வேகம் விவேகமல்ல: வீதிகளில் முடியும் இளைஞர்களின் கனவுகள்

இலங்கை எதிர்கொள்ளும் மக்கட்தொகைச் சரிவு என்பது, பொதுவாக எதிர்பார்க்கப்படுவது போல தொற்று நோய்களினாலோ, போர்களினாலோ அல்லது பஞ்சத்தினாலோ ஏற்படப்போவது அல்ல. அது, நாம் தினமும் பயன்படுத்தும் வீதிகளில் (Roads) நிகழும் ஒரு மெௌனமான யுத்தத்தினால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. நிபா வைரஸ் போன்ற புதிய நோய்க்கிருமிகள் குறித்து நாம் காட்டும் அச்சமும், முன்னெச்சரிக்கையும், நம் கண்முன்னே தினசரி அரங்கேறும் வீதி விபத்துக்கள் குறித்துக் காட்டப்படுவதில்லை என்பதே ஒரு முரண்நகை. 

சுதந்திரத்தின் 78 ஆண்டுகளில் கடன் அற்ற தேசம்: ஒரு சாத்தியமற்ற கனவா?

 இலங்கை சுதந்திரம் அடைந்து 78 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. இந்த நீண்ட பயணத்தில், ஒரு கடன் அற்ற தேசத்தை உருவாக்கும் கனவு ஏன் இன்னும் எட்டாக்கனியாகவே உள்ளது? இது வெறும் பொருளாதாரக் கேள்வி மட்டுமல்ல; இது நமது சமூக, அரசியல், பண்பாட்டு, மற்றும் முகாமைத்துவக் கட்டமைப்புகளின் ஆழமான பிரதிபலிப்பாகும். ஒரு தேசத்தின் உண்மையான செல்வம் என்பது அதன் இயற்கை வளங்களிலோ அல்லது புவியியல் அமைப்பிலோ மட்டும் தங்கியிருப்பதில்லை. மாறாக, அது அதன் மக்களின் ஆற்றலிலும், சிந்தனையிலும், தலைமைத்துவத்திலும், மற்றும் கொள்கை வகுப்பிலும் தங்கியுள்ளது. கடந்த ஏழு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக, நாம் எதிர்கொண்ட சவால்கள், எடுத்த முடிவுகள், மற்
றும் தவறவிட்ட வாய்ப்புகள் என்பன, இன்று நாம் எதிர்கொள்ளும் கடன் சுமைக்கு அடிப்படையாக அமைந்துள்ளன. இந்த கட்டுரை, தரவுகள், ஆதாரங்கள், மற்றும் தர்க்க ரீதியான விளக்கங்கள் மூலம், இந்த சிக்கலான பிரச்சினையின் ஆழமான காரணிகளை ஆராய்ந்து, ஒரு புதிய சிந்தனைப் போக்கை உருவாக்க முயல்கிறது.

இலங்கையில் பாலியல் தொடர்பான உரையாடல்களின் சர்ச்சை

ஒரு சமூகத்தின் நாகரிகம் என்பது அது கட்டியெழுப்பியுள்ள கோபுரங்களிலோ அல்லது பாவிக்கும் நவீன தொழில்நுட்பங்களிலோ தங்கியிருப்பதில்லை; மாறாக, அச்சமூகம் தனது அடுத்த சந்ததியினரிடம் எவ்வளவு உண்மையாக இருக்கிறது என்பதிலேயே தங்கியுள்ளது. இலங்கையில் பாலியல் தொடர்பான உரையாடல்கள், சர்ச்சை வெடிக்கும் போது மட்டுமே அரங்கேறுகின்றன. அத்தகைய தருணங்களில் கூட, அவை தனிப்பட்ட ஒழுக்கச் சிதைவாகவோ அல்லது தனிநபர் தவறாகவோ கட்டமைக்கப்படுகிறதே தவிர, ஆழமான கட்டமைப்பு ரீதியான இடைவெளிகளின் அறிகுறிகளாகப் பார்க்கப்படுவதில்லை. 

ஆண்டின் முதல் இருபத்தைந்து நாட்களில் மட்டும் 1375 வீதி விபத்துக்கள் -2026

• இன்று ஊடகங்களின் பங்கு என்பது வெறும் செய்திகளைத் தாங்கி வரும் அஞ்சல் சேவையாக மட்டும் இருக்கக்கூடாது. குற்றம், ஊழல் மற்றும் வன்முறை இல்லாத ஒரு தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புவதில் ஊடகங்களுக்கும், அரசிற்கும், சிவில் சமூகத்திற்கும் கூட்டுப் பொறுப்பு உள்ளது.
•  பொருளாதார நெருக்கடிகள் மனிதர்களை விரக்தியின் விளிம்பிற்குத் தள்ளுகின்றன. அந்த விரக்தி, பலவீனமானவர்கள் மீது வன்முறையாக வெடிக்கிறது.

புத்தாண்டுப் பிறப்பைக் கொண்டாடும் வகையில் நாடெங்கிலும் ஒலித்த நல்வாழ்த்துக்களின் எதிரொலி அடங்குவதற்கு முன்னரே, மரண ஓலங்களின் சத்தம் அந்த மகிழ்ச்சியை விழுங்கிவிட்டது. ஆண்டின் முதல் இருபத்தைந்து நாட்களில் மட்டும் ஆயிரத்து முன்னூற்று எழுபத்தைந்து வீதி விபத்துக்கள் (Road Accidents) பதிவாகி, அதில் நூற்றைம்பத்தைந்து உயிர்கள் காற்றில் கரைந்து போயின என்பது வெறும் புள்ளிவிவரம் அல்ல; அது எமது சமூகப் பாதுகாப்பின் மீது விழுந்த பேரிடியாகும். தித்வா சூறாவளி ஏற்படுத்திய பௌதீக அழிவுகளிலிருந்து மக்கள் இன்னும் முழுமையாக மீளாத நிலையில், அவர்களின் வாழ்வாதாரம் கேள்விக்குறியாகியிருக்கிறது. ஆனால், அதைவிடக் கொடுமையானதொரு சமூகப் புயல் எமது கலாசாரக் கட்டமைப்பைத் தாக்கத் தொடங்கியுள்ளது. ‘மௌபிம’ பத்திரிகையின் முகப்புச் செய்தியாக வந்த அந்த இதயத்தை உலுக்கும் சம்பவம், ஒரு தனிமனிதக் குற்றமாக மட்டும் பார்க்கப்பட வேண்டியதல்ல. உரகஸ்மன்ஹந்தியா பகுதியில் பதினான்கு வயதுப் பாடசாலை (School) மாணவி, கையடக்கத் தொலைபேசியைப் பயன்படுத்தியதாலேயே படிப்பைக் கெடுக்கிறாள் என்ற ஆத்திரத்தில், பெற்ற தந்தையாலேயே அடித்துக் கொல்லப்பட்ட சம்பவம், எமது சமூகத்தின் உளவியல் ஆரோக்கியம் (Mental Health) எங்கே சென்று கொண்டிருக்கிறது என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.

மீள்வருகைக்கு அப்பால்: சாம்பலில் இருந்து எழும் சாம்ராஜ்யங்கள்

இலங்கை (சிறிலங்கா) பொருளாதாரத்தின் தற்போதைய போக்கினை உற்றுநோக்கும்போது, நிபுணர்களின் கணிப்புகளுக்கும் களநிலவரத்திற்கும் இடையில் ஒரு மெல்லிய ஆனால் தீர்க்கமான இடைவெளி இருப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது. அண்மையில் ஏற்பட்ட "டிட்வா" (Ditwah) சூறாவளி அனர்த்தத்திற்குப் பின்னரான காலப்பகுதியில், நாட்டின் பொருளாதாரம் ஒரு மீட்சியைக் கண்டுள்ளது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. அந்நிய செலாவணி கையிருப்பில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றம் மற்றும் அரச வருமானத்தில் ஏற்பட்டுள்ள சாதகமான மாற்றங்கள் என்பன, எமது முகாமைத்துவம் (Management) சரியான பாதையில் செல்வதாக ஒரு தோற்றப்பாட்டை உருவாக்கியுள்ளன. நிபுணர்களின் இந்த நம்பிக்கையான கண்ணோட்டம் ஒரு விதத்தில் ஆறுதல் அளித்தாலும், அது முழுமையான சித்திரத்தை வழங்குகின்றதா என்பது கேள்விக்குறியே. பீட்டர் டிலக்கர் (Peter Drucker) கூறியது போல, "எதிர்காலத்தைக் கணிப்பதற்கான சிறந்த வழி அதனை உருவாக்குவதே." நாம் வெறுமனே கணிப்புகளை நம்பி இருக்கிறோமா அல்லது எதிர்காலத்தை உருவாக்குகிறோமா என்பதை ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டிய தருணம் இது.

முழக்கங்களுக்கு அப்பால்: ஊழல் ஒழிப்பும் தேசத்தின் மனசாட்சியும்

ஒரு தேசத்தின் ஜனநாயக ஆரோக்கியம் என்பது தேர்தல்களில் அளிக்கப்படும் வாக்கு எண்ணிக்கையில் மட்டும் தங்கியிருப்பதில்லை; மாறாக, அத்தேசம் தனது பொதுச் சொத்துக்களையும், சட்டத்தின் ஆட்சியையும் எவ்வளவுக்குத் தூய்மையாகப் பேணுகிறது என்பதிலேயே தங்கியுள்ளது. வாக்லாவ் ஹாவெல் (Vaclav Havel) கூறியது போல, "உண்மையும் அன்பும் பொய் மற்றும் வெறுப்பை வெல்ல வேண்டும்." ஆனால், இலங்கையின்  கடந்த கால அரசியல் வரலாற்றைப் புரட்டிப் பார்க்கும்போது, ஊழல் மற்றும் மோசடி குறித்த உண்மைகள் அரசியல் மேடைகளில் முழக்கங்களாக ஒலிக்கின்றனவே தவிர, அவை நீதிமன்றக் கூண்டுகளில் நீதியாக நிலைநாட்டப்படுவதில்லை என்பது கசப்பான எதார்த்தமாகும். தேர்தல் காலங்களில் ஊழல் ஒழிப்பு என்பது ஒரு கவர்ச்சிகரமான விற்பனைப் பொருளாக மாற்றப்படுகின்றது. ஆட்சி மாற்றத்தின் பின்னர், அந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் விசாரணை அறிக்கைகளுக்குள்ளும், குழு அறிக்கைகளுக்குள்ளும் உறங்க வைக்கப்படுகின்றன. இந்தச் சுழற்சி முறையானது வெறும் நிர்வாகத் தோல்வி மட்டுமல்ல; இது சமூகத்தின் மனசாட்சியை மழுங்கடிக்கும் ஒரு ஆழமான கலாசாரச் சிதைவாகும்.

மாறும் உலகும் மாறாத நாமும்- பொருளாதார விடுதலையின் புதிய திசை

அன்றாட செய்திகளின் இரைச்சல்களுக்கும், சமூக ஊடகங்களில் இடைவிடாது பரப்பப்படும் சதி கோட்பாடுகளுக்கும், அரசியல் மேடைகளில் அரங்கேறும் உணர்ச்சிப் பெருக்கிற்கும் அப்பால், தேசத்தின் பொருளாதார அடித்தளம் இன்னும் ஆட்டம் கண்டுகொண்டிருக்கும் ஒரு த

ளத்திலேயே நிற்கின்றது. பீட்டர் டிலக்கர் (Peter Drucker) கூறியது போல, "எதிர்காலத்தைக் கணிப்பதற்கான சிறந்த வழி அதனை உருவாக்குவதே ஆகும்." ஆனால், தற்போதைய சூழலில் தேசம் தனது எதிர்காலத்தை உருவாக்குகின்றதா அல்லது கடந்த காலத்தின் நிழலில் ஒதுங்கிக் கொள்கின்றதா என்ற கேள்வி மிகத் தீவிரமாக எழுகின்றது. அண்மைய காலங்களில் ஏற்பட்ட உள்ளூர் மற்றும் பூகோள அதிர்வுகள், வர்த்தகத் தடைகள் மற்றும் கொள்கை ரீதியான முரண்பாடுகள் என்பன, இலங்கை (சிறிலங்கா) பின்பற்றி வரும் ஏற்றுமதி மூலோபாயத்தின் (Export Strategy) பலவீனங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளன. ஒரு சில மேற்குலகச் சந்தைகளையும், மட்டுப்படுத்தப்பட்ட உற்பத்திப் பொருட்களையும் மட்டுமே நம்பியிருக்கும் கலாசாரம், இனிவரும் காலங்களில் தாக்குப்பிடிக்கப் போதுமானதல்ல என்பதைத் தரவுகள் உணர்த்துகின்றன.

கல்விப் புரட்சியும் எதிர்காலச் சவால்களும்

நேற்று முதல் அமுல்படுத்தப்பட்டுள்ள (Implement) புதிய கல்விச் சீர்திருத்தங்கள், நீண்டகாலமாக நிலவி வந்த பரீட்சை மையக் கல்வி மு றைக்கு மாற்றாக, நடைமுறைச் சார்ந்த கற்றல் அணுகுமுறையை (Practical Learning Approach) முன்னிறுத்தியுள்ளன. இது வெறும் மாற்றமல்ல, மாறாக ஒரு சமூகத்தின் அறிவுசார் பரிணாம வளர்ச்சியின் தவிர்க்க முடியாத கட்டமாகும். ஒரு தேசத்தின் உண்மையான ஆற்றல் அதன் இளைய சமூகத்தின் சிந்தனைத் திறனிலும், அவர்கள் பெற்றுக்கொள்ளும் தொழிற்சார் அறிவிலும் தங்கியுள்ளது. "கல்வி என்பது உலகத்தை மாற்றுவதற்கு நீங்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய மிக சக்திவாய்ந்த ஆயுதம்" என்று நெல்சன் மண்டேலா (Nelson Mandela) கூறியது போல, இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் இலங்கையின் எதிர்கால சந்ததியினரை உலகளாவிய சவால்களுக்குத் தயார்படுத்தும் ஒரு கருவியாக அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை. தற்போதைய கல்வி முறை மாணவர்களின் ஆளுமையை வளர்ப்பதை விட, அவர்களை மன அழுத்தத்திற்குள்ளாக்கும் ஒரு இயந்திரமாகவே செயற்பட்டு வந்தது. இந்த நிலையில், பாடத்திட்டங்களை நவீனமயமாக்குவதும், ஆரம்ப நிலையிலேயே தொழிற்பயிற்சிகளை (Vocational Training) அறிமுகப்படுத்துவதும் காலத்தின் கட்டாயமாகும்.