மத்திய கிழக்கு நெருக்கடியும் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கான சாத்தியங்களும்- பென்டகனின் வியூகத் தோல்வியிலிருந்து ஒரு மீள்பார்வை

மத்திய கிழக்கில் மூண்டுள்ள ஈரானியப் போர் ஒரு மாதத்தைக் கடந்துள்ள நிலையில், மோதலைத் தீர்ப்பதற்கான இராஜதந்திர முயற்சிகள் [diplomatic efforts] திரைமறைவில் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருவதாகத் தெரிகிறது. இந்தப் போரில் அமெரிக்காவின் முக்கிய கூட்டாளியான இஸ்ரேலின் முழுமையான இணக்கத்துடன் அல்லது இணக்கமின்றியோ, அமெரிக்கா மத்திய கிழக்கில் அமைதியைக் கொண்டுவருவதற்கான 15 அம்சத் திட்டத்தை முன்வைத்துள்ளது. மறுபுறம், இஸ்ரேல் மற்றும் அண்டை வளைகுடா நாடுகள் மீதான தாக்குதல்களை நிறுத்தவும், ஹோர்முஸ் நீரிணை [Strait of Hormuz] மீதான முற்றுகையை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவும் ஈரான் பல நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வலியுறுத்துகிறது. பேச்சுவார்த்தைகளுக்கான பாதையைத் திறப்பது மாத்திரமே தற்போதைய பேரழிவைத் தடுப்பதற்கான ஒரே வழி என்பதைச் சர்வதேச சமூகம் உணர வேண்டும்.

எரிபொருள் பதுக்கல் — தேசத்திற்கு எதிரான குற்றம், சமூகத்திற்கு எதிரான துரோகம்

 இலங்கை தனது வரலாற்றிலேயே மிகக் கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கித் தவிக்கும் தருணத்தில், ஒரு தொழிலதிபரின் இல்லத்தில் 7,000 லிட்டர் டீசல் மற்றும் பெட்ரோல் சட்டவிரோதமாக பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. காவல்துறையின் சிறப்பு புலனாய்வுப் பிரிவும் (Special Investigation Unit) வலனா ஊழல் ஒழிப்புப் பிரிவும் (Anti-Corruption Unit) நடத்திய சோதனையில் வெளிப்பட்ட இந்த உண்மை, வெறும் சட்ட மீறல் மட்டுமல்ல — இது நாட்டின் கூட்டு
நெருக்கடியில் ஒரு சிறுகூட்டத்தினர் தங்கள் தனிப்பட்ட ஆதாயத்திற்காக சக மனிதர்களின் அன்றாட தேவைகளை பறிக்கின்றனர் என்ற கொடுமையான யதார்த்தத்தை முன்வைக்கிறது. நாட்டின் பொருளாதார இறையாண்மையும் (Economic Sovereignty) பொதுமக்களின் அடிப்படை உரிமைகளும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும்போது, சட்டம், நிர்வாகம், சமூகம் மூன்றும் ஒன்றிணைந்து பதிலளிக்க வேண்டிய கடமை உருவாகிறது.

மத்திய கிழக்கு புயலில் சிக்கும் இலங்கை — நம்பிக்கையோடு தொடங்கிய ஆண்டு நெருக்கடியை நோக்கி நகர்கிறதா?

 2026 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இலங்கையர்கள் கொண்டிருந்த நம்பிக்கை அசாதாரணமானது. அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையும், 2023 ஆம் ஆண்டிலிருந்து மெல்லத் தலைகாட்டத் தொடங்கிய பொருளாதார மீட்சியும் சேர்ந்து, நாட்டு மக்களுக்கு புதிய நம்பிக்கையை ஊட்டியிருந்தன. ஆனால், வெறும் மூன்று மாதங்களில் அந்த நம்பிக்கையின் அஸ்திவாரங்கள் நடுங்கத் தொடங்கியுள்ளன. அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் இரண்டாவது பதவிக்காலத்தில் எடுக்கப்பட்ட சர்ச்சைக்குரிய முடிவுகள், குறிப்பாக இஸ்ரேலின் ஆதரவுடன் ஈரான் மீது நடத்தப்பட்ட இராணுவ நடவடிக்கை (Military Aggression), உலக பொருளாதாரத்தில் ஒரு புதிய நெருக்கடியின் விதைகளை விதைத்துள்ளது. இந்த நெருக்கடி இலங்கைக்கு வெறும் வெளிநாட்டு செய்தியல்ல — இது நம் ஒவ்வொருவரின் அன்றாட வாழ்வையும் தொடும் நிஜமான அச்சுறுத்தல்.

கல்வியின் இடையே — பயிற்சிக் காலம் (Internship) சுமையாகுமா, பாலமாகுமா?

இலங்கையின் அரச பல்கலைக்கழகங்களில் கல்வி கற்கும் இளம் பட்டதாரிகளின் வாழ்வில் ஒரு புதிய கட்டம் இன்று இணைந்துவிட்டது. ஒரு தசாப்தம் அல்லது இரண்டு தசாப்தங்களுக்கு முன்பு, பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் பகுதிநேர வேலைகளில் ஈடுபட்டால், அது பெரும்பாலும் சிறுகை செலவுக்காக மட்டுமே இருந்தது — பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தின் அறிவுடன் இல்லாமல், சில நேரங்களில் அரசுத்துறையிலேயே முறைசாரா முறையில் பணிபுரிந்து வந்தனர். ஆனால் இன்று நிலைமை வேறு. பல்வேறு துறைகளில் பட்டப்படிப்புகளுக்கு இடையே தொழில் பயிற்சிக் காலம் (Internship) கட்டாயமான ஒரு கல்வி கூறாக மாறியுள்ளது. இந்த மாற்றம் சில நன்மைகளை தந்திருந்தாலும், அது பல்வேறு கட்டமைப்பு சவால்களையும் உருவாக்கியிருக்கிறது. இந்தச் சவால்களை ஆழமாக ஆராய்வதும், தீர்வு நோக்கி சிந்திப்பதும் இன்றைய கல்வி நிர்வாகத்தின் (Educational Administration) அவசரத் தேவையாகும்.

ஒரு சொல் வெல்லும்! ஒரு சொல் கொல்லும்

வணக்கம்! அன்பின் உறவுகளே!

"ஒரு சொல் வெல்லும்! ஒரு சொல் கொல்லும்!" என்ற எம் மூதாதையரின் மிக ஆழமான, அதேநேரம் கூர்மையான தத்துவத்தோடு இன்றைய என் உரையாடலைத் தொடங்க விழைகின்றேன். ஒவ்வொரு நாளும் விடியும் போது, நாம் நமக்குள் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான கேள்வி இதுதான்: நீங்கள் மக்களை வெல்கிறீர்களா? இல்லை, மனிதர்களின் மனதைக் கொல்கிறீர்களா?

அன்பின் உறவுகளே, அண்மையில் எனது அவதானத்திற்கு வந்த, வீதியோர யதார்த்தங்கள் சிலவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகின்றேன். இது வெறும் வார்த்தைகளின் விளையாட்டு அல்ல; இது மனித உளவியலின், எமது சமூக முகாமைத்துவத்தின் மிக ஆழமான வெளிப்பாடு.

ஈரானியப் போர் நிழலில் இலங்கை - எரிசக்தி நெருக்கடிக்கு அவசர காலத் தீர்வுகள் தேவை

ஐக்கிய அமெரிக்கா (US) மற்றும் இஸ்ரேல் ஆகியவற்றால் ஈரான் மீது தொடுக்கப்பட்டுள்ள போர் காரணமாக, உலக சந்தையில் கச்சா எண்ணெய் விலையில் ஏற்பட்ட  உயர்வை அடுத்து, உள்நாட்டில் எரிபொருள் விலையை செங்குத்தாக உயர்த்துவது தவிர்க்க முடியாததா கிவிட்டது [precedented rise in global crude prices]. அரசாங்கம் ஆரம்பத்தில் எரிபொருள் விலையை எட்டு சதவிகிதம் மாத்திரமே உயர்த்திய போதிலும், அது போதுமானதாகக் கருதப்படவில்லை. ஏனெனில் இலங்கை பெட்ரோலியக் கூட்டுத்தாபனம் (CPC) மற்றும் மூன்று தனியார் நிறுவனங்கள் (Lanka IOC, Sinopec மற்றும் RM Parks/Shell) எரிபொருளை சந்தை விலைக்குக் குறைவாக விற்பனை செய்வதன் மூலம் பாரிய நஷ்டத்தைச் சந்தித்து வந்தன. பெரும்பாலான எரிபொருள் வகைகளின் விலை லீற்றருக்கு 400-450 ரூபாய் வரை உயர்ந்த அண்மைக்கால விலை அதிகரிப்பு, இந்த நஷ்டங்களை ஓரளவிற்குத் தணிக்க உதவும். அரசாங்கம் இன்னும் பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் இரண்டிற்கும் மானியம் வழங்கி வருகின்ற போதிலும், இது ஒரு தற்காலிகத் தீர்வாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும்.

எரிபொருள் மிகக் கொடிய அரசியல் ஆயுதமாக மாறியுள்ளது

வணக்கம்! அன்பின் உறவுகளே!

 உலக வரைபடத்தில் எங்கோ நடக்கும் அதிகாரப் போட்டிகள், எமது வீட்டுச் சமையலறையில் எவ்வாறு கண்ணீரை வரவழைக்கின்றன என்பதை ஒரு கதையாக அல்ல, எமது கண்முன்னே நடக்கும் நிதர்சனமாகப் பகிர்ந்துகொள்ளவே ஒரு சக பயணியாக வந்திருக்கிறேன். ஆபிரிக்காவின் கறுப்புச் சூரியன், மாபெரும் தலைவர் நெல்சன் மண்டேலா அவர்கள் ஒருமுறை கூறுவார், "சுதந்திரம் என்பது வெறுமனே சங்கிலிகளை அறுத்துக்கொள்வதல்ல; அது மற்றவர்களின் உரிமைகளை மதித்து, அவர்களையும் வாழவைக்கும் வகையில் வாழ்வது" என்று. ஆனால், இன்றைய உலக அரசியலில் அந்த மதிப்பு எங்குமே இல்லை. உலக அரசியல் செயல்முறைகள் இன்று வெறும் சித்தாந்தங்களால் மட்டுமல்ல, நிலம், எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை வளங்களின் உரிமையாலும் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. இன்று, இந்த வளங்களுக்குச் சர்வதேச உரிமையாளர்களை உருவாக்கும் ஏகாதிபத்தியச் செயல்முறை, ஒரு அப்பட்டமான போர் நடவடிக்கையாக மாறியுள்ளது. இதனுடைய இறுதி விளைவை, தொலைதூரக் கிராமங்களில் உள்ள, எந்தவொரு உலக அரசியலும் அறியாத அப்பாவி சாதாரண குடிமக்களாகிய நாமே ஒவ்வொரு நாளும் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

உரம் இல்லாத உலகம் — ஒரு உணவு அச்சுறுத்தல்

நண்பர்களே, உறவினர்களே,

உலகின் மிகப் புகழ்வாய்ந்த பொருளாதார அறிஞர்களில் ஒருவரான ஜான் மேனார்ட் கெய்ன்ஸ் ஒரு முறை சொன்னார்: "The long run is a misleading guide to current affairs. In the long run, we are all dead." — நீண்ட காலத்தை நம்பி இன்றைய நெருக்கடியை அலட்சியப்படுத்தாதீர்கள், ஏனென்றால் நீண்ட காலத்தில் நாம் எல்லோரும் இறந்திருப்போம். இந்த வார்த்தைகள், இன்று, இந்த நிமிடம், நம் அனைவர் வாழ்க்கையிலும் ஒரு கூர்மையான எச்சரிக்கையாக ஒலிக்கின்றன.

உலக ஊடகங்கள் இரான் போரையும், ஹோர்முஸ் நீரிணையின் மூடல் பற்றியும் பேசுகின்றன. எண்ணெய் விலை ஏறுகிறது என்று தலைப்புச் செய்திகளில் அலற்றுகின்றன. உண்மைதான், நிச்சயமாக! உலகின் இருபது சதவிகிதம் எண்ணெய் — தினசரி கிட்டத்தட்ட இரண்டு கோடி பீப்பாய்கள் — இந்த ஒரே நீரிணை வழியாக செல்கிறது. ஆனால், இந்த செய்திகளுக்கு அப்பால், ஊடகங்கள் இன்னும் முழுமையாகப் பேசாத ஒரு மிகவும் ஆழமான நெருக்கடி மறைந்திருக்கிறது. அது எண்ணெய் அல்ல. அது உணவு. அது உரம். அது    நம் வயல்களின் உயிர்நாடி.