பொருளாதாரக் கடலில் திசை தெரியாமல் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த எமது தேசத்தின் பொருளாதாரக் கப்பலுக்கு, அண்மையில் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF) ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது ஆய்வுகள் வெற்றிகரமாக நிறைவடைந்ததைத் தொடர்ந்து கிடைத்துள்ள 695 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் (Dollar) கடன் தவணை, ஒரு தற்காலிகப் பாதுகாப்பான புகலிடத்தைத் தந்துள்ளது என்பது உண்மையே. இந்த நிதி உதவியை நாம் வெறும் எண்களாகப் பார்க்கக் கூடாது. இதனை நேர்மறையாகவும் அதேவேளை மிகவும் எச்சரிக்கையுடனும் புரிந்துகொள்வது, எமது பொருளாதார மற்றும் அரசியல் எதிர்காலத்திற்கு மிகவும் அவசியமானதாகும்.
அரசின் திறைசேரி முற்றிலும் காலியாகிக் கிடந்ததும், உற்பத்தித் truncation துறையும் சேவைப் பொருளாதாரமும் ஒருசேரச் சரிந்து விழுந்ததும் நிகழ்ந்த மிகவும் இருண்ட கடந்த காலத்திலிருந்து பார்க்கும்போது, இந்த டொலர் வரவு எமக்கு ஒரு நேர்மறையான போக்கைத் தருகிறது. ஒரு அவசரக் கட்டத்தில் உயிருக்குப் போராடும் நோயாளிக்கு ஒரு டொக்டர் (Doctor) அவசரமாக வழங்கும் ஆக்சிஜன் வாயுவைப் போன்றதுதான் இந்த சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் உதவி! ஆனால் உறவுகளே, இந்த ஆக்சிஜன் வாயுவே நோயாளியின் நிரந்தரமான வாழ்க்கையாகிவிட முடியாது. சர்வதேச நாணய நிதியத்திடமிருந்து கிடைக்கும் இந்த தற்காலிக ஆதரவு என்பது நாம் மூச்சுவிடுவதற்கான ஒரு குறுகிய கால ஓய்வே தவிர, அது எமது நிரந்தரமான இலக்கு அல்ல என்பதை எமது ஒட்டுமொத்த சமூக-அரசியல் கட்டமைப்பும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். சுருக்கமாகச் சொன்னால், எமது நாட்டின் தனித்துவமான உற்பத்தி மற்றும் சேவைப் பொருளாதாரத்தை நாம் சுயமாகக் கட்டியெழுப்பாமல், வெறும் சர்வதேசக் கடன்களையும் உதவிகளையும் மட்டுமே நம்பி வெற்றியை எதிர்பார்ப்பது சுத்தப் பைத்தியக்காரத்தனம்!
அரசாங்கம் அடிக்கடி வலியுறுத்துவதைப் போல, கூடிய விரைவில் ஒரு தற்சார்பான, சுதந்திரமான பொருளாதாரக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதன் மூலம் இத்தகைய கடன் திட்டங்களிலிருந்து எமது தேசத்தை விடுவிக்க முயற்சிப்பது, எமது நாட்டின் இறையாண்மைக்கும் எமது எதிர்காலச் சந்ததியின் வளர்ச்சிக்கும் அவசியமான ஒரே முடிவாகும். ஆனால், இந்த நெருக்கடியிலிருந்து விடுபடுவது நாம் நினைப்பது போல் அவ்வளவு எளிதான காரியமல்ல. ஒரு நாடு, ஒன்றோடொன்று பிணைக்கப்பட்டுள்ள பல்வேறுபட்ட சவால்களை ஒரே நேரத்தில் எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. ஒருபுறம், நாட்டின் அடிப்படை அபிவிருத்தி முயற்சிகளைத் தொடர வேண்டும்; மறுபுறம், கழுத்தை நெரிக்கும் கடுமையான நிதி நெருக்கடியைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். இந்த இரண்டு முனைகளையும் இணைத்துச் சமநிலையைப் பேணுவது, ராஜதந்திர ரீதியாகவும் அரசியல் ரீதியாகவும் மிகவும் கடினமான ஒரு சமநிலை விளையாட்டாகும்.
"நெருக்கடியான காலங்களில்தான் மனிதர்களின் ஆன்மாவும், அவர்களின் தார்மீகக் குணங்களும் சோதிக்கப்படுகின்றன" என்று உலகப் புகழ்பெற்ற சிந்தனையாளர் தோமஸ் (Thomas) பெயின் ஒருமுறை ஆழமாக எழுதினார். இன்று நாம் அத்தகையதொரு கடுமையான சோதனைக் களத்தில்தான் நின்று கொண்டிருக்கிறோம். சிங்கப்பூரின் தந்தை லீ குவான் யூ ஒருமுறை ஆழமாகக் குறிப்பிட்டார்: "மக்களின் கடுமையான ஒழுக்கமும், அவர்களின் அர்ப்பணிப்பும் இல்லாமல் எந்தவொரு நாடும் ஒருபோதும் வெற்றி பெற முடியாது" என்று. ஒரு நாடு தானாகவே வளர்ச்சியை அடைவதற்குப் பல வரம்புகள் உள்ளன. பொருளாதார வளர்ச்சி என்பது எமது ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சியின் ஒரு பகுதி மட்டுமே. ஒரு தேசம் உண்மையான சுபீட்சத்தை நோக்கி நகரும்போது, மக்களின் ஒழுக்கமும் நேர்மையும் எமது பொருளாதாரப் பாதையைத் தீர்மானிக்கும் பிரதான சக்தியாக மாறுகின்றன.
குறிப்பாகத் தற்போதைய உலகளாவிய அரசியல் சூழலில், இலங்கை போன்ற ஒரு சிறிய தீவு நாடு, தனியாகச் சமாளிக்க முடியாத அளவிற்குப் பல வெளிப்புற அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கிறது. உலகப் போர்களின் அச்சுறுத்தல்கள், மத்திய கிழக்கில் நிலவும் ஓயாத அமைதியின்மையால் உலகச் சந்தையில் கச்சா எண்ணெய் விலையில் ஏற்படும் சடுதியான ஏற்ற இறக்கங்கள், மற்றும் உலகச் சந்தையில் அதிகரித்து வரும் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலைகள் போன்ற காரணிகள் எமது உள்ளூர் பொருளாதாரத்தின் மீது பாரிய சுமையை ஏற்றுகின்றன. இந்த வெளிப்புற அதிர்ச்சிகள் எமது கிராமங்களில், எமது எல்லையோர வீதிகளில் வாழும் சாதாரண விளிம்புநிலை மக்களின் சமையலறைகளை நேரடியாகச் சுட்டெரிக்கின்றன.
உலகச் சந்தையில் என்னதான் சண்டைகளும் பேரழிவுகளும் நடந்தாலும், எமது உள்ளூர்ச் சந்தையில் பொருட்களின் விலைகள் உடனடியாகக் குறைக்கப்பட வேண்டும் என்று சாமானிய மக்கள் நினைப்பது இயல்பானது. அவர்களின் அன்றாட வாழ்வியலின் பசி youtube அவர்களுக்கு அதைத்தான் சொல்லிக் கொடுக்கிறது. எதிர்க்கட்சி அரசியல்வாதிகளும் மக்களின் இந்த வறுமையைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி, வெறும் மேடைப் பேச்சுகளை மட்டும் உதிர்த்து வருகிறார்கள். ஊடகங்களும் இதனையே முக்கிய செய்திகளாக்கி விடுகின்றன. ஆனால், வாழ்க்கைச் செலவு தாங்க முடியாத அளவிற்கு அதிகரிக்கும்போது, சமூகத்தில் அமைதியின்மையும் விரக்தியும் ஏற்படுவது தவிர்க்க முடியாதது.
பொருளாதார நெருக்கடியானது ஒரு சமூக மற்றும் அரசியல் நெருக்கடியாக உருமாறுவதுதான் இதில் உள்ள மிக ஆபத்தான அம்சமாகும். உழைப்புக்கு ஏற்ற ஊதியமின்மை, தொழிலாளர் போராட்டங்கள் மற்றும் தொழிற்சங்க நடவடிக்கைகள் என்பன தவிர்க்க முடியாமல் முன்னுக்கு வருகின்றன. பொது மற்றும் தனியார் துறை சார்ந்த இத்தகைய தொழிலாளர் நெருக்கடிகளை நிர்வகிப்பது எந்தவொரு அரசாங்கத்திற்கும் ஒரு மாபெரும் சவாலாகும். தொழிலாளர்களின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றுவதற்கான நிதிச் சுமை எமது தேசிய திறைசேரிக்குத் தாங்க முடியாத ஒன்றாக இருக்கிறது; அதேவேளை, அவர்களின் கோரிக்கைகளைப் புறக்கணிப்பது நாட்டின் உற்பத்தி மற்றும் சேவைச் செயல்முறைகளை முற்றுமுழுதாக முடக்கிவிடுகிறது.
எனவேதான் நான் சொல்கிறேன், இன்றைய ஆட்சியாளர்கள் வெறும் எண்களைக் கூட்டிப் பெருக்கும் கணக்குப்பிள்ளைகளாகவோ அல்லது தத்துவார்த்தப் பொருளாதார நிபுணர்களாகவோ மட்டும் இருக்கக் கூடாது; அவர்கள் மக்களின் மனத்துடிப்பை அறிந்த, அவர்களின் கண்ணீரைக் துடைக்கத் தெரிந்த உண்மையான தலைவர்களாக இருக்க வேண்டும்! இந்த இரண்டு தீவிர நிலைகளையும் சமநிலைப்படுத்துவதே தற்போதைய நிர்வாகம் எதிர்கொள்ளும் மிகக் கடினமான பிரச்சினையாகும். பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்கள் என்ற பெயரில் சமூக நலன்களும், மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளும் புறக்கணிக்கப்பட்டால், அதனால் உருவாகும் அரசியல் ஸ்திரமின்மை மீண்டும் முழு பொருளாதாரச் செயல்முறையையும் தலைகீழாக மாற்றிவிடும் என்பதை எமது கடந்தகால வரலாறு நமக்குத் தெளிவாகக் காட்டியுள்ளது.
இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலை இலங்கைக்கு மட்டும் தனித்துவமானது அல்ல. இன்று, உலகின் மிகவும் முன்னேறிய மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக வளர்ச்சியடைந்த நாடுகள் கூடப் பணவீக்கம், வேலை வாய்ப்புச் சந்தையின் சரிவு மற்றும் நிதி ஸ்திரத்தன்மையின்மை ஆகியவற்றால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. எமது பிராந்திய அண்டை நாடுகள் பலவற்றைப் பார்க்கும்போது, அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடிகள் எமது நாட்டின் தற்போதைய நிலைமையை விட மிகவும் சிக்கலானவை மற்றும் தீவிரமானவை என்பது தெளிவாகிறது. எனவே, எமது பிரச்சினைகளைத் தனித்தனி காரணிகளாகப் பகுப்பாய்வு செய்வதை விடுத்து, பிராந்திய மற்றும் சர்வதேசக் காரணிகளின் அடிப்படையில் உலகளாவிய நெருக்கடியின் உள்ளூர் வெளிப்பாடாகவே நாம் இதனைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
வளர்ந்த நாடுகள் கூடத் தங்களின் பிழைப்பிற்காகக் கடினமான முடிவுகளை எடுத்து வரும் இந்த வேளையில், இலங்கை போன்ற ஒரு சிறிய நாடு தவறுகள் செய்வதற்கான வாய்ப்புகள் மிக மிகக் குறைவு. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் மூலம் நமக்குக் கிடைத்துள்ள இந்தத் தற்காலிக நேர்மறையான போக்கைத் தக்கவைப்பது, எமது நாட்டில் நாம் செய்யும் கட்டமைப்பு மாற்றங்களைப் (Structural Changes) பொறுத்தே அமையும். கடனைச் சார்ந்த நுகர்வோர் பொருளாதாரத்திலிருந்து, உள்ளூர் வளங்களை அதிகபட்சமாகப் பயன்படுத்தும் உற்பத்தி மற்றும் சேவைப் பொருளாதாரத்திற்கு நாம் விரைவாக மாற வேண்டும். அதற்கு எமக்கு வேறு வழியே இல்லை!
அதற்கு, எமது அரச தலைமையின் தீர்க்கமான அரசியல் தொலைநோக்குப் பார்வையும், பொதுமக்களின் அர்ப்பணிப்பும் சமமாக அவசியமானவை. பொருளாதார மேலாண்மை என்பது குளிரூட்டப்பட்ட அறைகளுக்குள் வெறும் புள்ளிவிபரங்களைத் தயாரிப்பது மட்டுமல்ல, அது மனித உயிர்களையும் அவர்களின் வாழ்வாதார எதிர்பார்ப்புகளையும் நிர்வகிப்பதாகும். சர்வதேச நிதி உதவியைச் சாராத, தன்னிறைவு மற்றும் வலுவான பொருளாதாரளுடன் கூடிய அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையை, இத்தகைய ஆழமான மற்றும் தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்ட அரசியல் அணுகுமுறையால் மட்டுமே கட்டமைக்க முடியும்.
எமது பாரம்பரிய விவசாயம் (Agriculture) புத்துயிர் பெற வேண்டும். ஒவ்வொரு பாடசாலை (School) மட்டத்திலிருந்தே எமது பிள்ளைகளுக்கு நவீன தொழில்நுட்பமும், சேமிப்பு ஒழுக்கமும் கற்பிக்கப்பட வேண்டும். எமது இளைஞர்கள் வெறும் வேலை தேடுபவர்களாகத் தங்களை முடக்கிக் கொள்ளாமல், உலகளாவிய ஒண்லைன் (Online) சந்தைகளிலும், நவீன இ கொமர்ஸ் (E-commerce) தளங்களிலும் சொந்தமாகத் தொழில் புரியும் தொழில்முனைவோராக மாற வேண்டும். இடைநடுவே உழைப்பை உறிஞ்சும் இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) ஒழிக்கப்பட வேண்டும். இதற்கான காத்திரமான கொள்கைகளின் அமுலாக்கம் அல்லது அமுல்படுத்தல் தரைமட்டத்தில் மிகக் கண்டிப்பாக உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு கல்வி வலயம் (Zone) ஊடாகவும், உள்ளூராட்சி மன்றங்களான பிரதேச சபை (Council) மற்றும் பிரதேச செயலகத் திணைக்களம் (Department) ஊடாகவும் இதற்கான வளங்கள் மக்களுக்குச் சமமாகப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும்.
இந்த இலக்கை நோக்கிய அர்ப்பணிப்பை மக்களாகிய நாமே உருவாக்க வேண்டும். சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் உதவி என்பது ஒரு தற்காலிகப் பொருளாதார நிவாரணமே. ஒரு நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு நிரந்தர நிவாரணமாக அமைவதற்கு, சமூகத்தில் நெடுங்காலமாகப் பரவிவரும் ஊழல், மோசடி மற்றும் இலஞ்சம் ஆகியவற்றை ஒழிக்கும் ஒரு தூய்மையான சமூக அமைப்பு உருவாக்கப்பட வேண்டும். நிதி ஒழுக்கம் மற்றும் பொருளாதார ஒழுக்கம் கொண்ட ஒரு சமூகச் சூழலை உருவாக்குவது இன்று எமது தேசத்தின் பிழைப்பிற்கு இன்றியமையாதது என்பதை நாம் ஆணித்தரமாக வலியுறுத்த வேண்டும்.
நெருக்கடிகள்கடந்து, தனது சொந்த உழைப்பால் எழுந்து நிற்கும் அபாரமான மீண்டெழு (Resilience) திறனைக் கொண்டவர்கள் நாம் என்பதை வரலாறு பலமுறை நிரூபித்துள்ளது. அந்த மீண்டெழு ஆற்றலை எமது ஒற்றுமையின் மூலமும், கடுமையான உழைப்பின் மூலமும் வெளிப்படுத்தி, எமது தேசத்தின் பொருளாதார இருப்பை நாமே ஒன்றிணைந்து கட்டியெழுப்புவோம்!
நன்றி! வணக்கம்!
.jpg)
0 comments:
Post a Comment