒன்றாகித்தானே விடுகின்றது.

காலத்தின் கட்டாயம் காரணமாக மக்களிடையே ஏற்படும் மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவர்கள் காலம் காலமாக காவிக்கொண்டுவந்த சில எண்ணக் கருக்களை இன்றும் மாற்றிக்கொள்ள முயற்சிக்காமல் இருப்பது வேதனைதான். முக்கியமாக பெண்கள் விடயத்தில் மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறார்கள். எந்த ஓர் கொள்கையும், நடை உடை பாவனையும் அந்தக் காலகட்டத்தில் சரியானதாக இருக்கிறதா அல்லது பொருத்தமானதாக இருக்கிறதா என்பதை சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டுமே தவிர நிலமானிய சமூக அமைப்பில் பழக்கமாக, வழக்கமாக, எழுதாத சட்டமாக வந்தவற்றை எல்லாம் தொடர்ந்தும் நடைமுறைப்படுத்த வற்புறுத்துவது எந்தவிதத்திலும் சரியாகாது. 
(கடல் போல் திரண்ட கலைஞர் குலாமில் ஒரு பகுதியினர்.)
இருப்பினும் தழிழர்கள் கலாசாரத்தினை கட்டிப்பிடித்து விட்டு விடாமல், புதுமை சேராமல் கொண்டு நடத்த சொல்லவில்லை, அவற்றை ஒரு மாற்றான் பிள்ளை மனோபாவத்தினில் எள்ளி நகைப்பது இன்றய இளய சமுகத்தினிடை காணப்படுவது வேதனைக்குரியதே.

சினிமாவின் கற்பனைக் கீரோக்கள், ஊடகத்தின் மேலைத்தேய சாயம், தொலைக்காட்சிகளின் காலாசாரம் அறுந்த தொடர்கள், புதிய பாவனைப் பொருட்களின் இறக்குமதி என்பன போன்ற இன்னோரன்ன காரணங்கள்  எல்லாம் உலகமயமாக்கலின் வேர்களாகி, விழுதுவிட்டு ஓங்கத் தொடங்கியதனால், உன்மையான,, மேலையோர்களும் விரும்பும் நல்ல கலாசாரம் இன்றய இளம் சமுகத்தினிடையே உலகமயமாக்கலில் சிக்கிக்கொள்ளும் உளமாயையை ஏற்ப்படுத்தி இருக்கின்றது.
(கவியரங்கில் கன்னிக் கவிவடிக்கும் பிரகாஸ்)
இவற்றை எல்லாம் கட்டுடைத்து மட்டக்களப்பின் மான்மீயத்தை பறைசாற்ற முதியோர்களின் கையைப்பிடித்து இளையோர்கள் செல்லும் ஒரு நிலைப்பாடு மட்டக்களப்பின் கிராமங்களில் குறிப்பாக தேத்தாத்தீவு கிராமத்தில் இருந்து ஊற்றெடுக்கத் தொடங்கி இருக்கிறது பெருமையே பெருமை.

நரைகள் தோழ்கொடுக்கும் நாகரிக அறுதி.
எப்போதுமே எந்த ஒரு முன்னெடுப்புக்கும் இளையோர்கள் தோழ் கொடுக்க மூத்தவர்களின் வழி நடத்தலில் கொண்டு செல்வதுதான் வழக்கு.. அதற்கு ஒரு சக்தி இருக்கிறது, வைராக்கியம், வியூகம் என்றெல்லாம் இருக்கிறது. ஆனால் எமது நாகரிக தோரணைகள் அநாகரிகமாக நோக்கப்படும் ஒரு மனோபாவம் எம்மவரிடையே வளரத்தொடங்கியுள்ளது இப்போது.
(கௌரவிக்கப்பட்ட கலைஞருடன் ஒட்டிக்கொண்ட நான்..)
இது கிழடுகளுக்கு உரிய நிகழ்வு, அங்கு தழிழ், பாரம்பரியம், விழுப்பம் இதுகள் தானே பேசப்போகின்றனர். அங்கு போட்டி பொறாமை இராதே போய் என்ன செய்வது என்ற மனோ நிலையில் வாழும் கீழ்த்தனமான சமுகத்துக்கு தேத்தாத்தீவின் இளைஞர்கள் ஒரு எடுத்துக்காட்டாக இருக்கின்றமை பிரமிக்கத்தக்கதே. அவர்கள் அனைவரையும் அரவணைத்துச் செல்லும் முறை ஒரு தனி அழகுதான். 

அரசியல் சாயம் தீட்டும் அசல் வழக்காறுகள்.
குறிப்பாக இன்றய அரசியல் ஒரு விதமான பிழைப்பிதம் நோக்கியதான போக்கினைக் கொண்டு இருக்கின்றது. நமது அடுத்த இருப்புக்கு என்ன வழி என்பதனை பார்கின்றனரே தவிர மக்களின், அவர்களின் இனத்துவ, மரபுவழி, கலாசார உரித்துகளை எல்லாம் புறந்தள்ளிய ஒரு அரசியலாகவே இருக்கின்றது. மாவட்ட கலாசார உத்தியோகஸ்த்தர் மலர்ச்செல்வன் கூறுகையில், பாராளு மன்ற உறுப்பினர்களுக்கு என ஒதுக்கப்படும் மாவட்ட அபிவிருத்தி நிதியில் 10 விகிதமான நிதி கலாசார அபிவிருத்தி அலுவல்களுக்கு என பிரத்தியேகப்படுத்தப்பட்டு இருப்பதனையும், அது கலாசார முன்னேற்றத்துக்கு பயன்படுத்தப்படுவதில்லை எனவும் சுட்டிக்காட்டினார். அவை ஆலயங்களில் பாவிப்பதற்க்கான ஒலி பெருக்கிகள் வாங்குவதற்கும், ஆலய கட்டுமானப் பணிகளுக்கும் எனவே ஒதக்கப்படுவதாகவும், அதனூடு அரசியல் இலாபம் தேட முயலுகின்றனரே தவிர, கலாசார முன்னேற்றம் பற்றி தெரியாத இவர்களால் என்ன எம்மக்களுக்கு இலாபம் என்று அவர் விசனம் தெரிவித்தார்.
(தேத்தாத்தீவின் அழகு சொட்டும் பாடலை பாடும் பல்கலைக்கழக வாருசுகள்)

தூசி தட்டும் இளையதலை முறை.
எது எவ்வாறு இருப்பினும் எல்லோரையும் வியக்க வைக்கும் வகையில் ஒழுங்கு செய்யப்பட்ட இக்கவியரங்கு, தழிழையும், கலாசாரத்தினையும் வளர்த்துச் செல்வதனில் ஒரு அற்புதமான திருப்பு முனையாகவே அமைந்தது எனலாம்.  குறிப்பாக இன்பராஜன் நெறிப்ப்த்தலில் பிரதேச செயலாளர் உட்ப்பட மூத்த கலைஞர்களின் அகவிளக்கேற்றல் நிகழ்வுடன் ஆரம்பமாகி, இறைவணக்கம் என்று தொடங்கி அறிமுகப்பாடலை களுதாவளை கிராமியக் கலைக்கழகம் இசைத்து முடிக்க, வரவேற்ப்புரையுடன் நேராகவே கவியரங்குக்குள் நுழைந்து களை கட்டியது நிகழ்வு. 
(கைமாறும் இளைய தலை முறை)
கவிஞர், கலாபூசணம் தேனூரான் தலைமை தாங்க, ஏரூரான் கண்மணிதாஸன் எனும் புனைபெயரோன், சுவைச் சாரூறும் இன் சொல்லோன் காந்தன் ஐயா நயவுரை பகர கவியரங்கு ஓகோ என்று இருந்தது.

வெடிப்பறக்கும் கவிதையில் சக்தி புகள் சித்தி பெற்ற இந்து (யோகேந்திரன்) ஆசிரியர் அவர்கள் ஆரம்பத்திலேயே...
'மன்முனைத் தென் எருவில் பற்று
பிரதேச செயலகத்தின் - கலைப்பணி
கண்முன்னே தெரிகிறது - இக்
கவியரங்கத்தின் மூலம்'

'கலைஞர் ஒன்றியத்தின்
கைங்கரியத்தில் ஒன்று
கவியரங்கமாய் இன்று
கடு நடை போடுது வென்று'
என்று தொடங்கி,  முந்தானை பிடிச்ச பருவம் பற்றி முத்தாய்ப்பாய் பாடினார் அவர்..இது போன்று இன்னும் ஐந்து பருவங்கள் அழகாக கவியாய் கலக்கின.
அதில் எனக்கு பிடிச்ச ஒரு கவிதை...

மல்லிகைப் பூக்கொடுத்து
மாது என் மனங்கெடுத்து
வெள்ளிக் கிழமை விடிய முதல்
விறாந்தையில இருப்பன் என்றாய்' 

என்று தொடங்கும் அடிகள் நகைச்சுவையாய் எழிமையாய் நாட்டு வழக்குகள், நலிவடைந்த பேச்சு மொழி கலந்த கவிதை எல்லோரையும் கொள்ளை கொண்டிருந்தது.

இறுவட்டு வெளியீடும் இரட்டிப்பு மகிழ்சியும்.
(இறுவட்டினைப் பெறும் பிரதேச செயலாளர்)
மட்டக்களப்பு மண்ணுக்குள் இவளவு திறமை, புத்தாக்கம், விநோதம், எழுச்சி, மண்வாசைன என்பன இருக்கிறதா என்று மூக்கில் விரல்வைக்கும் அளவுக்கு தேத்தாத்தீவு இளைய கலைஞர்களின் சாதனையாக ஒரு இறுவட்டு வெளியிட்டு வைத்ததுதான் இந்நிகழ்வுக்கே மகுடமாய் இருந்தது. 

உலகிலே முதல் முதலாக அழிந்து போகும் நிலையில் இருந்த 'கழுகு மலைப்பத்து': இது கதிர்காம முருக அடியார்களினால் கண்ணீர் மல்க பாதயாத்திரையில், வழிகாட்டியாக தொன்று தொட்டு பாடப்பட்டு வரும் ஒரு தெய்வீக சக்தி வாய்ந்த பாடல், காவடி எடுக்கும்போது, தனிவழி செல்லும் போது, அலக குத்தும் போது இதை பாடுவது ஒரு மரபு. அதுபோல் ஸ்ரீ பால முருகன் புகழ்பாடும் 'பால் மணல் பத்து', மட்டக்களப்பின் புகழை மீன்பாடியது போல் நான் பாடிய 'மீன் பாடும் ஓசை' மாவட்ட சிறப்பு பாடல், தேனூர் சிறப்புப்பாடலான 'தேத்தாத்தீவு அழகான களரியம்மா' எனும் பாடல் "மரம் மனிதனுக்கு வரம்" உட்ப்பட ஆறு பாடல்கல் இங்கு உத்தியோக பூர்வமாக கவிஞ்ஞர் ஏரூரான் (காந்தன் ஐயா) மற்றும் சிறப்பு அதிதியாகக் கலந்து கொண்ட பிரதேச செயலாளர் அருள்ராஜா ஆகியோருக்கு வளங்கி வெளியிட்டு வைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கீழ்கோடிட்ட பாடல் தலைப்புகளை அழுத்தும் போது அவற்றை நீங்கள் பார்க்க முடியும்.
( இறுவட்டின் அடுத்த பிரதியினைப் பெறும் ஏரூரான் அவர்கள்.)
அனைவரும் எமது மண் இவ்வளவுக்கு திறமைசாலிகளை கொண்டுள்ளதா என  என் காது குளிர குளிர வினவியது இப்போதும் நினைவிலிருக்கிறது. இது போன்று நிறையவே ஏலவே நாங்கள் வெளியிட்டு வருவதும் அனைவருக்கும் தெரியாமல் இருக்கலாம்.

கலைஞர் கௌரவிப்பு..
இதனைத்தொடந்து தேற்றாத்தீவின் ஊர் புகழ்பாடும் 'தேத்தாத்தீவு அழகான களரியம்மா' எனும் பாடல் பல்கலைக்கழக மாணவர்களால் உணர்சி பூர்வமாக இசைக்கப்பட்டதனைத் தொடர்ந்து, கலைஞர்கள் கௌரவிக்கப்பட்டனர். இது அங்கு நிகழ்சி ஒருங்கிணைப்பாளர்களின் முதிர்சி மதிக்கும் திறன் என்பன வற்றினை பறைசாற்றிற்று.
(கௌரவிக்கப்பட்ட மூத்த கலைஞர்களுடன் பிரதேச செயலாளர் அவர்கள், மாவட்ட மற்றும் பிரதேச செயலக கலாசார உத்தியோகஸ்த்தர்களுடன் ஏரூரான்)
மூத்த கலைஞர்களாக திரு.கா.சுப்பிரமணியம்(ஓய்வு பெற்ற அதிபர்), திரு.க.நவரத்தினம்(பாதுகாப்பு உத்தியோகஸ்த்தர் துறைமுக அதிகார சபை), திரு.க.இராசரெட்ணம்(அண்ணாவியார்), திரு.மு.வல்லிபுரம் (அண்ணாவியார்) ஆகியோர் வாழும்போதே முதன்மை அதிதி மற்றும் சிறப்பு அதிதிகளால் பொன்னாடை போற்றிக் கௌரவிக்கப்பட்டனர்.
(மாவட்ட கலாசார உத்தியோகத்தர் மலர்ச் செல்வன் மனமுவந்து பேசுகிறார்.)
தொடர்ந்து, தொடர்ந்தும் அகில இலங்கை ரீதியில் பல தடவை சென்று வெற்றி வாகை சூடி மாவட்டத்துக்கும், மற்றும் ஊருக்கும் பெருமை தேடித்தரும் தேத்தாத்தீவு தேனுகா கலைக்கழகம் நடத்திய ஸ்ரீ ஆண்டாள் எனும் வில்லிசை அனைவரையும் ஆனந்தப்படுத்தியது.

இத்துடன் நன்றியுரையினை மன்மனை தென் எருவில் பற்று கலைஞர் ஒன்றிய செயலர் திரு.இ.கோபாலபிள்ளை நிகழ்த்த இனிதே நிறைவற்றது. இது எமக்கெல்லாம் தமிழராக வாழ்வது எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு பெருமை என்பதை நினைவுபடுத்தியது. ஏரூரான் கூறயதற்க்கிணங்க 'பெற்ற தாயும் பிறந்த பொன்நாடும் நற்றவ வானிலும் நனி சிறந்ததுவே'......