எதிர்காலத்தில் முதலீடு செய்ய விரும்பினால், மக்களில் முதலீடு செய்யுங்கள்.

செங்கற்கள் மற்றும் கட்டிடங்களுக்கு அப்பால்: இலங்கையில் மனித மூலதனம் மற்றும் நிதி மீள்திறனுக்கான மூலோபாய உந்துசக்தியாக மாணவர் உட்கட்டமைப்பு

"எதிர்காலத்தில் முதலீடு செய்ய விரும்பினால், மக்களில் முதலீடு செய்யுங்கள். மக்களில் முதலீடு செய்ய விரும்பினால், கல்வியில் முதலீடு செய்யுங்கள். கல்வியில் முதலீடு செய்ய விரும்பினால், அதற்குத் துணைபுரியும் சூழலில் முதலீடு செய்யுங்கள்."

நீண்டகாலப் பொருளாதார அபிவிருத்தியின் அடிப்படையான தத்துவார்த்த முன்நிபந்தனை யாதெனில், ஒரு தொலைநோக்குடைய அரச முதலீடானது மனித மூலதனத்தையும் (Human Capital), அதனை நிலைநிறுத்தும் பௌதீகச் சூழலியல் அமைப்புகளையும் முன்னுரிமைப்படுத்த வேண்டும் என்பதாகும். தெற்காசியாவின் அபிவிருத்தியடைந்து வரும் சமூகப் பொருளாதாரப் பின்னணியில், கல்விக்கான முதலீடே ஒரு நாடு மேற்கொள்ளக்கூடிய மிகச் சிறந்த கட்டமைப்பு முதலீடாகும். எனினும், இம்முதலீட்டின் வினைத்திறனானது, மாணவர்களுக்கான போதிய பௌதீக வளங்களை, குறிப்பாகப் பாதுகாப்பான வசிப்பிடங்களை வழங்குவதில் நேரடியாகத் தங்கியுள்ளது. இலங்கையின் உயர்கல்வித் துறையானது, மாணவர் விடுதி வசதிப் பற்றாக்குறை என்னும் கடுமையான கட்டமைப்பு வீழ்ச்சியால் பல தசாப்தங்களாக முடங்கியுள்ளது.

இந்த நெருக்கடியான சூழலில், கடுமையான பேரண்டப் பொருளாதாரக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு (Macroeconomic constraints) மத்தியிலும், நாடு முழுவதும் உள்ள 12 அரச பல்கலைக்கழகங்களில் 16,000 மாணவர்களுக்கான 55 புதிய விடுதித் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தும் இலங்கை அரசாங்கத்தின் தற்போதைய நடவடிக்கையானது, ஒரு முக்கியமான கொள்கை மாற்றமாகும். இது வெறுமனே ஒரு கட்டுமானத் திட்டம் அல்ல; மாறாக, அரசியல் நெருக்கடிகளைத் தற்காலிகமாகத் தீர்க்கும் அணுகுமுறையிலிருந்து, நீண்டகாலக் கட்டமைப்பு மூலதன முதலீட்டை (Structural capital investment) நோக்கிய ஒரு தத்துவார்த்தப் பாய்ச்சலாகும். நாட்டின் நிதி மீள்திறனை (Fiscal resilience) உறுதிப்படுத்தும் அதேவேளை, உயர்கல்வித் துறையில் நிலவும் முறையான முரண்பாடுகளின் மூல காரணங்களைக் களைவதன் மூலம், நாட்டின் எதிர்கால அறிவுசார் உழைப்பாளர்களின் உகப்பாக்கத்தை (Optimization) இத்திட்டம் உறுதி செய்கிறது.

பல தசாப்தங்களாக, பல்கலைக்கழக விடுதிகளின் கடுமையான பற்றாக்குறையானது இலங்கைக்குள் ஒரு நாள்பட்ட சமூக-அரசியல் பலவீனமாகவே (Socio-political vulnerability) இருந்து வருகிறது. இந்த உட்கட்டமைப்புப் பற்றாக்குறை வெறும் பௌதீக ரீதியான குறைபாடாக மட்டுமன்றி, அரச அமைப்பிற்கு எதிரான தீவிர முரண்பாடுகளை உருவாக்கும் ஒரு வரலாற்று முரண்பாடாகவும் உருவெடுத்துள்ளது. கடந்தகால மாணவர் அரசியல் இயக்கங்களை ஆராயும்போது, மாணவர்களை மேன்மைப்படுத்த உருவாக்கப்பட்ட நிறுவனங்களே, அடிப்படை வசிப்பிட வசதிகள் இல்லாததால் எழும் உளவியல் மற்றும் பௌதீக அழுத்தங்கள் காரணமாக, மோதல் களங்களாக மாறியுள்ளமை தெளிவாகிறது.

கிராமப்புறங்களில் இருந்து உயர்கல்விக்காக வரும் இளைஞர்களுக்கு பாதுகாப்பான தங்குமிட வசதிகள் மற்றும் அடிப்படை மனித கௌரவம் மறுக்கப்படும்போது, அவர்கள் ஆளும் வர்க்கத்தின் மீதும் அரச கட்டமைப்பின் மீதும் அதீத அதிருப்தி கொள்வது இயல்பான சமூகப் பொருளாதார விளைவாகும். வீதிகளில் கண்ணீர்ப் புகை, தடியடி மற்றும் தொடர்ச்சியான வகுப்பு வேலைநிறுத்தங்கள் என்பன வெறும் சித்தாந்த ரீதியான கிளர்ச்சிகள் அல்ல; அவை அடிப்படைத் தேவைகள் மறுக்கப்பட்டதன் வெளிப்பாடுகளாகும்.

இந்த வரலாற்று ரீதியான அமைதியின்மையின் சந்தர்ப்பச் செலவு (Opportunity cost) தேசியப் பொருளாதாரத்திற்கு மிகப்பெரிய இழப்பைக் கொடுத்துள்ளது. பல்கலைக்கழகங்கள் அடிக்கடி மூடப்படுவதும், கல்வி நடவடிக்கைகள் தடைப்படுவதும், திறமையான பட்டதாரிகள் தொழிலாளர் சந்தைக்குள் (Labor market) நுழைவதைக் கடுமையாகத் தாமதப்படுத்துகின்றன. இந்தத் தாமதமானது, நாட்டின் பொருளாதார உற்பத்தித்திறன் இழப்பு, வரி வருமான வீழ்ச்சி மற்றும் தேசிய அறிவுசார் முன்னேற்றத்தின் தேக்கம் ஆகியவற்றுக்கு நேரடியாக வழிவகுக்கிறது. மாணவர்களுக்கு அடிப்படை வசதிகளை வழங்குவது, அரசிற்கும் இளைஞர்களுக்கும் இடையிலான அந்நியப்படுதலை அகற்றி, வீணான மோதல்களுக்குச் செலவிடப்படும் தேசிய வளங்களை ஆக்கபூர்வமான வழிகளில் திருப்புவதற்கு வழிவகுக்கும்.

இந்த மாபெரும் உட்கட்டமைப்புத் திட்டத்தின் மிக முக்கியமான பொருளாதாரப் பரிமாணம் அதன் மூலோபாயப் புவியியல் பரவலாக்கலாகும். கிழக்கு, யாழ்ப்பாணம், சபரகமுவ, தென்கிழக்கு, ஸ்ரீ ஜெயவர்தனபுர, ராஜரட்ட, ஊவ வெல்லஸ்ஸ, வவுனியா, வயம்ப, ருஹுண, திருகோணமலை மற்றும் கம்பஹா விக்கிரமாரச்சி ஆகிய 12 பல்கலைக்கழகங்களை உள்ளடக்கியதாக இந்த 55 விடுதித் திட்டங்கள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளமை, இடஞ்சார் சமத்துவத்திற்கான (Spatial equity) தெளிவான அர்ப்பணிப்பைக் காட்டுகிறது.

வரலாற்று ரீதியாக, பிராந்திய மற்றும் மாகாண மட்டங்களில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்கள் நகர்ப்புற பல்கலைக்கழகங்களை விட வளப் பற்றாக்குறையால் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. வவுனியா, ராஜரட்ட, கிழக்கு அல்லது தென்கிழக்கு போன்ற மாகாண மையங்களில் அரச தங்குமிட வசதிகளை விரிவுபடுத்துவது, குறைந்த வருமானம் பெறும், விளிம்புநிலை கிராமப்புற குடும்பங்களுக்கான ஒரு சக்திவாய்ந்த பொருளாதாரச் சமப்படுத்தியாக (Equalizer) செயல்படுகிறது. பாதுகாப்பான தங்குமிடம் உறுதி செய்யப்படும்போது, பின்தங்கிய மாவட்டங்களில் இருந்து வரும் மாணவர்களுக்கான கல்வித் தடைகள் பெருமளவு தகர்க்கப்படுகின்றன.

மேலும், இது குடும்பங்களுக்கு வழங்கும் மறைமுகப் பொருளாதார நிவாரணம் அளப்பரியதாகும். முறையான அரச விடுதிகள் இல்லாத நிலையில், மாணவர்கள் கட்டுப்பாடுகளற்ற, அதிக கட்டணம் அறவிடும் தனியார் தங்குமிடங்களை நாட வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளாகின்றனர். இத்தகைய தனியார் தங்குமிடங்கள் பெரும்பாலும் போதிய வசதிகளற்றவையாகவும் பாதுகாப்பற்றவையாகவும் காணப்படுகின்றன. இதற்குச் செலவிடப்படும் நிதியானது, கிராமப்புறக் குடும்பங்களின் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட செலவிடத்தக்க வருமானத்தை (Disposable income) வெகுவாகச் சுரண்டுகிறது. 16,000 மாணவர்களை அரச விடுதிகளுக்குள் உள்வாங்குவதன் மூலம், குடும்பங்களின் மீதான பாரிய நிதிச்சுமை குறைக்கப்படுகிறது. இது மறைமுகமாக கிராமப்புறப் பொருளாதாரத்திற்கு வழங்கப்படும் ஒரு பாரிய அரச முதலீடாக அமைவதுடன், ஏழை மாணவர்களுக்கும் சமமான உயர்கல்வி வாய்ப்புகளை உறுதி செய்கிறது.

இந்த முன்னெடுப்பின் பொருளாதார மற்றும் சமூக தாக்கங்களை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள, "சிமெண்ட் மற்றும் செங்கற்கள்" என்ற பௌதீகக் கட்டுமானங்களுக்கு அப்பால் சென்று, அதன் பெருக்க விளைவுகளை (Multiplier effects) ஆராய வேண்டும். உலகின் மிகவும் மேம்பட்ட கல்வி முறைகள், மாணவர்களை மையமாகக் கொண்ட கற்றல் சூழலை உருவாக்குவதையே முதன்மைப்படுத்துகின்றன. மாணவர்கள் தங்குமிடம் மற்றும் பாதுகாப்பு குறித்த எவ்வித இருத்தலியல் அழுத்தமும் இன்றி கல்வி நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடும்போதே அவர்களின் முழுமையான ஆற்றல் வெளிப்படும்.

பல்கலைக்கழக வளாகத்தினுள் பாதுகாப்பான கூட்டுக் குடியிருப்பானது, சமூக மூலதனத்தை (Social capital) வளர்க்கும் ஒரு பலமான மையமாகும். மாணவர் விடுதி என்பது வெறுமனே தூங்கும் இடம் அல்ல; அது மென்திறன்கள் (Soft skills), கூட்டு அடையாளம், மாணவர்களுக்கிடையிலான ஒத்துழைப்பு மற்றும் தொழில்முனைவோர் மனப்பான்மை (Entrepreneurial mindsets) ஆகியவற்றை உருவாக்கும் ஒரு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பாகும் (Ecosystem). பல்வேறு இன, புவியியல் மற்றும் சமூகப் பொருளாதாரப் பின்னணியைக் கொண்ட மாணவர்கள் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழும்போது, அது வரலாற்று ரீதியான தப்பெண்ணங்களை உடைத்து, பிரிக்க முடியாத சகோதரத்துவத்தையும் சமூகப் பிணைப்பையும் உருவாக்குகிறது.

எனவே, பல்கலைக்கழக விடுதிகளுக்காகச் செலவிடப்படும் நிதியை, அரச வளங்களை வீணடிக்கும் ஒரு 'மானியம்' (Subsidy) என்றோ அல்லது அரசியல் சலுகை என்றோ கருதக்கூடாது. மாறாக, இது நாட்டின் எதிர்கால ஆளும் வர்க்கம், தொழில் வல்லுநர்கள் மற்றும் அறிவுஜீவிகளை உருவாக்குவதற்காகச் செய்யப்படும் மிக உயர்ந்த நிதி மற்றும் அறிவுசார் முதலீடாகும். மாணவர்களுக்கு இத்தகைய சாதகமான சூழலை வழங்குவதன் மூலம், அவர்களின் ஆற்றல் விரயமாக்கப்படாமல், நாட்டின் புத்தாக்கங்களுக்கும் அபிவிருத்திக்கும் நேரடியாகப் பயன்படுத்தப்படுவதை அரசு உறுதிசெய்கிறது.

16,000 மாணவர்களுக்கான 55 கட்டமைப்புத் திட்டங்களை வெற்றிகரமாக நிர்மாணிப்பது பாராட்டத்தக்கது என்றாலும், இந்தக் கொள்கையின் உண்மையான வெற்றி அதன் நீண்டகால நிலைத்தன்மையிலேயே (Sustainability) தங்கியுள்ளது. கடந்த காலங்களில் அரச சொத்துக்கள் முறையாகப் பராமரிக்கப்படாமல் சீரழிந்த வ

ரலாற்றைத் தவிர்ப்பதற்கு, அதிகாரிகள் "கட்டுமானம்" என்ற கட்டத்திலிருந்து "நீண்டகாலச் சொத்து முகாமைத்துவம்" (Long-term asset management) என்ற கட்டத்திற்கு வெற்றிகரமாக மாற வேண்டும்.

முதலாவதாக, விடுதிப் பராமரிப்பில் சர்வதேசச் சிறந்த நடைமுறைகளை உள்வாங்க வேண்டும். தினசரிப் பராமரிப்பு, சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளுக்காக, பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தின் கண்காணிப்பின் கீழ் 'பொது-தனியார் செயற்பாட்டுப் பராமரிப்புச் சட்டகங்களை' (Public-Private Operational Maintenance Frameworks) உருவாக்குவது அவசியமாகும். இது பௌதீக வளங்கள் விரைவாகச் சீரழிவதைத் தடுப்பதுடன், உள்ளூர் மட்டத்தில் வேலைவாய்ப்புகளையும் உருவாக்கும்.

இரண்டாவதாக, நவீன வசதிகளுடன் கூடிய தொழில்நுட்ப ஒருங்கிணைப்பு அவசியமாகும். நவீன கல்விச் சூழலுக்கு ஒண்லைன் (Online) மூலமான தடங்கலற்ற இணைய வசதிகள், கூட்டுப் படிப்பு மையங்கள் மற்றும் நீண்டகால மீளமைக்கக்கூடிய எரிசக்திப் பயன்பாடுகள் (உதாரணமாக: சூரிய சக்தித் தகடுகள்) போன்றன விடுதிகளில் உள்ளடக்கப்பட வேண்டும். இது நீண்டகால அடிப்படையில் பல்கலைக்கழகங்களுக்கான மின்கட்டணச் செலவுகளைக் குறைக்கும்.

இறுதியாக, இந்த வளங்களைப் பாதுகாப்பதில் இருவழிப் பொறுப்பு (Dual responsibility) உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். அறிவுசார் மற்றும் தொழில்நுட்பச் சூழலை வழங்குவதும் பராமரிப்பதும் அதிகாரிகளின் பொறுப்பாகும் அதேவேளை, மாணவர் சமூகம் இந்த தேசியச் சொத்துக்களின் பாதுகாவலர்களாகச் செயல்பட வேண்டும். இதற்காக, விடுதி முகாமைத்துவத்தில் 'மாணவர் தலைமையிலான இணை முகாமைத்துவச் சபைகள்' (Student-led co-management boards) உருவாக்கப்பட வேண்டும். இத்தகைய சபைகள் மூலம் மாணவர்கள் விடுதி நிர்வாகத்தில் பங்கேற்கும்போது, அவர்கள் மத்தியில் பொறுப்புணர்வும் உரிமை உணர்வும் வளரும்.

இந்த உட்கட்டமைப்புப் பாய்ச்சலானது முறையாக நிர்வகிக்கப்படும் பட்சத்தில், இது இலங்கை மாணவர் போராட்டங்களின் வரலாற்றை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து, மோதல்களுக்குப் பதிலாக உடன்படிக்கைகளுக்கும் அறிவுசார் மேம்பாட்டிற்கும் முன்னுரிமை அளிக்கும் ஒரு புதிய அரசியல் கலாச்சாரத்தை உருவாக்கும். இதுவே இலங்கையின் உயர்கல்வித் துறையை நவீன உலகிற்கு இட்டுச்செல்லும் கலங்கரை விளக்கமாகும்.