மேகங்கள் மௌனமாகச் சொல்லும் எச்சரிக்கை

இயற்கை எப்போதும் ஒரு மொழியில் பேசுகிறது; அதை நேரத்திற்குள் புரிந்துகொள்பவர்கள் மட்டுமே பாதுகாப்பாக மிஞ்சுகிறார்கள். வானம் இருண்டு, காற்றின் திசை மாறி, கடலின் வெப்பநிலை உயரும்போது, அது ஒரு எச்சரிக்கை மொழி. அந்த மொழியை அறிவியல் கருவிகள் மூலம் மொழிபெயர்க்கும் பொறுப்பு பருவநிலை அறிவியலாளர்களுக்கு (Meteorologists) உண்டு. நேற்று (16) அரசாங்க தகவல் திணைக்களத்தில் நடந்த ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில், பருவநிலை திணைக்களத்தின் பணிப்பாளர் நாயகம் ஏ.எல்.கே. விஜேமான்னகே அவர்கள் வெளியிட்ட தகவல்கள், அந்த மொழியை நேரடியாகச் சாதாரண மக்களுக்கும் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கும் மொழிபெயர்த்துத் தந்துள்ளன.

வரும் ஒக்டோபர், நவம்பர் மாதங்களில் வழமையான அளவை விடக் கூடுதலான மழைவீழ்ச்சி பதிவாகும் சாத்தியம் உள்ளதாக அவர் தெரிவித்துள்ளார். இது வெறுமனே ஒரு வானிலை முன்னறிவிப்பு அல்ல; வெள்ளம் மற்றும் நிலச்சரிவு (Landslide) அபாயம் அதிகரிக்கும் என்ற நேரடி எச்சரிக்கை. பொறுப்பான அதிகார சபைகள் நிலைமையை உன்னிப்பாகக் கண்காணித்து வருவதாகவும் அவர் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். இந்த ஒரு வாக்கியத்தில் இரண்டு உண்மைகள் பொதிந்துள்ளன: ஒன்று, அபாயம் அறிவியல் ரீதியாக முன்கூட்டியே அறியப்பட்டுள்ளது; மற்றது, அந்த அறிவை நடைமுறைச் செயலாக மாற்றும் பொறுப்பு இப்போது நிர்வாக அமைப்புகளின் தோள்களில் உள்ளது.

வங்காள விரிகுடாவில் (Bay of Bengal) கடந்த இரண்டு நாட்களாக உருவான தொந்தரவுகள் (Disturbances), எல் நினோ (El Niño) தாக்கத்தால் வறட்சி நிலைமையை எதிர்நோக்கியிருந்த பகுதிகளுக்குக்கூட தற்காலிக மழையைக் கொண்டு வந்துள்ளன. இது இயற்கையின் ஒரு முரண்பாட்டைக் காட்டுகிறது: ஒரே காலகட்டத்தில், ஒரு பகுதி வெள்ளத்தை அஞ்சுகிறது, இன்னொரு பகுதி மழைத்துளிக்காகக் காத்திருக்கிறது. நாட்டின் தென்மேற்குப் பிராந்தியத்தில் மாலை நேர மழை பதிவாகக்கூடும் என்றும், இந்த மழைச் சூழல் டிசம்பர் வரை தொடரக்கூடும் என்றும் பணிப்பாளர் நாயகம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

பசுபிக் பெருங்கடலின் (Pacific Ocean) பூமத்திய ரேகைப் பகுதியில் கடல் மேற்பரப்பு வெப்பநிலை (Sea-surface temperature) கூர்மையாக உயர்ந்திருப்பது தற்போது இலங்கையையும் நேரடியாகப் பாதிக்கிறது என்பது மற்றுமொரு முக்கிய தகவல். இந்த வெப்பநிலை ஏப்ரல் மாதம் வரை மேலும் உயரக்கூடும் என்றும், அதன் பின்னரே படிப்படியாகத் தணியும் என்றும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். இது காட்டுவது, தட்பவெப்ப நிலை மாற்றம் (Climate change) என்பது தொலைதூர கடல் பகுதியில் நடக்கும் ஒரு நிகழ்வு அல்ல; அது நேரடியாக இலங்கையின் விவசாயம் (Agriculture), மீன்பிடி, சுற்றுலா (Tourism) மற்றும் பொது சுகாதாரத்தை பாதிக்கும் ஒரு பொருளாதார யதார்த்தம்.

இதே காலப்பகுதியில் வடக்கு, வட மத்திய மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் கடுமையான வறட்சி நிலைமையை எதிர்நோக்கக்கூடும் எனவும், நாட்டின் ஏனைய பகுதிகள் இம்மாத இறுதி வாரத்தில் மாலை நேர மழை அல்லது இடிமின்னலுடன் கூடிய மழையைக் காணக்கூடும் எனவும் அவர் மேலும் விபரித்துள்ளார். இந்த ஒரு தகவல் மட்டுமே, இலங்கையின் தட்பவெப்ப நீதி (Climate justice) குறித்த ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறது. ஒரே நேரத்தில் ஒரு பகுதி தண்ணீரின் அளவுக்கு அதிகமான தாக்கத்தை எதிர்கொள்ளும்போது, இன்னொரு பகுதி தண்ணீரின் இன்மையால் பாதிக்கப்படுகிறது. வடக்கு, கிழக்கு மற்றும் வட மத்திய மாகாணங்கள் — நீண்டகாலமாக, போருக்குப் பிந்திய புனரமைப்பு (Post-war reconstruction) செயற்பாடுகளில் பின்தங்கியிருந்த பகுதிகள் — மீண்டும் ஒருமுறை காலநிலை அபாயத்தின் மையத்தில் நிற்கின்றன. இந்த பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வு (Regional disparity), வெறும் மழையளவு புள்ளிவிபரம் அல்ல; அது கொள்கை வகுப்பில் கவனிக்கப்பட வேண்டிய கட்டமைப்பு ரீதியான உண்மை.

இதே செய்தியாளர் சந்திப்பில் பேசிய தேசிய கட்டிட ஆராய்ச்சி நிறுவன (NBRI) மூத்த புவியியலாளர் (Senior Geologist) டாக்டர் வசந்த சேனாதீர, தொடர்ச்சியான மழையின் பின்னர் பல இடங்களில் ஏற்கனவே நிலச்சரிவின் ஆரம்பகட்ட எச்சரிக்கை அறிகுறிகள் தென்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவித்துள்ளார். டிட்வா புயலின் (Cyclone Ditwah) பின்னர் மண்ணும் பாறையும் ஏற்கனவே சறுக்கத் தொடங்கியிருக்கும் இடங்களில், இன்னும் நிலச்சரிவு நிகழாதிருந்தாலும்கூட, கூடுதல் அவதானம் தேவை என அவர் வலியுறுத்தியுள்ளார். ஏனெனில், மேலும் கனமழை பெய்தால், அந்தப் பகுதிகளில் நிலச்சரிவு ஏற்படும் சாத்தியம் அதிகம் என்பதே அவரது அறிவியல் ரீதியான முடிவு.

டிட்வா புயல் விட்டுச்சென்ற வடு இன்னும் ஆறவில்லை என்பதே இந்த எச்சரிக்கையின் மையக் கவலை. புயல் கடந்து சென்றபோதே மண் தளர்ந்துவிட்ட மலைச்சரிவுகள், அடுத்த கனமழையை ஒரு "இறுதி அறைகூவலாக" எதிர்கொள்கின்றன. புவியியல் அறிவியலில் இதை திரட்டப்பட்ட அபாயம் (Cumulative risk) என்று அழைக்கிறார்கள் — ஒரு தனி மழை நாள் அபாயகரமாக இல்லாவிட்டாலும், முந்தைய மழைகளால் ஏற்கனவே பலவீனமான மண் அடுக்கு, அடுத்த மழையில் எளிதில் சரிந்துவிடக்கூடும். இதனாலேயே, ஒரு நிலப்பரப்பு "இதுவரை பாதுகாப்பாக இருந்தது" என்ற வரலாறு, அதன் எதிர்கால பாதுகாப்பிற்கு உத்தரவாதம் அளிக்காது.

இந்த இரண்டு நிபுணர்களின் கூற்றுகளையும் இணைத்துப் பார்க்கும்போது, ஒரு தெளிவான வடிவமைப்பு (Pattern) புலப்படுகிறது. இயற்கை ஒரு தனி நிகழ்வாக அச்சுறுத்தவில்லை; அது ஒரு தொடர் நிகழ்வுத் தொடராக (Chain of events) நகர்கிறது — புயல், தொடர் மழை, மண் தளர்வு, பின்னர் நிலச்சரிவு. இந்த சங்கிலியில் எந்தவொரு புள்ளியிலும் முன்கூட்டிய நடவடிக்கை (Preventive action) எடுக்கப்பட்டால், இழப்பைக் கணிசமாகக் குறைக்க முடியும். ஆனால் அந்த நடவடிக்கை ஒரு அரசு அறிவிப்பாக மட்டும் நின்றுவிடக் கூடாது; அது கிராமப்புற நிர்வாக செயலகங்கள், பிரதேச செயலகங்கள், பாடசாலைகள் மற்றும் குடும்பங்கள் வரை இறங்க வேண்டும்.

ஜப்பான் நாட்டின் அனுபவம் இங்கு பொருத்தமான ஒரு உதாரணம். ஆண்டுதோறும் புயல்களையும் நிலநடுக்கங்களையும் எதிர்கொள்ளும் அந்நாடு, முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை (Early warning) அமைப்பை வெறும் தொழில்நுட்பக் கருவியாக மட்டும் வைத்திராமல், அதை ஒரு பண்பாட்டுப் பழக்கமாக மாற்றியுள்ளது. பாடசாலைகளில் மாதாந்தம் பேரிடர் பயிற்சி (Disaster drill) நடத்தப்படுகிறது; ஒவ்வொரு குடும்பமும் தப்பிக்கும் வழி குறித்துத் தெளிவாக அறிந்திருக்கிறது. வங்காளதேசம், 1970களில் பெரும் உயிரிழப்புகளைச் சந்தித்த சூறாவளிப் பேரிடர்களுக்குப் பின்னர், சமூக அடிப்படையிலான புயல் தங்குமிடங்களை (Cyclone shelters) கட்டமைத்து, தன்னார்வலர் வலையமைப்பு மூலம் மணிக்கணக்கில் மக்களை வெளியேற்றும் திறனை வளர்த்துக்கொண்டது. நெதர்லாந்து நாடு, கடல் மட்டத்திற்குக் கீழேயே அமைந்திருந்தும், நீர் முகாமைத்துவத்தில் (Water management) உலகிற்கே முன்மாதிரியாக விளங்குகிறது. இந்த மூன்று நாடுகளும் காட்டும் பொதுவான பாடம் ஒன்றே: அபாயத்தை மறுப்பதன் மூலமோ, பீதியடைவதன் மூலமோ பாதுகாப்பு கிடைக்காது; திட்டமிடல், தொடர் பயிற்சி, மற்றும் சமூக ஈடுபாடு மூலமே கிடைக்கும்.

உலக பருவநிலை அமைப்பு (World Meteorological Organization) தொடர்ந்து வெளியிடும் அறிக்கைகள் காட்டுவது, கடந்த மூன்று தசாப்தங்களில் காலநிலை சார்ந்த பேரிடர்களின் எண்ணிக்கை உலகளவில் கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது என்பதே. ஆயினும், உயிரிழப்பு விகிதம் அதே அளவு அதிகரிக்கவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது; ஏனெனில் முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை தொழில்நுட்பமும் மக்கள் அகற்று (Evacuation) திட்டமிடலும் மேம்பட்டுள்ளன. இது தெளிவாகக் காட்டும் ஒரு உண்மை: இயற்கை நிகழ்வை மனிதனால் தடுக்க முடியாது, ஆனால் அது ஏற்படுத்தும் மனித இழப்பை கணிசமாகக் குறைக்க முடியும். இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வதே, பேரிடர் முகாமைத்துவத்தை ஒரு தோல்வியுற்ற போராட்டமாக அல்ல, வெல்லக்கூடிய ஒரு பொறுப்பாகப் பார்க்க வைக்கிறது.

இலங்கையின் சொந்த வரலாறும் இதற்குச் சான்று பகருகிறது. 2016ஆம் ஆண்டு ஆரணாயக்கை நிலச்சரிவும், 2017ஆம் ஆண்டு தென் மற்றும் சப்பிரகமுவ மாகாணங்களைப் பாதித்த பேரழிவு வெள்ளமும், லட்சக்கணக்கான மக்களை இடம்பெயரச் செய்தன; வீடுகள், விவசாய நிலங்கள், வீதிகள் அழிந்தன. அந்த அனுபவங்களிலிருந்து கற்ற பாடங்கள் எத்தனை தூரம் நிறுவனரீதியாக (Institutionally) பதிவு செய்யப்பட்டு, மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதே இன்று நம் முன் நிற்கும் உண்மையான கேள்வி. பேரிடர் முகாமைத்துவம் என்பது ஒரு முறை மட்டும் நடைபெறும் மீட்பு நடவடிக்கை அல்ல; அது தொடர்ச்சியான, திட்டமிடப்பட்ட ஒரு ஆளுகைச் செயற்பாடு (Governance process).

இந்த இடத்தில் ஒரு முக்கியமான மொழிசார் யதார்த்தத்தையும் பதிவு செய்யவேண்டும். பருவநிலை எச்சரிக்கைகளும் பேரிடர் ஆலோசனைகளும் எத்தனை விரைவாக, எத்தனை தெளிவாக தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, வடக்கு கிழக்கு மாகாண மக்களை அடைகின்றன என்பது ஒரு நடைமுறைக் கேள்வி. அறிவிப்பு சிங்களத்தில் வெளியாகி, தமிழுக்கு மொழிபெயர்க்கப்படும்போது ஏற்படும் ஒவ்வொரு மணி நேர தாமதமும், ஒரு குடும்பத்தின் பாதுகாப்பான இடத்திற்குச் செல்லும் வாய்ப்பைக் குறைக்கிறது. இது வெறும் நிர்வாக விடயமல்ல; உயிர்களைக் காக்கும் சம உரிமைக் கேள்வி.

பேரிடர் முகாமைத்துவ நிலையம் (Disaster Management Centre), மாவட்ட செயலகங்கள், பிரதேச செயலகங்கள் என்ற நிர்வாக அடுக்குகளுக்கிடையேயான தகவல் ஓட்டம் எத்தனை வேகமானது என்பது இன்னொரு முக்கியக் கேள்வி. மத்திய மட்டத்தில் அறிவியல் தரவு துல்லியமாக இருந்தாலும், அது கிராம மட்ட உத்தியோகத்தர் வரை, பின்னர் பாதிக்கப்படக்கூடிய குடும்பம் வரை சரியான நேரத்தில் சென்றடையவில்லை எனில், அந்த அறிவியலின் பயன் பாதியிலேயே தேங்கிவிடும். எனவே, மத்திய-மாகாண-மாவட்ட-கிராமம் என்ற நான்கு அடுக்கு தகவல் தொடர்பு வலையமைப்பை (Communication network) தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் மொழி ரீதியாகவும் வலுப்படுத்துவது, எந்தவொரு நீண்டகால பேரிடர் மூலோபாயத்தின் (Strategy) அடித்தளமாக இருக்க வேண்டும்.

விவசாயிகளுக்கான பயிர்க்காப்புறுதி (Crop insurance) திட்டங்களும் இந்த விவாதத்தில் தவிர்க்கவியலாத ஓர் அங்கம். வழமைக்கு மேலான மழையால் நெற்செய்கை, காய்கறி விவசாயம் பாதிக்கப்படும்போது, சிறு விவசாயி ஒருவரின் ஆண்டு வருமானம் ஒரே மழைக்காலத்தில் அழிந்துவிடக்கூடும். இந்திய மாநிலமான மகாராஷ்டிராவில் அமுல்படுத்தப்பட்ட வானிலை அடிப்படையிலான பயிர்க்காப்புறுதி (Weather-indexed crop insurance) மாதிரி, மழை அளவைப் பொறுத்து தானியங்கியாக இழப்பீடு வழங்கும் ஒரு நடைமுறையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. இது போன்ற மாதிரிகளை இலங்கையின் விவசாய பொருளாதாரத்திற்கு ஏற்றவகையில் மாற்றி அமைப்பது, விவசாயிகளின் நீண்டகால நிதி மீள் தன்மையை (Financial resilience) உறுதி செய்யும் ஒரு நடைமுறை நடவடிக்கையாகும்.

ஊடகத்தின் பங்கும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. பேரிடர் தகவல்களை பீதி கிளப்பும் வகையில் மிகைப்படுத்தாமல், அதேவேளை அலட்சியப்படுத்தாமல், துல்லியமான தரவுடன் பரப்புவது ஒரு பொறுப்பான ஊடக பண்பாட்டின் அடையாளம். தமிழ் ஊடகங்கள் அறிவியல் அறிக்கைகளை நேரடியாகவும் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய மொழியிலும் வாசகர்களை அடையச் செய்யும்போது, அது ஒரு சமூக சேவையாக மாறுகிறது.

இளைஞர் சக்தியை இந்த முகாமைத்துவத்தில் இணைப்பதும் இன்றைய தேவை. கிராம மட்டத்தில் இயங்கும் இளைஞர் சங்கங்கள், பாடசாலை மாணவர் குழுக்கள், சமூக ஊடக அறிவு கொண்ட இளைஞர்கள் — இவர்கள் ஒண்லைன் தளங்கள் மூலமும் நேரடி தொடர்பு மூலமும் எச்சரிக்கை தகவல்களை வேகமாகப் பரப்பும் ஒரு உயிர்க்காக்கும் வலையமைப்பாக மாறமுடியும். மேலும், நிலைத்த வளர்ச்சி இலக்குகளுடன் (Sustainable Development Goals) இணைந்த பேரிடர் அபாயக் குறைப்புத் திட்டங்களில் (Disaster Risk Reduction) இளைஞர்களை பயிற்சியாளர்களாக அல்ல, முடிவெடுக்கும் பங்குதாரர்களாக இணைக்கும் நாடுகள், நீண்டகால மீள் தன்மையை (Resilience) கட்டியெழுப்புவதில் வெற்றி பெற்றுள்ளன.

புவிசார் அரசியல் (Geopolitics) கோணத்திலும் இந்த பருவநிலை மாற்றத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது அவசியம். எல் நினோ, லா நினா (La Niña) சுழற்சிகள் பசுபிக் பெருங்கடலில் தொடங்கினாலும், அவற்றின் தாக்கம் தெற்காசியா முழுவதையும் தொடர்புபடுத்துகிறது. இந்தியா, வங்காளதேசம், மியான்மர் நாடுகளின் பருவமழை (Monsoon) தாக்கத்திற்கு ஏற்ப, இலங்கையின் மழை வடிவமும் மாறுகிறது. இதனால், தட்பவெப்ப தரவு பரிமாற்றத்திலும் பேரிடர் முன்னெச்சரிக்கை ஒருங்கிணைப்பிலும் தெற்காசிய பிராந்திய ஒத்துழைப்பு (Regional cooperation) இன்றியமையாததாகிறது. தட்பவெப்ப நிலை ஒரு நாட்டு எல்லைக்குள் அடங்குவதில்லை என்பதை பத்திரிகையாளர் தோமஸ் பிரீட்மேன் அடிக்கடி வலியுறுத்துவார்; அவரது "தட்டையான உலகம்" (Flat world) எனும் கருத்தாக்கம், பொருளாதாரத்திற்கு மட்டுமல்ல, காலநிலை அபாயத்திற்கும் இன்று பொருந்துகிறது. மேகம் ஒரு நாட்டு எல்லையை மதிப்பதில்லை; அதேபோல, தீர்வுகளும் தனிநாட்டு எல்லைக்குள் மட்டும் அடைபடக்கூடாது.

பொருளாதார நோக்கிலும் இந்த விடயத்தைப் பார்க்க வேண்டும். ஒவ்வொரு வெள்ளமும் நிலச்சரிவும், வெறும் உடனடி உயிரிழப்பு மற்றும் உடமை இழப்பில் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. விவசாய விளைச்சல் குறைவு, வீதி மற்றும் பாலங்களின் சேதம், சிறு வர்த்தகர்களின் வருமான இழப்பு, சுகாதார செலவு அதிகரிப்பு என நீளும் ஒரு தொடர் விளைவுச் சங்கிலியை அது உருவாக்குகிறது. உலக வங்கியும் ஏனைய சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களும் தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டுவதுபோல், பேரிடருக்கு முன்னதாக முதலீடு செய்யப்படும் ஒரு டொலர், பேரிடருக்குப் பின் மீட்புச் செலவில் பல மடங்கு சேமிப்பை உருவாக்குகிறது. ஆகவே, முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை அமைப்புகளிலும், வடிகால் உட்கட்டமைப்பிலும் (Drainage infrastructure), நிலச்சரிவு அபாயமுள்ள வலயங்களில் (Zone) குடியேற்றக் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகளிலும் செய்யப்படும் செலவு, வீண் செலவு அல்ல; அது ஒரு அறிவார்ந்த முதலீடு.

பொருளியல் நோபல் பரிசு பெற்ற அமர்த்தியா சென் ஒருமுறை குறிப்பிட்டதுபோல, வளர்ச்சி என்பது வெறும் வருமான அதிகரிப்பு அல்ல; அது மனிதர்கள் தமது சொந்த வாழ்க்கையைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும் திறனை (Capability) விரிவுபடுத்துவதே. ஒரு குடும்பம் தன் வீட்டை விட்டு எப்போது, எப்படி வெளியேற வேண்டும் என்பதை அறியும் திறன், அந்த திறனின் ஒரு பகுதிதான். அது அறிவியல் தரவை மட்டுமல்ல, அதை புரிந்துகொள்ளும் கல்வியையும், அதை நேரத்திற்குள் அடையச் செய்யும் தகவல் தொடர்பு அமைப்பையும் கோருகிறது.

வரலாற்று ஆய்வாளர் யுவால் நோவா ஹராரி குறிப்பிடுவதுபோல, மனித இனத்தின் மிகப்பெரிய ஆற்றல் தகவலை ஒருங்கிணைத்துச் செயல்படும் திறனிலேயே உள்ளது. தனிமனிதனால் மேகத்தின் அசைவைக் கணிக்க முடியாது; ஆனால் அறிவியல் நிறுவனங்கள், நிர்வாக அமைப்புகள், ஊடகங்கள், சமூகங்கள் என்ற வலையமைப்பு ஒன்றிணைந்து செயல்படும்போது, அந்த அறிவு உயிர்களைக் காக்கும் ஆற்றலாக மாறுகிறது. இன்று பருவநிலை திணைக்களமும் தேசிய கட்டிட ஆராய்ச்சி நிறுவனமும் வெளியிட்ட தரவு, அந்த ஒருங்கிணைப்புச் சங்கிலியின் முதல் கண்ணி மட்டுமே; அதை நிறைவு செய்யும் பொறுப்பு ஒவ்வொரு நிறுவனத்திற்கும், ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் உண்டு.

சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலரும், நோபல் அமைதிப் பரிசு பெற்றவருமான வங்காரி மாத்தாய் அவர்கள், மரம் ஒன்றை நடுவது ஒரு அரசியல் செயல் என்று அடிக்கடி வலியுறுத்துவார். இன்று, ஒரு மலைச்சரிவில் மரம் நடுவதும், ஒரு நீரோடையை சீரமைப்பதும், ஒரு வடிகாலை சுத்தமாக வைத்திருப்பதும் — இவை அனைத்தும் தனிநபர் பொறுப்பையும் அரசு பொறுப்பையும் இணைக்கும் புள்ளிகள். ஒரு சமூகம் தன் சுற்றுச்சூழலை எப்படி நடத்துகிறதோ, அதுவே அச்சமூகத்தின் எதிர்கால பாதுகாப்பையும் தீர்மானிக்கிறது.

நெல்சன் மண்டேலா அவர்கள் கூறியதுபோல, "அது நிறைவேறும் வரை, எல்லாமே சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றும்" என்பது பேரிடர் தயார்நிலைக்கும் பொருந்தும். இன்று, முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை அமைப்பையும், தமிழ்மொழி தகவல் பரிமாற்றத்தையும், கிராமிய பேரிடர் திட்டங்களையும் முழுமையாக அமுல்படுத்துவது சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றக்கூடும். ஆனால் ஒவ்வொரு சிறிய நடவடிக்கையும் — ஒரு பிரதேச செயலகத்தில் வைக்கப்படும் தெளிவான மழையளவு அட்டவணை, ஒரு பாடசாலையில் நடத்தப்படும் பேரிடர் விழிப்புணர்வு நிகழ்வு, ஒரு கிராமத்தில் அமைக்கப்படும் தன்னார்வலர் குழு — இந்த "சாத்தியமற்ற" இலக்கை படிப்படியாக சாத்தியமாக்குகிறது.

பாடசாலைகளின் பங்கும் இதில் குறைவானதல்ல. குழந்தைப் பருவத்திலேயே பேரிடர் விழிப்புணர்வு கல்வி (Disaster preparedness education) பாடத்திட்டத்தில் இயல்பாக இணைக்கப்பட்டால், அது ஒரு தலைமுறையின் பழக்கமாக மாறும். மழைநீர் வடிகால் ஏன் அடைபடக்கூடாது, மலைச்சரிவில் ஏன் கட்டிடம் எழுப்பக்கூடாது, எச்சரிக்கை சைரன் ஒலிக்கும்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை ஒரு மாணவன் சிறு வயதிலேயே அறிந்துகொள்ளும்போது, அவன் வளர்ந்து ஒரு பொறுப்பான பிரஜையாக மட்டுமல்ல, ஒரு பாதுகாப்பான சமூகத்தின் கட்டமைப்பாளனாகவும் மாறுகிறான். சிங்கப்பூர் போன்ற சிறிய நாடுகள், வெள்ளப்பெருக்கு முகாமைத்துவத்தை நகர திட்டமிடலின் (Urban planning) ஒரு அடிப்படைக் கூறாக ஆரம்பத்திலேயே உள்வாங்கியதன் மூலம், தொடர்ச்சியான நகர்மயமாக்கலுக்கு (Urbanization) மத்தியிலும் வெள்ள அபாயத்தைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கின்றன. இலங்கையின் நகர்ப்புற திட்டமிடல் அமைப்புகளும், வடிகால் அமைப்புகளை பிந்தைய சேர்க்கையாக அல்ல, ஆரம்ப வடிவமைப்பின் அங்கமாகக் கருதவேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது.

பெண்களும் முதியவர்களும் பேரிடர் காலங்களில் ஒப்பீட்டளவில் அதிக பாதிப்புக்குள்ளாவதை பன்னாட்டு ஆய்வுகள் தொடர்ந்து பதிவு செய்கின்றன. வெளியேற்றத் திட்டமிடலில், தங்குமிட வசதிகளில், உணவு விநியோகத்தில் — இவர்களின் தேவைகளை முன்கூட்டியே கணக்கில் எடுக்காத எந்தவொரு பேரிடர் மூலோபாயமும் முழுமையானதாக இருக்க முடியாது. சமூக நல அதிகாரிகள், பொது சுகாதார பரிசோதகர்கள் (Public Health Inspectors), கிராம சேவகர்கள் என்ற ஏற்கனவே இருக்கும் அரச கிராமிய வலையமைப்பை, பேரிடர் தகவல் பரிமாற்றத்திற்கும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களை அடையாளம் காணும் பணிக்கும் திறம்பட பயன்படுத்துவது, கூடுதல் நிதி இல்லாமலேயே செயற்படுத்தக்கூடிய ஒரு நடைமுறை நடவடிக்கை.

மேலும், சீன தத்துவஞானி லாவோ ட்சு கூறியதுபோல, "ஆயிரம் மைல் பயணமும் ஒரு அடியில் தொடங்குகிறது" என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பருவநிலை மாற்றத்தின் பாதிப்பு உலகளாவியது; இலங்கை போன்ற சிறிய தீவு நாடு அதைத் தனியாகத் தீர்க்க முடியாது. ஆனால் அது தன் சொந்த வீட்டு வாசலில் — வடிகால் அமைப்பில், நிலப்பயன்பாட்டுத் திட்டமிடலில், மொழிசார் தகவல் பரிமாற்றத்தில் — எடுக்கும் ஒவ்வொரு அடியும், அதன் சொந்த மக்களின் உயிரையும் உடமையையும் காக்கும் நேரடி ஆற்றல் கொண்டது.

ஜான் எஃப். கென்னடி ஒருமுறை கூறியதாகப் பரவலாக மேற்கோள் காட்டப்படும் ஒரு சிந்தனை உண்டு: கூரையைப் பழுதுபார்க்க வேண்டிய சரியான நேரம், வெயில் அடிக்கும்போதுதான், மழை பெய்யும் வேளையல்ல. இன்று, அறிவியல் அறிக்கை கிடைத்திருக்கும் இந்த தருணமே, அந்த "வெயில் நேரம்". வெள்ளமும் நிலச்சரிவும் நேரிடும் முன்னரே, வடிகால்களைச் சுத்தம் செய்வதும், பாதிக்கப்படக்கூடிய குடும்பங்களை அடையாளம் காண்பதும், தொடர்பு வலையமைப்பை உறுதிசெய்வதும் — இவை அனைத்தும் இப்போதே தொடங்கவேண்டிய பணிகள். மழை பெய்யத் தொடங்கியபின் எடுக்கப்படும் எந்த நடவடிக்கையும், தாமதமான பதிலாகவே இருக்கும்.

தலைமைத்துவம் என்பது பெரிய அறிவிப்புகளில் மட்டும் வெளிப்படுவதில்லை; அது சிறிய, தொடர்ச்சியான, கவனமான செயற்பாடுகளிலும் வெளிப்படுகிறது. ஒரு பிரதேச செயலக உத்தியோகத்தர் தன் பிரிவின் நிலச்சரிவு அபாயவலயங்களை (Risk zones) தெளிவாக வரைபடப்படுத்தி வைத்திருப்பதும், ஒரு பாடசாலை அதிபர் தன் மாணவர்களுக்கு வெளியேற்ற பயிற்சி அளிப்பதும், ஒரு கிராமிய தலைவர் தன் சமூகத்தினரிடையே எச்சரிக்கை தகவலைக் கடத்துவதற்கான எளிய வழிமுறையை உருவாக்கி வைத்திருப்பதும் — இவை ஒவ்வொன்றும் தலைமைத்துவத்தின் நடைமுறை வடிவங்கள். இவை எதுவும் பெரிய பட்ஜெட்டைக் கோரவில்லை; அவை கோருவது தெளிவான சிந்தனையையும் தொடர்ச்சியான அக்கறையையும் மட்டுமே.

பருவநிலை திணைக்களமும் தேசிய கட்டிட ஆராய்ச்சி நிறுவனமும் வெளியிட்ட இந்த எச்சரிக்கைகள், அச்சுறுத்தல் பரப்புவதற்காக அல்ல; தயார்நிலையை வளர்ப்பதற்காக. அறிவியல் தரவு கிடைத்திருக்கும்போது, அதை புறக்கணிப்பதோ, அச்சத்தில் மூழ்குவதோ இரண்டுமே பொறுப்பற்ற பதில். தேவையானது, அமைதியான, தகவல் அடிப்படையிலான, தொடர்ச்சியான தயார்நிலை. மழை மேகங்கள் மௌனமாகவே பேசுகின்றன; அந்த மொழியைக் கேட்கும் காதுகளையும், அதற்கேற்ப நடக்கும் கால்களையும் இப்போது ஒவ்வொரு பிரதேசமும், ஒவ்வொரு குடும்பமும் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய நேரம் இதுவே.