மக்கள் இந்த அரசாங்கத்தில் மிகவும் கொடிய முறையில் அவஸ்தைப்படுகின்றார்கள்

"ஒரு நாட்டின் பொருளாதார சீர்திருத்தம் என்பது வெறும் கணக்குப் புத்தகங்களில் காட்டப்படும் எண்களில் மாத்திரம் இல்லை; மாறாக, அது சாமானிய மனிதனின் அன்றாட உணவுக் கிண்ணத்தில் பிரதிபலிக்க வேண்டும்" என்று ஜனநாயகத்தின் மகத்துவத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது சிந்தனையாளர் தோமஸ் ஜெபர்சன் குறிப்பிடுவார். நமது தாய்நாட்டின் இன்றைய சூழ்நிலையை நாம் ஒரு முதிர்ந்த, நடுநிலையான பார்வையோடு ஆராய முற்படும்போது, இந்த வார்த்தைகள் நமது மனசாட்சியை ஆழமாகத் தட்டி எழுப்புகின்றன. கடந்த காலங்களில் நமது நாடு சந்தித்த பொருளாதாரப் பேரழிவுகளும், சமூகக் கொந்தளிப்புகளும் நம் அனைவருக்கும் நன்கு தெரியும். ஆனால், இன்று நிலவும் சிக்கலான நிலைமையை நாம் வெறும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட அரசியல் மேடைப் பேச்சுகளாகவோ அல்லது குறுகிய கால அரசியல் கணக்குகளாகவோ பார்க்க முடியாது. அரச நிர்வாகத்தின் உட்புறச் செயல்பாடுகளையும், ஒரு நாட்டின் நிதியமைப்பின் நுட்பமான நகர்வுகளையும் ஆழமாகப் பார்த்துப் பழகிய அனுபவத்தின் வழியே, இன்று நம் நாட்டின் முன் உள்ள யதார்த்தத்தை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகின்றேன்.

தற்போதைய அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு, நிலவி வந்த தீவிரமான பொருளாதார மற்றும் அரசியல் நெருக்கடிக்கு மத்தியில் இந்த நிர்வாகம் நீண்ட காலம் நீடிக்காது என்று எதிர்க்கட்சிகளில் உள்ள பலர் நம்பினர். அவ்வாறு கருதுவதற்கு அவர்களுக்குப் பல காரணங்கள் இருந்தன. தாங்கள் ஆட்சியில் இருந்தபோது தாங்களே உருவாக்கிய பொருளாதார மற்றும் அரசியல் வலையில் தற்போதைய அரசாங்கமும் சிக்கிக்கொள்ளும் என்று அவர்கள் கருதினர். அதனால்தான், அவர்கள் தங்கள் அரசியல் மேடைகளில் இதுகுறித்து மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்டு சோதிடக் கணிப்புகளைப் போல அரசியல் கணிப்புகளை வெளியிட்டனர். "ஆறு மாதங்களில் அரசாங்கம் கவிழும்" என்று கூறி அரசியல் மேடைகளைத் தீப்பற்ற வைத்த எதிர்க்கட்சிகளின் கற்பனையான கணிப்புகள் வெறும் அரசியல் கோஷங்களே என்பதை மத்திய வங்கியின் தரவுகளும் திறைசேரியின் அறிக்கைகளும் இன்று ஆதாரத்துடன் நிரூபித்துள்ளன. அதன்படி, அவர்கள் எதிர்பார்த்தபடி நாட்டில் பொருளாதார நெருக்கடி உடனடியாக வெடிக்காததால், அரசாங்கம் கவிழும் காலக்கெடுவை அவர்களே ஆறு மாதங்கள், ஒன்பது மாதங்கள், ஒரு வருடம் மற்றும் ஒன்றரை ஆண்டுகள் எனத் தங்களுக்குத் தேவையானவாறு நீட்டித்துக் கொண்டே சென்றனர்.

அவர்களின் இந்த அரசியல் கணிப்புகளைத் தகர்த்து, நிதிநிலை அறிக்கையில் ஒரு உபரி நிலை உருவான செய்தி, இந்த நாட்டின் நிதி வரலாற்றில் ஒரு புதிய அரசியல் மற்றும் பொருளாதார யதார்த்தத்தைக் குறிக்கிறது. 2026-ஆம் ஆண்டின் முதல் ஆறு மாதங்களில் ரூ. 9.5 பில்லியன் நிதிநிலை அறிக்கை உபரி பதிவு செய்யப்பட்டு, இலங்கை பொருளாதாரத்தில் ஒரு நேர்மறையான திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தியிருப்பது, இந்த நாட்டின் நவீன பொருளாதார வரலாற்றில் முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒரு நிகழ்வாகும். 2025-ஆம் ஆண்டின் தொடர்புடைய காலகட்டத்தில் ரூ. 405.6 பில்லியன் என்ற மிகப்பெரிய நிதிநிலை அறிக்கை பற்றாக்குறையை எதிர்கொண்ட ஒரு நாடு, இன்று ரூ. 9.5 பில்லியன் உபரியை எட்டியிருக்கிறது என்றால், இது வெறும் எண்களின் விளையாட்டு அல்ல. இது நாம் ஒரு நாடாகக் கடைப்பிடித்த நிதி ஒழுக்கம் மற்றும் திறமையான நிதி முகாமைத்துவம் ஆகியவற்றின் விளைவாகும். இலங்கை பொருளாதாரத்தில் நாம் தொடர்ந்து வரவு செலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறையைப் பற்றிக் கேட்டு பழகிய திணைக்களம் சார்ந்த அதிகாரிகளுக்கு, இந்த உபரி செய்தி ஒரு மாபெரும் அதிர்வை அளித்திருக்கலாம்.

இதன் பின்னணியில் உள்ள தரவுகளை நாம் ஆழமாகப் பகுப்பாய்வு செய்து பார்க்க வேண்டும். பொருளாதாரக் கண்ணோட்டத்தில், அரசாங்கத்தின் மொத்த வருவாய் 27.1 சதவிகிதம் அதிகரித்து, ரூ. 2,956.0 பில்லியனாக உயர்ந்துள்ளது. அதே வேளையில், அரசாங்கத்தின் செலவினம் 7.9 சதவிகிதம் என்ற குறைந்த அளவில் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். வங்கி அமைப்பிலிருந்து அரசாங்கம் பெற்ற நிகரக் கடன் ரூ. 159.4 பில்லியன் அளவுக்குக் குறைந்திருப்பது, நாட்டின் தனியார்துறைக்குத் தேவையான கடன் வசதிகளைப் பெற்றுக்கொள்ள வழிவகுத்துள்ளது. அதன்படி, தனியார்துறைக்கான கடன் வழங்கல் 27.4 சதவிகிதம் அதிகரித்து, ரூ. 245.3 பில்லியனாக உயர்ந்துள்ளது. இது வணிக நம்பிக்கை மீண்டும் கட்டியெழுப்பப்பட்டுள்ளது என்பதையே காட்டுகிறது.

நாட்டின் உத்தியோகபூர்வ வெளிநாட்டுக் கையிருப்பு 6,591 மில்லியன் டொலர் ஆக அதிகரித்துள்ளதுடன், ஜூலை மாதத்தில் மட்டும் வெளிநாட்டுப் பணப்பரிமாற்றம் 777.6 மில்லியன் டொலர் ஆக உயர்ந்துள்ளது. சுற்றுலாப் பயணிகளின் வருகை 196,845 ஆக அதிகரித்ததன் மூலம் அந்நியச் செலாவணிச் சந்தையின் நிலைத்தன்மை உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. ஒட்டுமொத்த பங்கு விலைக் குறியீடு 21,370.09 புள்ளிகளாக உயர்ந்து முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையைக் காட்டினாலும், ரூபாயின் மதிப்பு 7.6 சதவிகிதம் சரிவடைந்திருப்பதை நிதி நிர்வாகத்திற்குப் பொறுப்பான திறைசேரி மற்றும் திணைக்களம் சார்ந்த அதிகாரிகள் மிகவும் விழிப்புடன் கண்காணிக்க வேண்டும்.

எது அவ்வாறு இருந்தாலும், இன்று மக்கள் இந்த அரசாங்கத்தின் முன்னேற்றத்திற்கு மாறாக மிகவும் கொடிய முறையில் அவஸ்தைப்படுகின்றார்கள் என்பதை நாம் ஒருபோதும் மூடி மறைக்க முடியாது! நாட்டின் நிதித் தரவுகளில் பொருளாதாரத்தை நேர்மறையாக நிரூபித்து விடுவதனால் மட்டுமே, மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையில் உண்மையான மாற்றம் ஏற்பட்டுவிட்டதாக அர்த்தமாகிவிடாது. "ஏட்டில் எழுதிய சுரைக்காய் கறிக்கு உதவாது" என்பார்கள். அதேபோல, "அடுப்பு எரியாத வீட்டில் புள்ளிவிவரம் பேசி என்ன பயன்?" என்ற நமது கிராமத்துப் பழமொழிதான் இங்கு நினைவுக்கு வருகின்றது. தங்களுடைய வாழ்க்கையைக் கொண்டு நடாத்துவதற்கு மக்கள் தினந்தோறும் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். அன்றாடம் பாவனையில் இருக்கின்ற அரிசி, பருப்பு, சீனி, பால் மா போன்ற அத்தியாவசியப் பொருட்களின் தலைதெறிக்கும் விலை அதிகரிப்பு, எரிபொருட்களின் உயர்த்தப்பட்ட விலை என எல்லாவற்றிலும் சாதாரண மக்கள் பெரும் சிரமத்தை எதிர்நோக்கி வருகின்றார்கள்.

அதிகரித்த வரிகள், உற்பத்திப் பொருட்களின் உள்ளீட்டு விலை அதிகரிப்பு, கடுமையான இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகள் எனப் பல முனைகளிலும் அரசு கொடுத்து வரும் நெருக்கடிகளால் மக்களின் வாழ்வாதாரம் நசுக்கப்பட்டு வருகிறது. ஒரு பக்கம் அரச திணைக்களம் வரிகளை அதிகமாக வசூலித்து நிதிப் பற்றாக்குறையைக் குறைத்து விட்டதாகப் பெருமை பேசினாலும், மறுபக்கம் அந்த வரியைச் செலுத்தும் பாமர மனிதனின் கையில் மிஞ்சுவது வெறும் ஏமாற்றம் மட்டுமே. வேலைவாய்ப்பின்மை இளைஞர்களை வாட்டி வதைக்கிறது. காலையில் பாடசாலை செல்லும் பிள்ளைக்கு ஒரு வேளை உணவைக் கூட முழுமையாகக் கொடுக்க முடியாமல் தவிக்கும் தாய்மார்களின் கண்ணீருக்கு இந்த நிதிநிலை உபரி உடனடியாகப் பதிலளிக்கப் போவதில்லை. நாட்டின் ஒவ்வொரு வீதி ஓரத்திலும் முச்சக்கர வண்டிகளை நிறுத்திவிட்டு வாடிக்கையாளர்கள் இன்றித் தவிக்கும் ஓட்டுநர்கள், சிறு வணிகர்கள் எதிர்கொள்ளும் நிதி நெருக்கடிகள் ஆகியவை இந்த மாபெரும் பொருளாதாரக் குறியீடுகளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் கசப்பான உண்மைகள் ஆகும்.

சந்தையில் நிலவும் இந்த நியாயமற்ற விலை உயர்வுக்கு அரசு இயந்திரத்தில் காணப்படும் முகாமைத்துவம் சார்ந்த குறைபாடுகளும், சந்தையைக் கட்டுப்படுத்தும் இடைத்தரகர்கள் செலுத்தும் ஆதிக்கமுமே முக்கிய காரணங்களாகும். உற்பத்தியாளரான விவசாயிக்கு உரிய விலை கிடைப்பதில்லை; நுகர்வோரான பாமர மக்களுக்குப் பொருட்கள் குறைந்த விலையில் கிடைப்பதில்லை. இந்த இடைப்பட்ட இடைவெளிக்குள் இடைத்தரகர்கள் ஈட்டும் அபரிமிதமான லாபத்தைக் கட்டுப்படுத்தத் தவறியது யார்? அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விநியோகச் சங்கிலியில் உள்ள தடைகளை நீக்காமல், வெறும் இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகளையும் அதிக வரி விதிப்பையும் மட்டுமே கருவிகளாகப் பயன்படுத்துவது உண்மையான பொருளாதாரச் சீர்திருத்தமாகாது. நவீன காலத்து இ கொமர்ஸ் மற்றும் ஒண்லைன் சந்தை வாய்ப்புகளை நமது உள்நாட்டு விவசாயம் மற்றும் சிறு தொழில் துறைகளோடு இணைத்து, இந்த இடைத்தரகர்கள் ஆதிக்கத்தை ஒழிப்பதற்கான சரியான திட்டமிடல் இங்கு அவசியமாகிறது.

இருப்பினும், நாம் ஒரு நாடாக எட்டியுள்ள நேர்மறையான அம்சங்களை முற்றிலும் நிராகரித்துவிட முடியாது. ஒரு ஒப்பீட்டுப் பகுப்பாய்வின் அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, 'தித்வா' புயல் போன்ற உள்நாட்டு இயற்கை பேரழிவுகள் மற்றும் சர்வதேச அளவில் அமெரிக்க-ஈரான் போர் நெருக்கடியினால் ஏற்பட்ட எண்ணெய் விலை உயர்வு போன்ற மிகப்பெரிய சவால்களுக்கு மத்தியிலும், மீண்டும் எரிபொருள் மற்றும் எரிவாயு வரிசைகள் உருவாகாமல் தடுத்ததை நாம் அங்கீகரிக்க வேண்டும். வரிசைகளில் நிற்காமல் அத்தியாவசியப் பொருட்களைப் பெறக்கூடிய சூழல் உருவானது சமூக நிலையற்ற தன்மையை நீக்கியுள்ளது.

தனியார்துறைக்கான கடன் அதிகரிப்பால் ஆடைத் தொழில், சிறு ஏற்றுமதி மற்றும் விவசாயம் சார்ந்த தொழில்முனைவோர் தங்களது தொழிற்துறைகளை மீண்டெழு நிலைக்குக் கொண்டுவர முடிந்துள்ளது. இதுவே தொழில்துறை அமைதியை நிலைநாட்ட உதவிய ஒரு முக்கிய காரணியாகும். கிராமப்புறங்களில் உள்ள முச்சக்கர வண்டி ஓட்டுநர்கள் முதல் சுற்றுலா விடுதிகளை நடத்தும் குடும்பங்கள் வரை அனைவரின் வாழ்விலும் இது மறைமுகமான ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குறுகிய கால அரசியலுக்காக நாட்டின் பொருளாதாரத்தைப் பலிகொடுக்க முயன்ற அரசியல் கட்சிகளுக்கு இந்த நிதி ஒழுக்கம் ஒரு தகுந்த பதிலடியாகும்.

ஆனால், அரசாங்கமும் அதிகாரிகளும் இந்த உபரியைக் கண்டு ஆணவம் கொள்ளக் கூடாது. பொருளாதார சீர்திருத்தங்கள் என்பவை ஒரே இரவில் 180 டிகிரி திருப்பக்கூடிய ஒன்றல்ல. நிதி ஒழுக்கத்தைப் பேணுவது எவ்வளவு முக்கியமோ, அதே அளவு முக்கியம் அந்த ஒழுக்கத்தின் பலனைச் சாமானிய மக்களுக்கும் கொண்டு சேர்ப்பதாகும். இதற்கான கொள்கைகளின் சரியான அமுல்படுத்தல் உடனடியாகத் தொடங்கப்பட வேண்டும். வரிகளை வசூலிப்பதோடு அரசின் கடமை முடிந்துவிடுவதில்லை; வசூலிக்கப்பட்ட வரிப் பணம் மக்களின் நலனுக்காகவும், உள்நாட்டு உற்பத்தியைப் பெருக்கவும் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதே முக்கியம்.

ஒவ்வொரு தொழில் வலயமும், ஒவ்வொரு உள்ளூர் பிரதேச சபையும் பொருளாதார மறுமலர்ச்சியின் மையங்களாக மாற்றப்பட வேண்டும். சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில் அதிபர்களுக்குக் குறைந்த வட்டியில் கடன் வசதிகளைக் கொடுத்து, வேலைவாய்ப்பின்மையைப் போக்க நடவடிக்கைகளின் அமுலாக்கம் விரைவுபடுத்தப்பட வேண்டும். நாட்டின் நிதி முகாமைத்துவம் என்பது மக்களின் கண்ணீரைத் துடைப்பதாக அமைய வேண்டுமே தவிர, அவர்களை மேலும் கடனாளி ஆக்குவதாக இருக்கக் கூடாது.

"சிறந்த தலைமைத்துவம் என்பது மக்களை அவர்கள் இருக்க விரும்பும் இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதல்ல; மாறாக, அவர்கள் செல்ல வேண்டிய அவசியமான இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதுதான்" என்றார் நெல்சன் மண்டேலா. இன்று நமது தாய்நாடு செல்ல வேண்டிய இடம் - வெறும் காகிதங்களில் மட்டுமே செழிப்பைக் காட்டும் இடமல்ல, மாறாக மக்கள் ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் நிம்மதியும் நம்பிக்கையும் மலரும் இடமாகும்.

இலங்கை மக்கள் இயல்பாகவே சவால்களை எதிர்கொண்டு மீண்டெழு திறனைக் கொண்டவர்கள். யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொண்ட சாமானிய மக்கள், நாட்டின் எதிர்காலத்திற்காகத் தியாகங்களைச் செய்ய நிச்சயமாகத் தயாராகவே இருக்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களின் தியாகம் வீண் போகக்கூடாது. அரசாங்க அதிகாரிகள் தங்களின் ஆணவத்தைக் கைவிட்டு, தரைமட்ட நிலவரத்தைப் புரிந்து கொண்டு, சரியான கொள்கை அமுலாக்கத்தின் மூலம் மக்களுக்கான நிவாரணத்தை உடனடியாக வழங்க வேண்டும். அப்போதுதான் இந்த 9.5 பில்லியன் உபரி என்பது வெறும் புள்ளிவிவர வெற்றி நிலையைத் தாண்டி, ஒரு தேசத்தின் உண்மையான விடுதலையாக மாறும்.