சூரியன் மீன ராசியிலிருந்து மேஷ ராசிக்கு மாறும் இந்த அற்புதமான காலக்கட்டம்

 வணக்கம்! அன்பின் உறவுகளே!

சூரியன் மீன ராசியிலிருந்து மேஷ ராசிக்கு மாறும் இந்த அற்புதமான காலக்கட்டம், வெறுமனே ஒரு வானியல் சுழற்சி அல்ல; இது இலங்கைத் தேசத்தின் கூட்டு உணர்வையும் கலாச்சார அடையாளத்தையும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தும் ஒரு மாபெரும் கொண்டாட்டமாகும். "புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்!" என்ற வழக்கமான வார்த்தைகளுக்கு அப்பால், நெருக்கடிகள் சூழ்ந்த இந்தத் தருணத்தில் ஆழமானதொரு சமூகச் செய்தியைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரப் படுகுழியில் சிக்கியுள்ள மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை யதார்த்தத்திற்கும், பல நூற்றாண்டுகளாக வேரூன்றிய கலாச்சாரப் பாரம்பரியத்திற்கும் இடையிலான போராட்டத்தை இன்று பகுப்பாய்வு செய்ய வேண்டியுள்ளது.

சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இலங்கைத் தேசம் எதிர்கொண்டுள்ள மிகக் கடுமையான பொருளாதார சவால்களுக்கு மத்தியில்தான் இந்தப் புத்தாண்டு மலர்கிறது. எரிபொருள் வரிசைகள், மின்சார நெருக்கடிகள், மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் பற்றாக்குறை எனத் துயரங்கள் சூழ்ந்திருந்தாலும், மக்கள் தங்கள் பாரம்பரியத்தை அசைக்க முடியாதபடி பற்றிக்கொண்டிருப்பது, இந்த மண்ணின் கலாச்சார வேர்கள் எவ்வளவு ஆழமானவை என்பதைக் காட்டுகிறது. பொருளாதார வறுமை ஒருபோதும் கலாச்சார வறுமையாக மாறிவிடக் கூடாது என்பதில் சாமானிய மக்கள் காட்டும் உறுதியே, இந்தத் தேசத்தின் உண்மையான பலமாகும். கலாச்சாரம் என்பது அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்படும் உயிரற்ற பொருள் அல்ல; அது காலத்தோடு பயணிக்கும் ஒரு உயிருள்ள செயல்முறை. குறிப்பாக, இந்த ஆண்டு சுபநேரங்கள் தொடர்பான சர்ச்சைக்குரிய சூழ்நிலைகளைப் பார்க்கும்போது, சமூகம் பாரம்பரிய நம்பிக்கைகளைக்கூட அறிவியல் அல்லது பகுத்தறிவு அடிப்படையில் ஆராயத் தூண்டப்பட்டிருப்பது தெளிவாகிறது. இது ஒரு ஆரோக்கியமான மாற்றமே. இருப்பினும், மங்களகரமான சுபநேரங்கள் என்பவை வெறும் கடிகார முட்கள் காட்டும் நேரங்கள் மட்டுமல்ல; மாறாக, பல இலட்சக்கணக்கான மக்களை, ஒரு தேசமாக, ஒரே நேரத்தில், ஒரே இலக்கிற்காக ஒன்றுதிரட்டும் ஒரு மாபெரும் உளவியல் செயல்பாடாகும்.

அரச நிர்வாகத்தின் நீண்ட தாழ்வாரங்களில், கொள்கைகள் எவ்வாறு வகுக்கப்படுகின்றன, ஒரு திணைக்களம் (Department) எவ்வாறு இயங்குகிறது, வறுமையின் சதவிகிதம் (Percentage) எவ்வாறு கணக்கிடப்படுகிறது என்பதை உற்றுநோக்கும்போது ஒரு பேருண்மை புலப்படும். இலக்கங்களும் தரவுகளும் ஒரு தேசத்தின் வீழ்ச்சியைக் காட்டலாம்; ஆனால், அரசியல் ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் பிளவுபட்டிருக்கும் ஒரு சமூகம், அடுப்பைப் பற்ற வைப்பதில் இருந்து உணவு உண்பது வரை ஒரே நேரத்தில் காட்டும் அந்த அபாரமான ஒற்றுமை, எந்தவொரு பொருளாதார வீழ்ச்சியையும் தாங்கி நிற்கும் வல்லமையைக் காட்டுகிறது. கலாச்சாரப் பிணைப்புகள் இல்லாமல் எந்தவொரு தனிநபரும் வாழ முடியாது என்பதையும், கலாச்சாரமே முழு சமூகத்தையும் ஒன்றிணைக்கும் வலுவான சங்கிலி என்பதையும் இது தெளிவுபடுத்துகிறது.

பொருளாதார நெருக்கடியின் மத்தியில், இந்த ஆண்டு புத்தாண்டைக் கொண்டாடுவது சாமானிய மக்களுக்கு ஒரு கடினமான பணி என்பது இரகசியமல்ல. இருப்பினும், இந்தப் புத்தாண்டு கலாச்சாரத்தில் பொதிந்துள்ள முகாமைத்துவம் (Management) என்ற பாடத்தை மீண்டும் ஒருமுறை ஆழமாகப் படிக்க வேண்டியுள்ளது. கடந்த காலங்களில், சிக்கனம் மற்றும் சேமிப்பின் அடிப்படையில், களஞ்சியங்களையும் பெட்டிகளையும் உணவால் நிரப்பி இந்தப் பண்டிகை கொண்டாடப்பட்டது. தற்போதைய கட்டுப்பாடற்ற நுகர்வோர் பொருளாதாரத்தில் சிக்கியுள்ள சமூகத்திற்கு, உள்ளூர்வாதம் மற்றும் இருப்பதை வைத்துத் திருப்தியடைதல் என்ற அந்தப் பழைய புத்தாண்டுத் தத்துவம் இன்று நூற்றுக்கு நூறு சதவிகிதம் பொருத்தமானதாக மாறியுள்ளது.

இன்று நாட்டின் விவசாயம் (Agriculture) பாரிய சவால்களை எதிர்கொண்டுள்ளது. உழைக்கும் கைகளுக்குரிய பலன் கிடைக்காமல், இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) லாபம் ஈட்ட, சாதாரண மக்கள் அன்றாட உணவிற்காக வீதி (Road) எங்கும் துன்பப்படுகிறார்கள். இந்த நிலையிலிருந்து விடுபட, கிராமிய விவசாய உற்பத்திகளை இ கொமர்ஸ் (E-commerce) தளங்கள் ஊடாகவும், ஒண்லைன் (Online) தொழில்நுட்பங்கள் ஊடாகவும் உலகச் சந்தைக்குக் கொண்டுசெல்லும் கட்டமைப்புக்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு கல்வி வலயம் (Zone) ஊடாகவும், உள்ளூராட்சிச் சபை (Council) ஊடாகவும் இதற்கான அமுலாக்கம் நேர்மையாகவும் விரைவாகவும் இடம்பெற வேண்டும். அப்போதுதான் நாட்டுக்குத் தேவையான டொலர் (Dollar) வருமானத்தை ஈட்டி, சரிந்து கிடக்கும் பொருளாதாரத்தை நிமிர்த்த முடியும். பாடசாலை (School) மட்டத்திலிருந்தே சேமிப்பின் அவசியமும், வள முகாமைத்துவமும் இளைய தலைமுறைக்குக் கற்பிக்கப்பட வேண்டும்.

இந்த நெருக்கடியைக் கூட்டுறவு மற்றும் பகிர்வு கலாச்சாரத்தின் மூலம் மட்டுமே சமாளிக்க முடியும். மக்கள் தங்கள் கலாச்சாரப் பிணைப்புகளின் அடிப்படையில் இன்னல்களைச் சகித்துக்கொள்வது, அவர்கள் கையறு நிலையில் இருப்பதனால் அல்ல; மாறாக, நாட்டின் மற்றும் தேசத்தின் எதிர்காலத்திற்காக அவர்கள் கொண்டுள்ள பொறுமை மற்றும் மனவுறுதியின் காரணமாகவே ஆகும்.

உலகப் புகழ்பெற்ற சிந்தனையாளர் தோமஸ் (Thomas) ஜெபர்சன் கூறியது போல, "ஒரு சமூகத்தின் உண்மையான பாதுகாப்பும் சுதந்திரமும், அங்குள்ள மக்களின் கூட்டுப் பொறுப்புணர்வில்தான் தங்கியுள்ளது." இந்தப் பொறுப்புணர்வைத்தான் புத்தாண்டு எமக்குக் கற்பிக்கிறது. புத்தாண்டு வருகையுடன் வரும் பண்டிகை மனநிலையில் மறந்துவிடக் கூடாத முக்கிய விஷயம் என்னவென்றால், மாபெரும் நெருக்கடியின் மத்தியில் இந்தத் தேசம் இன்னும் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதுதான். பண்டிகை மனப்பான்மையால் மயங்கி, எரிபொருள், மின்சாரம் மற்றும் எரிவாயு போன்ற வரையறுக்கப்பட்ட வளங்களைக் கண்மூடித்தனமாகப் பயன்படுத்துவது, ஒட்டுமொத்த சமூகத்தையும் மற்றொரு படுகுழியில் தள்ளிவிடும். புத்தாண்டு சடங்குகள் முடிந்தவுடன், மீண்டும் இந்தக் கடுமையான யதார்த்தத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. நாளைய தினத்தை வாழ்வதற்குத் தேவையான சமநிலையையும் நிர்வாகத்தையும் இன்றைய மகிழ்ச்சிக்கு மத்தியில் ஒருபோதும் மறந்துவிடக் கூடாது.

ஊழலற்ற, மக்கள் செல்வாக்குள்ள மற்றும் உண்மையான கலாச்சார விழுமியங்களை மதிக்கும் ஒரு ஆட்சியையும், சமூக அமைப்பையும் நிலைநிறுத்துவதற்கு அனைவருக்குமான ஒரு கூட்டுப் பொறுப்பு உள்ளது என்பதே இந்தப் புத்தாண்டின் பிரதான அரசியல் நிலைப்பாடாக இருக்க வேண்டும். புத்தாண்டுச் சடங்குகளில் ஒன்றான 'தலைக்கு எண்ணெய் பூசும்' நிகழ்வு, ஒரு ஆரோக்கியமான தேசத்தைக் குறிக்கிறது. உடல் நலம் மட்டுமல்ல, உள நலமும், அரசியல் நலமும் இன்று ஒரு அத்தியாவசிய காரணியாக உள்ளது. பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாப்பது என்பது பழையனவற்றை எந்தவிதக் கேள்வியுமின்றி அப்படியே பிடித்துக் கொண்டிருப்பது அல்ல; மாறாக, நெருக்கடியான காலங்களில்கூட தேசியப் பெருமைக்குக் குந்தகம் ஏற்படாத வகையில் மனித உறவுகளைப் புதுப்பிப்பதாகும்.

மனக்கசப்புகளைக் களைவதற்காக அண்டை அயலாருடன் வெற்றிலை பரிமாறிக்கொள்வதைப் போலவே, அரசியல் கட்சிகளும் குழுக்களும் தங்களின் குறுகிய அரசியல் நோக்கங்களையும் அதிகாரப் போராட்டங்களையும் கைவிட்டு, தேசியப் பொறுப்புடன் செயல்பட முன்வர வேண்டும். நாட்டின் பொது நன்மைக்காக ஒருமித்த கருத்துக்கு வருவதே இந்த ஆண்டின் உண்மையான பொருளாக இருக்க வேண்டும். மக்களின் வாழ்க்கையை நிர்வகிப்பது என்பது வெறுமனே பணத்தைச் சேமிப்பது மட்டுமல்ல. அது, கிடைக்கக்கூடிய வரையறுக்கப்பட்ட வளங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டு, மனித மாண்பைப் பாதுகாத்து வாழ்வதாகும்.

மாபெரும் தத்துவஞானி ஆதி சங்ராச்சாரியார் (Adi Shankaracharya) அவர்கள், "மனித மனத்தின் தூய்மையே ஒட்டுமொத்த உலகத்தின் அமைதிக்கும் அடிப்படை" எனப் போதித்தார். புத்தாண்டு விருந்து மேசை என்பது, சாதி, வர்க்க வேறுபாடுகள் மற்றும் அரசியல் சித்தாந்தங்களை மறந்து அனைவரும் சமமாக ஒன்றாக அமரும் ஓர் இடமாகும். இன்று இந்த நாட்டிற்குத் தேவைப்படுவது அத்தகைய ஒரு 'பொது மேசை'தான். அதுவே புத்தாண்டால் வெளிப்படுத்தப்படும் ஆழமான பண்பாட்டு அடையாளச் செய்தியாகும்.

தற்போதைய பொருளாதார நெருக்கடியைக் கடக்க, சமூகத்தில் பரவியுள்ள வெறுப்பு மற்றும் பிளவுபடுத்தும் அரசியலுக்குப் பதிலாக, பண்பாடு போதிக்கும் சகோதரத்துவத்திற்கும் ஒற்றுமைக்கும் முன்னுரிமை அளிக்கும் ஒரு திட்டம் தேவைப்படுகிறது. அதற்காக, வலுவான ஒரு சமூக ஒருங்கிணைப்பு உருவாக்கப்பட வேண்டும். இந்தக் கடினமான காலங்களில் பண்பாட்டு விழுமியங்கள் ஒருபோதும் கைவிடாது என்பதை மீண்டும் வலியுறுத்த வேண்டியுள்ளது. எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பண்பாட்டிற்கு எதிரான நிலைப்பாடுகள் தோற்றம் பெறக்கூடாது. அந்தப் பண்பாட்டு உணர்வுதான் சமூகத்தைப் பலப்படுத்தி, நம்பிக்கையுடன் எதிர்காலத்தை நோக்கத் தூண்டுகிறது.

சவால்களை எதிர்கொண்டு விடாமுயற்சியுடன் செயல்படும் கலையை இந்தப் புத்தாண்டு கற்றுத் தருகிறது. மங்களகரமான நெருக்கடிகள் அல்லது பொருளாதாரச் சிரமங்களின் காரணமாக ஒரு பண்பாட்டு விழாவைக் கைவிடும் அளவுக்கு இலங்கை மக்கள் நன்றிகெட்டவர்கள் அல்லர். ஏனெனில், புத்தாண்டு என்பது வெறும் ஒரு கொண்டாட்ட விழா மட்டுமல்ல, அது தேசத்தின் மறுமலர்ச்சியாகும். வரவிருக்கும் புத்தாண்டு, அனைத்து நெருக்கடிகளையும் கடந்து, அரசியல் ரீதியாக நிலையானதாகவும், பண்பாடு செழித்ததாகவும் விளங்கும் ஒரு புதிய இலங்கையை வரவேற்கும் விழாவாக அமையும் என்ற அபாரமான நம்பிக்கை மக்கள் மத்தியில் விதைக்கப்பட வேண்டும்.

நெருக்கடியைத் தாங்கி, தங்கள் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாத்த மக்களுக்கு, இது சூரியன் மீன ராசியிலிருந்து மேஷ ராசிக்கு மாறும் ஒரு சாதாரண வானியல் மாற்றம் மட்டுமல்ல; இது ஒரு புதிய சகாப்தத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கும் ஒரு வரலாற்று மைல்கல்லாகவும் அமைய வேண்டும். திருவிழாவிற்குப் பிறகு வரும் நாட்களில் இந்த வள நிர்வாகத்தையும், சமூகச் சகோதரத்துவத்தையும் பேணுவது தேசத்தின் பிழைப்பிற்கு மிகவும் முக்கியமானதாக இருக்கும்.

இந்தத் தேசம் ஒருபோதும் வீழ்ந்துவிடாது; அது ஒரு மீண்டெழு (Resilience) வல்லமை கொண்ட மாபெரும் தேசமாக மீண்டும் உலக அரங்கில் தலைநிமிரும்.

ஆகவே, சவால்களை எதிர்கொள்ளும் வேளையில், ஒரு கலாச்சார விழாவின் தேசிய மதிப்பையும், கூட்டுச் செயல்பாடுகளின் தேசியப் பொறுப்பையும் உணர்ந்து ஒவ்வொரு பிரஜையும் செயல்பட வேண்டும். இருளைப் பழித்துக்கொண்டிருப்பதை விட, ஒவ்வொருவரும் தம்மாலான ஒளியை ஏற்றுவதே சமூகத்தின் உண்மையான விடியலுக்கு வழிவகுக்கும்.

நன்றி!