பொதுச் சுகாதாரத்தின் சரிவும் சமூகப் பொறுப்புணர்வின் சிதைவும்

ஐம்பத்தைந்தாயிரத்து நானூற்றறு டெங்கு நோயாளர்கள். முப்பத்திரண்டு உயிரிழப்புகள். ஒரே மாதத்தில் இருபத்தியோராயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட புதிய தொற்றுகள்-. இந்த எண்கள் வெறும் புள்ளிவிவரங்கள் அல்ல; அவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு மனித வாழ்க்கையின் சாட்சியங்கள், ஒவ்வொரு தொற்றும் ஒரு குடும்பத்தின் அச்சங்களின் பிரதிபலிப்புகள். இலங்கையின் மேற்கு மாகாணம் மட்டும் 57.1 சதவிகித நோய்ப்பரவலைச் சுமந்து நிற்கிறது-. கொழும்பு, கம்பஹா, களுத்துறை ஆகிய மாவட்டங்களில் அடர்த்தியான மக்கள்தொகையும் நகரமயமாக்கலும் நோய்ப்பரவலின் வேகத்தைப் பெருக்குகின்றன-. ஆனால் இந்தப் பேரிடர் முன்னிலையில் பொதுமக்களின் அலட்சியமும், அரசியல் கட்சிகளின் பயனற்ற சர்ச்சைகளும், நிறுவனப் பொறுப்புணர்வின் சரிவும்தான் உண்மையான அபாயத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. 

நாடளாவிய ரீதியில் அடையாளம் காணப்பட்ட நுளம்பு உற்பத்தி இடங்களில் 80 சதவிகிதம் பொது இடங்களில் அமைந்துள்ளன-. பாடசாலைகளில் 42 சதவிகிதத்திலும், அரசாங்க நிறுவனங்களில் 28 சதவிகிதத்திலும், மதஸ்தலங்களில் 24 சதவிகிதத்திலும், தொழிற்சாலைகளில் 37 சதவிகிதத்திலும் நுளம்பு உற்பத்தி இடங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன-. கடந்த ஏப்ரலில் 23 சதவிகிதமாக இருந்த பாடசாலைகளில் நுளம்பு உற்பத்தி அடர்த்தி, கடந்த மாதம் 63 சதவிகிதமாக உயர்ந்துள்ளது. இது ஒரு பொதுச் சுகாதார அவசரநிலை மட்டுமல்ல; இது ஒரு சமூகப் பொறுப்புணர்வின் திவால்நிலை.

பொருளாதாரத்தின் மீதான மௌனமான தாக்கம்

ஒவ்வொரு டெங்கு நோயாளிக்குமான நேரடி மருத்துவச் செலவு தேசிய அளவில் 242 அமெரிக்க டொலர்கள் வரையில் செல்லக்கூடும்-. மறைமுக செலவுகளான வேலை நாட்கள் இழப்பு போன்றவை ஒரு நோயாளிக்கு சராசரியாக 371 டொலர்களாகும், இது ஒரு வீட்டு வருமானத்தை 6.18 சதவிகிதம் வரை குறைக்கிறது-. இலங்கையின் ஆண்டு சுகாதாரச் செலவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 1-2 சதவிகிதத்திலேயே நீண்டகாலமாக இருந்து வருகிறது-. உலக வங்கியின் தரவுகளின்படி 2025 ஆம் ஆண்டில் இது 4.1 சதவிகிதமாக உயர்ந்துள்ளதாகத் தெரிகிறது-. ஆனால் உலகளாவிய ரீதியில் 2020 முதல் 2050 வரையிலான காலப்பகுதியில் டெங்கு நோய் 306 பில்லியன் அனைத்துலக் டொலர்களின் பொருளாதாரச் சுமையை ஏற்படுத்தும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது-. இலங்கை போன்ற வளரும் நாடுகளில் இந்தச் சுமை மிகவும் கடுமையானது; ஏனெனில் இங்கு சுகாதார அமைப்பு ஏற்கனவே வளப்பற்றாக்குறையுடன் போராடிக்கொண்டிருக்கிறது. 

அனைவருக்கும் இலவச சுகாதார சேவையை வழங்கும் இலங்கையின் பொது சுகாதார அமைப்பு, உலகின் சிறந்த மருத்துவப் பணியாளர்களைக் கொண்டுள்ளது-. ஆனால் வரையறுக்கப்பட்ட வளங்கள், அதிகரிக்கும் நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை, மற்றும் மருத்துவமனைகளில் ஏற்படும் நெருக்கடி ஆகியவை இந்த அமைப்பின் நிலைத்தன்மையை அச்சுறுத்துகின்றன-. ஒரு நாளைக்கு 1,000 க்கும் மேற்பட்ட புதிய டெங்கு நோயாளிகள் பதிவாகும் நிலையில்-, மருத்துவமனை வலையமைப்பு சரிந்துவிடும் என்ற அச்சத்தை சுகாதார அதிகாரிகள் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

காலநிலை மாற்றமும் தொற்றுநோய்களின் எதிர்காலமும்

டெங்கு நோயின் பரவல் இனி ஒரு பருவகாலப் பிரச்சனையல்ல; அது காலநிலை மாற்றத்தின் ஒரு நேரடி விளைவு. உலக வங்கியின் மதிப்பீட்டின்படி, 2030 ஆம் ஆண்டிற்குள் காலநிலை மாற்றத்தின் சுகாதார தாக்கங்கள் 44 மில்லியன் மக்களை மேலும் தீவிர வறுமையில் தள்ளும்-. 2050 ஆம் ஆண்டிற்குள் வெப்ப அதிகரிப்பு, வளர்ச்சிக் குன்றல், வயிற்றுப்போக்கு, மலேரியா, டெங்கு போன்ற ஐந்து சுகாதார அபாயங்களினால் குறைந்தது 21 மில்லியன் கூடுதல் உயிரிழப்புகள் ஏற்படக்கூடும்-.

 இலங்கையில் அதிகரித்து வரும் வெப்பநிலையும் மாறிவரும் பருவமழை முறைகளும் நுளம்புக்களின் இனப்பெருக்கத்திற்கு சாதகமான சூழலை உருவாக்குகின்றன. மேற்கு மாகாணத்தில் அடர்த்தியான நகரமயமாக்கலும் மோசமான கழிவு முகாமைத்துவமும் இந்த அபாயத்தை மேலும் அதிகரிக்கின்றன-. டெங்கு என்பது இனி ஒரு சுகாதாரப் பிரச்சனை மட்டுமல்ல; அது ஒரு மேம்பாட்டுப் பிரச்சனை, ஒரு பொருளாதாரப் பிரச்சனை, ஒரு காலநிலை நெருக்கடியின் அறிகுறி.

நிறுவனப் பொறுப்புணர்வின் சரிவு

கடுவெல மாநகர சபைப் பகுதியில் பல நாட்களாக சாலையோரங்களில் குப்பைகள் நிறைந்த டிராக்டர் டிரெய்லர்கள் நிறுத்தப்பட்டிருந்தன-. மாநகர சபை ஊழியர்களே ஒழுங்கீனமாக குப்பைகளைக் கொட்டி நுளம்பு உற்பத்தி இடங்களை உருவாக்குவதாக மக்கள் குற்றஞ்சாட்டுகின்றனர். கொழும்பில் பெய்ரா ஏரியில் இருந்து வீசும் துர்நாற்றம் மக்களை வேதனைப்படுத்துகிறது. இவை தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சம்பவங்கள் அல்ல; இவை நிறுவனப் பொறுப்புணர்வின் முறையான சிதைவின் வெளிப்பாடுகள்.

 தற்போதைய சட்டங்கள் உள்ளூர் அரசாங்க நிறுவனங்களின் தலைவர்கள் மற்றும் அதிகாரிகளை நுளம்பு உற்பத்தி இடங்களை அகற்றத் தவறியதற்காக நடவடிக்கை எடுக்க அனுமதிக்கவில்லை என்றால், அவர்களை பொறுப்பாக்க புதிய சட்டங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட வேண்டும்-. வரிப்பணம் செலுத்தும் மக்களின் உயிர்களை நோய்களுக்கு ஆளாக்குவது ஒரு கடுமையான குற்றமாகும், அது தண்டனையின்றி விடப்படக்கூடாது.

அரசியலின் பயனற்ற சர்ச்சைகள்

எதிர்க்கட்சிகள் அதிக டெங்கு பரவலுக்காக அரசாங்கத்தைக் கடுமையாக விமர்சித்து வருகின்றன-. முன்னாள் எதிர்க்கட்சிகளும் அதிகாரத்தில் இல்லாத காலத்தில் இதே கண்டனங்களை முன்வைத்தன. ஆனால் இந்த அரசியல் கட்சிகள் தங்களின் ஆயிரக்கணக்கான உறுப்பினர்களை ஏன் டெங்கு கட்டுப்பாட்டு பிரச்சாரங்களில் ஈடுபடுத்துவதில்லை? ஒவ்வொரு தேர்தலுக்கும் முன்னதாக அவர்கள் வீடுதோறும் பிரச்சாரங்களை திறம்பட மேற்கொள்கிறார்கள்; அதே எண்ணிக்கையில் மக்கள் ஏன் டெங்கு கட்டுப்பாட்டில் பங்கேற்க முடியாது? தொற்றுநோய்களின் மீது அரசியல் போர்கள் நடத்தப்படக்கூடாது-. இது ஒரு தார்மீகக் கடமை மட்டுமல்ல; இது ஒரு உயிர்வாழ்வின் அவசியம்.

சமூகப் பொறுப்புணர்வின் புத்தெழுச்சி

டெங்கு ஒழிப்பு அல்லது பிற நோய்களின் ஒழிப்பு பணியை முற்றிலும் சுகாதார அதிகாரிகளிடம் விட்டுவிடக்கூடாது; பொதுமக்களுக்கு இந்தப் போராட்டத்தில் முக்கிய பங்கு உண்டு-. டெங்கு ஒழிப்பில் செயலூக்கமான பொதுமக்கள் பங்கேற்பு நாட்டைப் பாதுகாப்பானதாக மாற்றுவதில் பாதிப்போராகும்.

மகாத்மா காந்தி ஒருமுறை கூறினார்: "உலகில் விரும்பும் மாற்றத்தை நீங்களே ஆகுங்கள்." டெங்கு ஒழிப்பு வெறும் அரசாங்கத்தின் பொறுப்பல்ல; அது ஒவ்வொரு குடிமகனின் தனிப்பட்ட கடமை. ஒவ்வொரு வீட்டின் முற்றமும், ஒவ்வொரு பாடசாலையின் சுற்றுப்புறமும், ஒவ்வொரு தொழிற்சாலையின் சூழலும் நுளம்பு உற்பத்தி இடங்களிலிருந்து விடுபட வேண்டும்.

நெல்சன் மண்டேலா கூறினார்: "எது சாத்தியமானதாகத் தோன்றுகிறதோ அதை அடைவதற்கு முன் எப்போதும் சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றுகிறது." 1996 ஆம் ஆண்டில் 5 சதவிகிதமாக இருந்த டெங்கு இறப்பு விகிதத்தை 2025 ஆம் ஆண்டில் 0.05 சதவிகிதமாகக் குறைத்த இலங்கையின் சாதனை-, இது சாத்தியமற்றதை சாத்தியமாக்கும் நமது திறனை நினைவூட்டுகிறது. ஆனால் அந்த வெற்றி இப்போது அலட்சியத்தினால் சிதைக்கப்படுகிறது.

ஒரு புதிய சமூக உடன்படிக்கையின் அவசியம்

டெங்கு நோயின் பரவல் நமக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தை கற்றுத்தருகிறது: பொது சுகாதாரம் என்பது ஒரு தனிப்பட்ட பொறுப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒரு கூட்டுப் பொறுப்பு. ஒரு வீட்டில் உள்ள நுளம்பு உற்பத்தி இடம் அண்டை வீட்டாரின் உயிரைப் பறிக்கக்கூடும். ஒரு பாடசாலையில் உள்ள தேங்கிய நீர் நூற்றுக்கணக்கான குழந்தைகளின் உயிருக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும். ஒரு அரசாங்க நிறுவனத்தின் அலட்சியம் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் நோய்க்கு காரணமாகலாம்.

அமர்த்தியா சென் கூறியது போல், "வறுமை என்பது வருமானமின்மை மட்டுமல்ல; அது அடிப்படைத் திறன்களின் பற்றாக்குறை." டெங்கு நோய் ஒரு வகையான வறுமையை உருவாக்குகிறது - சுகாதாரமான சூழலில் வாழும் திறனின் பற்றாக்குறை, பாதுகாப்பான பொது இடங்களை அனுபவிக்கும் உரிமையின் மீறல்.

நுளம்பு உற்பத்தி இடங்களில் 80 சதவிகிதம் பொது இடங்களில் இருப்பதாக அதிகாரிகள் கண்டறிந்துள்ளனர்-. அதாவது, நமது பாடசாலைகள், அரசாங்க அலுவலகங்கள், மதஸ்தலங்கள், தொழிற்சாலைகள் ஆகியவை நோயின் பரவலுக்கு முக்கிய காரணிகளாக உள்ளன. இது ஒரு கூச்சலூட்டும் உண்மை. நாம் நமது குழந்தைகளை அனுப்பும் பாடசாலைகளில் நுளம்பு உற்பத்தி இடங்கள் இருப்பதை அறிந்தும் ஏன் அமைதியாக இருக்கிறோம்? நாம் வேலை செய்யும் அரசாங்க அலுவலகங்களில் நுளம்பு உற்பத்தி இடங்கள் இருப்பதை அறிந்தும் ஏன் புகார் செய்வதில்லை?

உலகளாவிய பரிமாணமும் உள்ளூர் பொறுப்பும்

டெங்கு ஒரு உலகளாவிய பிரச்சனை. ஒவ்வொரு ஆண்டும் உலகம் முழுவதும் மில்லியன் கணக்கான மக்கள் டெங்கு நோயால் பாதிக்கப்படுகின்றனர். தென்கிழக்காசியா, தென் அமெரிக்கா, ஆப்பிரிக்கா ஆகிய பகுதிகள் மிகவும் பாதிக்கப்படுகின்றன. காலநிலை மாற்றம் இந்த நோயின் பரவலை மேலும் அதிகரிக்கும் என அறிவியலாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். ஆனால் இந்த உலகளாவிய பிரச்சனைக்கான தீர்வு உள்ளூர் மட்டத்தில் தொடங்குகிறது. ஒவ்வொரு சமூகமும், ஒவ்வொரு குடிமகனும் தனது சுற்றுப்புறத்தை சுத்தமாக வைத்திருப்பதன் மூலம் இந்தப் பிரச்சனைக்கு எதிரான போராட்டத்தில் பங்கேற்க முடியும்.

முடிவான ஆரம்பம்

டெங்கு நோயின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. மேற்கு மாகாணத்தில் மட்டும் 27,833 நோயாளிகள்-. 124 க்கும் மேற்பட்ட MOH (Medical Officer of Health) வலயங்கள் உயர்-அபாய வலயங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. இது ஒரு தேசிய அவசரநிலை. ஆனால் இந்த அவசரநிலையை எதிர்கொள்ள நம்மிடம் வளங்கள் உள்ளன; நம்மிடம் அறிவு உள்ளது; நம்மிடம் அனுபவம் உள்ளது. இல்லாதது பொறுப்புணர்வு மற்றும் ஒற்றுமை.

மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் கூறினார்: "நாம் இறுதி நாட்களில் வாழ வேண்டியதில்லை; நாம் தொடக்க நாட்களில் வாழ முடியும்." இந்த டெங்கு நெருக்கடி நமக்கு ஒரு புதிய தொடக்கத்தின் வாய்ப்பை வழங்குகிறது - பொது சுகாதாரத்தில் ஒரு புதிய சமூக உடன்படிக்கை, அரசியல் சர்ச்சைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு கூட்டு முயற்சி, நிறுவன பொறுப்புணர்வின் ஒரு புத்தெழுச்சி.

ஒவ்வொரு குடிமகனும் தனது வீட்டின் முற்றத்தை சுத்தமாக வைத்திருப்பதன் மூலமும், ஒவ்வொரு பாடசாலை ஆசிரியரும் தனது பாடசாலையின் சுற்றுப்புறத்தை ஆய்வு செய்வதன் மூலமும், ஒவ்வொரு அரசாங்க அதிகாரியும் தனது நிறுவனத்தின் சூழலை சுத்தமாக வைத்திருப்பதன் மூலமும், ஒவ்வொரு அரசியல் கட்சியும் தனது உறுப்பினர்களை டெங்கு கட்டுப்பாட்டு பிரச்சாரங்களில் ஈடுபடுத்துவதன் மூலமும் இந்தப் போராட்டத்தில் வெற்றி பெற முடியும்.

இரத்தக் குழந்தைகளின் அழுகை நம்மை எழுப்பட்டும். முப்பத்திரண்டு உயிரிழப்புகளின் வேதனை நம்மை அசைக்கட்டும். ஐம்பத்தையாயிரத்து நானூற்றறு நோய்த்தொற்றுகளின் வேதனை நமது பொறுப்புணர்வைத் தூண்டட்டும். டெங்கு ஒரு நோய் மட்டுமல்ல; அது நமது சமூகத்தின் கண்ணாடி. அந்தக் கண்ணாடியில் நாம் காணும் அலட்சியமும், சிதைவும், பிளவுகளும் நமது உண்மையான முகத்தைக் காட்டுகின்றன. அந்த முகத்தை மாற்றும் பொறுப்பு நமக்கு மட்டுமே உண்டு.