யாழ்ப்பாணத்திற்கு கிடைக்கிறது; மட்டக்களப்பிற்கு ஏன் கிடைக்கவில்லை?

இந்தியப் புலமைப்பரிசில்களும் கிழக்கின் கல்வி அரசியலின் தோல்வியும்

மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில், வறுமையின் கோரப்பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் பல நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்கள் தமது உயர்கல்வியைத் தொடர முடியாமல் நாளாந்தம் அவஸ்தைப்படுகின்றார்கள். வறுமை நிமித்தம் கல்வியை இடைநிறுத்தும் அவலம் இந்த மாவட்டத்தில் ஒரு தொடர்கதையாகிவிட்டது. கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில், அன்றாட உணவிற்கே வழியற்ற நிலையில் வாழும் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பல திறமையான மாணவர்கள், தமது பல்கலைக்கழகக் கனவுகளைக் கைவிட்டு, வேறு வாழ்வாதாரங்களைத் தேடிச் செல்லும் துர்ப்பாக்கிய நிலை இங்கு தொடர்கிறது.

இத்தகைய வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் வாழும் மாணவர்களைக் கைதூக்கி விடுவதற்கு, அவர்களுக்குரிய வெளித்தொடர்புகளையும், சர் வதேச புலமைப்பரிசில்களையும் பெற்றுக்கொடுக்க வேண்டிய பாரிய பொறுப்பு இங்குள்ள கல்விச் சமூகத்திற்கும், மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்கும், புத்திஜீவிகளுக்கும் உள்ளது. ஆனால், அவர்கள் அந்தப் பொறுப்பை சரிவரச் செய்கிறார்களா? இந்தக் கேள்விக்கான விடையைத் தேடும்போது, ஏமாற்றமும் கோபமுமே மிஞ்சுகிறது.

இதனை வெறும் குற்றச்சாட்டாக முன்வைக்காமல், அண்மையில் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்குக் கிடைத்துள்ள பாரியதொரு வாய்ப்பையும், அதனைப் பெற்றுக்கொள்ள அவர்கள் காட்டிய முனைப்பையும் ஒரு வலுவான சான்றாதாரமாக வைத்து ஒப்பிட்டுப் பார்ப்போம்.

யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்தின் விழிப்புணர்வும், இந்தியாவின் நிதி உதவியும்

கல்வியில் வறுமை நிமித்தம் பின்தங்கி, கல்வியைத் தொடர முடியாமல் தவிக்கும் மாணவர்களை ஆதரிக்கும் நோக்கில், யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கான நிதி உதவித் திட்டத்தை இந்திய அரசாங்கம் தற்போது பெருமளவில் மேம்படுத்தியுள்ளது. இந்தப் புலமைப்பரிசில்களின் மதிப்பும், அதன் வீச்சும் கணிசமாக அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளன.

2025-26 கல்வியாண்டு முதல் நடைமுறைக்கு வரும் இந்த மேம்படுத்தப்பட்ட திட்டத்தின் கீழ், முதலாம் ஆண்டில் இணையும் 100 இளங்கலை மாணவர்களுக்கு தலா மாதாந்தம் 7,500 ரூபாய் புலமைப்பரிசிலாக வழங்கப்படும். இந்த நிதி உதவியானது மாணவர்களின் கல்வித் திட்டம் முழுமையடையும் வரை தொடரும். இதன்படி, நான்காவது ஆண்டில் மொத்தம் 400 மாணவர்கள் இத்திட்டத்தின் கீழ் பயனடைவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

கல்வித் திறன் மற்றும் பொருளாதாரத் தேவைகளின் அடிப்படையில் தெரிவு செய்யப்பட்ட தகுதியான மாணவர்களுக்கு, இலங்கைக்கான இந்திய உயர்ஸ்தானிகர் சந்தோஷ் ஜா அவர்களால் ஜூன் 2ஆம் திகதி இந்தப் புலமைப்பரிசில்கள் உத்தியோகபூர்வமாக வழங்கி வைக்கப்பட்டன. இதற்கு முன்னதாக, 2023-24 கல்வியாண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஆரம்பத் திட்டத்தின் கீழ் 100 மாணவர்களுக்கு மாதாந்தம் 5,000 ரூபாய் வழங்கப்பட்டமை குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்தத் திட்டத்தை இந்திய உயர்ஸ்தானிகர் வழங்கும் போது ஒரு முக்கியமான விடயத்தை வலியுறுத்தினார். பொருளாதாரத் தடைகளால் மாணவர்கள் சுமையாக உணராமல், தமது கல்வியிலும் தனிப்பட்ட வளர்ச்சியிலும் முழுக் கவனம் செலுத்துவதற்கு இத்தகைய நிதி உதவிகள் எவ்வளவு இன்றியமையாதவை என்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

யாழ்ப்பாணத்திற்கு இது எப்படிக் கிடைத்தது? கிழக்கின் மந்தநிலை ஏன்?

யாழ்ப்பாணத்தில் நடைமுறைக்கு வந்த திட்டங்கள் ஏன் கிழக்கில் அதே வேகத்தில் முன்னேறவில்லை?

இதற்கான காரணம் வாய்ப்பின்மை அல்ல. மாறாக அதனைப் பெற்றுத்தர வேண்டிய அமைப்புகள் மற்றும் தலைமைத்துவத்தின் செயலற்ற தன்மையாக இருக்கலாம்.

உலகின் எந்தப் பல்கலைக்கழகமும் சர்வதேச நிதியுதவிகளை தானாகப் பெறுவதில்லை. அவற்றுக்குப் பின்னால் தொடர்ந்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தும் நிர்வாகங்கள் இருக்கின்றன. திட்ட முன்மொழிவுகளைத் தயாரிக்கும் கல்வியாளர்கள் இருக்கின்றனர். அரசியல் ஆதரவை உருவாக்கும் தலைவர்கள் இருக்கின்றனர். சமூகத் தேவைகளை உலக அரங்கில் முன்வைக்கும் செயற்பாட்டாளர்கள் இருக்கின்றனர்.

மட்டக்களப்பில் இந்த ஒருங்கிணைப்பு எங்கே?

கிழக்குப் பல்கலைக்கழக சமூகத்தின் பொறுப்பு

கிழக்குப் பல்கலைக்கழகம் ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களைக் கொண்ட தேசிய உயர்கல்வி நிறுவனம். வருடாந்தம் நூற்றுக்கணக்கான பட்டதாரிகளை உருவாக்குகிறது. பேராசிரியர்கள், மூத்த விரிவுரையாளர்கள், ஆய்வாளர்கள், சர்வதேச தொடர்புகளைக் கொண்ட முன்னாள் மாணவர்கள் என பெரும் அறிவுசார் வளத்தைப் பெற்றுள்ளது.

• ஆனால் அந்த அறிவுசார் வளம் மாணவர்களின் நலனுக்காக எவ்வளவு திறம்பட பயன்படுத்தப்படுகிறது?
• இந்தியப் புலமைப்பரிசில் போன்ற திட்டங்கள் யாழ்ப்பாணத்தில் விரிவடையும் போது, கிழக்குப் பல்கலைக்கழகம் அதற்கான ஒத்துழைப்புகளை உருவாக்க என்ன செய்தது?
• சர்வதேச நிதியுதவிகளை ஈர்க்கும் தனிப்பட்ட பிரிவுகள் உருவாக்கப்பட்டனவா?
• வறிய மாணவர்களுக்கான தரவுகள் சேகரிக்கப்பட்டனவா?
• வெளிநாட்டு தூதரகங்களுடன் தொடர்ச்சியான கலந்துரையாடல்கள் நடத்தப்பட்டனவா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்கள் வெளிப்படையாக மக்களிடம் பகிரப்பட வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது.

மக்கள் பிரதிநிதிகள் என்ன செய்தார்கள்?

மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் பல அரசியல் கட்சிகளைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். அவர்கள் தேர்தல் காலங்களில் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, இளைஞர் முன்னேற்றம் குறித்து பேசுகின்றனர்.

• ஆனால் இந்தியாவின் இந்தப் புலமைப்பரிசில் திட்டம் குறித்து அவர்கள் பொதுவெளியில் எத்தனை முறை பேசினர்?
• கிழக்குப் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கும் இதே வாய்ப்புகளைப் பெற்றுத்தர இந்திய உயர்ஸ்தானிகருடன் எத்தனை சந்திப்புகள் நடத்தப்பட்டன?
• எத்தனை உத்தியோகபூர்வ கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்பட்டன?
• எத்தனை திட்ட ஆவணங்கள் சமர்ப்பிக்கப்பட்டன?
• இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதில் அளிப்பது மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளின் கடமையாகும்.

ஒரு பாலம் கட்டப்பட்டால் திறப்பு விழாவுக்கு ஓடிவரும் அரசியல்வாதிகள், ஏன் ஒரு மாணவரின் எதிர்காலத்தை மாற்றக்கூடிய புலமைப்பரிசில் திட்டங்களுக்காக அதே ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்துவதில்லை?

இதுவே மக்கள் கேட்கும் கேள்வி.

அறிவுஜீவிகளின் மௌனம் – சமூகத்தின் மிகப்பெரிய இழப்பு

மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் நாட்டின் பல முக்கிய துறைகளில் பணியாற்றும் நூற்றுக்கணக்கான அறிவுஜீவிகள் உள்ளனர். பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள், ஆய்வாளர்கள், பொருளாதார நிபுணர்கள், முன்னாள் நிர்வாகிகள், சர்வதேச நிறுவனங்களில் பணிபுரிபவர்கள் என ஒரு பெரிய அறிவுசார் வலையமைப்பு காணப்படுகிறது.

• ஆனால் இந்த ஆற்றல் மாணவர்களின் நலனுக்காக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளதா?
• வறிய மாணவர்களுக்கான சர்வதேச புலமைப்பரிசில் நிதியை உருவாக்குவதற்கான முயற்சிகள் எங்கே?
• வெளிநாட்டு அரசுகள் மற்றும் நன்கொடையாளர்களுடன் தொடர்புகளை உருவாக்கும் சமூக இயக்கங்கள் எங்கே?

மட்டக்களப்பின் அறிவுஜீவிகள் கருத்தரங்குகளில் பேசுவதைக் கடந்தும், சமூக மாற்றத்திற்கான செயற்பாட்டில் ஈடுபட வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது.

புறக்கணிக்கப்பட்ட கிழக்குப் பல்கலைக்கழகமும், நிறைவேற்றப்படாத வாக்குறுதியும்

கிழக்குப் பல்கலைக்கழக சமூகமும், அரசியல்வாதிகளும் எந்தளவுக்குக் கையாலாகாதவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதற்கு, மேற்சொன்ன செய்தியிலேயே ஒரு வலுவான ஆதாரம் உள்ளது.

2024 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம், இலங்கை ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க அவர்கள் இந்தியாவிற்கு அரச விஜயம் மேற்கொண்டபோது, ​​இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி அவர்கள் ஒரு முக்கிய அறிவிப்பை வெளியிட்டார். யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் இலங்கை கிழக்குப் பல்கலைக்கழகம் ஆகிய இரண்டின் மாணவர்களுக்கும் கல்வி உதவியை விரிவுபடுத்துவதாக இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி வெளிப்படையாகவே வாக்குறுதி அளித்திருந்தார்.

அந்த வாக்குறுதியின் அடிப்படையில்தான் இன்று யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக அதிகாரிகள் உடனடியாகச் செயற்பட்டு, தமது மாணவர்களுக்கான மேம்படுத்தப்பட்ட புலமைப்பரிசில் திட்டத்தை (மாதம் 7500 ரூபாய்) வெற்றிகரமாகப் பெற்றுக்கொண்டுள்ளனர்.

ஆனால், கிழக்குப் பல்கலைக்கழகம்? இந்தியப் பிரதமர் கிழக்குப் பல்கலைக்கழகத்தின் பெயரைக் குறிப்பிட்டு வெளிப்படையாக வாக்குறுதி அளித்த பின்னரும் கூட, இன்றுவரை அந்த வாய்ப்பு மட்டக்களப்பு மாணவர்களைச் சென்றடையவில்லை என்றால், அதற்கு யார் பொறுப்பு? இந்திய அரசாங்கம் தரத் தயாராக இருந்தும், அதைப் பெற்றுக்கொள்ள ஒரு கடிதம் எழுதவோ, ஒரு சந்திப்பை ஒழுங்கு செய்யவோ அல்லது அதற்கான திட்ட முன்மொழிவுகளைச் சமர்ப்பிக்கவோ கிழக்குப் பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்திடமும், மட்டக்களப்பு மாவட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகளிடமும் எந்தவிதமான திராணியும் இல்லை என்பது அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது.

இது சார்பாக பல தடவைகள் நான் பல்வேறு தளங்களில் ஆணித்தரமாக சுட்டிக்காட்டியும், சம்பந்தப்பட்டவர்களின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவந்தும், இன்றுவரை எதுவும் நடக்கவில்லை. எருமை மாட்டின் மீது மழை பெய்தது போல, அதிகாரிகளும் மக்கள் பிரதிநிதிகளும் எந்தவொரு சலனமும் இன்றி இருக்கிறார்கள்.

நாடெங்கும் பாயும் இந்திய உதவிகள்: கிழக்கு மட்டும் வஞ்சிக்கப்படுகிறதா?

இலங்கையின் கல்வித்துறையில் இந்தியாவின் பங்களிப்பு வடக்கிற்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டதல்ல. அது நாடளாவிய ரீதியில் பரந்துபட்ட ஒரு அபிவிருத்திப் கூட்டாண்மையாகும்:

• தெற்கில், ருஹுணு பல்கலைக்கழகத்தில் இரவீந்திரநாத் தாகூர் நினைவு கலையரங்கம் நிர்மாணிக்கப்பட்டுள்ளது.
• வட மாகாணத்தில் 79 க்கும் மேற்பட்ட பாடசாலைகள் புனரமைக்கப்பட்டுள்ளன.
• நாடு முழுவதும் உள்ள கல்வி நிறுவனங்களுக்கு 110 பேருந்துகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன.
• தென் மாகாணத்தில் உள்ள 200 பாடசாலைகளில் திறன் வகுப்பறைகள் (Smart classrooms) மற்றும் கணினி ஆய்வகங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன.
• பொலன்னறுவையில் பல்லின மும்மொழிப் பாடசாலை நிர்மாணிக்கப்பட்டுள்ளது.
• மலையகத்தில், 9 தோட்டப் பாடசாலைகளை மேம்படுத்துவதற்கும், தெரிவு செய்யப்பட்ட பாடசாலைகளில் 60 திறன் வகுப்பறைகளை நிறுவுவதற்கும் இந்தியா தற்போது திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி வருகிறது.

இவ்வாறு தெற்கிற்கும், வடக்கிற்கும், மலையகத்திற்கும், வடமத்திய மாகாணத்திற்கும் சென்றடையும் சர்வதேச உதவிகள், கிழக்கிற்கு மட்டும், குறிப்பாக மட்டக்களப்பிற்கு வராமல் தடுப்பது எது? இந்தியா வழங்கத் தயாராக இல்லை என்பது காரணமல்ல; அதைத் தட்டிக்கேட்டுப் பெற்றுக்கொள்ளும் தலைமைத்துவமும், புத்திஜீவித்துவமும் இங்கு இல்லை என்பதே கசப்பான உண்மையாகும்.

முடிப்புரை

யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்தின் விழிப்புணர்வு நமக்கொரு சிறந்த பாடமாகும். வறுமையில் வாடும் மாணவர்களின் கண்ணீரைத் துடைக்க, வெறுமனே மேடைப் பேச்சுகள் மட்டும் போதாது; நடைமுறைச் சாத்தியமான, தீர்க்கதரிசனமான வெளித்தொடர்புகளும், அதற்கான முனைப்பும் தேவை.

கிழக்குப் பல்கலைக்கழக சமூகமும், மட்டக்களப்பு மக்கள் பிரதிநிதிகளும், தங்களை புத்திஜீவிகள் என்று அடையாளப்படுத்துபவர்களும் உடனடியாகத் தமது மௌனத்தைக் கலைக்க வேண்டும். இந்தியப் பிரதமர் டிசம்பர் 2024 இல் அளித்த வாக்குறுதியை நினைவூட்டி, கிழக்குப் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கும் இந்த மேம்படுத்தப்பட்ட புலமைப்பரிசில் திட்டத்தை (மாதாந்தம் ரூ. 7,500) உடனடியாகப் பெற்றுக்கொடுக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

நான் பல தடவை சுட்டிக்காட்டியும் பயனின்றிப் போன இந்த அவலநிலை இனியும் தொடரக்கூடாது. வறுமையால் ஒரு மாணவன் கல்வியை இடைநிறுத்தினாலும், அதற்கான முழுப் பழியும் இந்த மாவட்டத்தின் கையாலாகாத நிர்வாகங்களையே சாரும் என்பதைச் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் உணர்ந்து செயற்பட வேண்டும். இதுவே மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் கல்விச் சமூகத்தைக் காப்பாற்றுவதற்கான ஒரே வழியாகும்.