ஈழத் தமிழர்களின் பார்வையில் தமிழ்நாட்டுத் தேர்தல்

நிலப்பரப்புகளைப் பிரிக்கும் கடற்பரப்புகள், மனிதர்களின் உளவியல் மற்றும் பண்பாட்டு இணைப்புகளை ஒருபோதும் முற்றாகத் துண்டித்துவிடுவதில்லை. அந்த வகையில், பாக் நீரிணைக்கு அப்பால் தமிழ்நாட்டில் நிகழும் ஒவ்வொரு அரசியல் மாற்றமும், பல்லாயிரக்கணக்கான மைல்களுக்கு அப்பால் வாழும் இலங்கை (Sri Lanka) வாழ் தமிழர்களின் நாடித் துடிப்பில் ஆழமான அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்துவது ஒரு நீண்ட வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியாகும். மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் (Martin Luther King Jr.) ஒருமுறை குறிப்பிட்டார், "அனைத்து மனிதர்களும் தப்பிக்க முடியாத ஒரு பரஸ்பர வலையமைப்பில் சிக்கியுள்ளார்கள்; விதியின் ஒரே ஆடையால் நெய்யப்பட்டுள்ளார்கள்." இந்தத் தத்துவார்த்தமான கூற்று, பாக் நீரிணையின் இருபுறமும் உள்ள சமூகங்களுக்கு இடையிலான தொப்புள்கொடி உறவை மிகத் துல்லியமாகப் பிரதிபலிக்கிறது. 

எனினும், ஒரு ஜனநாயகத் தேர்தல் களம் என்பது வெறும் உணர்ச்சிகளின் சங்கமம் மட்டுமல்ல; அது அதிகாரப் பகிர்வு, வளங்களுக்கான முகாமைத்துவம் (Management) மற்றும் புவிசார் அரசியல் நகர்வுகளின் (Geopolitics influence) ஒரு மிகச் சிக்கலான கணிதமாகும். இந்த யதார்த்தப் பின்னணியில், தமிழ்நாட்டுத் தேர்தல் முடிவுகளில் ஈழத் தமிழர்கள் எதனை எதிர்பார்க்கிறார்கள், அந்த எதிர்பார்ப்பு தமிழ்நாட்டு வாக்காளர்களின் அடிப்படைத் தேவைகளிலிருந்து எவ்வாறு வேறுபடுகிறது என்பதைத் தர்க்கரீதியாகவும், வரலாற்றுப் பூர்வமாகவும் பகுப்பாய்வு செய்வது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

வரலாற்று ரீதியாக, தமிழ்நாட்டு அரசியல் களம் என்பது ஈழத் தமிழர்களின் உரிமைப் போராட்டத்திற்கான ஒரு பிரதான தார்மீகப் பின்னணியாகவும், பாதுகாப்பு அரணாகவும் தொழிற்பட்டு வந்திருக்கிறது. எண்பதுகளில் ஆரம்பித்து, பல்வேறு காலகட்டங்களில் அகதிகளாகக் கடல்கடந்த மக்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்த புகலிடமாக அந்த நிலம் திகழ்ந்தது. இதன் காரணமாகவே, தமிழ்நாட்டில் யார் ஆட்சிக்கு வருகிறார்கள் என்பது இலங்கைத் தமிழர்களின் அரசியல் இருப்புடனும், அவர்களின் உரிமைக் குரலுடனும் நேரடியாகத் தொடர்புடையது என்ற உளவியல் கட்டமைப்பு பல தசாப்தங்களாக ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. ஒவ்வொரு தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்திலும் (Election Manifesto) ஈழத் தமிழர் விவகாரம் எவ்வாறு கையாளப்படுகிறது என்பதை, உலகெங்கும் பரந்து வாழும் புலம்பெயர் சமூகமும், தாயக மக்களும் மிகக் கூர்மையாக அவதானிக்கிறார்கள். ஆனால், இந்த ஆழமான எதிர்பார்ப்புக்கும், ஒரு மாநிலத்தின் தேர்தல் அரசியல் யதார்த்தத்திற்கும் இடையில் ஒரு பாரிய முரண்பாடு தொடர்ந்து காணப்படுகிறது. இந்த முரண்பாட்டை உணர்ச்சிவசப்படாமல், தரவுகளின் அடிப்படையில் அணுகுவதே முற்போக்கான சமூகப் பரிணாமத்திற்கு வழிவகுக்கும்.

ஒரு தமிழ்நாட்டு வாக்காளரின் எதிர்பார்ப்பு முற்றிலும் மாநிலத்தின் சமூக-பொருளாதார வளர்ச்சியோடு பின்னிப்பிணைந்தது. அவர்களின் பிரதான கவனம், அன்றாட வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்துவதிலேயே தங்கியுள்ளது. ஒரு பலமான கைத்தொழில் வலயம் (Zone) உருவாக்கப்பட்டு வேலைவாய்ப்புகள் பெருக்கப்பட வேண்டும், உற்பத்திகளுக்கு நியாயமான விலை கிடைக்க விவசாயம் (Agriculture) காக்கப்பட வேண்டும், சந்தையை ஆக்கிரமித்துள்ள இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே ஒரு சாதாரண குடிமகனின் அத்தியாவசிய எதிர்பார்ப்பாகும். மேலும், குழந்தைகள் கல்வி கற்பதற்கான சிறந்த பாடசாலை (School) உட்கட்டமைப்பு, நவீன இ கொமர்ஸ் (E-commerce) தளங்களின் ஊடாக உலகளாவிய வர்த்தக வாய்ப்புகள், மற்றும் தடையற்ற ஒண்லைன் (Online) சேவைகள் ஆகியவையே வாக்குகளைத் தீர்மானிக்கும் முக்கிய காரணிகளாக அமைகின்றன. சிறந்த போக்குவரத்துக்கான வீதி (Road) அபிவிருத்தி மற்றும் உள்ளூராட்சி சபை (Council / Board) ஊடான அடிப்படை வசதிகள் என்பன அவர்களின் நாளாந்தப் பிரச்சினைகளாகும். இது ஒரு மாநிலத்தின் அக முகாமைத்துவத் தேவையாகும்.

ஆனால், ஈழத் தமிழர்களின் எதிர்பார்ப்போ முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு பூகோளத் தளத்தில் பயணிக்கிறது. அவர்கள், தமிழ்நாட்டு அரசானது மத்திய அரசின் ஊடாக சர்வதேச ரீதியான அழுத்தங்களைப் பிரயோகித்து, தமக்கான உலகளாவிய நீதியைப் பெற்றுத்தர வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறார்கள். ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவை (UNHRC) போன்ற சர்வதேச அரங்குகளுக்குத் தமிழ்நாட்டு அரசியல்வாதிகள் தார்மீக ஆதரவை வழங்க வேண்டும், வெளிநாட்டுக் கொள்கையில் (Foreign Policy) தாக்கம் செலுத்த வேண்டும் என்பதே அவர்களின் பிரதான கோரிக்கையாகும். இந்த இரண்டு வேறுபட்ட எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் இடையிலான கட்டமைப்பு ரீதியான இடைவெளியைப் பின்வரும் ஒப்பீட்டுத் தரவு (Suitable statistical Data) தர்க்கரீதியாகப் பிரதிபலிக்கிறது:

சமூக-பொருளாதார மற்றும் அரசியல் குறிகாட்டிகள் (Socio-Economic & Political Indicators)	தமிழ்நாட்டு வாக்காளரின் பிரதான முன்னுரிமை (TN Voter's Primary Priority)	ஈழத் தமிழரின் தேர்தல் எதிர்பார்ப்பு (Eelam Tamil's Electoral Expectation)	மாநில அரசின் அமுலாக்கச் சாத்தியம் (State's Implementation Feasibility)
பொருளாதாரம் மற்றும் தொழில் (Economy & Employment)	வெளிநாட்டு முதலீடுகள் மற்றும் டொலர் (Dollar) இருப்பு அதிகரிப்பு, உள்நாட்டு வேலைவாய்ப்பு	தாயகப் பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்த புலம்பெயர் முதலீடுகளுக்கான அரச ஒத்துழைப்பு	நடுத்தரம் (Medium) - மத்திய அரசின் நிதி மற்றும் வர்த்தகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு உட்பட்டது
கொள்கை அமுலாக்கம் (Policy Implementation)	மாநில சுயாட்சி மற்றும் அரச திணைக்களம் (Department) சார்ந்த நலத்திட்டங்கள்	வெளியுறவுக் கொள்கையில் (Foreign Policy) மற்றும் சர்வதேச இராஜதந்திரத்தில் அழுத்தம்	மிகக் குறைவு (Very Low) - வெளியுறவுக் கொள்கை மத்திய அரசின் முழுமையான கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது
சமூகப் பாதுகாப்பு (Social Security)	கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் 69 சதவிகிதம் (Percentage) இடஒதுக்கீடு பாதுகாப்பு	அகதிகள் முகாம்களில் வாழும் உறவுகளின் வாழ்வாதார மேம்பாடு மற்றும் குடியுரிமைத் தீர்வுகள்	குறைவு (Low) - குடியுரிமைச் சட்டங்கள் (Citizenship laws) மத்திய அரசின் அதிகார வரம்பிற்குட்பட்டவை
அரசியல் நிலைப்பாடு (Political Stance)	திராவிட சித்தாந்தம், உள்ளூர் வள முகாமைத்துவம் (Resource Management), பணவீக்கக் கட்டுப்பாடு	சர்வதேச அரங்கில் இனப்பிரச்சினைக்கான அரசியல் தீர்வு குறித்த உறுதியான நிலைப்பாடு	தார்மீக ஆதரவு மாத்திரம் (Moral Support Only) - நேரடித் தலையீட்டு அதிகாரம் அற்றது

இந்தத் தரவுகளின் அடிப்படையில் ஆழமாக நோக்கும்போது, ஒரு மாநில அரசாங்கத்தின் அரசியலமைப்பு ரீதியாக வரையறுக்கப்பட்ட அதிகார எல்லைகளுக்குள் ஈழத் தமிழர்களின் அனைத்து எதிர்பார்ப்புகளையும் நிறைவேற்றுவது என்பது நடைமுறைச் சாத்தியமற்றது என்பது புலனாகிறது. நோபல் பரிசு பெற்ற பொருளாதார நிபுணர் அமர்த்தியா சென் (Amartya Sen) குறிப்பிடுவது போல, "சுதந்திரம் என்பது வெறுமனே அரசியல் விடுதலையல்ல; அது பொருளாதார மற்றும் சமூக வாய்ப்புகளின் முழுமையான வெளிப்பாடாகும்." தமிழ்நாட்டின் அரசியல் தலைமைகள் மாநில மக்களின் பொருளாதார மேம்பாட்டிற்காக, மத்திய அரசுடன் இணக்கப்பாட்டுடன் செயற்பட வேண்டிய அரசியல் மற்றும் நிதிசார்ந்த கட்டாயத்தில் உள்ளார்கள். அத்தகையதொரு புவிசார் அரசியல் யதார்த்தத்தில் (Geopolitics influence), சர்வதேச உறவுகளில் ஒரு மாநில அரசு செலுத்தக்கூடிய தாக்கம் மிகவும் வரையறுக்கப்பட்டதே. இதனைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறியமையே, கடந்த காலங்களில் ஈழத் தமிழர் தரப்பில் ஏற்பட்ட பல்வேறு முகாமைத்துவத் தோல்விகள் (Management failures) மற்றும் தொடர்ச்சியான ஏமாற்றங்களுக்குப் பிரதான காரணமாகும்.

அமெரிக்காவின் முன்னாள் ஜனாதிபதி தோமஸ் (Thomas) ஜெபர்சன், "அறிவொளியும், விழிப்புணர்வும் கொண்ட சமூகமே ஒரு ஜனநாயகத்தின் மிகச் சிறந்த பாதுகாவலராகும்" என்றுரைத்தார். இந்த அறிவொளியானது உணர்ச்சிகளைத் தாண்டிய தர்க்கரீதியான சிந்தனையைக் கோருகிறது. தமிழ்நாட்டுத் தேர்தல்களில் ஈழத் தமிழர் விவகாரம் பல தசாப்தங்களாக ஒரு கவர்ச்சிகரமான கோஷமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், அது தேர்தல் முடிவுகளைத் தீர்மானிக்கும் முதன்மைக் காரணியாக ஒருபோதும் இருந்ததில்லை என்ற கசப்பான யதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தமிழ்நாட்டு மக்களின் பொது உளவியலில் ஈழத் தமிழர்கள் மீதான ஆழமான அனுதாபமும், மொழிசார்ந்த நேசமும் இருப்பதென்பது மறுக்க முடியாத வரலாற்று உண்மை. ஆனால், அந்த நேசம் மட்டுமே ஒரு அரசாங்கத்தை உருவாக்குவதோ அல்லது வீழ்த்துவதோ இல்லை. சிறந்த பொருளாதாரத் திட்டங்களை அமுல்படுத்தல் (Implement), விலைவாசி கட்டுப்பாடு, மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு ஆகியவையே அங்கே ஆட்சி மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகின்றன.

இந்த யதார்த்த முரண்பாட்டைக் களைவதற்கு, உணர்ச்சிவயப்பட்ட பாரம்பரிய அரசியல் சிந்தனைகளிலிருந்து விடுபட்டு, நவீன உலகளாவிய போக்குகளுக்கு ஏற்ப அணுகுமுறைகள் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். இஸ்ரேலிய அல்லது ஐரிஷ் புலம்பெயர் சமூகங்கள் எவ்வாறு உணர்ச்சி அரசியலுக்கு அப்பால், அறிவுசார்ந்த மற்றும் பொருளாதார ரீதியான கட்டமைப்புக்களை உருவாக்கித் தமது தாயகங்களுக்கு உதவினார்களோ, அதே போன்றதொரு தர்க்கரீதியான நகர்வு இலங்கைத் தமிழர்களுக்கும் அவசியமாகிறது. உலகளாவிய ரீதியில் சிதறிக் கிடக்கும் ஒரு சமூகம், தனக்கான தீர்வை வெளியார் ஒருவரின் தேர்தல் வெற்றியில் மாத்திரம் தேடுவது ஆக்கபூர்வமானதல்ல. தமிழ்நாட்டுடனான உறவை வெறுமனே அரசியல் ரீதியான கோரிக்கைகளுடன் சுருக்கிக்கொள்ளாமல், அதனை ஒரு அறிவுசார் பரிமாற்றமாகவும், திறன் மேம்பாட்டுக் கூட்டாண்மையாகவும் பரிணாமம் அடையச் செய்ய வேண்டும். இங்குதான் இளைஞர் ஆற்றல் (Youth energy) மிக முக்கிய பங்காற்ற வேண்டியுள்ளது. இரு நிலப்பரப்புகளிலும் உள்ள இளைய சமுதாயம், கடந்த கால உணர்ச்சிகரமான அரசியல் சுழல்களுக்குள் சிக்கிக்கொள்ளாமல், நவீன தொழில்நுட்பம், ஆராய்ச்சி, மற்றும் பொருளாதார மீண்டெழு (Resilience) தன்மையை நோக்கிய பயணத்தில் ஒன்றிணைய வேண்டும்.

ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் (Albert Einstein) கூறுவது போன்று, "நாம் எதிர்கொள்ளும் கணிசமான பிரச்சினைகளை, அந்தப் பிரச்சினைகளை உருவாக்கிய அதே சிந்தனைத் தளத்திலிருந்து கொண்டு தீர்க்க முடியாது." பழைய அணுகுமுறைகள், அதாவது தமிழ்நாட்டில் ஆட்சி மாறும்போதெல்லாம் அரசியல் தலையெழுத்தும் மாறிவிடும் என்ற அதீத கற்பனாவாதம் இனிமேலும் சமூக விடுதலைக்கு உதவாது. மாறாக, ஆதார அடிப்படையிலான கொள்கை (Evidence-based policy) வகுத்தல், உலகளாவிய இராஜதந்திரத்தை நுட்பமாகக் கையாளுதல் மற்றும் சுயமான, வலுவான பொருளாதாரக் கட்டமைப்புக்களை உருவாக்குதல் ஆகியவற்றிலேயே எதிர்காலம் தங்கியுள்ளது. தமிழ்நாட்டு மக்களும், தலைவர்களும் நியாயமான போராட்டங்களுக்குத் தார்மீக ஆதரவை வழங்குவார்கள் என்பதைத் தாண்டி, அவர்கள் அரசியல் விடுதலையின் நேரடிப் பிரதிநிதிகள் அல்லது தீர்வை வழங்கும் முகவர்கள் அல்ல என்பதைப் பகுத்தறிவுள்ள சமூகம் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஒரு மாநிலத்தின் முதலமைச்சர் உலகளாவிய புவிசார் அரசியலைத் தீர்மானிக்க முடியாது என்ற நிர்வாக யதார்த்தம் சமூகத்தின் பொதுப்புத்தியில் பதியப்பட வேண்டும்.

ஒரு சமூகத்தின் உண்மையான அரசியல் முதிர்ச்சி என்பது, அது தன்னைச் சுற்றியுள்ள புவிசார் யதார்த்தங்களையும், அதிகார வரம்புகளையும் எவ்வளவு தூரம் தர்க்கரீதியாக உள்வாங்குகிறது என்பதில்தான் தங்கியுள்ளது. தமிழ்நாட்டுத் தேர்தல் களம் என்பது அவர்களின் ஜனநாயகப் பண்டிகையாகும். அதில் அவர்கள் நாளாந்த இருப்புக்கான தலைவர்களை, பொருளாதார முகாமைத்துவத்திற்கான நிர்வாகிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். அதில் ஈழத் தமிழர் விவகாரம் பேசுபொருளாவதும், அதற்காகக் குரல்கள் எழுப்பப்படுவதும் தார்மீக உரிமைக்கான அங்கீகாரமேயன்றி, அதுவே சர்வதேச அரங்கில் முழுமையான தீர்வாகிவிடாது. சமூக மாற்றமும், விடுதலையும் எப்பொழுதும் உள்ளிருந்தே எழ வேண்டும். அது புற அழுத்தங்களால் அல்லது அடுத்தவரின் அரசியல் வெற்றிகளால் மட்டுமே சாத்தியப்படக்கூடிய ஒன்றல்ல. நெல்சன் மண்டேலா (Nelson Mandela) உரைத்தது போல, "கல்வியே உலகை மாற்றுவதற்குப் பயன்படுத்தக்கூடிய மிகச் சக்திவாய்ந்த ஆயுதமாகும்." அந்த அறிவுசார் ஆயுதத்தைக் கொண்டு, அரசியல் எதிர்பார்ப்புகளை யதார்த்தத்தின் அடிப்படையில் மீளாய்வு செய்து, புதிய உலகளாவிய வியூகங்களை வகுக்க வேண்டிய தீர்க்கமான காலகட்டம் இதுவாகும். உணர்ச்சிகளை மூலதனமாகக் கொண்ட அரசியலிலிருந்து, அறிவை மூலதனமாகக் கொண்ட அரசியலை நோக்கி நகர்வதே காலத்தின் கட்டாயம்.

ஆகவே, ஈழத் தமிழர்கள் தமிழ்நாட்டுத் தேர்தல்களைப் பார்வையிடும் கோணமானது, உணர்ச்சிகரமான சார்புநிலையிலிருந்து விடுபட்டு, மூலோபாய ரீதியான மற்றும் யதார்த்தபூர்வமான புரிதலை நோக்கிப் பரிணாம வளர்ச்சி அடைய வேண்டும்; இரு சமூகங்களுக்கு இடையிலான தொன்மையான பண்பாட்டு மற்றும் மொழிசார்ந்த பிணைப்பானது, எதிர்காலத்தில் ஆரோக்கியமான பொருளாதார மற்றும் அறிவுசார் கூட்டாண்மையாக வளர்ச்சியடையும் போது மட்டுமே, அது இரு தரப்பிற்கும் நிலையான நன்மைகளைப் பயக்கும் ஒரு தர்க்கரீதியான அத்தியாயமாக வரலாற்றில் நிலைத்திருக்கும்.