"கறுப்பு அரசுக்கு முடிவு: சட்டத்தின் ஆட்சியை மீட்கும் தருணம்"

இலங்கை அரசியலில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றம் (organized crime) நீண்ட காலமாக ஒரு கடுமையான சமூகப் பிரச்சினையாக இருந்து வருகிறது. பல தசாப்தங்களாக, பாதாள உலகக் குழுக்கள் ஒரு அதிகாரப்பூர்வமற்ற இராணுவம் போலச் செயல்பட்டு வந்தன. அவற்றை ஒடுக்குவதற்கோ அடக்குவதற்கோ அதிகாரிகள் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் மிக மெதுவாகவே இருந்தன. இதன் விளைவாக, தற்போது பல கறுப்புக் குற்றங்கள் வேரூன்றி, சாதாரண சட்ட முறையைத் தாண்டி ஒரு தனி ‘கறுப்பு அரசு’ (black state) அல்லது ‘பாதாள உலக அரசு’ (underworld state) உருவாகியுள்ளது. இத்தகைய சூழ்நிலையில், பாதாள உலகம் உட்பட ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களைத் தடுக்கும் செயல்முறையை வலுப்படுத்தும் புதிய மசோதாவை வர்த்தமானியில் வெளியிட்டு, பாராளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கும் அரசாங்கத்தின் முடிவு பாராட்டத்தக்கதாகும். இது வெறும் சட்ட நடவடிக்கை மட்டுமல்ல; சட்டத்தின் ஆட்சி (rule of law) மீண்டும் நிலைபெற வேண்டும் என்பதற்கான அரசியல் உறுதிப்பாட்டின் வெளிப்பாடாகவும் பார்க்கப்பட வேண்டும்.

பாதாள உலகம், போதைப்பொருள் கடத்தல் (drug trafficking), ஊழல் அரசியல் மற்றும் சில சட்ட அமுலாக்க அதிகாரிகள் இடையேயான தீய கூட்டணியே இலங்கையில் பல தசாப்தங்களாக வேரூன்றியிருந்த பிரதான தீமையாகும். ஒன்று மற்றொன்றைச் சார்ந்திருந்ததால், இவற்றை ஒடுக்குவது மிகக் கடினமாக இருந்தது. இந்த உறவின் இறுதி விளைவாக, சட்டத்தைத் திரித்துக்கூறுதல், அரச எந்திரத்தை அச்சுறுத்துதல், அதனைப் பொருளாதார ரீதியாக வலுப்படுத்துதல் ஆகிய செயல்பாடுகள் வழக்கமாகிவிட்டன. அரசியல் எந்திரம் இந்தத் தீய கறுப்புப் பணக் கும்பலுக்கு நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ ஆதரவளித்து வந்தது என்பதை இந்தப் புதிய மசோதாவின் அவசியம் மேலும் நிரூபிக்கிறது. ஜனாதிபதி அனுர குமார திசாநாயக்க தலைமையிலான அமைச்சரவையில், பொதுப் பாதுகாப்பு மற்றும் பாராளுமன்ற விவகாரங்கள் அமைச்சர் ஆனந்த விஜேபால மற்றும் நீதி மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாடு அமைச்சர் ஹர்ஷனா நனயக்கார ஆகியோரால் முன்வைக்கப்பட்ட இந்தத் திட்டம், நாட்டில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களைத் தடுக்கும் செயல்முறையை நேரடியாக வலுப்படுத்துகிறது. இது காவல்துறை தலைமையிலான பாதுகாப்புப் படைகளுக்குத் தேவையான சட்ட அதிகாரத்தை வழங்கும். வெளிநாடுகளுக்குத் தப்பிச் சென்ற பாதாள உலகக் குற்றவாளிகளை இந்த நாட்டிற்குக் கொண்டு வருவதற்கும், சர்வதேச உடன்படிக்கைகள் (international treaties) மற்றும் இருதரப்பு உறவுகள் (bilateral relations) மூலம் சட்டச் சூழலைத் தயார் செய்வதற்கும் இந்த மசோதா புதிய வலிமையை வழங்கும்.

இந்த மசோதாவுக்கு எதிரான முதல் கருத்து, இது அரசியல் பழிவாங்கலுக்குப் பயன்படுத்தப்படலாம், குடிமக்களின் சுதந்திரத்தைப் பாதிக்கலாம் என்பதாகும். அத்தகைய அச்சம் நியாயமற்றது அல்ல; கடந்த காலங்களில் சட்டங்கள் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. ஆனால், வெளியுறவு, வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு மற்றும் சுற்றுலாத்துறை அமைச்சர் விஜய்தா ஹெரத் கூறியுள்ளபடி, தற்போதுள்ள சட்ட விதிமுறைகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்தி யாரும் அநியாயமாகத் தடுத்து வைக்கப்பட அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள் என்ற உறுதி முக்கியமானது. நீதித்துறை மேற்பார்வை (judicial oversight), ஆதார அடிப்படையிலான விசாரணை, மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் (accountability) ஆகியவை இணைந்தால், இந்தச் சட்டம் அரசியல் ஆயுதமாக மாறுவதைத் தடுக்க முடியும். 

இரண்டாவது கருத்து, சட்டம் மட்டும் போதாது; ஊழல் மற்றும் அரசியல் பாதுகாப்பு இருந்தால் எந்த மசோதாவும் தோல்வியடையும் என்பதாகும். இது ஓரளவு உண்மை. ஆனால், சட்டக் கட்டமைப்பே பலவீனமாக இருக்கும்போது, நல்ல நோக்கத்துடன் செயல்படும் அதிகாரிகளாலும் எதையும் செய்ய முடியாது. எனவே, புதிய சட்டம் தேவையற்றது அல்ல; அது ஒரு தொடக்கப் புள்ளி. மூன்றாவது கருத்து, சட்டவிரோத ஹோட்டல்களை அகற்றுவது சுற்றுலாத்துறைக்கும் முதலீட்டுக்கும் பாதிப்பு என்பதாகும். ஆனால், பாதாள உலகக் குழுக்களின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும் நிறுவனங்கள் நேர்மையான முதலீட்டாளர்களை விரட்டும்; கறுப்புப் பணச் சலவை (money laundering) மூலம் பொருளாதாரம் சிதைவடையும். சட்டத்தின் ஆட்சி நிலைபெற்றால், நாட்டின் பிம்பம் மேம்படும்; அதுவே நீண்டகால சுற்றுலா வளர்ச்சிக்கு உதவும். நான்காவது கருத்து, வெளிநாடுகளில் தங்கியுள்ள குற்றவாளிகளைத் திரும்பக் கொண்டு வருவது சர்வதேச சட்டச் சிக்கல்கள் காரணமாக இயலாது என்பதாகும். இது சவாலானது என்பது உண்மை; ஆனால் இருதரப்பு உடன்படிக்கைகள் மற்றும் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு மூலம் படிப்படியாக முடியும். முயற்சியே இல்லாமல் இருப்பதுதான் தோல்வி.

இந்தத் தலையங்கத்தின் நிலைப்பாடு தெளிவானது: புதிய மசோதா அவசியமானது, ஆனால் அது மட்டும் போதாது. பாதாள உலகத்தை ஒடுக்குவது என்பது சிலரைக் கைது செய்வது மட்டுமல்ல. அதற்கு வலுவான சட்ட அடிப்படை, சட்ட அமுலாக்க அதிகாரிகளின் மனப்பான்மையில் மாற்றம், அவர்களுக்கு முழு அதிகாரம், மற்றும் அரசியல் தலையீட்டிலிருந்து விடுதலை ஆகியவை அவசியம். கைது செய்யப்பட்ட பாதாள உலகக் கும்பல்களும் போதைப்பொருள் கடத்தல்காரர்களும் மீண்டும் சமூகத்தில் நுழைந்து அதே பழைய குற்றங்களைத் தொடர்ந்தால், அதனால் எந்தப் பயனும் இல்லை. எனவே, அரசுத் தலைமை வழக்கறிஞர் (Attorney General) மற்றும் காவல்துறை அமைப்பை வலுப்படுத்துவது முன்னுரிமையாக வேண்டும். விசாரணைகளையும் வழக்குகளையும் திறமையாக நடத்த தொழில்நுட்ப மற்றும் மனித வளங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும். 

கறுப்புப் பணச் சலவை மற்றும் போதைப்பொருள் மூலம் பெறப்பட்ட சட்டவிரோத சொத்துக்களைப் பறிமுதல் செய்யும் முறைகள் கடுமையாக்கப்பட வேண்டும். திடீரென்று செல்வந்தர்களானவர்களின் சொத்துக்களை ஆய்வு செய்ய சட்டங்கள் வகுக்கப்பட வேண்டும். இத்தகைய நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடும் அதிகாரிகளின் நலனையும் பாதுகாப்பையும் உறுதி செய்வது அரசாங்கத்தின் முக்கியப் பொறுப்பாகும். பாதாள உலகத்திற்கு எதிராகச் சட்ட அமுலாக்க அதிகாரிகள் மீது அழுத்தம் ஏற்படுவதைத் தடுப்பதும், அவர்களின் சட்டப் பாதுகாப்பை (legal protection) உறுதி செய்வதும் அவசியம்.

கூடுதலாக, சாட்சிப் பாதுகாப்பு (witness protection) திட்டங்கள், சொத்து விசாரணைக்கான தனிப் பிரிவு, நிதி முகாமைத்துவம் மற்றும் தடயவியல் கணக்கியல் திறன், மற்றும் உண்மையான உரிமையாளர் பதிவேடு (beneficial ownership registry) ஆகியவை அமுல்படுத்தப்பட வேண்டும். இவை இல்லாமல், பெயரளவில் இயங்கும் நிறுவனங்கள் வழியாகக் கறுப்புப் பணம் சுற்றிக்கொண்டே இருக்கும். 

சுற்றுலாத் துறையிலும் கடற்கரையிலும் பாதாள உலகக் குழுக்களின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் பரவியிருந்த ஹோட்டல் சங்கிலி இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. கொழும்புப் பம்பலப்பிட்டியிலிருந்து தெஹிவளை வரையிலான, அத்தகைய குழுக்களுக்குச் சொந்தமானவை எனக் கூறப்படும் சட்டவிரோத கடற்கரைக் கட்டுமானங்களை அகற்றும் முடிவு பாராட்டத்தக்கது. 

காலி முகத்துவாரத்திலிருந்து தெஹிவளை வரை சட்டவிரோதமாகக் கட்டப்பட்ட 19 சொகுசு சுற்றுலா ஹோட்டல்கள் மற்றும் பல்வேறு நிறுவனங்களை அகற்றுமாறு அறிவிக்கப்பட்டிருப்பது, இந்தக் கடத்தல்காரர்கள் அரசு மற்றும் கடற்கரைப் பாதுகாப்புச் சட்டங்களைக்கூடத் தங்கள் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப வளைக்கும் திறன் கொண்டவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த ஹோட்டல்களில் ஐந்து, ஒரு முக்கிய பாதாள உலகப் போதைப்பொருள் கடத்தல்காரருக்குச் சொந்தமானவை என்ற வெளிப்பாடு, போதைப்பொருட்களிலிருந்து சம்பாதித்த கறுப்புப் பணத்தைச் சுற்றுலா மற்றும் வணிகத் துறைகளுக்குப் புழக்கத்தில் விடுவதன் மூலம் அவர்கள் நாட்டின் பொருளாதாரத்தில் தங்கள் ஆதிக்கத்தை எவ்வாறு பரப்பியுள்ளனர் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. இவையெல்லாம் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, இவ்விஷயத்தில் ஏற்பட்ட அரசியல் தலையீடு காரணமாகப் பாதுகாப்புப் படைகளால் சட்டப்பூர்வமான நிபந்தனைகளை அமுல்படுத்த முடியவில்லை.

எனவே, முதலாவதாக, இந்த ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்ற வலையமைப்புடன் தொடர்புடைய அரசியல் தொடர்புகளை அகற்றுவது அவசியம். கடந்த காலத்தில் பாதாள உலகக் குற்றவாளிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட அரசியல் பாதுகாப்பு களையப்பட வேண்டும். அரசுத் தலைமை வழக்கறிஞர் மற்றும் காவல்துறை அமைப்பை வலுப்படுத்துவது மட்டுமல்ல, அவர்களுக்கு சுயாதீனமான செயல்பாட்டு சுதந்திரம் வழங்கப்பட வேண்டும். ஒரு மசோதாவை நிறைவேற்றுவதன் மூலம் மட்டும் குற்றத்தை ஒடுக்க முடியாது. அதை அமுல்படுத்தும் அமைப்புகள் நேர்மையாகவும் திறமையாகவும் இயங்கினால் மட்டுமே மாற்றம் ஏற்படும். 

நாட்டை விட்டுத் தப்பி ஓடிய பெரும்பாலான குற்றவாளிகளைத் திரும்பக் கொண்டு வருவதும், சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பித்த சக்திவாய்ந்தவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதும் நாட்டின் எதிர்கால இருப்பைத் தீர்மானிக்கும் ஒரு முக்கிய மைல்கல் ஆகும். வெளிநாடுகளில் உள்ள பாதாள உலகக் கும்பல்களும் போதைப்பொருள் கடத்தல்காரர்களும் அந்த நாடுகளில் இருந்து இந்தக் கடத்தல் நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்து நடத்தி, குற்றங்களைச் செய்து வருகின்றனர் என்பது உண்மைதான். அதற்கு எதிராகச் சர்வதேச காவல்துறை ஒத்துழைப்பு, தகவல் பரிமாற்றம், மற்றும் சட்ட உதவி ஒப்பந்தங்கள் தேவை.

ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களையும் பாதாள உலகத்தையும் எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான ஒரு புதிய மசோதாவைக் கொண்டு வருவது, சட்டப் புத்தகத்தில் உள்ள மற்றுமொரு அத்தியாயமாக மட்டும் இருக்கக்கூடாது. கடந்த காலத்தின் இருண்ட ‘கறுப்பு அரசை’ முற்றிலுமாக ஒழித்து, சட்டத்தின் ஆட்சி நிலவும் ஒரு நீதியான சமூகத்தை உருவாக்குவதற்கான ஒரு திட்டவட்டமான தொடக்கமாக இது அமைய வேண்டும். சட்ட அமுலாக்கத்தின் பழைய முறைகளுக்கும் நீதி வழங்கும் செயல்முறைக்கும் மாற்றாகப் புதிய சட்டங்களை வகுப்பது இன்றியமையாதது. மேலும், இது தேசிய மற்றும் சர்வதேச அளவில் இலங்கையின் மீதான எதிர்மறையான பிம்பத்தை அகற்றுவதையும் நேரடியாகப் பாதிக்கும் ஒரு விடயமாகும். புதிய மசோதா வெற்றிபெற வேண்டுமானால், அது அரசியல் விருப்பம், நிறுவனச் சீர்திருத்தம், மற்றும் மக்கள் நம்பிக்கை ஆகிய மூன்றையும் ஒருங்கிணைக்க வேண்டும். இல்லையெனில், மற்றுமொரு சட்டம் மட்டும் எஞ்சும்; கறுப்பு அரசு தொடரும். ஆனால், இந்த மசோதா உண்மையாக அமுல்படுத்தப்பட்டு, பொறுப்புக்கூறல் உறுதி செய்யப்பட்டால், அது இலங்கையின் அரசியல் மற்றும் சமூக வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாக மாறும். அதுவே இன்றைய தேசிய அவசியம்.