போலிச் சான்றிதழ்கள்: பொதுச் சேவையின் நம்பகத்தன்மைக்கு எழும் சவால்

கல்வித்தகைமைகள் (Qualifications) என்பவை, ஒரு தொழில் துறையில் அடியெடுத்து வைப்பதற்கான அடிப்படை அறிவை வழங்குகின்றன. அவை பணி அனுபவம் இல்லாத தருணத்தில் அடிப்படைப் பயிற்சிக்கான சான்றாக அமைந்து, ஒருவரை கவனத்திற்குள்ளாக்கும் தொடக்கப் புள்ளியாகவும் செயல்படுகின்றன. பட்டங்களும் சான்றிதழ்களும் மையக் கோட்பாடுகளையும் நெறிமுறைகளையும் கற்பிப்பதன் மூலம், அரச மற்றும் தனியார் துறைகளில் நியமனங்களுக்கான அடித்தளமாக அமைகின்றன. இதனாலேயே, ஆட்சேர்ப்புச் செயன்முறையில் சான்றிதழ்களின் நம்பகத்தன்மை (credibility) என்பது ஒரு தொழில்நுட்பமான தேவை மாத்திரமன்றி, முழு நிர்வாக அமைப்பினதும் நேர்மையை உறுதிசெய்யும் அடித்தளமாகவும் கருதப்படுகின்றது. 

இலங்கையின் தொழிலாளர் சந்தையில் இல்லாத பெண்கள்

இலங்கையின் கணக்கெடுப்பு மற்றும் புள்ளிவிபரத் திணைக்களம் (Department of Census and Statistics) சமீபத்தில் வெளியிட்ட 2025ஆம் ஆண்டுக்கான தொழிலாளர் சக்தி ஆய்வு (Labour Force Survey) ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மையை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. 15 வயதுக்கு மேற்பட்ட இலங்கையர்களில் 49.4 சதவிகிதம் மாத்திரமே தொழிலாளர் சக்தியில் உள்ளனர்; அதாவது, 8.6 மில்லியனுக்கும் அதிகமான வேலைவாய்ப்பு வயதுடையோர், வேலை செய்யாமலும், வேலை தேடாமலும் உள்ளனர். வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் வெறும் 3.9 சதவிகிதமாக இருப்பது சிலருக்கு நல்ல செய்தியாகத் தோன்றலாம். ஆனால் அது அவ்வாறல்ல. நாட்டின் பாதிப் பகுதியினரே போட்டியிலிருந்து ஏற்கனவே வெளியேறியிருக்கும்போது, குறைவான வேலையில்லாத் திண்டாட்ட விகிதத்துக்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை.

முறை கூறி அழைப்போம் — நம் உறவுச் சங்கிலியைப் பேணுவோம்

கிராமங்களின் அடையாளமாக இருந்த ஒரு அழகிய பண்பாட்டு அம்சம் இன்று மெல்ல மெல்ல மங்கி வருவதை அவதானித்து வருகின்றேன். அது, உறவினரை முறை சொல்லி அழைக்கும் பழக்கம். குறிப்பாக இளைஞர்கள் மத்தியில் இந்தப் பழக்கம் இல்லாமல் போய்க் கொண்டிருப்பது ஆழ்ந்த வருத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றது.

மாமன், மச்சான், அத்தான், அம்மாச்சி, சித்தப்பா, சித்தி, பெரியம்மா, பெரியப்பா, அப்பம்மா, அப்பப்பா என்று எத்தனையோ அழகிய முறைப்பெயர்கள் நம் கிராமங்களில் இன்றும் வழக்கத்தில் இருக்கின்றன. ஆயினும், பெற்றோர்களும் மூத்தவர்களும் கூட இவற்றை வளர்ந்து வருகின்ற இளம் தலைமுறையினருக்குச் சொல்லிக் கொடுக்க மறந்து விடுகின்றார்கள். இதன் விளைவாக, பரந்து விரிந்து இருந்த நமது உறவுமுறை வலையமைப்பு இன்று மெதுவாகச் சுருங்கிக் கொண்டு வருகின்றது.

மறைந்து போகும் வாழ்வாதாரங்கள்: எல் நினோவும் அரசின் அமைப்புரீதியான மவுனமும்

காலையில் ஒரு செய்தியைப் பார்த்தேன். சாதாரணமாகக் கடந்துபோகக்கூடிய ஒரு செய்தித் தலைப்பு போலத் தோன்றினாலும், அதற்குள் மறைந்திருந்த எண்ணிக்கைகள் மனதை அசைத்தன. அதைப் பற்றி கொஞ்சம் விரிவாக மக்களுக்கு விழிப்பூட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணமே இக்கட்டுரையின் தொடக்கம்.

இலங்கையின் கிராமப்புறங்களில் இன்று ஒரு அமைதியான நெருக்கடி நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இது செய்தித்தாள்களின் முதற்பக்கத்தை ஆக்கிரமிக்கும் பேரழிவுகளைப் போல உரத்த சத்தத்துடன் வரவில்லை. மாறாக, வயல்களில் வெடித்த மண்ணாக, வற்றிய குளங்களாக, விலைக்கு விற்கமுடியாத விளைச்சலாக, மெதுவாக ஆனால் நிச்சயமாக பரவிக் கொண்டிருக்கிறது. 78,368 பேர், 25,037 குடும்பங்கள் — இவை வெறும் புள்ளிவிவரங்கள் அல்ல; இவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு வாழ்வாதாரம் இழந்த குடும்பத்தின் கதை.

மேகங்கள் மௌனமாகச் சொல்லும் எச்சரிக்கை

இயற்கை எப்போதும் ஒரு மொழியில் பேசுகிறது; அதை நேரத்திற்குள் புரிந்துகொள்பவர்கள் மட்டுமே பாதுகாப்பாக மிஞ்சுகிறார்கள். வானம் இருண்டு, காற்றின் திசை மாறி, கடலின் வெப்பநிலை உயரும்போது, அது ஒரு எச்சரிக்கை மொழி. அந்த மொழியை அறிவியல் கருவிகள் மூலம் மொழிபெயர்க்கும் பொறுப்பு பருவநிலை அறிவியலாளர்களுக்கு (Meteorologists) உண்டு. நேற்று (16) அரசாங்க தகவல் திணைக்களத்தில் நடந்த ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில், பருவநிலை திணைக்களத்தின் பணிப்பாளர் நாயகம் ஏ.எல்.கே. விஜேமான்னகே அவர்கள் வெளியிட்ட தகவல்கள், அந்த மொழியை நேரடியாகச் சாதாரண மக்களுக்கும் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கும் மொழிபெயர்த்துத் தந்துள்ளன.

ராகிங் பாரம்பரியம் அல்ல, தண்டனைக்குரிய குற்றம்

2026ஆம் ஆண்டிலும், இலங்கையின் அரச பல்கலைக்கழகங்களில் இராகிங் (Ragging) எனும் பிரச்சினை ஒரு தீர்க்கப்படாத மர்மமாகவே பேசப்பட்டு வருகிறது என்பது தேசிய அவமானமாகும். இது வெறுமனே ஒரு பழக்கவழக்கக் குறைபாடல்ல; ஆவணப்படுத்தப்பட்ட, மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் ஒரு குற்றச் செயல். மாணவர்கள் உயிரிழந்துள்ளனர். சிலர் உடல் உறுப்புகளை இழந்துள்ளனர். பலர், தாங்கள் ஆண்டுகணக்கில் உழைத்து பெற்ற பட்டப்படிப்பையே பாதியில் விட்டு வெளியேறியுள்ளனர்.

பாடசாலைப் பையின் பாரம் குறையுமா? — கல்விச் சீர்திருத்தம் நோக்கிய ஓர் அவசியமான அடி

மாணவர்கள் தமது முதுகில் சுமந்து செல்லும் பாடசாலைப் பையின் எடை, பல்லாண்டுகளாக சர்வதேச அளவிலும் இலங்கையிலும் விவாதப் பொருளாக இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக, ஆரம்பப் பிரிவு மாணவர்கள் முதல் மேல்நிலை மாணவர்கள் வரை, ஒவ்வொரு நாளும் பாரமான பாடப் புத்தகங்களையும் பயிற்சிப் புத்தகங்களையும் சுமந்து பாடசாலை செல்ல வேண்டிய நிலை, அவர்களது உடல் ஆரோக்கியத்திலும் கல்வி ஈடுபாட்டிலும் நேரடியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி வந்துள்ளது. முதுகுவலி, தோள்பட்டை பாதிப்புகள், மற்றும் நீண்டகால எலும்பியல் (orthopaedic) சிக்கல்கள் இளம் வயதிலேயே மாணவரிடையே அதிகரித்து வருவதாக மருத்துவத் தரப்பு அவதானங்களும் தெரிவிக்கின்றன. 

மட்டக்களப்பின் அடுத்த தசாப்தம் — இன்று நாம் எடுக்கும் முடிவுகளில்தான் உள்ளது

மட்டக்களப்பின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது, நாம் கேட்க வேண்டிய கேள்வி “எத்தனை வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்க முடியும்?” என்பது மட்டுமல்ல.

அதற்கு முன்னால் கேட்க வேண்டிய கேள்வி:

“எதிர்கால வேலைவாய்ப்புகளுக்குத் தேவையான திறன்களை நமது மக்கள் பெற்றுள்ளார்களா?”

Talent Imperatives for Batticaloa District [link: ]https://drive.google.com/.../1SZduho7q5Wsbd.../view... ]என்ற இந்த அறிக்கை, இந்த முக்கியமான கேள்வியை மையமாகக் கொண்டு பட்டிக்கலோவாவின் 2030 நோக்கிய மனிதவள மற்றும் பொருளாதார மாற்றத்தைப் பற்றி சிந்திக்கிறது.