அன்பின் நண்பர்களே, ஒரு சமூகமாக நாம் இன்று எங்கே
நிற்கின்றோம்? எமது பொருளாதாரம், எமது வாழ்வாதாரம், எமது அன்றாடச்
செயல்பாடுகள் அனைத்தும் ஒருவித இக்கட்டான சூழலில் இருப்பதை நான் அறிவேன். ஆனால்,
பொருளாதாரத்தின் வீழ்ச்சியை விடவும் ஒரு
தேசத்தின் மிகப்பெரிய ஆபத்து என்பது அந்த நாட்டு மக்கள் நம்பிக்கையை இழப்பதுதான். நோபல் பரிசு பெற்ற கவிஞர் இரவீந்திரநாத் தாகூர் அவர்கள் மிக அழகாகக் கூறுவார்,
"விடியல் வருவதற்கு முன்பே ஒளியை உணர்ந்து பாடும் பறவைதான் நம்பிக்கை"
என்று. நாம் இன்று அந்தப் பறவைகளாக மாற வேண்டும். எமது வலயத்தின் வீதிகளில்,
எமது விவசாய
நிலங்களில், எமது பாடசாலை முன்றில்களில் மீண்டும் ஒரு செழிப்பான எதிர்காலம்
பிறக்கும் என்ற திடகாத்திரமான நம்பிக்கை நமக்கு வேண்டும்.
நாம் இன்று பேசிக்கொண்டிருக்கும் இந்த உயிர்த்த ஞாயிறுச்
செய்தி, ஒரு வரலாற்று நிகழ்வை மாத்திரம் முன்னிறுத்தவில்லை. அது ஒவ்வொரு
மனிதனுக்குள்ளும் இருக்கும் அந்த 'மீண்டெழு' (Resilience) திறனைப் பற்றியது.
ஒரு அரச நிர்வாகக் கட்டமைப்பில் ஒரு செயற்திட்டத்தின் அமுலாக்கம் (Implementation)
என்பது எவ்வளவு
முக்கியமோ, அதே அளவு முக்கியமானது அந்தத் திட்டத்தின் மீதான மக்களின்
பற்றுறுதி. கஷ்டங்கள் வரும்போது சோர்வடைந்து விடுவது ஒரு சராசரி மனிதனின் இயல்பு.
ஆனால், அந்தச் சவால்களையே படிக்கற்களாக மாற்றுவதுதான் ஒரு சாதனையாளனின் குணம். தென்
ஆப்பிரிக்கத் தலைவர் நெல்சன் மண்டேலா அவர்கள் சொன்னது போல, "நான் ஒருபோதும்
தோற்பதில்லை; ஒன்று நான் வெற்றி பெறுகிறேன், அல்லது நான்
கற்றுக்கொள்கிறேன்." இந்த உயிர்த்த
ஞாயிறு நமக்குக் கற்றுத்தருவதும் அதையேதான். எமது தேசம் சந்தித்த வலிகள் அனைத்தும்
நமக்கு ஒரு பாடமாக அமையட்டும், அவை எமது எதிர்காலத்தைக் கட்டியெழுப்பும் அத்திவாரமாக
மாறட்டும்.
அன்பின் உறவுகளே, இன்று உலகம் மாறிவிட்டது. எமது இளைஞர்கள்
ஒண்லைன் ஊடாக உலகோடு தொடர்பு கொள்கிறார்கள், இ கொமர்ஸ் தளங்கள்
மூலம் புதிய வர்த்தக முறைகளை நாடுகிறார்கள். எமது விவசாய உற்பத்திகளைச்
சந்தைப்படுத்துவதில் இருக்கும் இடைத்தரகர்கள் இடையூறுகளை நாம் முறியடிக்க
வேண்டும். டொலர் பற்றாக்குறை முதல் எரிபொருள் வரிசைகள் வரை நாம் எத்தனையோ
சவால்களைக் கடந்து வந்திருக்கிறோம். இவையெல்லாம் தற்காலிகமான மேகங்கள் மாத்திரமே.
ஒரு நாட்டின் உண்மையான செல்வம் என்பது அதன் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு
மாத்திரமல்ல, அந்த நாட்டின் மனிதவளம் கொண்டிருக்கின்ற அந்த அசைக்க
முடியாத தன்னம்பிக்கைதான். உயிர்த்தெழுதல் என்பது ஒருமுறை நடக்கும் அதிசயம் அல்ல,
அது ஒவ்வொரு நாளும் நாம் எமது தோல்விகளிலிருந்து எழும் தொடர்ச்சியான
போராட்டம்.
நாம் ஒரு சபையில் கூடும்போது அல்லது ஒரு கொள்கை முடிவை
எடுக்கும்போது, அதன் வெற்றி என்பது நாம் கையாளும் முகாமைத்துவத்
திறமையில்தான் தங்கியிருக்கிறது. தரவுகளையும் சதவிகிதங்களையும் துல்லியமாக
ஆராய்ந்து, எமது வளங்களைச் சரியான முறையில் பகிர்ந்தளிக்கும் போதுதான்
ஒரு சமூகம் முன்னேறும். ஆனால், அந்தத் தரவுகளுக்கு உயிர் கொடுப்பது மக்களின் உழைப்பும்
ஒற்றுமையும்தான். எமது வீதிகளில் பயணிக்கும் போது, எமது
பாடசாலைகளுக்குச் செல்லும் பிள்ளைகளைப் பார்க்கும் போது, அவர்களின்
எதிர்காலத்தை ஒரு பிரகாசமான ஒளியாக மாற்றுவது எமது கடமை. ஒரு இருண்ட கல்லறைக்குள்
கூட ஒளி பிறக்க முடியும் என்பதைத்தான் இன்றைய நாள் நமக்கு உணர்த்துகிறது.
இந்தியாவின் மாபெரும் குடியரசுத் தலைவர் டொக்டர் அப்துல்
கலாம் அவர்கள் அடிக்கடி சொல்வார்கள், "உன் கனவுகள் நனவாக வேண்டுமானால், முதலில் நீ கனவு
காண வேண்டும்" என்று. எமது
தேசத்தின் மீண்டெழு எழுச்சி பற்றிய கனவை நாம் அனைவரும் ஒன்றாகக் காண்போம். அந்தப்
பாதையில் வரும் தடைகளை உடைத்து எறிவோம். மனிதாபிமானமற்ற செயல்களால் எமது ஒற்றுமையை
எவரும் குலைத்துவிட முடியாது. அன்பும் அறமும் இணைந்த ஒரு சமூகத்தை நாம்
உருவாக்குவோம். சவால்களைக் கண்டு அஞ்சமாட்டோம், அவற்றை
வென்றெடுக்கும் வல்லமை எம்மிடம் உண்டு என்பதை உலகுக்கு நிரூபிப்போம்.
நண்பர்களே, இந்த உயிர்த்த ஞாயிறு நன்னாளில் எனது செய்தி இதுதான்: சோர்ந்து போகாதீர்கள்,
உங்கள் நம்பிக்கையைக் கைவிடாதீர்கள். எமது தேசத்தின்
ஒவ்வொரு குடிமகனும் ஒரு புதிய விடியலின் தூதுவனாக மாற வேண்டும். எமது விவசாய
நிலங்கள் செழிக்க வேண்டும், எமது தொழிற்சாலைகள் இயங்க வேண்டும், எமது பிள்ளைகள்
அச்சமின்றி பாடசாலைகளுக்குச் செல்ல வேண்டும். இது சாத்தியமானது. நாம் ஒன்றாகச்
சிந்திக்கும் போது, ஒன்றாக உழைக்கும் போது எந்தவொரு சக்தியாலும் எம்மைத்
தடுத்து நிறுத்த முடியாது. உயிர்த்தெழுதல் என்பது ஒரு தனிமனிதனின் விடயம்
மாத்திரமல்ல, அது ஒரு ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் எழுச்சி.
முடிவாக, ஒன்று மட்டும் சொல்லிக் கொள்கிறேன். எமது வாழ்வின்
கஷ்டங்கள் என்பது செதுக்கப்படும் சிலையினைப் போன்றது. உளியின் அடிகள் வலிக்கும்,
ஆனால் அந்த
வலிகளைத் தாங்கிக் கொண்டால் மாத்திரமே கல்லிலிருந்து ஒரு அழகான தெய்வம் பிறக்கும்.
எமது தேசமும் இன்று செதுக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. விரைவில் ஒரு அழகான, செழிப்பான,
ஒற்றுமையான இலங்கையை நாம் அனைவரும் காண்போம். அந்த விடியலை
நோக்கி நம்பிக்கையுடன் பயணிப்போம். இருளைக் கண்டு மிரளாதீர்கள், ஒரு சிறு
மெழுகுவர்த்தியாக இருந்தாலும் அதை ஏற்றி வையுங்கள்; அந்த ஒளி ஆயிரம்
ஒளிகளை உருவாக்கும்.
இந்த இனிய உயிர்த்த ஞாயிறு நன்னாளில், உங்கள்
அனைவருக்கும், உங்கள் குடும்பத்தினருக்கும் எனது இதயபூர்வமான
நல்வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன். நம்பிக்கை பிறக்கட்டும்! வாழ்வு
சிறக்கட்டும்! இருள் விலகி ஒளி பரவட்டும்!
நன்றி.
உங்கள் அன்பின், சி.தணிகசீலன்


0 comments:
Post a Comment