பூகோள நெருக்கடிகளும் தேசத்தின் கூட்டுப்பொறுப்பும்- மீண்டெழுவதற்கான ஒரு தர்க்க வழிகாட்டல்

முழு உலகமும் தற்போது மிகவும் கடுமையான சமூக, அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடியின் மையப்புள்ளியில் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த நெருக்கடியை நிர்வகிப்பதற்காக ஒவ்வொரு நாடும் எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகள் மற்றும் அமுல்படுத்தல் (Implement) உத்திகள் ஒன்றுக்கொன்று வேறுபட்டவையாகக் காணப்பட்டாலும், அதன் அடிப்படைத் தாக்கம் மனிதகுலம் முழுமைக்கும் பொதுவானதாகும். உலகளாவிய அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரக் கொந்தளிப்புகளை எதிர்கொள்ளும் இலங்கை (Sri Lanka) போன்ற சிறிய நாடுகளின் சமூக-பொருளாதாரக் கட்டமைப்புகள், தற்போதைய சவால்களைத் தனித்து நின்று சமாளிக்க முடியாது. பூகோள அரசியல் செல்வாக்கு (Geopolitics influence) நாளுக்கு நாள் தீவிரமடைந்து வரும் இக்காலகட்டத்தில், கூட்டுப்பொறுப்பு (Collective responsibility) என்ற தத்துவத்தின் தேவை முன்னெப்போதையும் விட மிகவும் வலுவாக உணரப்படுகிறது.

அரச பல்கலைக்கழகங்களில் பட்டம் பெறும் பட்டதாரிகளில் 50 சதவிகிதம் பேர் இந்த நாட்டை விட்டு நிரந்தரமாக வெளியேறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 வணக்கம்! அன்பின் உறவுகளே!

அன்பின் உறவுகளே, கட்டுநாயக்க விமான நிலையத்தின் நெரிசலான புறப்பாடு முனையங்களில், ஒவ்வொரு நாளும் எத்தனையோ கனவுகள் கண்ணீரோடு விடைபெறுவதை நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்கள். அது வெறுமனே வேலை தேடிச் செல்லும் மனிதர்களின் பயணமல்ல; எமது தேசத்தின் அறிவுச் சொத்துக்களின் நிரந்தரமான தேய்மானம்!

சில தினங்களுக்கு முன் 'சிலோன் பப்ளிக் அஃபயர்ஸ்' (Ceylon Public Affairs) ஊடகத்தில் வெளிவந்த, பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தின் புதிய ஆய்வறிக்கையொன்று எமது தேசத்தின் மனச்சாட்சியை உலுக்க வேண்டும். அந்த அறிக்கை எமக்கு ஓர் அபாயச் சங்கை மிக உரக்க ஊதியிருக்கிறது. இன்று எமது அரச பல்கலைக்கழகங்களில் பட்டம் பெறும் பட்டதாரிகளில் 50 சதவிகிதம் பேர் இந்த நாட்டை விட்டு நிரந்தரமாக வெளியேறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இதைவிடப் பேரவலம் என்னவென்றால், எமது வாழ்வியலின் ஆணிவேர்களான மருத்துவம், பொறியியல் மற்றும் விவசாயம் போன்ற மிக முக்கியமான, நெருக்கடியான துறைகளில் இந்த வெளியேற்றம் 80 தொடக்கம் 90 சதவிகிதம் வரை விஸ்வரூபம் எடுத்திருக்கிறது. அவர்கள் ஒருபோதும் தமது தாய்மண்ணுக்குத் திரும்பப் போவதில்லை என்ற கசப்பான உண்மையையும் அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மோதல்களில், பெண்களும் சிறுமிகளும் எவ்வாறு கொடூரமாகப் பாதிக்கப்படுகிறார்கள்

வணக்கம்! அன்பின் உறவுகளே!

பல தசாப்தங்களாக ஒரு நாட்டின் பொருளாதார நாடித்துடிப்பையும், அதிகார வர்க்கத்தின் மூடிய அறைகளில் எடுக்கப்படும் கொள்கை முடிவுகள் எவ்வாறு சாதாரண மக்களின் அன்றாட வாழ்வைத் தீர்மானிக்கின்றன என்பதையும் மிக நெருக்கமாகப் படித்து, அரச நிர்வாகத்தின் நீண்ட தாழ்வாரங்களில் நடந்தேறும் பல விடயங்களை ஆழமாக உற்றுநோக்கிய ஒருவனாக உங்கள் முன் நிற்கின்றேன். தேசிய வளங்கள் எவ்வாறு பகிர்ந்தளிக்கப்படுகின்றன, ஒரு தேசத்தின் முகாமைத்துவம் எவ்வாறு திட்டமிடப்படுகிறது, ஒரு அரச திணைக்களம் எவ்வாறான கொள்கைகளைச் சுமந்து நிற்கிறது, அந்த முடிவுகளின் பின்னணியில் உள்ள எண்கள் மக்களின் கண்ணீராக எப்படி உருமாறுகின்றன என்பதை என் வாழ்நாளில் நான் மிக அருகிலிருந்து கண்டிருக்கிறேன். அந்த அனுபவத்தின் முதிர்ச்சியோடு, மிகுந்த வலியோடு ஒரு பேருண்மையை இன்று உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளவே நான் வந்திருக்கின்றேன்.

அதிகாரத்தின் இடிபாடுகளும் மனிதகுலத்தின் மீண்டெழுதலும்

 உலக வரைபடம் மீண்டும் அதிகாரப் போட்டிகளின் குருதிச் சுவடுகளால் திருத்தி வரையப்படும் ஓர் ஆபத்தான காலகட்டத்தில் மனிதகுலம் நின்றுகொண்டிருக்கிறது. அமெரிக்காவிற்கும் ஈரானுக்கும் இடையே, அல்லது வேறு எந்த இரு வல்லரசுகளுக்கும் இடையே தோன்றும் இராணுவ முறுகல் நிலைகள், வெறுமனே இரு நாடுகளின் எல்லைப் பிரச்சினை அல்ல; அது ஒட்டுமொத்த பூகோள அரசியல் செல்வாக்கின் (Geopolitics influence) கோர முகமாகும். இத்தகைய ஒரு பதற்றமான பின்னணியில், வத்திக்கான் திருத்தந்தை விடுத்துள்ள அமைதிச் செய்தியை, வெறுமனே ஒரு மத பீடத்தின் சம்பிரதாயப் பிரகடனமாகவோ அல்லது ஒரு தனிப்பட்ட நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடாகவோ சுருக்கிவிட முடியாது. மாறாக, உலகளாவிய முகாமைத்துவத் தோல்விகளை (Management failures) விமர்சிக்கும் மனிதகுலத்தின் பொது மனசாட்சியின் எச்சரிக்கையாகவே இதனைப் பகுப்பாய்வு செய்ய வேண்டும். போர் என்பது எப்போதுமே தீர்வுகளைத் தருவதில்லை; அது புதிய பிரச்சினைகளுக்கான விதைகளை மட்டுமே விதைத்துச் செல்கிறது.

பெண்களுக்கு உரிமைகளின் மாயைகளும் நீதியின் யதார்த்தமும்

2026 ஆம் ஆண்டின் சர்வதேச மகளிர் தினத்தைக் கொண்டாடும் வேளையில், சமத்துவத்தை வெறுமனே மேடைப் பேச்சுகளிலும், கொள்கை அறிவிப்புகளிலும், மேலோட்டமான பிரதிநிதித்துவங்களிலும் அளவிடுவது ஒரு கவர்ச்சியான மாயையாகும். ஒரு சமூகத்தின் முன்னேற்றத்தை அதன் வெளிப்படையான தோற்றத்தை வைத்து மதிப்பிடும் போக்கு மிகவும் ஆபத்தானது. கல்வித்துறையில் ஆண்களை விடப் பெண்கள் அதிக தேர்ச்சி பெறுகிறார்கள் என்பதையும், தாய்மார் சுகாதாரக் குறிகாட்டிகள் வலுவாக உள்ளன என்பதையும், சட்ட ஏடுகளில் சமத்துவம் பேணப்படுகிறது என்பதையும் வைத்து இலங்கை (Sri Lanka) ஒரு சிறந்த நிலையில் இருப்பதாகக் காட்டிக்கொள்ள முடியும். 

அவள் எழுந்தால் தேசம் எழும்

வணக்கம்! அன்பின் உறவுகளே!

இன்று நான் உங்களோடு பேசுவது வெறும் வார்த்தைகளினால் அல்ல, காலங்காலமாக எமது சமூகத்தின் முதுகெலும்பாகத் திகழும் பெண்களின் உன்னதத்தையும், அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களையும் உற்று நோக்கிய ஒரு சகோதரனாக, உங்கள் வீட்டுப் பிள்ளையாக என் இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து பேசுகின்றேன். "எங்கே பெண்கள் மதிக்கப்படுகிறார்களோ, அங்கே தேவதைகள் மகிழ்கிறார்கள்; அங்கே தேசம் செழிக்கும்" என்பது ஒரு பழமொழி. ஆனால், இன்று யதார்த்தம் என்ன? எமது சட்டப் புத்தகங்களிலும், நீதித் துறையிலும் பெண்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள இடம் என்ன? என்பதை நாம் ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டிய தருணம் இது.

பெண் உழைப்பின் பரிணாமமும் பொருளாதார மீட்சியும்

ஒவ்வொரு ஆண்டும் சர்வதேச மகளிர் தினம் கடந்து செல்லும் போது, மேடைப் பேச்சுகளும், வாழ்த்துச் செய்திகளும், சம்பிரதாயமான கொண்டாட்டங்களும் சமூகத்தின் கவனத்தை ஆக்கிரமிக்கின்றன. ஆனால், இந்த நாளின் உண்மையான பரிமாணம் இத்தகைய மேலோட்டமான நிகழ்வுகளைத் தாண்டிய ஒரு ஆழமான தர்க்கத்தை வேராகக் கொண்டுள்ளது. 1910 ஆம் ஆண்டு டென்மார்க்கின் கோபன்ஹேகனில் கிளாரா செட்கின் (Clara Zetkin) உலகளாவிய ரீதியில் பெண்களுக்கான ஒரு தினத்தை முன்மொழிந்த போது, அது வெறும் அடையாளத்திற்கான கோரிக்கையாக இருக்கவில்லை; அது சமத்துவம், கண்ணியம் மற்றும் நீதி (Justice) ஆகியவற்றுக்கான ஒரு அடிப்படை இருப்புப் போராட்டமாகவே அமைந்தது. இன்று, ஒரு நூற்றாண்டு கடந்த பின்னரும், கல்வி மற்றும் அடிப்படை உரிமைகளில் பாரிய முன்னேற்றங்கள் எட்டப்பட்ட போதிலும், பெண்களின் பொருளாதாரப் பங்களிப்பு என்பது இன்னும் ஒரு தீர்க்கப்படாத முகாமைத்துவச் (Management) சிக்கலாகவே தொடர்கின்றது. நோபல் பரிசு பெற்ற பொருளாதார அறிஞர் அமர்த்தியா சென் (Amartya Sen) குறிப்பிடுவது போல, "பொருளாதார வளர்ச்சி என்பது மனித சுதந்திரத்தை விரிவுபடுத்துவதற்கான ஒரு கருவியாகவே அமைய வேண்டும்." மனித சனத்தொகையின் சரிபாதியான பெண்களைப் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பிற்குள் முழுமையாக உள்வாங்கத் தவறும் எந்தவொரு சுதந்திரமும் முழுமையான அபிவிருத்தியாகக் கருதப்பட மாட்டாது.

தெஹ்ரான் முதல் மட்டக்களப்பு வரை- வளைகுடாப் போர்ச் சூழலும் கிழக்கின் தற்காப்புப் பொறிமுறையும்

"ஒரு வண்ணத்துப்பூச்சி உலகின் ஒரு மூலையில் சிறகடித்தால், மறு மூலையில் சூறாவளி ஏற்படலாம்" என்பது அறிவியலின் 'வண்ணத்துப்பூச்சி விளைவு' (Butterfly Effect). ஆனால், இன்று ஈரான் மீது தொடுக்கப்பட்டுள்ள போர் அல்லது வளைகுடாப் பிராந்தியத்தில் (Gulf Region) ஏற்பட்டுள்ள பதற்றம் என்பது வெறும் சிறகடிப்பு அல்ல; அது உலகப் பொருளாதாரத்தையே உலுக்கக்கூடிய ஒரு பூகம்பம். உலகமயமாதல் (Globalization) என்கின்ற நீரோட்டத்தில் தன்னை முழுமையாக இணைத்துக்கொண்டுள்ள இலங்கை போன்ற ஒரு சிறிய தீவு தேசம், இத்தகைய அதிர்வுகளால் மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில் உள்ளது.