"ஆசையும் அறியாமையுமே அனைத்துத் துன்பங்களுக்கும் ஆணிவேர்; இருளை அகற்றும் தீபமாக இருக்க வேண்டியவர்களே இருளாக மாறினால், அந்தச் சமூகத்தை எவராலும் காப்பாற்ற முடியாது" என்று கௌதம புத்தர் (Gautama Buddha) பெருமான் உலகிற்கு வழங்கிய உன்னதமான தத்துவத்தின் வழியே இந்த ஆழமான உரையாடல் ஆரம்பமாகிறது. மாபெரும் தத்துவஞானியான ஆதி சங்ராச்சாரியார் (Adi Shankaracharya) அவர்கள், "மனத்தூய்மை இல்லாத எந்தவொரு தவமும், வேடமும் வெறும் நாடகமே" என்று பல நூற்றாண்டுக முன்பே ஆழமாகப் பதிவு செய்துள்ளார். ஒரு சமூகத்தை நல்வழிப்படுத்த வேண்டிய ஆன்மீகம், இன்று அறியாமையினாலும் பேராசையினாலும் எத்தகைய இருண்ட பாதையில் பயணிக்கிறது என்பதைச் சிந்திக்கும்போது, இதயத்தில் தாள முடியாத பாரம் அமுக்குகிறது. இன்று பேசுபொருளாகியிருக்கும் விடயம், தனிப்பட்ட ஒரு நபரின் பிழையல்ல; இது ஒட்டுமொத்தக் கலாச்சார மற்றும் ஆன்மீக அடித்தளத்தின் பாரிய சிதைவாகும்.
நாட்டின்
அபிவிருத்திக்கும், சிறந்த முகாமைத்துவம் (Management) சார்ந்த கட்டமைப்பிற்கும் நேர்மையான மனித வளமே
அடிப்படையாகும். ஆனால், இன்று
புள்ளிவிபரங்களைப் பார்த்தால், ஆன்மீகப்
போர்வையில் குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடுவோரின் சதவிகிதம் (Percentage) அதிகரித்துச் செல்வது
சமூகத்திற்கு விடப்படும் பெரும் அபாயச் சங்கை ஒலிக்கிறது. இது வெறும் ஆன்மீக
வீழ்ச்சி மட்டுமல்ல, இது சமூக, பொருளாதாரக் கட்டமைப்பின் மீதான நேரடித்
தாக்குதலாகும்.
சங்கத்தின் பெயரால்,
காவி உடையின் புனிதத்தின் பெயரால், இன்று அரங்கேறி வரும்
வரம்பு மீறிய ஒழுக்கமற்ற செயல்களும், குற்றச் செயல்களும்
ஒட்டுமொத்த மனித சமூகத்தையும் வெட்கித் தலைகுனிய வைத்துள்ளன. நாடு முழுவதும் ‘அமைதிப்
பயணம்’ போன்ற உன்னதமான சமய மற்றும் சமூகப் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வரும் வேளையில், இவ்வாறான அதிர்ச்சியூட்டும் சம்பவங்கள்
பதிவாகியுள்ளன. ஒருபுறம், தங்கள் சமயக்
கடமைகளைச் சத்தமின்றி நிறைவேற்றும் உண்மையான நற்பண்பு மிக்க துறவிகள் உள்ளனர்; மறுபுறம், துறவி உடையின் பாதுகாப்பில் ஒளிந்துகொண்டு, சட்டத்தின் கண்களில் மண்ணைத் தூவி
மோசடிகளில் ஈடுபடும் 'துறவி
வேடதாரிகள்' அதிகரித்துள்ளனர்.
இது இன்றைய அமைப்பின் இருண்ட பக்கங்களைக் காட்டும் ஒரு தெளிவான கண்ணாடியாகும்.
இவர்களால், உண்மையான
துறவிகள் கூடச் சமூகத்தால் அவநம்பிக்கைக்கும், தேவையற்ற விமர்சனத்திற்கும் உள்ளாவது தவிர்க்க முடியாத ஒரு
துயரமாகும்.
பொருளாதார
ரீதியில் இந்த நாடு பல சவால்களைச் சந்தித்து நிற்கிறது. உலகச் சந்தையில் ஒவ்வொரு டொலர் (Dollar) வருமானத்தையும்
ஈட்டுவதற்கு, சாதாரண பாட்டாளி
வர்க்கம் நாளும் பொழுதும் போராடுகிறது. சேற்றில் இறங்கி உழைக்கும் விவசாயம் (Agriculture) சார்ந்து வாழும்
மக்களிடமும், ஒவ்வொரு வீதி (Road) ஓரங்களிலும் வியர்வை
சிந்தி உழைக்கும் சாதாரண மனிதர்களிடமும் உள்ள நேர்மையும், உழைப்பின் பாற்பட்ட ஒழுக்கமும் கூட, இந்தத் துறவி வேடதாரிகளிடம் இல்லை
என்பதுதான் நிதர்சனம். மக்கள் நவீன
இ கொமர்ஸ்
(E-commerce) தளங்கள் ஊடாகவும், தொழில்நுட்பங்கள்
ஊடாகவும் பொருளாதாரத்தைக் கட்டியெழுப்பப் போராடும் அதே வேளையில், எந்தவொரு உழைப்புமின்றி, இலாபத்தை மட்டுமே நாடும், ஒழுக்கமோ கட்டுப்பாடோ இல்லாத ஒரு குழுவினர்
ஆன்மீக அமைப்பிற்குள் குடியேறியதே இந்த ஒட்டுமொத்த வீழ்ச்சிக்கும் மூல காரணமாகும்.
வேலியே பயிரை மேய்ந்தால், சாதாரண மக்களுக்கு யார் வழிகாட்டுவார்கள்? நாட்டைப் பீடித்துள்ள போதைப்பொருள் எனும் அரக்கனிடமிருந்து
இளைய சமுதாயத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டியவர்களே,
அந்த
நஞ்சைப் பரப்பும் வியாபாரிகளாக மாறினால் இந்தச் சமூகம் எங்கே செல்லும்? பௌத்தம் என்பது ஞானத்தையும் ஒழுக்கத்தையும்
அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு தத்துவம். அதன் அடிப்படை அடித்தளம் பஞ்ச சீலம் எனப்படும்
ஐந்து ஒழுக்க விதிகளாகும். அந்த விதிகளில்,
போதைப்பொருள்
பயன்பாட்டை முற்றாகத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பது மிக முக்கியமானதாகும்.
அப்படிப்பட்ட புனிதமான தத்துவத்தைப் போதிக்க வேண்டிய ஒருவரே, இந்தப் போதைப்பொருளைப் பரப்புபவராக இருப்பது, ஒட்டுமொத்த பௌத்த உலகிற்கும் ஒரு மரண
அடியாகும். இவர்கள் ஆன்மீக வழிகாட்டிகள் அல்ல; இவர்கள் மதத்தின் பெயரால் பிழைப்பு நடத்தும் ஈன இரக்கமற்ற இடைத்தரகர்கள் (Middlemen).
சமூகத்தின்
ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் இதன் தாக்கம் மிகக் கொடூரமாகப் படர்ந்துள்ளது. ஒவ்வொரு கல்வி வலயம் (Zone) ரீதியாகவும், ஒவ்வொரு பாடசாலை (School) மட்டத்திலும் இன்று
மாணவர்கள் பெரும் உளவியல் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர். ஒண்லைன் (Online) தொழில்நுட்பங்கள் ஊடாக
உலகம் சுருங்கியுள்ள நிலையில், இளைஞர்கள் தடம்
மாறாமல் இருக்க அவர்களுக்குச் சிறந்த முன்மாதிரிகள் அவசியமாகத் தேவைப்படுகின்றன.
ஒரு நோயாளியின் உடலைக் குணப்படுத்த ஒரு டொக்டர்
(Doctor) எவ்வாறு தேவைப்படுகிறாரோ, அதேபோல ஒரு
சமூகத்தின் ஆன்மாவைக் குணப்படுத்த உண்மையான ஆன்மீக வழிகாட்டிகள் தேவை. ஆனால், வழிகாட்ட வேண்டியவர்களே வழிதவறிப்
போகும்போது, இளைய தலைமுறை
யாரிடம் சென்று நியாயம் கேட்கும்?
இது
தவிர, அரசியல் மேடைகளில்
தோன்றி பல்வேறு அரசியல் அறிக்கைகளை வெளியிடும் சில துறவிகள், எந்தவிதக் கூச்சமுமின்றித் துறவி உடை
அணிந்தவர்கள் என்று அழைக்கப்படுவதைக் காண முடிகிறது. அரசியல் அதிகார வெறிக்கும், ஆன்மீகத் துறவறத்திற்கும் எந்தவொரு
சம்பந்தமும் இல்லை. இது முற்றிலும் ஒரு பொருந்தாத செயல்முறையாகும். அதிகாரத்
தரகர்களாகச் செயற்படும் இவர்களால்,
மக்களின்
ஜனநாயக உரிமைகளும், சிந்தனைச்
சுதந்திரமும் மதத்தின் பெயரால் மிகத் தந்திரமாக முடக்கப்படுகின்றன. ஒரு சிறந்த
முகாமைத்துவம் என்பது தகுதியானவர்களைத் தகுதியான இடத்தில் வைப்பதாகும். ஆனால், இத்தகைய வேடதாரிகள் சிவில் நிர்வாகத்தில்
தலையிடுவது, ஒட்டுமொத்த அரச
இயந்திரத்தின் செயற்பாட்டையே முடக்கிவிடுகிறது.
இத்தகைய சம்பவங்களின் மூலம், மதத்தின் மீதான மக்களின் அபாரமான நம்பிக்கை
வேரோடு குலைக்கப்படுகிறது.
மேலும், மாற்று மதக் குழுக்களுக்கும், பௌத்த எதிர்ப்பு சக்திகளுக்கும் அந்த மத
அமைப்பைக் கடுமையாக விமர்சிக்க ஒரு நல்ல களம் தானாகவே அமைத்துக்
கொடுக்கப்படுகிறது. வெளியாட்களை விட,
அந்த
அமைப்பிற்குள் இருக்கும் இத்தகைய நேர்மையற்றவர்களே மதத்திற்கு அதிக தீங்கு
விளைவிக்கிறார்கள் என்பதை வரலாறு மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கிறது.
உலகப்
புகழ்பெற்ற தத்துவஞானி மற்றும் சிந்தனையாளர் தோமஸ் (Thomas) அக்வினாஸ் குறிப்பிட்டது
போல, "சட்டம் என்பது
அறத்தின் அடிப்படையிலேயே அமைய வேண்டும்;
அறம்
தவறியவர்கள் சட்டத்தின் சந்து பொந்துகளில் தப்பிப்பது சமூகத்தின் மாபெரும்
சாபக்கேடாகும்." வெறும் சடங்குகளும்,
ஆடைகளும்
ஒருபோதும் ஒருவனைப் புனிதனாக்கிவிடாது. ஒரு துறவியின் நடத்தை ஒட்டுமொத்த
சமூகத்தின் கண்ணாடியாக இருப்பதால்,
அது
சீர்கெட அனுமதிப்பது தேசத்திற்குப் பெரும் கேடு விளைவிக்கும் செயலாகும்.
இதற்கு
என்னதான் தீர்வு? இந்தத் துயரச்
சம்பவம், மதத் தலைவர்களின்
ஒழுக்கத்திற்கு முறையான கட்டுப்பாடும்,
சட்டரீதியான
ஒழுங்குமுறை சார்ந்த உரையாடலும் எவ்வளவு அவசரம் என்பதை ஆணித்தரமாக உணர்த்துகிறது.
மகாநாயக்க தேரர்கள் மிகத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது போல, இவர்கள் உண்மையான துறவிகள் அல்ல, மாறாகத் துறவிகள் போல் வேடமிடும்
வியாபாரிகள் மட்டுமே. ‘துறவி வேடதாரிகள்’ என்ற சொல் இவர்களுக்கு நூற்றுக்கு நூறு
சதவிகிதம் பொருத்தமானதாகும். தியானக் களத்தைத் தூய்மைப்படுத்த, இத்தகைய கொடிய களைகள் வேரோடு பிடுங்கப்பட
வேண்டும்.
வெறுமனே
பதவியிலிருந்து நீக்குவதோ அல்லது உடையைக் களைவதோ மட்டும் இதற்குப் போதுமான
தண்டனையல்ல. இத்தகைய துறவிகளுக்குப் பின்னால் பாதுகாப்பாக இயங்கும்
சூத்திரதாரிகளும், அவர்களுக்கு
ஆதரவளிக்கும் அந்த அமைப்பிற்குள் இருக்கும் மற்றவர்களும் பொதுவெளியில்
அம்பலப்படுத்தப்பட வேண்டும். அந்த அங்கி என்பது லாபம் ஈட்டுவதற்கான ஒரு குறுக்கு
வழியோ அல்லது சட்டத்திலிருந்து தப்பிப்பதற்கான ஒரு இரும்பு மறைப்போ அல்ல என்பதை
அனைவரும், குறிப்பாகச் சட்டம்
ஒழுங்கை நிலைநாட்டுபவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு உள்ளூராட்சிச் சபை (Council) மற்றும் சிவில்
அமைப்புகளும் இது குறித்து விழிப்படைய வேண்டிய தருணமிது. சட்டத்தின் அமுல்படுத்தல் (Implementation) அல்லது அமுலாக்கம் என்பது எவ்வித
பாரபட்சமுமின்றி, ஈவிரக்கமின்றி
நிலைநாட்டப்பட வேண்டும்.
இந்த
சமூகம் பல அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரப் புயல்களைக் கடந்து வந்துள்ளது. ஆனால், இத்தகைய ஆழமான ஆன்மீக மற்றும் கலாச்சாரப்
பின்னடைவிலிருந்து மீள்வது எளிதான காரியமல்ல. அதற்காக, ஒரு மீண்டெழு
(Resilience) திறன் கொண்ட சமூகமாக, விழிப்புணர்வுள்ள
ஒரு மாபெரும் மக்கள் சக்தியாக உருவெடுக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.
உண்மையான அறத்தையும், மனிதநேயத்தையும்
போதிக்கும் சமூகத் தலைவர்களை அடையாளம் கண்டு,
அவர்களைப்
பின்பற்றுவதே ஆரோக்கியமான எதிர்காலத்திற்கான ஒரே வழியாகும்.
ஆகவே, இருளைப் பழித்துக்கொண்டிருப்பதை விட, விழிப்புணர்வு என்னும் அகல் விளக்கை ஒவ்வொரு
மனிதனின் மனதிலும் ஏற்றுவது அவசியமாகும். மதத்தின் பெயரால் நடைபெறும் இத்தகைய வியாபாரங்களை
முறியடித்து, அறிவியலும்
அறவியலும் கைகோர்க்கும் ஒரு தூய்மையான சமூகத்தைக் கட்டியெழுப்ப அனைவரும் ஒன்றிணைய
வேண்டும். சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்ற தத்துவம் வெறும் ஏடுகளில் உறங்காமல், நடைமுறையில் விழித்தெழும்போது மட்டுமே, இத்தகைய வேடதாரிகளின் கொட்டம் அடக்கப்படும்.
விழித்தெழும் சமூகமே, வீழாத தேசத்தின்
அத்திவாரம்!


0 comments:
Post a Comment