ஒரு நாட்டின் பொருளாதார அந்தஸ்து மாறும்போது, அந்த மாற்றத்தின் பலனை முதலில் உணர வேண்டியவர்கள் தெருவோர வியாபாரியும், நெல் வயலில் வியர்வை சிந்தும் விவசாயியும், மாதவாடகைக்கு போராடும் நகர மத்தியதர குடும்பமும்தான். ஆனால் நடைமுறையில் நடப்பது வேறு. உலக வங்கி (World Bank) இலங்கைக்கு மேல்நிலை மத்திய வருமான நாடு (Upper Middle Income Country - UMIC) அந்தஸ்தை மீண்டும் வழங்கியுள்ள செய்தி, புள்ளிவிவரங்களில் மகிழ்ச்சி தருகிறது; ஆனால் சமையலறையில் அமைதி தரவில்லை. இந்த முரண்பாடே, இன்றைய இலங்கையின் பொருளாதார யதார்த்தத்தின் மையக் கதையாக அமைந்துள்ளது.
2022ஆம் ஆண்டு,
எரிபொருளுக்காக கிலோமீட்டர் கணக்கில் வரிசையில் நின்ற மக்களை,
வெளிநாட்டு நாணய இருப்பு பாதாளத்தை எட்டிய அந்த இருண்ட காலகட்டத்தை யாரும்
மறக்கவில்லை. அந்த நெருக்கடிக்கு முன்னரே இலங்கை UMIC
அந்தஸ்தை அடைந்திருந்தது என்பதும், நெருக்கடியின்
காரணமாக அந்த அந்தஸ்து பறிக்கப்பட்டது என்பதும் வரலாற்று உண்மை. இப்போது, நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஜூலை 1ஆம் திகதி வெளியிடப்பட்ட உலக வங்கியின் ஆண்டு வருமான
வகைப்பாட்டில் (Income Classification), இலங்கை மீண்டும் அந்த
பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளது. 2025ஆம் ஆண்டில் இலங்கையின் உண்மையான
மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (Real GDP) 5 சதவிகிதம் வளர்ச்சியடைந்துள்ளது என்பது இதற்கு அடிப்படையாகக் காட்டப்படுகிறது.
வங்கிச் சேவைகள், சுற்றுலா, உற்பத்தித் துறை ஆகியவற்றின் மீளெழுச்சியே இந்த வளர்ச்சிக்கு காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.
படம் 1: 2021-2025 காலப்பகுதியில் இலங்கையின் உண்மையான GDP வளர்ச்சி வீதம்
— நெருக்கடி, சரிவு, மீட்சி
என்ற முழு சுழற்சி.
வியட்நாம், பிலிப்பைன்ஸ் ஆகிய நாடுகளும் இதே
காலகட்டத்தில் UMIC அந்தஸ்தை அடைந்துள்ளன என்பது, தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பொருளாதார மறுசீரமைப்புடன் இலங்கையையும் ஒப்பிட்டு நோக்க
வேண்டிய தேவையை உணர்த்துகிறது. வியட்நாம் தனது உற்பத்தி ஏற்றுமதி
மூலோபாயத்தினூடாக (Export-led Manufacturing Strategy) இந்த அந்தஸ்தை
அடைந்தது; அது ஒரு படிப்படியான, திட்டமிடப்பட்ட
பயணமாக இருந்தது. இலங்கையினுடையது அப்படியல்ல — நெருக்கடி, மீட்சி, மீண்டும் வீழ்ச்சி
என்ற ஊசலாட்டத்தின் இடையே எட்டப்பட்ட ஒரு உடையக்கூடிய சாதனை
(Fragile Achievement). உலக வங்கியே இதை "மீள்நிலைத்தன்மையின் (Resilience) அடையாளம்"
எனக் குறிப்பிட்டாலும், "எல்லையை சிரமப்பட்டே
கடந்தது" எனவும் எச்சரிக்கை தொனியில் சேர்த்துக் கூறியிருப்பது
கவனிக்கத்தக்கது.
படம் 2: 2026-இல் புதிதாக UMIC அந்தஸ்து பெற்ற மூன்று நாடுகளின் வளர்ச்சி
வீத ஒப்பீடு — வியட்நாம், பிலிப்பைன்ஸ்,
இலங்கை.
"பொருளாதார
வளர்ச்சி என்பது வாய்ப்புகளை விரிவாக்குவதே அன்றி, வெறும் எண்களை
பெருக்குவதல்ல" என்று அமர்த்தியா சென் (Amartya Sen) குறிப்பிட்டது இங்கு
நினைவுகூரத்தக்கது. ஒரு நாட்டின் தனிநபர் தேசிய வருமானம்
(Gross National Income per capita) அதிகரிப்பது, அந்த நாட்டு மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்துவிட்டது என்பதற்கு உத்தரவாதமல்ல
என்பதை இந்த வாக்கியம் தெளிவாக உணர்த்துகிறது.
எண்களுக்குப் பின்னால் உள்ள மனித யதார்த்தம்
இலங்கையின் தெருக்களில் இன்று
கேட்கும் கேள்வி எளிமையானது:
"நாடு அபிவிருத்தி அடைந்தால் என் வீட்டுச் செலவு குறையுமா?"
இந்தக் கேள்விக்கு உலக வங்கியின் புள்ளிவிவரங்களால் நேரடி பதில் கிடைப்பதில்லை.
அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலை உயர்வு, வேலைவாய்ப்பின்மை,
குறைந்த வருமானம் என்ற முக்கோணத்தில் சிக்கியிருக்கும்
சாதாரண குடும்பங்களுக்கு, UMIC என்ற பெயர்ச்சொல் அருகதைக் கடிதம்
(Certificate) மட்டுமே; அது உணவுத் தட்டில் அரிசியைக்
கூட்டாது.
இந்த முரண்பாட்டை புரிந்துகொள்ள, முதலில் "வருமான வகைப்பாடு" (Income Classification) என்பதன்
தொழில்நுட்பப் பொருளை அறிய வேண்டும். உலக வங்கியின் அபிவிருத்தித்
தரவுக் குழு (Development Data Group - DDG), ஒவ்வொரு ஆண்டும்
ஜூலை 1ஆம் திகதி, முந்தைய நாட்காட்டி ஆண்டின்
தனிநபர் தேசிய வருமான மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில், 218 பொருளாதாரங்களை
குறைந்த வருமானம், கீழ்நிலை மத்திய வருமானம், மேல்நிலை மத்திய வருமானம், உயர் வருமானம் என நான்கு பிரிவுகளாக
வகைப்படுத்துகிறது. இது ஒரு சராசரி அளவீடு
(Average Metric) என்பதால், நாட்டின் மொத்த
செல்வம் அதிகரித்தாலும், அது எவ்வாறு விநியோகிக்கப்படுகிறது என்பதை
இது காட்டாது. வேறுவிதமாகச் சொன்னால், சிலரின்
வருமானம் வெகுவாக உயர்ந்து, பெரும்பான்மையினரின் வருமானம் தேங்கியிருந்தாலும்,
சராசரி எண் உயர்ந்ததாகவே தெரியும்.
"ஒரு சமூகத்தின்
மேன்மையை அளக்க வேண்டுமெனில், அதன் மிகவும் பலவீனமான உறுப்பினரை
எவ்வாறு நடத்துகிறது என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்" என்ற காந்தியடிகளின் சிந்தனை,
இங்கே பொருளாதாரப் புள்ளிவிவரங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு அளவுகோலை முன்வைக்கிறது.
இலங்கையின் UMIC அந்தஸ்து பரவலாக்கப்படுகிறதா,
அல்லது சிலரிடம் குவிந்துவிடுகிறதா என்பதே அடுத்த பத்தாண்டுக் காலத்தின்
தீர்க்கமான கேள்வியாக இருக்கும்.
சர்வதேச அங்கீகாரமும் அதன் மறுபக்கமும்
இந்த மறுவகைப்பாடு தனித்துவமாக
நிகழவில்லை. இது சர்வதேச
நாணய நிதியத்தின் (IMF) 2.9 பில்லியன் டொலர் நீட்டிக்கப்பட்ட
நிதி வசதி (Extended Fund Facility - EFF) திட்டத்தின் தொடர்ச்சியான
வெற்றியுடன் இணைந்து வருகிறது. கடந்த மாதம் அதன் மேலதிக தவணைகள்
விடுவிக்கப்பட்டன என்பது, சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களின் நம்பிக்கையை
பிரதிபலிக்கிறது. அத்துடன், இலங்கையின்
சீர்திருத்தத் திட்டத்திற்கு ஆதரவாக 150 மில்லியன் டொலர் நிதியுதவியை உலக வங்கி ஏற்கனவே அங்கீகரித்துள்ளது — "Sri Lanka Reforms
for Growth, Resilience and Openness Development Policy Operation" எனும் மூன்று கட்ட நிதி வழங்கல் திட்டத்தின் முதல் கட்டமாக இது வழங்கப்படுகிறது.
இது, முன்னர் நடைமுறையிலிருந்த
"Resilience, Stability and Economic Turnaround" எனும் ஸ்திரப்படுத்தல்
மையமான அணுகுமுறையிலிருந்து, தனியார் துறை மையமான நீண்டகால வளர்ச்சி
மூலோபாயத்திற்கு மாறும் ஒரு திசைமாற்றத்தை குறிக்கிறது. இது அரசியல்
ரீதியாகவும் குறிப்பிடத்தக்கது — இடதுசாரி நிர்வாகம் ஒன்று,
சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களுடன் நல்லுறவைப் பேணியபடியே பொருளாதார சீர்திருத்தத்தை
முன்னெடுக்க முடியும் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது.
ஆனாலும், UMIC அந்தஸ்து வெறும் பாராட்டுப்
பத்திரமல்ல; அதனுடன் கடன் தகுதி மறுசீரமைப்பு
(Loan Eligibility Restructuring) எனும் நடைமுறை யதார்த்தமும் இணைந்திருக்கிறது.
குறைந்த வளர்ச்சி அடைந்த நாடுகளுக்கும் (Least Developed
Countries - LDCs), கீழ்நிலை மத்திய வருமான நாடுகளுக்கும் மட்டுமே கிடைக்கக்கூடிய
சலுகை மானியங்கள், மென்மையான கடன் திட்டங்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து
இலங்கை இனி விலக்கப்படலாம். இதனால், அபிவிருத்தித்
திட்டங்களுக்கு தேவையான நிதியை ஈட்ட, இலங்கை வர்த்தக அடிப்படையிலான
கடன்கள் மற்றும் சர்வதேச இறையாண்மைக் கடன்பத்திரங்களை (International
Sovereign Bonds - ISBs) அதிகம் நாட வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படும்.
சுவாரஸ்யமாக, சில நாடுகள் வேண்டுமென்றே
UMIC அந்தஸ்தைத் தவிர்த்து, LDC மற்றும் சிறு தீவு
அபிவிருத்தி நாடுகளுக்கான (Small Island Developing States - SIDS) மானியத் திட்டங்களைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்திக் கொள்கின்றன என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.
வளர்ச்சியை நோக்கிய ஒவ்வொரு அடியும், ஒரு புதிய
கட்டுப்பாட்டையும், ஒரு புதிய பொறுப்பையும் கொண்டு வருகிறது.
ஒப்பீட்டு பார்வை: தென் கொரியாவும் சிங்கப்பூரும்
கற்பிக்கும் பாடம்
வளர்ச்சிப் பாதையை புரிந்துகொள்ள, சில வரலாற்று ஒப்பீடுகள் அவசியம்.
தென் கொரியா 1960களில் ஒரு விவசாய பொருளாதாரமாக
இருந்தது; இன்று அது உலகின் முன்னணி தொழில்நுட்ப ஏற்றுமதி நாடுகளில்
ஒன்று. அதன் பயணம் 30-40 ஆண்டுகள் நீடித்தது,
மேலும் அது உற்பத்தித் திறன் மேம்பாடு (Industrial
Capacity Building), கல்வி முதலீடு, ஏற்றுமதி பல்வகைப்படுத்தல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது. சிங்கப்பூரும்
இதே போன்று, மூலோபாய புவிசார் அரசியல் இருப்பிடத்தையும்,
நிர்வாக நேர்மையையும் பயன்படுத்தி, சேவைத்துறை
மற்றும் நிதித்துறை மையமாக தன்னை மறுவடிவமைத்துக் கொண்டது.
இலங்கை இந்த முன்மாதிரிகளிலிருந்து
கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது, வெறும் புள்ளிவிவர இலக்குகளை எட்டுவதல்ல, மாறாக கட்டமைப்பு
மாற்றத்தை (Structural Transformation) ஏற்படுத்துவதே.
உற்பத்தித் துறை, ஏற்றுமதி, சுற்றுலா, வெளிநாட்டு தொழிலாளர் பணவனுப்புகைகள் ஆகியவற்றுடன்,
செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence), ரோபோடிக்ஸ் போன்ற எழுச்சி பெறும் துறைகளிலும் இலங்கை கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி (Renewable Energy) துறையில் முதலீடு செய்வதன் மூலம், படிம எரிபொருள் இறக்குமதிச்
செலவை குறைக்க வேண்டியதும் அவசியம். 2035ஆம் ஆண்டு காலக்கெடுவிற்குள்
புதிய படிம எரிபொருள் வாகனங்களின் பதிவை நிறுத்தி, மின்சார மற்றும்
எரிபொருள் செல் வாகனங்களுக்கு (Fuel Cell Vehicles) மாற வேண்டும்
என்ற கொள்கை இலக்கு, இந்த திசையில் ஒரு முக்கியமான அடி எடுவைக்
குறிக்கிறது.
சர்வதேச எரிசக்தி முகவமையின் (International Energy Agency - IEA) தரவுகளின்படி, தெற்காசிய நாடுகள் தமது எரிசக்தி இறக்குமதிச் சார்பை குறைக்காவிட்டால்,
உலகளாவிய எரிபொருள் விலை ஏற்ற இறக்கங்களால் அவற்றின் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை
தொடர்ந்து அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும். மத்திய கிழக்கில் பதற்றங்கள்
தணிந்திருப்பது தற்காலிக நிவாரணமே தவிர, நீண்டகால தீர்வல்ல என்பதை
கொள்கை வகுப்பாளர்கள் உணர வேண்டும்.
"நான் ஒரு பொருளாதாரத்தை
அளக்கும்போது, அது எத்தனை பேரை பணக்காரர்களாக்குகிறது என்று பார்ப்பதில்லை,
எத்தனை பேரை வறுமையிலிருந்து மீட்கிறது என்று பார்க்கிறேன்" என்று முஹம்மது யூனுஸ்
(Muhammad Yunus) கூறியிருப்பது, நுண்நிதி
(Microfinance) மற்றும் அடிமட்ட பொருளாதார சிந்தனையின் மையக் கருத்தை
பிரதிபலிக்கிறது. இலங்கையின் அடுத்த கட்ட வளர்ச்சி மூலோபாயம்,
மேலிருந்து கீழ் நோக்கிய (Top-down) அணுகுமுறையை
மட்டும் சார்ந்திராமல், கீழிருந்து மேல் நோக்கிய
(Bottom-up) அணுகுமுறையையும் இணைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
கிராமிய பொருளாதாரமும் விவசாயத் துறையும்: மறக்கப்பட்ட மையம்
தேசிய அளவிலான வளர்ச்சிப்
புள்ளிவிவரங்கள் பெரும்பாலும் நகர்ப்புற சேவைத்துறை மற்றும் நிதித்துறை செயல்பாடுகளால்
இயக்கப்படுகின்றன. ஆனால் இலங்கை மக்கள்தொகையில் கணிசமான பகுதியினர் இன்னும் கிராமிய, விவசாய பொருளாதாரத்தை சார்ந்திருக்கின்றனர். விவசாயத்
துறையின் உற்பத்தித் திறனை (Agricultural Productivity) அதிகரிக்காமல்,
இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) ஏற்படுத்தும் விலை சிதைவை
நீக்காமல், வளர்ச்சியின் பலன் கிராமப்புறங்களை சென்றடையாது.
ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் (UN) அபிவிருத்தி அறிக்கைகள் தொடர்ந்து
வலியுறுத்தும் ஒரு உண்மை: வளர்ச்சி அளவீடுகள் தேசிய அளவில் நேர்மறையாக
இருந்தாலும், கிராமிய-நகர்ப்புற இடைவெளி
(Rural-Urban Gap) விரிவடையக்கூடும். இலங்கையின்
விவசாயக் கொள்கை, வெறும் உற்பத்தி அளவை உயர்த்துவதோடு நின்றுவிடாமல்,
சந்தை அணுகல் (Market Access), சேமிப்பு உள்கட்டமைப்பு
(Storage Infrastructure), நேரடி வர்த்தக இணைப்புகள் (Direct
Trade Linkages) ஆகியவற்றை உறுதி செய்ய வேண்டும். இ கொமர்ஸ் (E-commerce) தளங்களை பயன்படுத்தி,
விவசாயிகளை நேரடியாக நுகர்வோருடன் இணைக்கும் மாதிரிகள் — இந்தியாவிலும் வங்காளதேசத்திலும் வெற்றிகரமாக செயல்படுத்தப்பட்டவை
— இலங்கைக்கும் பொருந்தும் பாடங்களாக அமையலாம்.
புவிசார் அரசியல் பரிமாணமும் பாஸ்போர்ட் மதிப்பும்
UMIC அந்தஸ்து,
இலங்கையின் சர்வதேச அடையாளத்தையும் மறுவடிவமைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
"வறிய நாடு" என்ற முத்திரையிலிருந்து
விடுபடுவது, இலங்கைப் பாஸ்போர்ட்டின் சர்வதேச அங்கீகாரத்தை மேம்படுத்தலாம்,
மேலும் இது வெளிநாட்டு நேரடி முதலீட்டை (Foreign Direct
Investment - FDI) ஈர்க்கும் ஒரு உளவியல் காரணியாகவும் செயல்படக்கூடும்.
ஆனால் இந்த மாற்றம் தானாக நிகழாது. ஏஷிய அபிவிருத்தி
வங்கியின் (ADB) பகுப்பாய்வுகள் தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டுவது
போல், முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கை என்பது வெறும் வருமான வகைப்பாட்டைப்
பொறுத்தது மட்டுமல்ல; அரசியல் ஸ்திரத்தன்மை, சட்ட அமைப்பின் முன்கணிக்கும் தன்மை (Predictability of Legal
Framework), ஊழல் இல்லாத நிர்வாகம் ஆகியவை சமமாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை.
"அமைதி என்பது
வெறும் மோதலின்மை அல்ல; அது நீதியின் இருப்பு" என்று மார்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்
(Martin Luther King Jr.) குறிப்பிட்டது, பொருளாதார
சூழலுக்கும் பொருந்தும். வளர்ச்சி என்பது வெறும் மோதலற்ற நிலைமையல்ல;
அது நியாயமான வளப் பங்கீட்டு அமைப்பின் இருப்பு. UMIC அந்தஸ்து அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையையும், சமூக நீதியையும்
உறுதி செய்யும் கொள்கை அமைப்புகளுடன் இணைந்திராவிட்டால், அது
வெறும் புள்ளிவிவர சாதனையாகவே எஞ்சிவிடும்.
பாதுகாப்பும் பொருளாதார உறுதிப்பாடும்
ஸ்டாக்ஹோம் சர்வதேச சமாதான
ஆய்வு நிறுவனத்தின் (Stockholm
International Peace Research Institute - SIPRI) அறிக்கைகள் ஒரு முக்கிய
உண்மையை தொடர்ந்து வலியுறுத்துகின்றன: பிராந்திய பாதுகாப்பு நிலைமை
உறுதியற்றதாக இருக்கும் நாடுகளில், நீண்டகால அபிவிருத்தித் திட்டங்கள்
தொடர்ந்து இடையூறுக்குள்ளாகின்றன. இலங்கையின் புவிசார் அரசியல்
இருப்பிடம் — இந்தியப் பெருங்கடல் வர்த்தகப் பாதைகளின் மையத்தில்
— ஒருபுறம் வாய்ப்பாகவும், மறுபுறம் பொறுப்பாகவும்
அமைந்துள்ளது. கடல்சார் பாதுகாப்பு, துறைமுக
மூலோபாயம், பிராந்திய சக்திகளுடனான சமநிலையான உறவு ஆகியவை,
பொருளாதார அபிவிருத்தியின் அமைதியான தொடர்ச்சிக்கு அடித்தளமாக அமைகின்றன.
முன்னால் உள்ள பாதை: எச்சரிக்கையுடன் நம்பிக்கை
"மனித சிந்தனை
மற்றும் செயல்பாட்டின் ஒவ்வொரு தருணமும், அது ஒரு தேர்வாக இருக்கும்
வரை, சுதந்திரத்தின் வெளிப்பாடே" என்று ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன்
(Albert Einstein) குறிப்பிட்டதைப் போல, இலங்கையின்
அடுத்த கட்ட பொருளாதார பயணமும் ஒரு தேர்வுத் தருணமாக அமைந்துள்ளது. UMIC அந்தஸ்தை வெறும் சான்றிதழாக கருதாமல், ஒரு கட்டமைப்பு
மாற்றத்திற்கான தொடக்கப் புள்ளியாக பயன்படுத்துவதா, அல்லது மீண்டும்
அதே சுழற்சியில் சிக்கிக்கொள்வதா என்பது, கொள்கை வகுப்பாளர்கள்,
தனியார் துறை, சிவில் சமூகம் ஆகிய அனைவரின் கூட்டு
முடிவைப் பொறுத்தது.
வரி முகாமைத்துவம் (Tax Management) சீர்திருத்தம்,
அரச நிறுவனங்களின் திணைக்கள மறுசீரமைப்பு, சிறு
மற்றும் நடுத்தர தொழில்முனைவோருக்கான (SME) கடன் அணுகல் விரிவாக்கம்,
இளைஞர் திறன் மேம்பாட்டு திட்டங்கள் — இவை அனைத்தும்
இணைந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே, UMIC என்ற எண் அடிப்படையிலான சாதனை,
ஒரு உண்மையான வாழ்க்கைத் தர மேம்பாடாக மொழிபெயர்க்கப்படும். ஏழு பில்லியன் டொலருக்கும் மேலான வெளிநாட்டு கடன் மறுசீரமைப்பு
(Debt Restructuring) செயல்முறையை வெற்றிகரமாக கடந்து வந்த இலங்கை,
இப்போது ஒரு வேறுபட்ட, ஆனால் சமமாக கடினமான சவாலை
எதிர்கொள்கிறது — வளர்ச்சியை வளர்ப்புக்கு (Growth to
Equity) மாற்றுவது.
"ஒரு தேசத்தின்
மேன்மை, அதன் இளைஞர்களுக்கு அது வழங்கும் வாய்ப்புகளின் அடிப்படையிலேயே
தீர்மானிக்கப்படும்"
என்று நெல்சன் மண்டேலா (Nelson Mandela) கூறியிருப்பது,
இலங்கையின் இளைஞர் தலைமுறைக்கு ஒரு நேரடி செய்தியாக அமைகிறது.
வெளிநாடு செல்லும் திறமையான இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்துவரும்
நிலையில், நாட்டிற்குள்ளேயே அர்த்தமுள்ள வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்காவிட்டால்,
UMIC அந்தஸ்து பராமரிக்கப்படுவதும் கேள்விக்குறியாகும்.
இலங்கையின் அடுத்த இலக்கு — அடுத்த 30 முதல் 40 ஆண்டுகளுக்குள் உயர் வருமான நாடாக
(High Income Country) மாறுவது — தென் கொரியா,
சிங்கப்பூர் ஆகிய நாடுகளின் பயணத்தை நினைவூட்டினாலும், ஒவ்வொரு நாட்டின் பாதையும் தனித்துவமானது. தொழில்நுட்பம்,
புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி, மனிதவள மேம்பாடு,
சமூக நல திட்டங்களின் இலக்கு நிர்ணயம் (Targeted Social
Welfare) ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைந்த அமுல்படுத்தல் மூலமே இந்த இலக்கு
எட்டப்பட முடியும்.
"நம்பிக்கை
என்பது, இருள் இருந்தும் வெளிச்சத்தை நோக்கி நடக்கும் திறன்" என்ற தலாய் லாமாவின்
(Dalai Lama) சிந்தனை, இலங்கையின் தற்போதைய தருணத்திற்கு
பொருத்தமானது. புள்ளிவிவரங்கள் மேம்பட்டிருக்கலாம்; ஆனால் அந்த மேம்பாட்டை உண்மையான மனித வாழ்க்கைத் தர உயர்வாக மாற்றும் பொறுப்பு,
இன்னும் நிறைவேற்றப்படாமலேயே உள்ளது.
விலைவாசி உயர்வும் மறைமுக வரி அமைப்பும்
UMIC அந்தஸ்தை பற்றிய
விவாதத்தில் அடிக்கடி மறைந்துவிடும் ஒரு உண்மை: மறைமுக வரிகள்
(Indirect Taxes) ஏழை மற்றும் மத்தியதர குடும்பங்கள் மீது விழும் பாரம்,
நேரடி வரிகளை (Direct Taxes) விட வெகுவாக அதிகம்.
இலங்கையின் நிதி ஸ்திரப்படுத்தல் திட்டம், பெருமளவில்
மதிப்புக் கூட்டு வரி (Value Added Tax - VAT) விகிதங்களை உயர்த்துவதிலும்,
எரிபொருள் விலை சரிசெய்தலிலும் சார்ந்திருந்தது. இது IMF-இன் நிதி இலக்குகளை எட்டுவதற்கு அவசியமாக இருந்தபோதும்,
இதன் சுமை சமமாக பகிரப்படவில்லை என்பதே பொதுவான விமர்சனம்.
ஆசிய அபிவிருத்தி வங்கியின் (ADB) ஆய்வுகள் காட்டுவது போல், மறைமுக
வரி அமைப்பு பிற்போக்குத்தன்மை கொண்டது (Regressive) — அதாவது,
குறைந்த வருமானம் உள்ளவர்கள் தமது வருமானத்தில் அதிக விகிதத்தை வரியாக
செலுத்த நேரிடும். இதற்கு எதிராக, நேரடி
வரி தளத்தை விரிவாக்குதல், சொத்து வரி அமைப்பை நவீனமயமாக்குதல்
ஆகியவை மூலம், வரிச்சுமையை நியாயமாக மறுவிநியோகிக்கும் திசையில்
கொள்கை மாற்றம் தேவைப்படுகிறது. அடம் ஸ்மித் (Adam
Smith) தனது "The Wealth of Nations" எனும் நூலிலேயே, ஒரு வரி அமைப்பு நியாயமானதாக இருக்க
வேண்டுமெனில், அது ஒவ்வொருவரின் செலுத்தும் திறனுக்கு ஏற்ப அமைய
வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியிருந்தார். இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு
முன் முன்வைக்கப்பட்ட அந்தக் கொள்கை, இன்றும் இலங்கையின் நிதி
கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு பொருந்தக்கூடிய வழிகாட்டியாக உள்ளது.
இதே காலகட்டத்தில், தொழிலாளர் வெளிநாட்டு பணவனுப்புகைகள்
(Worker Remittances) இலங்கையின் வெளிநாட்டு நாணய இருப்பை நிலைநிறுத்துவதில்
முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளன. மத்திய வங்கியின் தரவுகள்,
மத்திய கிழக்கு, ஐரோப்பா, தென்கிழக்கு ஆசியா ஆகிய பிராந்தியங்களிலிருந்து ஓடும் இந்த நாணய ஓட்டம்,
இலங்கையின் தற்போதைய நிலைத்தன்மைக்கு ஒரு அடித்தளமாக அமைந்திருப்பதைக்
காட்டுகின்றன. ஆனால் இதே சமயம், இது ஒரு
கட்டமைப்பு பலவீனத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது — உள்நாட்டு வேலைவாய்ப்பு
உருவாக்கத்தில் தேங்கல் இருப்பதால், திறமையான மனித வளம் வெளிநாடு
நோக்கி தொடர்ந்து இடம்பெயர்கிறது.
சுற்றுலாத் துறையின் மீட்சி: எண்ணிக்கையா,
தரமா?
சுற்றுலாத் துறை இலங்கையின்
வெளிநாட்டு நாணய வருவாயில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. ஆனால் சுற்றுலா வருகையாளர்களின்
எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதற்கும், சுற்றுலா வருவாயின் தரம்
மேம்படுவதற்கும் இடையே வேறுபாடு உள்ளது. உலகின் பிற வெற்றிகரமான சுற்றுலா பொருளாதாரங்கள் — உதாரணமாக
கோஸ்ட்ரிக்கா போன்ற நாடுகள் — அதிக செலவு செய்யும், நீண்ட காலம் தங்கும், சூழலியல் நேர்த்தியுள்ள சுற்றுலாவை
(Eco-tourism, High-value Tourism) இலக்காகக் கொண்டு, தமது இயற்கை வளங்களை பாதுகாத்தபடியே வருவாயை உயர்த்தியுள்ளன.
இலங்கை இந்த மாதிரியை பின்பற்ற
வேண்டுமெனில், வெறும்
விளம்பர முகாமைத்துவத்தை (Marketing Management) மட்டும் நம்பியிராமல்,
வான்பயண இணைப்புகள் (Air Connectivity) விரிவாக்கம்,
சுற்றுலா உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு, பிராந்திய வலய
அபிவிருத்தி (Regional Zone Development) ஆகியவற்றில் திட்டமிட்ட
முதலீடு தேவைப்படுகிறது. கிழக்கு மற்றும் வடக்கு மாகாணங்களின்
சுற்றுலா ஆற்றல் இன்னும் முழுமையாக பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பது, பிராந்திய சமச்சீரற்ற வளர்ச்சியின் (Regional Imbalance) ஒரு உதாரணமாகவே உள்ளது.
கல்வி, திறன் மேம்பாடும் நான்காம் தொழிற்புரட்சியும்
யுவல் நோவா ஹராரி (Yuval Noah Harari) தனது எழுத்துக்களில் அடிக்கடி வலியுறுத்துவது
போல், 21ஆம் நூற்றாண்டின் மிகப் பெரிய பொருளாதார சவால்,
வேலைவாய்ப்பின்மையல்ல — திறன் பொருத்தமின்மை
(Skill Mismatch). செயற்கை நுண்ணறிவு, தானியங்கு
முறைமைகள் (Automation) பரவலாகும் உலகில், பாரம்பரிய தொழில்களில் பயிற்சி பெற்ற இளைஞர்கள், மாறிவரும்
தொழில் சந்தையின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப தம்மை மறுசீரமைக்க முடியாத நிலைக்கு தள்ளப்படலாம்.
இலங்கையின் பாடசாலை மற்றும்
பல்கலைக்கழக கல்வி முறைமை, தொழில்நுட்ப மற்றும் தொழில்முனைவு திறன்களை (Technical and
Entrepreneurial Skills) மையமாகக் கொண்ட பாடத்திட்ட மறுசீரமைப்பை மேற்கொள்ளாவிட்டால்,
UMIC அந்தஸ்து தக்கவைக்கப்பட்டாலும், அதற்கேற்ற
மனிதவளத் தரம் உருவாகாது. டிஜிட்டல் திறன்கள்
(Digital Skills), தரவு பகுப்பாய்வு (Data Analytics), மென்பொருள் அபிவிருத்தி ஆகிய துறைகளில் இளைஞர்களை
பயிற்றுவிப்பது, இந்தியா தனது தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையை உருவாக்கிய
மாதிரியில், இலங்கைக்கும் ஒரு ஏற்றுமதி வருவாய் மூலமாக அமையக்கூடும்.
பிராந்திய ஒப்பீடு: வங்காளதேசமும் இலங்கையும்
வங்காளதேசம், ஒரு காலத்தில் "பொருளாதார பேரழிவு நிலம்" என அழைக்கப்பட்ட நிலையிலிருந்து,
ஆடை ஏற்றுமதி மற்றும் நுண்நிதி புரட்சி மூலம் கீழ்நிலை மத்திய வருமான
அந்தஸ்தை எட்டி, இப்போது UMIC அந்தஸ்தை
நோக்கி நகர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. அந்நாட்டின் பயணத்தில் ஒரு முக்கிய
பாடம் இருக்கிறது: ஒற்றைத் துறை சார்பு
(Single-sector Dependency) ஆபத்தானது. வங்காளதேசம்
ஆடை ஏற்றுமதியை மட்டும் நம்பியிருந்ததால், உலகளாவிய தொழிற்சங்கிலி
(Global Supply Chain) இடையூறுகள் ஏற்படும்போது, அதன் பொருளாதாரம் உடனடியாக பாதிக்கப்படும் நிலையில் உள்ளது.
இலங்கை இந்த பாடத்தை உள்வாங்கி, பொருளாதார பல்வகைப்படுத்தலை
(Economic Diversification) ஒரு மூலோபாய கொள்கையாக ஏற்க வேண்டும்.
ஆடை ஏற்றுமதி, தேயிலை, சுற்றுலா
என்ற பாரம்பரிய தூண்களுக்கு அப்பால், தகவல் தொழில்நுட்ப சேவைகள்,
கடல்சார் பொருளாதாரம் (Blue Economy), மறுசுழற்சி
பொருளாதாரம் (Circular Economy) ஆகிய புதிய துறைகளில் முதலீட்டை
ஈர்க்க வேண்டிய தேவை உள்ளது.
சமூக பாதுகாப்பு வலையமைப்பு: மறக்கப்படக்கூடாத
அடித்தளம்
"ஒரு தேசத்தின்
மேன்மையும் அதன் தார்மீக முன்னேற்றமும், அது தனது விலங்குகளை
எவ்வாறு நடத்துகிறது என்பதன் மூலம் அளக்கப்படலாம் என்றால், மனிதர்களை
நடத்தும் விதம் மூலம் அது இன்னும் தெளிவாக அளக்கப்படும்" என்ற தொனியிலான டால்ஸ்டாயின்
(Leo Tolstoy) மனிதாபிமான சிந்தனை, பொருளாதார கொள்கை
வகுப்பில் சமூக பாதுகாப்பு வலையமைப்பின் (Social Safety Net) இடத்தை நினைவூட்டுகிறது. நிதி ஸ்திரப்படுத்தல் காலகட்டத்தில்,
அசுவேசம (Aswesuma) போன்ற இலக்கு நிர்ணயம்
செய்யப்பட்ட நலத்திட்டங்கள், மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களை
பாதுகாக்கும் கடைசி வலையாக செயல்பட்டன. ஆனால் இந்த திட்டங்களின்
பயனாளர் அடையாளம் காணல் முறை (Beneficiary Identification), ஊழல்
இல்லாத நிர்வாகம், நேரமான நிதி விடுவிப்பு ஆகியவற்றில் தொடர்ந்து
மேம்பாடு தேவைப்படுகிறது.
கோஃபி அன்னான் (Kofi Annan) ஒருமுறை குறிப்பிட்டதைப்
போல, "அபிவிருத்தி, மனித உரிமைகள்,
பாதுகாப்பு ஆகியவை பரஸ்பரம் இணைக்கப்பட்டவை; ஒன்று
இல்லாமல் மற்றொன்று நிலைநிற்க முடியாது." இலங்கையின்
UMIC பயணம், பொருளாதார எண்களை மட்டும் மையமாகக்
கொள்ளாமல், மனித உரிமைகள், சமூக நீதி,
சட்டத்தின் ஆட்சி ஆகியவற்றையும் இணைத்துக்கொள்ளும் ஒரு முழுமையான கட்டமைப்பாக
(Holistic Framework) வடிவமைக்கப்பட வேண்டும்.
ஆப்பிரிக்க முன்மாதிரி: மொரிஷியசும் ருவாண்டாவும்
கற்பிக்கும் பாடம்
ஆசியாவை மட்டும் ஒப்பிட்டு
நோக்குவது போதுமானதல்ல. ஆப்பிரிக்க கண்டத்தில் மொரிஷியஸ் எனும் சிறு தீவு நாடு, சுதந்திரம் அடைந்த காலத்தில் ஒற்றை பயிர் பொருளாதாரமாக (சர்க்கரை) இருந்த நிலையிலிருந்து, தற்போது உயர் வருமான நாடு அந்தஸ்தை எட்டியுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அதன் வெற்றிக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது, நிறுவனங்களின்
தரம் (Institutional Quality) — ஊழல் இல்லாத நீதித்துறை,
முதலீட்டாளர்களுக்கு நம்பகத்தன்மை அளிக்கும் சட்ட அமைப்பு, அரசியல் தொடர்ச்சி ஆகியவை. ருவாண்டா, 1994ஆம் ஆண்டின் இனப்படுகொலை பேரழிவிலிருந்து மீண்டு, தற்போது
ஆப்பிரிக்காவின் மிக வேகமாக வளரும், மிகவும் நேர்மையான வர்த்தக
சூழலைக் கொண்ட நாடுகளில் ஒன்றாக மாறியுள்ளது.
இந்த இரண்டு உதாரணங்களும்
ஒரே பொதுவான உண்மையை வலியுறுத்துகின்றன:
பொருளாதார எண்கள் மட்டும் போதாது; நிர்வாக நேர்மையும்,
நிறுவன வலிமையும் இணைந்திருந்தால் மட்டுமே அந்த எண்கள் நீடித்து நிலைக்கும்.
இலங்கையின் பொது நிர்வாகத் திணைக்களங்கள், சபைகள்,
அரச நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றின் செயல்திறன் மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மை மேம்படாதவரை,
UMIC அந்தஸ்து ஒரு தற்காலிக சாதனையாகவே எஞ்சக்கூடும்.
உற்பத்தித் துறையும் ஏற்றுமதி பன்முகப்படுத்தலும்
இலங்கையின் ஏற்றுமதி கூடை (Export Basket) பல தசாப்தங்களாக
பெரிதும் மாறாமலேயே உள்ளது — ஆடை உற்பத்தி, தேயிலை, இரப்பர் பொருட்கள் ஆகியவை தொடர்ந்து ஆதிக்கம்
செலுத்துகின்றன. ஆனால் உலக வர்த்தக அமைப்பு (World
Trade Organization) மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் வர்த்தக மற்றும்
அபிவிருத்தி மாநாட்டு (UNCTAD) தரவுகள் காட்டுவது போல்,
ஏற்றுமதி பன்முகப்படுத்தல் அதிகமான நாடுகளே, உலகளாவிய
பொருளாதார அதிர்வுகளை சமாளிக்கும் திறன் கொண்டவையாக உள்ளன.
மின்னணுவியல் பொருட்கள், மருந்தியல் பொருட்கள்
(Pharmaceuticals), துல்லிய பொறியியல் (Precision
Engineering) போன்ற
உயர் மதிப்புக் கூட்டு (High Value-added) துறைகளில் இலங்கை இன்னும்
குறைந்த பங்களிப்பையே கொண்டுள்ளது. வர்த்தக வலயங்களை
(Zone) நவீனமயமாக்குதல், முதலீட்டு அனுமதி செயல்முறையை
எளிமைப்படுத்துதல், அறிவுசார் சொத்துரிமை
(Intellectual Property) பாதுகாப்பை உறுதி செய்தல் ஆகியவை மூலம்,
உயர் தொழில்நுட்ப உற்பத்தி நிறுவனங்களை ஈர்க்கும் திசையில் இலங்கை நகர
வேண்டும்.
தோமஸ் ஃபிரீட்மேன் (Thomas Friedman) தனது உலகமயமாக்கல் தொடர்பான எழுத்துக்களில்
அடிக்கடி வலியுறுத்துவது போல், இன்றைய உலகப் பொருளாதாரத்தில்
"தட்டையான" (Flat) போட்டிச் சூழலில்,
ஒரு நாட்டின் வெற்றி — அதன் இயற்கை வளத்தை அல்ல,
மாறாக அதன் மனித மூலதனத்தையும் (Human Capital), தொழில்நுட்ப தயார்நிலையையும் (Technological Readiness) சார்ந்துள்ளது. இலங்கையின் உயர் கல்வியறிவு விகிதம்
— தெற்காசியாவிலேயே மிக உயர்ந்த வரிசையில் ஒன்று — ஒரு பயன்படுத்தப்படாத மூலோபாய சொத்தாகவே (Underutilized Strategic
Asset) தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது.
இளைஞர் இடப்பெயர்வும் மூளைவடிகால் நெருக்கடியும்
புள்ளிவிவரங்கள் அச்சுறுத்தும்
ஒரு போக்கை வெளிப்படுத்துகின்றன:
2022 நெருக்கடிக்குப் பின்னர், இலங்கையிலிருந்து
வெளிநாடு செல்லும் திறமையான தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது.
மருத்துவர்கள், பொறியியலாளர்கள், தகவல் தொழில்நுட்ப நிபுணர்கள் — நாட்டின் அபிவிருத்திக்கு
மிகவும் தேவைப்படும் திறமையான மனித வளம் — வெளிநாடு நோக்கி பெருமளவில்
இடம்பெயர்ந்துவருகின்றனர். இது ஒரு முரண்பாட்டை உருவாக்குகிறது:
இந்த இடப்பெயர்வால் ஏற்படும் பணவனுப்புகைகள் குறுகிய கால பொருளாதார உறுதிப்பாட்டிற்கு
உதவினாலும், நீண்டகால கட்டமைப்பு அபிவிருத்திக்கு தேவையான மனித
மூலதனத்தை நாடு இழக்கிறது.
"ஒரு தேசத்தின்
மேன்மை, அதன் இளைஞர்களுக்கு அது வழங்கும் வாய்ப்புகளின் அடிப்படையிலேயே
தீர்மானிக்கப்படும்"
என்ற நெல்சன் மண்டேலாவின் (Nelson Mandela) சிந்தனையை
இங்கு மீண்டும் நினைவுகூர வேண்டியுள்ளது. உள்நாட்டிலேயே அர்த்தமுள்ள,
போட்டித்தன்மையான ஊதிய வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்காதவரை, UMIC அந்தஸ்து அடையும் ஒவ்வொரு புள்ளிவிவர சாதனையும், இளைஞர்களின்
அன்றாட யதார்த்தத்திலிருந்து மேலும் மேலும் விலகிச் செல்லும் அபாயம் உள்ளது.
முடிவுரையாக அல்ல, ஒரு புதிய தொடக்கமாக
இலங்கையின் UMIC மறுவகைப்பாடு, ஒரு தேசத்தின் மீட்சித் திறனுக்கு (Resilience) சான்றாக
அமைந்தாலும், அது ஒரு இறுதி இலக்கல்ல — ஒரு நடுநிலைக் கட்டம் மட்டுமே. தரவுகள் மேம்பட்டிருக்கின்றன்,
ஆனால் வாழ்க்கை இன்னும் கடினமாகவே இருக்கிறது என்ற இந்த முரண்பாட்டை புரிந்துகொள்வதே, அடுத்த கட்ட
கொள்கை வடிவமைப்பின் தொடக்கப் புள்ளியாக அமைய வேண்டும். வளர்ச்சி
என்பது எண்களில் மட்டும் வாழக்கூடாது; அது சமையலறையிலும்,
பாடசாலை பையிலும், மருத்துவமனை வரிசையிலும்,
இளைஞனின் வேலை தேடலிலும் உணரப்பட வேண்டும். அந்த
தூரத்தை கடக்கும் பயணம், இப்போதுதான் உண்மையில் தொடங்குகிறது.
முக்கிய தரவுகள் — ஒரு பார்வையில்
|
அளவுகோல் |
தரவு |
மூலம் |
|
2025 உண்மையான GDP வளர்ச்சி |
5 சதவிகிதம் |
உலக வங்கி |
|
IMF நீட்டிக்கப்பட்ட நிதி வசதி (EFF) |
2.9 பில்லியன் டொலர் |
IMF |
|
உலக வங்கி சீர்திருத்த நிதி (REGROW DPO) |
150 மில்லியன் டொலர் |
உலக வங்கி |
|
இவ்வாண்டு வகைப்பாட்டில் உள்ள பொருளாதாரங்கள் |
218 |
உலக வங்கி DDG |
|
வகைப்பாடு செல்லுபடியாகும் காலம் |
ஜூன் 2027 வரை |
உலக வங்கி |
|
இணைந்து UMIC அடைந்த நாடுகள் |
வியட்நாம், பிலிப்பைன்ஸ் |
உலக வங்கி |
|
UMIC வருமான வரம்பு (Atlas GNI/தலைவீதம்) |
4,636 - 14,375 டொலர் |
World Bank FY2027 |
|
இலக்கு: உயர் வருமான நாடு அந்தஸ்து |
அடுத்த 30-40 ஆண்டுகள் |
கொள்கை இலக்கு |
|
படிம எரிபொருள் வாகன பதிவு நிறுத்தம் |
2035 |
தேசிய கொள்கை இலக்கு |



0 comments:
Post a Comment