இலவசக் கல்வி யாருக்கு பயன்தரனும்?

இலங்கையின் சமூக வரலாற்றில் இலவசக் கல்வி (Free Education) அளவுக்குப் பெருமைக்குரிய கொள்கை முடிவுகள் மிகச் சிலவே. 1945ஆம் ஆண்டு CWW கன்னங்கரா தலைமையில் முன்னெடுக்கப்பட்ட சீர்திருத்தங்களின் மூலம் அறிமுகமான இந்த முறைமை, மொனராகலையின் விவசாயியின் மகளுக்கும், நுவரெலியாவின் தோட்டத் தொழிலாளியின் மகனுக்கும், யாழ்ப்பாணத்தின் மீனவக் குடும்பத்துப் பிள்ளைக்கும், கொழும்பின் எழுதுவினைஞரின் மகனுக்கும் ஒரே தொடக்கத்தை வழங்கியது. தெற்காசிய அயல்நாடுகள் பலவற்றையும் விட இலங்கையின் மனித அபிவிருத்திச் சுட்டிகள் (Human Development Indicators) நீண்டகாலமாக முன்னணியில் இருப்பதற்கு இதுவே பிரதான காரணமாகும். 10,047 அரச பாடசாலைகளையும், அரசினால் சம்பளம் வழங்கப்படும் 200,000க்கும் அதிகமான ஆசிரியர்களையும் கொண்ட இக்கட்டமைப்பே நாட்டின் மருத்துவர்கள், சட்டத்தரணிகள், பொறியியலாளர்கள், முகாமையாளர்கள், நிர்வாக அதிகாரிகளில் பெரும்பாலானோரை உருவாக்குகிறது.^[3] இத்தகைய பின்னணியில், ஆசிரிய வெற்றிடங்கள் (teacher vacancies) தொடர்பாகத் தற்போது வெளிவந்துள்ள புள்ளிவிபரங்கள் ஒவ்வொரு குடிமகனதும் கவனத்தைக் கோருகின்றன.

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் (Right to Information Act) கீழ் த டெய்லி மோர்னிங் (The Daily Morning) பத்திரிகை முன்வைத்த கோரிக்கைக்குக் கல்வி அமைச்சு வழங்கிய பதிலின்படி, 2025ஆம் ஆண்டு இறுதியில் 40,185 ஆசிரிய வெற்றிடங்கள் நிரப்பப்படாமல் இருந்தன.^[1] இது தற்போதைய ஆசிரியர் படையணியில் ஏறத்தாழ ஐந்தில் ஒரு பங்குக்குச் சமனாகும். இவற்றில் 978 வெற்றிடங்கள் தேசியப் பாடசாலைகளிலும் (National Schools) – சிங்கள மொழிமூலத்தில் 693, தமிழ் மொழிமூலத்தில் 18, ஆங்கில மொழிமூலத்தில் 267 – எஞ்சிய 39,207 வெற்றிடங்கள் மாகாணப் பாடசாலைகளிலும் (Provincial Schools) காணப்பட்டன. அதாவது, 97 சதவீதத்துக்கும் அதிகமான வெற்றிடங்கள் ஒன்பது மாகாணங்களுக்குரிய பாடசாலைகளிலேயே உள்ளன. மாகாண ரீதியில் மத்திய மாகாணத்தில் 6,961, மேல் மாகாணத்தில் 5,153, கிழக்கு மாகாணத்தில் 4,755, வடமேல் மாகாணத்தில் 4,413, சபரகமுவ மாகாணத்தில் 3,994, வட மாகாணத்தில் 3,866, ஊவா மாகாணத்தில் 3,852, வடமத்திய மாகாணத்தில் 3,157, தென் மாகாணத்தில் 3,056 வெற்றிடங்கள் பதிவாகியுள்ளன.^[2] தமிழ்பேசும் சமூகங்களின் நோக்கில் குறிப்பிடத்தக்க விடயம், வட மாகாணத்தின் 3,866 வெற்றிடங்களில் 3,760 தமிழ் மொழிமூலப் பாடசாலைகளுக்குரியவை என்பதாகும். மாகாணப் பாடசாலைகள் மாகாணக் கல்வித் திணைக்களங்களின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இயங்குவதால், இவ்வெற்றிடங்களை நிரப்பும் செயல்முறை மத்திய அமைச்சு, மாகாண நிர்வாகம், பொதுச் சேவை ஆணைக்குழு ஆகிய பல தரப்புகளின் ஒருங்கிணைந்த செயற்பாட்டிலேயே தங்கியுள்ளது.

வெற்றிடங்களை நிரப்பும் வேகம் இதைவிடக் கவலைக்குரியது. 2026ஆம் ஆண்டில் இதுவரை 425 ஆசிரியர்களே நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்; அவர்களும் தேசியப் பாடசாலைகளுக்கு மட்டுமே. செப்டெம்பர் 15ஆம் திகதி வரை மாகாணப் பாடசாலைகளுக்கு ஒரு நியமனம்கூட வழங்கப்படவில்லை என அமைச்சின் பதில் தெரிவிக்கிறது.^[1] இவர்களில் 91 பேர் இலங்கை ஆசிரியர் சேவையின் 3-I (ஆ) தரத்துக்கு நியமிக்கப்பட்ட தேசியக் கல்வியியற் கல்லூரி டிப்ளோமாதாரிகள்; நால்வர் ஆங்கில ஆசிரிய வெற்றிடங்களை நிரப்புவதற்காக 3-I (இ) தரத்துக்கு நியமிக்கப்பட்டவர்கள். இந்த 425 என்பது மொத்த வெற்றிடங்களில் ஏறத்தாழ 1.06 சதவீதம் மாத்திரமே. தற்போதுள்ள வெற்றிடங்களில் குறைந்தது அரைப்பங்கையேனும் தற்போதைய ஆட்சேர்ப்புச் செயல்முறை மூலம் நிரப்ப முடியும் என அரசாங்கம் எதிர்பார்ப்பதாக அமைச்சின் தரப்பு குறிப்பிட்டுள்ளது; ஆயினும் அதற்கான கால எல்லை இன்னும் அறிவிக்கப்படவில்லை. பிரச்சினை புதியதுமல்ல. 2025 மே மாதத்தில் பிரதமரும் கல்வி அமைச்சருமான கலாநிதி ஹரிணி அமரசூரிய நாடளாவிய ரீதியில் ஏறத்தாழ 40,000 ஆசிரியர் பற்றாக்குறை நிலவுவதாகத் தெரிவித்திருந்தார்;^[5] 2025 ஒக்டோபரில் 36,178 வெற்றிடங்கள் உள்ளதாகப் பாராளுமன்றத்தில் அறிவித்தார்.^[4] அறிக்கையிடப்படும் திகதிகளுக்கேற்ப எண்ணிக்கைகள் மாறுபட்டாலும், பற்றாக்குறை ஒரு வருடத்துக்கும் மேலாக மிக உயர்ந்த மட்டத்திலேயே நீடிக்கிறது என்பதை இவை காட்டுகின்றன.

எதிர்காலத் தோற்றமும் சவாலானது. வழமையாக ஆண்டுதோறும் ஏறத்தாழ 7,000 ஆசிரியர்கள் ஓய்வுபெறுவதாகவும், இவ்வாண்டு வரவுசெலவுத் திட்டத்தின் சம்பள அதிகரிப்பின் மூன்றாம் கட்டம் கிடைத்த பின்னர் இந்த எண்ணிக்கை ஏறத்தாழ 10,000 ஆக உயரக்கூடும் எனவும் இலங்கை ஆசிரியர் சங்கத்தின் (Ceylon Teachers' Union) தலைவர் பிரியந்த பெர்னாண்டோ சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்; அதன்படி ஆண்டிறுதிக்குள் பற்றாக்குறை 50,000ஐத் தாண்டலாம் என்பது அவரது மதிப்பீடு.^[2] இது ஒரு தொழிற்சங்கத்தின் எதிர்வுகூறல் என்பதால் உறுதிசெய்யப்பட்ட தரவாகக் கொள்ள முடியாது. ஆயினும், ஓய்வுபெறுவோரின் எண்ணிக்கை புதிதாக நியமிக்கப்படுவோரின் எண்ணிக்கையை விஞ்சுமாயின் இடைவெளி விரிவடையும் என்ற அடிப்படைக் கணிதத்தை மறுக்க இயலாது.

மொழிமூல அடிப்படையிலான பற்றாக்குறை தமிழ்பேசும் பிள்ளைகளுக்குத் தனிப்பட்ட முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அரசாங்கப் பாடசாலைகளில் 1ஆம் தரம் முதல் 5ஆம் தரம் வரை சிங்கள மொழிமூலத்தில் 4,240 வெற்றிடங்களும் தமிழ் மொழிமூலத்தில் 2,827 வெற்றிடங்களும், 6ஆம் தரம் முதல் 11ஆம் தரம் வரை முறையே 11,274 மற்றும் 6,121 வெற்றிடங்களும் உள்ளதாகப் பிரதமர் 2025 மேயில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.^[5] தமிழ் மொழிமூலத்தில் மாத்திரம் இவ்விரு பிரிவுகளையும் சேர்த்து 8,948 வெற்றிடங்கள் பதிவாகின்றன. தமிழ் மொழிமூல மாணவர் எண்ணிக்கை சிறியதாயினும், ஒரு பாடத்துக்கு ஆசிரியர் இல்லாத நிலையில் அவர்களுக்கு மொழிமாற்றுத் தீர்வு எதுவும் கிடையாது என்பதால், இத்தரவுகள் மொழிமூலத்தை மையமாகக் கொண்ட ஆட்சேர்ப்புத் திட்டமிடலின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகின்றன.

இந்த எண்ணிக்கைகளில் ஒவ்வொன்றும் ஆசிரியர் இல்லாத ஒரு வகுப்பறையைக் குறிக்கின்றது. சிறிய கிராமப்புறப் பாடசாலைகளின் மாணவர்களே இதன் பாதிப்பை முதலில் எதிர்கொள்கின்றனர்; குறைபடும் பாடங்களைத் தனியார் கல்வி வகுப்புகளில் ஈடுசெய்யும் வசதி அவர்களின் குடும்பங்களுக்கு இல்லை. இவ்வாறுதான் சமத்துவமான வாய்ப்பு (Equality of Opportunity) படிப்படியாகச் சிதைகிறது. இலவசக் கல்வி சட்டரீதியாக ரத்துச் செய்யப்படுவதில்லை; வெற்றிடங்கள் நிரப்பப்படாமல் தொடரும்போது அது தனது உள்ளடக்கத்தை இழக்கிறது. அத்துடன், சேவையில் எஞ்சியுள்ள ஆசிரியர்கள் கூடுதல் வகுப்புகளையும், சிலவேளைகளில் தமது பயிற்சிக்கு அப்பாற்பட்ட பாடங்களையும் கற்பிக்க வேண்டியுள்ளது. இச்சுமைக்கு நிவாரணம் வழங்கப்படாவிடின் மேலும் பலர் சேவையிலிருந்து விலகும் நிலை உருவாகக்கூடும்.

இப்பற்றாக்குறையின் தாக்கம் வகுப்பறைக்கு வெளியிலும் உணரப்படுகிறது. உயர்தரப் பரீட்சைக்கான பாடங்களில் தகுதியான ஆசிரியர் இல்லாத பாடசாலைகளின் மாணவர்கள், பல்கலைக்கழக அனுமதிக்கான போட்டியில் ஆரம்பத்திலேயே பின்னடைவைச் சந்திக்கின்றனர். ஆரம்பப் பிரிவில் அடிப்படைக் கல்வியறிவும் எண்ணறிவும் உறுதிப்படுத்தப்படாவிடின், பிற்பட்ட வகுப்புகளில் அதை ஈடுசெய்வது கடினமாகும். இவ்வாறான இழப்புகள் உடனடியாக ஒரு புள்ளிவிபரமாகத் தோன்றுவதில்லை; ஒரு தலைமுறையின் திறன் மட்டத்தில் பல ஆண்டுகள் கழித்தே வெளிப்படுகின்றன. ஆகவே, இன்றைய தாமதத்தின் விலை எதிர்காலத்தில் உற்பத்தித்திறன், வருமானம், சமூக நகர்வு ஆகிய தளங்களில் செலுத்தப்பட வேண்டியிருக்கும்.

இவ்விடயம் தொடர்பாக மாற்றுக் கருத்துகளும் முன்வைக்கப்படுகின்றன; அவற்றைப் புறக்கணிக்காமல் தரவுகளின் அடிப்படையில் பரிசீலிப்பது அவசியமாகும். முதலாவது, பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து மீளும் நாட்டின் அரச நிதி அழுத்தத்தில் உள்ளதால், நிரந்தர நியமனங்கள் தொடர்ச்சியான செலவினத்தை அதிகரிக்கும் என்பதாகும். இந்த அக்கறை நியாயமானதே. ஆயினும், வெற்றிடங்களை நிரப்பாமல் விடுவதால் ஏற்படும் செலவு அரசாங்கக் கணக்குகளில் தென்படுவதில்லை; அது குடும்பங்கள் மீது தனியார் கல்வி வகுப்புச் செலவாகவும், கிராமப்புறப் பிள்ளைகளின் கற்றல் இழப்பாகவும் இடம்மாறுகிறது. ஆசிரியர் ஊதியம் மறைந்துபோகும் செலவு அல்ல; பட்டதாரிகளாகவும் வரி செலுத்துவோராகவும் தொழில்வல்லுநர்களாகவும் மீளக் கிடைக்கும் முதலீடு (investment) என்ற அடிப்படையிலேயே அதை நோக்க வேண்டும்.

இரண்டாவது, ஆட்சேர்ப்பு சட்டபூர்வமாகவும் வெளிப்படையாகவும் நியாயமாகவும் நடைபெற வேண்டியிருப்பதால் காலம் எடுக்கும் என்ற வாதமாகும். வெற்றிடங்களைப் பரீட்சை அடிப்படையிலான செயல்முறை மூலம் நிரப்புமாறு பொதுச் சேவை ஆணைக்குழு (Public Service Commission) பரிந்துரைத்துள்ளதாகப் பிரதமர் 2025 மேயில் தெரிவித்திருந்தார்.^[5] இக்கோட்பாட்டில் தவறில்லை. எனினும், வெளிப்படைத்தன்மை என்பது தாமதத்துக்கான நியாயம் அல்ல; முன்கூட்டிய திட்டமிடலுக்கான நிபந்தனை. 23,000 ஆசிரியர்களை இணைப்பதற்காக ஜூன் மாதம் நடத்தப்பட்ட போட்டிப் பரீட்சைக்கு (competitive examination) 173,000 பட்டதாரிகள் விண்ணப்பித்து 163,000 பேர் தோற்றியதாகவும், ஆனால் உயர்தர விடைத்தாள் மதிப்பீட்டுக்குப் பரீட்சைத் திணைக்களம் முன்னுரிமை அளிப்பதால் இவ்விடைத்தாள்கள் டிசம்பரிலேயே மதிப்பிடப்படலாம் எனவும், நியமனங்கள் 2027 மார்ச்சுக்கு முன்னர் சாத்தியமில்லை எனவும் ஆசிரியர் சங்கம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதற்கான நிதி 2026 வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் ஒதுக்கப்படவில்லை என்பதும் அதன் கூற்றாகும். கல்வி அமைச்சின் செயலாளர் கருத்துத் தெரிவிக்கக் கிடைக்கவில்லை என ஊடகச் செய்தி குறிப்பிடுகிறது.^[2] சட்டபூர்வ நடைமுறை ஒன்று தெரிவுசெய்யப்பட்டுள்ள நிலையில், அதன் காலஅட்டவணை மற்றைய பரீட்சை நடவடிக்கைகளுடன் முரண்படாதவாறு வகுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பதே நியாயமான எதிர்பார்ப்பு.

மூன்றாவது, புதிய நியமனங்களுக்குப் பதிலாக ஏற்கெனவே உள்ள ஆசிரியர்களை மீள்பகிர்வு (redeployment) செய்து பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்கலாம் என்ற கருத்தாகும். ஆசிரியர் பகிர்வின் முகாமைத்துவம் மேம்படுத்தப்பட வேண்டியது உண்மையே. ஆனால் வெற்றிடங்கள் மாகாணம், மொழிமூலம், பாடம் ஆகிய மூன்று பரிமாணங்களிலும் செறிந்துள்ளன. வட மாகாணத்தின் 3,760 தமிழ் மொழிமூல வெற்றிடங்களை இடமாற்றங்களின் மூலம் நிரப்ப முடியாது; தேசியப் பாடசாலைகளிலுள்ள தமிழ் மொழிமூல வெற்றிடங்கள் 18 மட்டுமே என்பதால் அவ்வகையான மீள்பகிர்வுக்கும் இடமில்லை. பாடப் பொருத்தமின்மையும் தடையாகும்; 2022இல் ஓய்வுபெறவிருந்த ஏறத்தாழ 10,000 ஆசிரியர்களில் சுமார் 7,000 பேர் உயர்தர வணிகம், விஞ்ஞானம், கணிதப் பாட ஆசிரியர்கள் எனக் கல்வி அமைச்சு அதிகாரி ஒருவர் தெரிவித்திருந்தார்.^[6] ஆகவே மீள்பகிர்வு துணைப் பொறிமுறையாக மட்டுமே பயன்படும்; அது புதிய நியமனங்களுக்கு மாற்றாகாது.

மேற்கூறிய நிலைமைகளை ஒட்டுமொத்தமாக நோக்கும்போது, இது நிதிவளப் பற்றாக்குறையை மட்டுமன்றி, மனிதவளத் திட்டமிடல் (workforce planning) மற்றும் நிறுவனங்களுக்கிடையிலான ஒருங்கிணைப்பில் உள்ள இடைவெளியையும் வெளிப்படுத்துகிறது. ஓய்வுபெறுவோர் தொடர்பான எதிர்வுகூறலை முன்கூட்டியே கணிப்பிடாமை, நியமனக் காலஅட்டவணையைப் பரீட்சைக் காலஅட்டவணையுடன் இணைக்காமை, மத்திய அமைச்சுக்கும் மாகாணக் கல்வித் திணைக்களங்களுக்கும் இடையே பொதுவான வெற்றிடப் பதிவேடு இல்லாமை ஆகியன முகாமைத்துவக் குறைபாடுகளாகும். 2025 ஒக்டோபரில் 36,178 எனவும் 2025 இறுதியில் 40,185 எனவும் வெவ்வேறு எண்ணிக்கைகள் பகிரங்கமாகியுள்ளமை, ஒருமுகப்படுத்தப்பட்டு காலத்துக்குக் காலம் இற்றைப்படுத்தப்படும் தரவுக் கட்டமைப்பின் தேவையை உணர்த்துகிறது. ஆசிரியர் நியமனம் ஒரு நிர்வாகச் செயல்முறை மட்டுமன்று; அது நாட்டின் கல்வித் தரத்தையும் எதிர்காலத் தொழிற்படையின் தகுதியையும் தீர்மானிக்கும் கொள்கைத் தெரிவு என்பதால், அதற்கேற்ற முன்னுரிமையும் நிதி ஒதுக்கீடும் தேவைப்படுகின்றன. பிரச்சினையைப் பணியாளர்களின் எண்ணிக்கை என்ற ஒற்றைப் பரிமாணத்தில் மட்டும் நோக்காமல், தகுதி, பாடம், மொழிமூலம், புவியியல் அமைவிடம் ஆகிய கூறுகளையும் இணைத்து அணுகுவதே நீடித்த தீர்வுக்கு வழிவகுக்கும். தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் பெறப்பட்ட தரவுகளே இவ்வளவு விரிவான சித்திரத்தை வழங்கியுள்ளன என்பதால், இத்தகவல்கள் வழமையான அறிக்கையிடல் முறையின் ஊடாகவே பகிரங்கப்படுத்தப்பட வேண்டும்; பொதுமக்கள் ஒவ்வொரு முறையும் சட்ட நடைமுறையை நாடி வேண்டியிருப்பது ஆரோக்கியமான முகாமைத்துவ மரபன்று.

இந்நிலையில் பின்வரும் வழிமுறைகள் பரிசீலிக்கத்தக்கவை. முதலாவதாக, மாகாணம், மொழிமூலம், பாடம் வாரியாக வெற்றிடங்களைக் காட்டும் பகிரங்க வெற்றிடப் பதிவேடு ஒன்றைக் காலாண்டுக்கு ஒருமுறை இற்றைப்படுத்தி வெளியிட வேண்டும். இரண்டாவதாக, ஆண்டுதோறும் ஓய்வுபெறுவோர் எண்ணிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட பல்லாண்டு ஆட்சேர்ப்பு நாட்காட்டி (Recruitment Calendar) தயாரிக்கப்பட்டு, போட்டிப் பரீட்சை, மதிப்பீடு, நேர்முகத் தேர்வு, நியமனம் ஆகிய கட்டங்கள் உயர்தர, சாதாரணதரப் பரீட்சை நடவடிக்கைகளுடன் முரண்படாதவாறு முன்கூட்டியே ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டும். மூன்றாவதாக, வட, கிழக்கு மாகாணங்களின் தமிழ் மொழிமூல வெற்றிடங்களுக்கும், விஞ்ஞானம், கணிதம், ஆங்கிலம் போன்ற பாடங்களுக்கும் முன்னுரிமை நியமனங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும்; கல்வியியற் கல்லூரிகளில் (National Colleges of Education) பயிற்சி முடித்த டிப்ளோமாதாரிகளை இதற்கு மேலும் விரைவாகப் பயன்படுத்த முடியும்.

நான்காவதாக, நிரந்தர நியமனங்கள் நிறைவடையும் வரை, பொதுச் சேவை ஆணைக்குழுவின் அனுமதியுடன் தகுதியுடைய ஓய்வுபெற்ற ஆசிரியர்களையும் பயிற்சி பெற்ற பட்டதாரிகளையும் தொலைதூரப் பாடசாலைகளில் குறுகியகால ஒப்பந்த அடிப்படையில் பணியமர்த்தும் இடைக்கால ஏற்பாடு ஒன்றை வெளிப்படையான அளவுகோல்களுடன் அமுல்படுத்தல் பரிசீலிக்கத்தக்கது. ஐந்தாவதாக, உலக வங்கியின் உதவியுடன் முன்னெடுக்கப்படும் பொதுக் கல்வி நவீனமயமாக்கல் திட்டத்தின் (General Education Modernisation Programme) கீழ் பாடசாலைகளுக்கு வழங்கப்படும் தொலைத்தொடர்பு வசதிகளைப் பயன்படுத்தி, ஆசிரியர் இல்லாத பாடங்களுக்கு நேரடி இணையவழிப் பாடங்களைத் தற்காலிகமாக வழங்கலாம்;^[2] ஆயினும் இது ஆசிரியருக்கு மாற்றீடு அல்ல. ஆறாவதாக, தொலைதூரப் பாடசாலைகளில் சேவையாற்றுவதைத் தெரிவுக்குரியதாக்கும் வகையில் தங்குமிடம், சேவைக் கொடுப்பனவு, குறிப்பிட்ட ஆண்டுகளின் பின் இடமாற்ற முன்னுரிமை போன்ற நியாயமான ஊக்குவிப்புகள் வழங்கப்பட வேண்டும். இவற்றை ஒருங்கிணைத்துக் கண்காணிக்க, நியமனங்களை விரைவுபடுத்தும் பொறுப்புடன் ஏற்கெனவே செயற்படும் ஆட்சேர்ப்பு மீளாய்வுக் குழு (Recruitment Review Committee)^[4] மாதாந்த முன்னேற்ற அறிக்கையைப் பகிரங்கப்படுத்த வேண்டும். மாகாணப் பாடசாலைகளில் வெற்றிடங்கள் செறிந்துள்ளமையால், மாகாணக் கல்வித் திணைக்களங்களுடனான கூட்டுப் பொறிமுறையும் இதன் அவசிய அங்கமாகும்.

இத்தகைய நடவடிக்கைகளின் வெற்றியை அளவிடுவதற்குத் தெளிவான இலக்குகள் அவசியம். உதாரணமாக, ஒவ்வொரு காலாண்டிலும் நிரப்பப்பட்ட வெற்றிடங்களின் எண்ணிக்கை, மாகாண வாரியாக நியமனங்களின் பங்கு, தமிழ் மொழிமூலப் பாடசாலைகளுக்கான ஒதுக்கீடு, தொலைதூரப் பாடசாலைகளில் ஆசிரியர்கள் தங்கிச் சேவையாற்றும் சராசரிக் காலம் ஆகிய சுட்டிகளை (indicators) அமைச்சு பகிரங்கமாக வெளியிடலாம். அவ்வாறு வெளியிடப்படும்போது பெற்றோர், ஆசிரியர் சங்கங்கள், நாடாளுமன்றக் குழுக்கள், ஊடகங்கள் ஆகிய தரப்புகள் முன்னேற்றத்தைச் சுயாதீனமாக மதிப்பிட முடியும். பொறுப்புக்கூறல் (accountability) என்பது குறைகூறலுக்கான கருவி மட்டுமன்றி, கொள்கையைச் செம்மைப்படுத்துவதற்கான பின்னூட்டமும் ஆகும். நிதி நெருக்கடியான சூழலிலும் முன்னுரிமைகளைத் தெளிவாக வரையறுத்து, குறைந்த செலவில் அதிக தாக்கம் தரும் இடங்களிலிருந்து தொடங்குவதே நடைமுறைச் சாத்தியமான வழியாகும்.

1945 முதல் மில்லியன் கணக்கான பிள்ளைகள், வேறுவிதமாக மூடியிருக்கக்கூடிய பாடசாலை வாசல்களைக் கடந்து, இன்று கற்பிக்கின்றனர்; குணப்படுத்துகின்றனர்; கட்டியெழுப்புகின்றனர்; நாட்டை நிர்வகிக்கின்றனர். இலவசக் கல்வி என்பது பாடசாலை வாசலைத் திறப்பதுடன் நிறைவடையும் வாக்குறுதி அல்ல; அந்த வாசலைக் கடந்து வரும் ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் தகுதியான ஆசிரியர் ஒருவரை வழங்குவதே அதன் உண்மையான பொருள். இலவசக் கல்வியின் மீதான பொதுமக்களின் நம்பிக்கை, வகுப்பறையில் ஆசிரியர் இருக்கிறாரா என்ற எளிய கேள்வியிலேயே தங்கியுள்ளது. தேவையான புள்ளிவிபரங்கள் கல்வி அமைச்சிடம் உள்ளன; இனி அவசியமாவது காலவரையறையுடன் கூடிய நடவடிக்கையும், அதன் முன்னேற்றத்தைப் பகிரங்கமாக அறிக்கையிடும் உறுதியுமாகும். அரசு வழங்கிய வாக்குறுதி இன்றும் நிலைத்திருக்கிறதா என்பதற்கான விடை, வெற்றிடங்கள் நிரப்பப்படும் வேகத்திலேயே தெரியவரும்.

தரவு மூலங்கள்

[1]  The Daily Morning – “Teachers’ shortage in 2026: 40,185 vacancies, just 425 recruits” (கல்வி அமைச்சின் தகவல் அறியும் உரிமைப் பதில், 15 செப்டெம்பர் 2026). https://www.themorning.lk/articles/i0eRnssPFSlnebLxKIKm

[2]  The Daily Morning – “CTU claims: 50,000 teacher shortage by 2026 end?”, 1 ஒக்டோபர் 2026 (மாகாண வாரியான வெற்றிடங்கள்; ஆசிரியர் சங்கக் கூற்றுகள்). https://www.themorning.lk/articles/DGwYx3hY17XKOPeTcf5W

[3]  The Daily Morning – “Free education, minus the teachers”, 23 செப்டெம்பர் 2026 (அடிப்படைத் தலையங்கக் குறிப்பு; பாடசாலை, ஆசிரியர் எண்ணிக்கைகள் இத்தலையங்கத்தில் குறிப்பிடப்பட்டவாறு எடுத்தாளப்பட்டுள்ளன). https://www.themorning.lk/articles/HdzjogWZKnZpYqHLc9Wl

[4]  The Morning – “Sri Lanka faces 36,178 teacher vacancies across schools: PM”, 21 ஒக்டோபர் 2025; Daily FT – “Teacher vacancies exceed 36,000 – Harini”, 22 ஒக்டோபர் 2025. https://www.ft.lk/news/Teacher-vacancies-exceed-36-000-Harini/56-783257

[5]  Ada Derana – “There’s a shortage of 40,000 teachers islandwide – PM Harini”, 21 மே 2025 (மொழிமூல வெற்றிடங்கள்; பொதுச் சேவை ஆணைக்குழுப் பரிந்துரை). https://www.adaderana.lk/news/108745/theres-a-shortage-of-40000-teachers-islandwide-pm-harini-

[6]  The Sunday Times – “Teachers in short supply: Ed. Ministry looking into ways to fill up vacancies”, 6 நவம்பர் 2022. https://www.sundaytimes.lk/221106/education/teachers-in-short-supply-ed-ministry-looking-into-ways-to-fill-up-vacancies-500727.html

குறிப்பு: ஆசிரியர் சங்கத்தின் கூற்றுகள் அச்சங்கத்தின் மதிப்பீடுகளாகவே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன; அவை அதிகாரபூர்வமாக உறுதிசெய்யப்பட்ட தரவுகள் அல்ல.