நூறு ரூபாவில் முப்பத்தேழு ரூபா கடந்த காலத்துக்கே: வரவுசெலவுத் திட்டத்தின் மறைந்த கணக்கு

நூறு ரூபாவை உள்ளங்கையில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அதில் முப்பத்தேழு ரூபா பாடசாலைக்கோ மருத்துவமனைக்கோ வீதிக்கோ போகாமல், நேராகக் கடன் கொடுத்தவர்களிடம் போகிறது என்று அறிந்தால் என்ன தோன்றும்?

இது கற்பனைக் கணக்கு அல்ல. 2026 வரவுசெலவுத் திட்டம் ஒதுக்கிய தொகையைப் பிரித்துப் பார்த்தால் இதுவே கிடைக்கிறது. நிதி அமைச்சின் குடிமக்கள் வரவுசெலவுத் திட்ட ஆவணம் (Citizens Budget – பொதுமக்களுக்கான எளிமைப்படுத்திய வரவுசெலவு விளக்கம்) இந்த உண்மையை எண்களுடன் காட்டுகிறது.

அரசாங்கம் 2026க்காகச் செலவிடத் திட்டமிட்ட தொகை 7.10 டிரில்லியன் ரூபா. எதிர்பார்த்த வருமானம் 5.37 டிரில்லியன் ரூபா மட்டுமே. இடைவெளியான 1.74 டிரில்லியன் ரூபா கடன் மூலம் நிரப்பப்பட வேண்டும். வருமானமாகக் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு நூறு ரூபாவுக்கும் 132 ரூபா செலவிடும் திட்டம் இது.

இதில் வட்டிக்கு மட்டும் 2,617 பில்லியன் ரூபா ஒதுக்கப்பட்டது. 2024 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி இலங்கையில் சுமார் 2.18 கோடி பேர் வாழ்கின்றனர். அதன்படி ஒவ்வொருவர் தலையிலும் ஆண்டுக்கு ஏறத்தாழ 120,100 ரூபா வட்டியாக வெளியேறுகிறது. கைக்குழந்தைக்கும் முதியவருக்கும் இது ஒரே அளவுதான்.

இந்த எண்ணின் எடை ஒப்பீட்டில்தான் தெரிகிறது. அரச சேவை முழுவதன் சம்பளத்துக்கும் ஊதியங்களுக்கும் ஒதுக்கப்பட்டது நூறு ரூபாவில் 20.6 ரூபா. வட்டி அதைவிட ஏறத்தாழ இருமடங்கு. கல்விக்கு 10.0, சுகாதாரத்துக்கு 9.3, பாதுகாப்புக்கு 5.7 என மூன்றையும் கூட்டினாலும் 25.0 ரூபா மட்டுமே. வட்டி அவற்றைவிட 11.8 ரூபா அதிகம்.

நவீன பொருளாதாரத்தின் தந்தை எனப்படும் Adam Smith தமது நூலில் இப்படி எழுதினார்: "உறுப்பினர்களில் பெரும்பான்மையினர் ஏழைகளாகவும் துயரத்திலும் இருக்கும் எந்தச் சமூகமும் செழிப்பாகவோ மகிழ்ச்சியாகவோ இருக்க முடியாது." வரவுசெலவுத் திட்டம் ஒரு நாட்டின் முன்னுரிமைகளை எண்களில் எழுதும் அறநூல் என்று பொருள் கொண்டால், இந்தக் கூற்றின் எடை புரியும்.

வருமானத்தின் கோணத்தில் பார்த்தால் படம் இன்னும் இறுக்கமாகிறது. அரசு எதிர்பார்த்த ஒவ்வொரு நூறு ரூபா வருமானத்திலும் 48.8 ரூபா வட்டிக்கே செல்கிறது. ஒரு குடும்பம் மாதம் ஒரு லட்சம் ரூபா சம்பாதித்து, அதில் ஏறத்தாழ ஐம்பதாயிரத்தை பழைய கடனின் வட்டிக்குக் கட்டிவிட்டு, மிச்சத்தில் உணவு, கல்வி, மருத்துவம், பயணம் அனைத்தையும் சமாளிக்க முயல்வதை நினைத்துப் பாருங்கள்.

கடனின் சுமை வட்டியோடு முடிவதில்லை. அசல் தொகை திருப்பிச் செலுத்தல் 1.88 டிரில்லியன் ரூபா. வட்டியையும் சேர்த்தால் 2026க்கான மொத்த கடன் சேவைச் செலவு (Debt Service – வட்டியும் அசலும் சேர்ந்த கடன் கட்டணம்) 4.50 டிரில்லியன் ரூபா. அனைத்தையும் வருமானத்திலிருந்தே கட்டுவதானால் நூறு ரூபாவில் 84 ரூபா தேவைப்படும். அசல் செலுத்தலுக்கான பணமும் பெரும்பாலும் புதிய கடனிலிருந்தே வருகிறது.

இங்கே முதன்மை மிகை (Primary Balance – வட்டியைத் தவிர்த்த வருமான-செலவு வேறுபாடு) என்ற கருத்து முக்கியம். வட்டியைக் கழித்துவிட்டுப் பார்த்தால் அரசு தனது அன்றாடத் தேவைகளை ஓரளவு சமாளிக்கிறதா என்பதை அது காட்டுகிறது. நாணய நிதியம் இதற்கு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2.3 சதவிகிதம் என்ற நடுத்தரக் கால இலக்கை வைத்துள்ளது. இந்த இலக்கு கடன் நிலைத்தன்மைக்கான அடிப்படை நிபந்தனை.

2022 ஏப்ரலில் இலங்கை வரலாற்றில் முதல் முறையாக வெளிநாட்டுக் கடன் செலுத்த முடியாது என அறிவித்தது. எரிபொருள் வரிசைகள், சமையல் எரிவாயுப் பற்றாக்குறை, மருந்துத் தட்டுப்பாடு ஆகியவை சாதாரண வீடுகளின் அன்றாட அனுபவமாயின. கணக்குப் புத்தகத்தில் இருந்த எண்கள் குடும்பங்களின் சமையலறைக்குள் வந்து சேர்ந்த காலம் அது.

நெருக்கடிக்கு முன்பு அரசின் வருமானம் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் ஏறத்தாழ எட்டு சதவிகிதத்துக்குக் குறைந்திருந்தது. அது இன்று கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. நாணய நிதியத்தின் மதிப்பீடுகள் பதின்மூன்று சதவிகிதத்துக்கு மேல் காட்டுகின்றன. வரையறையைப் பொறுத்து சில கணக்குகள் அதற்கும் மேல் செல்கின்றன. எட்டு சதவிகிதத்திலிருந்து இத்தனை தூரம் வந்தது ஒரு சாதனை. ஆனால் இன்றைய வட்டிச் சுமையை எதிர்கொள்ள இது இன்னும் போதாது.

இலங்கை 48 மாத விரிவாக்கப்பட்ட நிதி வசதி (Extended Fund Facility – நாணய நிதியத்தின் நீண்டகாலக் கடன் ஏற்பாடு) மூலம் சுமார் 2.9 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் ஆதரவைப் பெறுகிறது. இதுவரை ஏறத்தாழ 2.4 பில்லியன் டொலர் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில் நாணய நிதியம் இலங்கையின் கடன் நிலைத்தன்மை அபாயம் இன்னும் "மிக உயர்வு" என்று எச்சரிக்கிறது. 2026 வளர்ச்சி முன்னறிவிப்பும் 2025இன் ஐந்து சதவிகிதத்திலிருந்து மூன்று சதவிகிதமாகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது.

வளர்ச்சி குறைந்ததற்குப் புவிசார் அரசியலும் ஒரு காரணம். 2026இல் மத்திய கிழக்கில் மூண்ட மோதல் ஹோர்முஸ் நீரிணை வழியான எண்ணெய்ப் போக்குவரத்தை அச்சுறுத்தியது. International Energy Agency (சர்வதேச எரிசக்தி முகவரகம்) மதிப்பீட்டின்படி, உலகின் எண்ணெய் நுகர்வில் சுமார் ஐந்தில் ஒரு பங்கு அந்த ஒடுக்கமான கடல்வழியைக் கடந்தே செல்கிறது. எண்ணெயை இறக்குமதி செய்யும் சிறிய தீவு நாட்டுக்கு அங்கே நிகழும் ஒவ்வொரு பதற்றமும் நேரடியாகப் பாதிக்கிறது.

அந்தப் பாதிப்பு பல வழிகளில் வந்து சேர்கிறது. எரிபொருள் விலை உயர்கிறது, கப்பல் காப்புறுதிக் கட்டணம் உயர்கிறது, போக்குவரத்துச் செலவு உயர்கிறது, இறுதியில் அரிசி, மரக்கறி, மீன் விலைகள் உயர்கின்றன. வளைகுடா நாடுகளில் வேலை செய்யும் இலங்கையர் அனுப்பும் பணமும் அந்தப் பகுதியின் உறுதியற்ற நிலையால் அபாயத்துக்குள்ளாகிறது. அந்தப் பணம் இல்லாவிட்டால் அந்நியச் செலாவணி இருப்பே ஆட்டம் காணும்.

இயற்கையும் கணக்கைக் குழப்பியது. வரவுசெலவுத் திட்டம் நிறைவேறிய பின்னர் டித்வா சூறாவளி பேரழிவை ஏற்படுத்தியது. 2025 டிசம்பர் 19 அன்று நாடாளுமன்றம் 500 பில்லியன் ரூபா துணை மதிப்பீட்டுக்கு ஒப்புதல் அளித்தது. அதில் 250 பில்லியன் பொது உட்கட்டமைப்பு மீளமைப்புக்கும், 150 பில்லியன் வாழ்வாதார மீட்புக்கும், 100 பில்லியன் வீடுகள் புனரமைப்புக்கும் ஒதுக்கப்பட்டன. இந்தத் தொகை மேலே சொன்ன கணக்குகளுக்கு வெளியே இருக்கிறது.

நெல்சன் மண்டேலா ஒருமுறை கூறினார்: "வறுமையை வெல்வது தர்மம் அல்ல; அது நீதியின் செயல்." அஸ்வெசும நலத்திட்டத்துக்கு ஒதுக்கப்பட்டது நூறு ரூபாவில் 3.3 ரூபா. வட்டிக்குச் செல்வதோ 36.8 ரூபா. இந்த இடைவெளியை எவ்வாறு விளக்குவது என்பது ஒவ்வொரு கொள்கை வகுப்பாளரும் தமக்குள் கேட்க வேண்டிய கேள்வி.

இதை ஒரு குற்றச்சாட்டாகப் படிக்கக் கூடாது. வட்டி என்பது நேற்றைய முடிவுகள் இன்றைய கணக்கில் விட்டுச்சென்ற சுமை. நீண்ட காலமாகத் தொடர்ந்த பற்றாக்குறை வரவுசெலவுகளும், குறைந்த வருமான வசூலும், வெளிநாட்டுக் கடன் சார்பும் பல அரசாங்கங்களின் காலத்தில் ஒன்றன்மேல் ஒன்றாகக் குவிந்தன. இன்றைய அரசாங்கம் அந்தச் சுமையுடன் செயல்படும் சூழலில் இருக்கிறது. கடன் மறுசீரமைப்பு பெருமளவு முடிந்துள்ளது என்பதும் உண்மை.

இலங்கையின் நிலை உலகளாவிய போக்கின் ஒரு பகுதி. UNCTAD (ஐக்கிய நாடுகள் வர்த்தக, அபிவிருத்தி மாநாடு) மதிப்பீட்டின்படி, உலகில் சுமார் 340 கோடி மக்கள் தமது அரசுகள் சுகாதாரத்துக்கோ கல்விக்கோ செலவிடுவதைவிட வட்டிக்கு அதிகம் செலவிடும் நாடுகளில் வாழ்கின்றனர். அதே காலத்தில் SIPRI (Stockholm International Peace Research Institute – ஸ்டொக்ஹோம் சர்வதேச அமைதி ஆய்வு நிறுவனம்) பதிவுப்படி உலக இராணுவச் செலவு 2.7 டிரில்லியன் டொலரைத் தாண்டியுள்ளது. உலகம் ஆயுதங்களுக்கு அள்ளிக் கொடுக்கும்போது ஏழை நாடுகள் வட்டிக்குள் மூழ்குகின்றன.

உலக வங்கியின் தரவுகளும் இதே திசையைக் காட்டுகின்றன. வளர்முக நாடுகளின் வட்டிச் செலவு அண்மைய ஆண்டுகளில் மிக உயர்ந்த மட்டங்களை எட்டியுள்ளது. வட்டி வீதங்கள் உயர்ந்த காலத்தில் பழைய கடன்கள் புதுப்பிக்கப்பட்டதும், டொலர் வலுவடைந்ததும் இதற்குக் காரணங்கள்.

கடன் அளவு மட்டுமே முழுப் படத்தைத் தருவதில்லை என்பதற்கு ஜப்பான் நல்ல எடுத்துக்காட்டு. அதன் கடன் மொத்த உற்பத்தியின் இரண்டரை மடங்கைத் தாண்டியது. ஆனால் அந்தக் கடன் பெரும்பாலும் சொந்த நாணயத்தில், சொந்த நாட்டு முதலீட்டாளர்களிடம், மிகக் குறைந்த வட்டியில் பெறப்பட்டது. இலங்கையின் சிக்கல் கடனின் அளவு (Debt Stock) மட்டுமல்ல. வட்டி வீதம், கடன் பெற்ற நாணயம், கடன் கொடுத்தோரின் தன்மை ஆகியவையும் சேர்ந்தவை.

அதனால்தான் வெளிநாட்டு நாணயக் கடன் சேவை, மொத்த உற்பத்தியில் ஆண்டுக்கு 4.5 சதவிகிதத்துக்குள் இருக்க வேண்டும் என்ற வரம்பு திட்டத்தில் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இலங்கையின் மொத்தக் கடன் சேவைக் கடப்பாடு 2026இல் சுமார் 2.12 பில்லியன் டொலர், 2027இல் சுமார் 2.09 பில்லியன் டொலர் என மதிப்பிடப்படுகிறது. நாணய நிதியத் திட்டம் முடிந்த பின்னரும் இதே ஒழுக்கம் தொடர வேண்டும்.

Amartya Sen தமது Development as Freedom நூலில் எழுதினார்: "அபிவிருத்தி என்பது மக்கள் அனுபவிக்கும் உண்மையான சுதந்திரங்களை விரிவாக்கும் செயல்முறை." கல்வி கற்கும் சுதந்திரம், நோய்க்குச் சிகிச்சை பெறும் சுதந்திரம், தொழில் தொடங்கும் சுதந்திரம் ஆகியவை பொதுச் செலவில் இருந்தே பிறக்கின்றன. வட்டிக்கு வழங்கும் ஒவ்வொரு ரூபாவும் இந்தச் சுதந்திரங்களுக்கான போட்டியில் ஒரு நிழல் எதிரியாக நிற்கிறது.

கிராமிய விவசாயப் பகுதிகளில் இந்த எண்ணின் தாக்கத்தைப் பாருங்கள். மட்டக்களப்பு, மாத்தளை போன்ற மாவட்டங்களில் ஒரு குளத்தின் மீளமைப்பு, ஒரு குளிர்பதன அறை, ஒரு கிராமிய வீதி போன்ற சிறிய மூலதனத் திட்டங்களே வாழ்வை மாற்றுகின்றன. அறுவடைக்குப் பிந்திய இழப்புகளைக் குறைக்கும் களஞ்சிய வசதி இல்லாததால் விவசாயி கிடைத்த விலைக்கு இடைத்தரகர்கள் வசம் விற்கிறான். மூலதனச் செலவு குறைந்தால் முதலில் இழப்பவர்கள் இவர்களே.

இளைஞர்களுக்கும் இதே கதை. தொழிற்பயிற்சி, ஒண்லைன் வேலைவாய்ப்பு, இ கொமர்ஸ் (E-commerce – இணைய வர்த்தகம்), டிஜிட்டல் ஏற்றுமதிச் சேவைகள் போன்றவற்றில் முதலீடு செய்வது இன்றைய தலைமுறைக்கு மட்டுமல்ல, நாளைய வரி வருமானத்துக்கும் அடித்தளம். திறன் பெறும் ஓர் இளைஞன் இன்று அரசுக்குச் செலவு. ஆனால் பத்து ஆண்டுகளில் அவன் வரி செலுத்துபவன், வேலை வழங்குபவன்.

இந்தக் கணக்கில் ஒரு நுட்பமான சிக்கல் இருக்கிறது. வட்டி 36.8 ரூபா, சம்பளம் 20.6 ரூபா, ஓய்வூதியம் 7.2 ரூபா. இவை மூன்றையும் கூட்டினால் 64.6 ரூபா. இவை சட்டரீதியாகவும் ஒப்பந்தரீதியாகவும் உடனடியாக மாற்ற முடியாத கடப்பாடுகள். வரவுசெலவுத் திட்டம் இறுகும்போது இவற்றைத் தொட முடியாது. ஆகவே வெட்டு விழுவது எஞ்சியவற்றின் மீதுதான்.

எஞ்சியது 35.4 ரூபா. அஸ்வெசுமவுக்கு 3.3, ஏனைய நடைமுறைச் செலவுகளுக்கு 12.7, மூலதனத் திட்டங்களுக்கு 19.4. நெருக்கடி வரும்போது அரசுகள் இயல்பாகவே மூலதனத் திட்டங்களைத் தள்ளிப்போடுகின்றன. நாளைய வளர்ச்சிக்கான விதைகளே இவ்வாறு தள்ளிவைக்கப்படுகின்றன.

Kofi Annan கூறினார்: "கல்வியே முன்னேற்றத்தின் முன்நிபந்தனை." பாடசாலை, திறன் பயிற்சி, சுகாதாரம் ஆகியவற்றுக்கான ஒதுக்கீடு செலவு அல்ல; எதிர்கால வருமானத்துக்கான முதலீடு. இந்த முதலீடு தள்ளிப்போனால் எதிர்காலத்தில் வருமானம் குறைகிறது, மேலும் கடன் வாங்க வேண்டிய நிலை உருவாகிறது. இது ஒரு தீய வட்டம்.

இந்த வட்டத்தை உடைக்க ஒரே ஒரு வழி இல்லை. வருமான வழி, செலவு வழி, கடன் முகாமைத்துவம், வளர்ச்சி என்ற நான்கு திசைகளிலும் ஒரே நேரத்தில் முன்னேற வேண்டும்.

வருமானத்தில், வரி அடிப்படையை விரிவாக்குவது முதல் படி. வரி விகிதத்தை உயர்த்துவதைவிட, வரி செலுத்தாமல் தப்பிக்கும் வழிகளை அடைப்பது நியாயமானது. சுங்கத் திணைக்களத்தின் டிஜிட்டல்மயமாக்கலும் நடுத்தரக் கால வருமான உத்தியும் இங்கே முக்கியம். வாகன இறக்குமதி வரி போன்ற தற்காலிக வருமானம் ஒரு நிலையான அடித்தளம் ஆகாது என்பதை நாணய நிதியத்தின் மதிப்பீடே சுட்டுகிறது. மறைமுக வரிகள் ஏழைகளைக் கூடுதலாகத் தாக்கும் என்பதையும் மறக்கக் கூடாது.

செலவில், நட்டத்தில் இயங்கும் அரச நிறுவனங்களின் சீர்திருத்தம், கொள்முதல் வெளிப்படைத்தன்மை, டிஜிட்டல் சேவை வழங்கல் ஆகியவை வீண்செலவைக் குறைக்கும். இவை அரசியல் கோஷங்களைவிட நிர்வாக ஒழுக்கம் சார்ந்த பணிகள். சில சேவைகளுக்குத் தனியார் பங்களிப்பு பயனளிக்கலாம். ஆனால் தரமும் கட்டுப்பாடும் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.

கடன் முகாமைத்துவத்தில், கடன் முதிர்வுக் காலத்தை நீட்டுவது, சலுகை வட்டிக் கடன்களையும் மானியங்களையும் நாடுவது, உள்நாட்டு நாணயப் பத்திரச் சந்தையை ஆழப்படுத்துவது ஆகியவை வட்டிச் சுமையைக் குறைக்கும். பொது நிதி முகாமைத்துவச் சட்டம் வழங்கும் வெளிப்படைத்தன்மைக் கடமைகளை முழுமையாக அமுல்படுத்தல் இதற்குத் துணை நிற்கும்.

வளர்ச்சியே கணக்கின் வகுக்கும் எண். வளர்ச்சி குறைந்தால் கடன்-உற்பத்தி விகிதம் உயர்கிறது. ஆகவே ஏற்றுமதிப் பல்வகைமை, சிறு-நடுத்தர தொழில்களுக்கான நிதி வசதி, விவசாய மதிப்புக் கூட்டல், சுற்றுலா, டிஜிட்டல் சேவைகள் ஆகியவை கடன் கொள்கையின் ஒரு பகுதியாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும்.

2027 வரவுசெலவுத் திட்டம் நவம்பர் 12 வியாழக்கிழமை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது. இரண்டாம் வாசிப்பு விவாதம் நவம்பர் 13 முதல் 20 வரை நடைபெற்று, இறுதி வாக்கெடுப்பு டிசம்பர் 14 அன்று திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இந்த நாட்களில் மூன்று கேள்விகளுக்கு விடை தேடலாம்.

முதலாவது, வட்டி இன்னும் செலவிடும் ஒவ்வொரு நூறு ரூபாவிலும் மூன்றில் ஒரு பங்கைத் தாண்டுகிறதா? இரண்டாவது, வருமானம் இடைவெளியை மூடி, கடன் தேவையைக் குறைக்கிறதா? மூன்றாவது, சுகாதாரம், கல்வி, மூலதனத் திட்டங்களுக்குரிய பங்கு உயர்கிறதா? இந்த மூன்றும் மாறினால் மட்டுமே மாற்றத்தை உண்மையென ஏற்கலாம்.

இந்தக் கணக்குகளை வாசிக்கும் பொறுப்பு குடிமக்களுக்கும் உண்டு. மாவட்ட அபிவிருத்திக் குழுக்கள், பிரதேச சபைகள், பாடசாலை அபிவிருத்திச் சங்கங்கள், பழைய மாணவர் சங்கங்கள் போன்ற அமைப்புகள் வரவுசெலவுத் திட்டத்தை வாசித்துப் புரிந்துகொண்டால், ஒதுக்கீடுகள் பற்றிய கேள்விகள் தெளிவாகவும் பொறுப்புடனும் எழும். வரவுசெலவு எழுத்தறிவு (Budget Literacy – வரவுசெலவுத் திட்டத்தை வாசித்துப் புரிந்துகொள்ளும் திறன்) ஒரு ஜனநாயகத் திறன்.

மகாத்மா காந்தி கூறியதாகப் பரவலாகக் குறிப்பிடப்படுவது: "பூமி ஒவ்வொருவரின் தேவையையும் நிறைவு செய்யும்; ஒவ்வொருவரின் பேராசையையும் அல்ல." கடன் வாங்கி இன்றைய நுகர்வைப் பூர்த்தி செய்வது, நாளைய குழந்தைகளின் தேவையை அடகு வைப்பதற்குச் சமம். இன்று பிறக்கும் குழந்தையும் இந்த 120,100 ரூபாவின் பங்காளியாகவே இந்த உலகுக்கு வருகிறது.

ஆகவே, வரவுசெலவுத் திட்டத்தை எண்களின் அட்டவணையாக மட்டும் படிக்காமல், ஒரு தலைமுறை இன்னொரு தலைமுறைக்கு எழுதும் வாக்குறுதியாகப் படிப்பதே சரியான வாசிப்பு. நூறு ரூபாவில் முப்பத்தேழு ரூபா கடந்த காலத்தைச் செலுத்துவதில் போனாலும், மிச்சம் உள்ள அறுபத்து மூன்று ரூபாவை எவ்வளவு ஞானத்துடன் செலவிடுகிறோம் என்பதே எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும். வருமானத்தை நியாயமாக உயர்த்துவதும், வீணைக் குறைப்பதும், திறனிலும் உட்கட்டமைப்பிலும் முதலீடு செய்வதும், கடனை மீண்டெழு வலிமையுடன் கையாள்வதும் ஒன்றாக நடந்தால், அடுத்த தலைமுறைக்கு வட்டியல்ல, வாய்ப்புகளே மரபுரிமையாகும்.

தரவு மூலங்கள்: நிதி அமைச்சு – Citizens Budget 2026; இலங்கை நாடாளுமன்றம்; நாணய நிதியம் (IMF) மதிப்பாய்வு அறிக்கைகள் 2025–2026; UNCTAD; SIPRI; International Energy Agency; குடிப்பெயர்வு-மக்கள்தொகைப் புள்ளிவிவரத் திணைக்களம் (Census 2024). தகவல் பெறப்பட்ட நாள்: 10 நவம்பர் 2026.