யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளலும் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை நோக்கிய பயணமும்

உலகச் சந்தையில் டொடாலர் [Dollar] மதிப்பு தொடர்ச்சியான ஏற்ற இறக்கங்களைச் சந்தித்து வரும் தற்போதைய சூழலில், அரசியல் களத்தில் எதிர்க்கட்சிகளுக்கு ஒருவித மகிழ்ச்சியான மனநிலை தோற்றுவிக்கப்பட்டுள்ளதைக் காண முடிகிறது. அவர்களின் குறுகிய அரசியல் தர்க்கத்தின்படி, டொடாலரின் மதிப்பு 350 தொடக்கம் 370 ரூபாயை எட்டும் போது, ஜனாதிபதி அனுர குமார திசாநாயக்க தலைமையிலான அரசாங்கம், முன்னாள் ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ச சந்தித்ததைப் போன்றதொரு பாரிய மக்கள் எதிர்ப்பைச் சந்தித்து அரசியல் ரீதியாக

அனாதையாக்கப்படும் என அவர்கள் கணிக்கிறார்கள். இந்த எளிய அரசியல் தர்க்கமானது, தற்போதைய பொருளாதார யதார்த்தத்தின் பன்முகத் தன்மையை அவர்கள் சரிவரப் புரிந்துகொள்ளாததை அல்லது அரசியல் லாபங்களுக்காக வேண்டுமென்றே மூடிமறைக்க முற்படுவதையே தெளிவாக விளக்குகிறது. வரலாறு எப்போதுமே அதே வடிவத்தில் மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்வதில்லை என்பது ஒரு அடிப்படையான சமூகவியல் உண்மையாகும். இருப்பினும், அரசியல் அதிகாரப் போராட்டங்களின் போது, எதிர்க்கட்சிக் குழுக்கள் கடந்த காலத்தின் மிக மோசமான கறுப்புப் புள்ளிகளை நிகழ்காலத்தின் மீது வலுக்கட்டாயமாகத் திணிக்க அடிக்கடி முயற்சிக்கின்றன. அதுவே தற்போதைய எதிர்க்கட்சிகளின் அறிக்கைகளின் உள்ளார்ந்த பொருளாகவும் காணப்படுகின்றது.

உலகச் சந்தையில் டொடாலரின் மதிப்பு சமீபத்தில் 350 ரூபாய் என்ற அளவைத் தொட்டதை அடிப்படையாகக் கொண்டு எதிர்க்கட்சிகள் கட்டமைத்துள்ள இந்த எளிய வாதம், இத்தகைய குறுகிய அரசியல் நோக்கங்களுக்கு ஒரு சிறந்த உதாரணமாகும். இந்த அடிப்படையற்ற அரசியல் தர்க்கத்திற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, 2022-ஆம் ஆண்டைப் போன்ற ஒரு மிக மோசமான பொருளாதார நெருக்கடி [Economic Crisis] நாட்டில் மீண்டும் ஏற்பட ஒருபோதும் அனுமதிக்கப்பட மாட்டாது என்று ஜனாதிபதி அண்மையில் நிந்தாவூரில் வைத்து மிகத் தெளிவாக வலியுறுத்தியுள்ளார். அரசாங்கத்தின் இந்தப் பதிலானது வெறும் மேடைப் பேச்சோ அல்லது சாதாரண அரசியல் அறிக்கையோ அல்ல; மாறாக, அதற்குப் பின்னால் உள்ள நுட்பமான பொருளாதார மற்றும் கட்டமைப்பு யதார்த்தத்தின் ஆழமான பகுப்பாய்வைச் சமூகம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும். வரலாற்றில் நிகழ்ந்த அந்தப் பயங்கரமான பொருளாதார வீழ்ச்சி, நிகழ்காலத்தில் ஏதேனும் ஒரு வகையில் மீண்டும் ஏற்பட்டால், அது ஒரு முழு தேசத்திற்கும் மீள முடியாத துயரமாகவும், மிகவும் மோசமான சமூக-அரசியல் முன்னுதாரணமாகவும் அமையும் என்பதில் எவ்வித ஐயமுமில்லை. இத்தகைய அரசியல் முட்டாள்தனங்களைத் தவிர்த்து, நாட்டைத் தீர்க்கதரிசனத்துடன் முன்னோக்கி வழிநடத்துவது ஆட்சியாளர்களின் முதன்மையான பொறுப்பாகும். தற்போதைய அரசாங்கம் அந்தக் கடந்த காலப் பொறியில் மீண்டும் சிக்காது என்று சமூகத்தில் ஒரு நியாயமான எதிர்பார்ப்பு காணப்படுகின்றது. அத்தகைய ஒரு சமூக நெருக்கடி மீண்டும் உருவாக நாடு அனுமதிக்காது என்பதே யதார்த்தபூர்வமான நம்பிக்கையாகும்.

பொருளாதாரக் கண்ணோட்டத்தில் ஆழமாக ஆராயும்போது, 2022 மற்றும் 2026-ஆம் ஆண்டுகளின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நிலைமைகள் வானமும் பூமியும் போல முற்றிலும் வேறுபட்டவை என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். 2022-ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட வரலாறு காணாத பொருளாதார நெருக்கடியானது வெறுமனே ஒரு வெளிப்புற அதிர்ச்சியால் [External Shock] மட்டும் திடீரென ஏற்பட்ட ஒன்றல்ல. மாறாக, பல ஆண்டுகளாக உள்நாட்டில் குவிந்திருந்த தவறான பொருளாதாரக் கொள்கைகள், அரச வருமானத்தை வீழ்ச்சியடையச் செய்த ஒழுங்கற்ற வரிவிதிப்பு முறைகள், மற்றும் ஒரு ஊழல் ஆட்சியின் தர்க்கரீதியான விளைவே அந்தப் பேரழிவாகும். அக்காலத்தில், இலங்கை மத்திய வங்கியிடம் பயன்படுத்தக்கூடிய நிலையில் வெறும் சொற்பமான 50 மில்லியன் டொடாலர் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு [Foreign Exchange Reserves] மட்டுமே காணப்பட்டது. நாடு முழுவதுமாகத் திவாலாகி, தனது வெளிநாட்டுக் கடன்களைச் செலுத்த முடியாத பரிதாப நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது. அத்தோடு, எவ்விதப் பொருளாதார அடிப்படைகளுமின்றி உள்ளூர் சந்தையில் கட்டுப்பாடின்றி ரூபாயை அச்சிட்டதால், நாணய வீக்கம் [Inflation] விண்ணை முட்டும் அளவுக்கு உயர்ந்து சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கைச் செலவு தாங்க முடியாதளவுக்கு அதிகரித்தது.

இருப்பினும், தற்போதைய பொருளாதார நிலைமை அதிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்ட தளத்தில் பயணிக்கிறது. ஜனாதிபதி சுட்டிக்காட்டுவது போல, தற்போதைய நிலையில் இலங்கை மத்திய வங்கியிடம் சுமார் 7,000 மில்லியன் டொடாலர் பெறுமதியான வலுவான அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு உள்ளது. மேலும், எதிர்காலத்தில் சர்வதேச நிறுவனங்களிடமிருந்து கூடுதலாக 700 மில்லியன் டொடாலர் நிதியுதவி நாட்டுக்கு வர வேண்டியுள்ளது. இன்றைய சந்தையில் டொடாலரின் ஏற்ற இறக்கம் என்பது கடந்த காலத்தைப் போல ஒரு உள்நாட்டுப் பணப்புழக்க நெருக்கடியோ [Liquidity Crisis] அல்லது பொருளாதாரத் திவால்நிலையோ அல்ல. மாறாக, இது மத்திய கிழக்கில் நிலவும் பிராந்தியப் போர்ச் சூழல் காரணமாக உலகளவில் எரிபொருள் விலைகள் மற்றும் சர்வதேச விநியோகச் சங்கிலிகளில் [Supply Chains] ஏற்பட்ட ஒரு வெளிப்புற அதிர்ச்சியின் நேரடித் தாக்கமாகும். எனவே, டொடாலர் மதிப்பு 350 என்ற அளவை நெருங்குவதை, 2022-இல் ஏற்பட்ட திவால்நிலையுடன் நேரடியாகச் சமன்படுத்துவது என்பது, அடிப்படையான பொருளாதார அறிவு இல்லாத மற்றும் பொதுமக்களைத் திட்டமிட்டுத் தவறாக வழிநடத்தும் ஒரு எளிய நேர்கோட்டுத் தர்க்கம் மட்டுமேயாகும்.

உண்மையில், தற்போதைய அரசாங்கமும் ஒட்டுமொத்த சமூகமும் எதிர்கொள்ள வேண்டிய சவால்கள் பழைய, பரிச்சயமான அரசியல் அல்லது பொருளாதார நெருக்கடிகள் அல்ல. அவர்கள் முன் மலைபோல் எழுந்து நிற்பவை, உலகளாவிய புவிசார் அரசியல் தாக்கங்களும், நவதாராளவாதப் [Neoliberal] பொருளாதார முறைகளால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட புதிய கட்டமைப்புச் சவால்களுமே ஆகும். கடந்த காலத்தைப் போல எண்ணெய், எரிவாயு மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்கான நீண்ட வரிசைகள் இனி ஒருபோதும் இருக்காது என்று ஆட்சியாளர்கள் அளித்துள்ள உறுதிமொழிகள் நம்பகமானவை. ஏனெனில், தற்போதைய அரசாங்கத்தின் பொது நிதி முகாமைத்துவம் [Public Financial Management] ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிலான ஸ்திரத்தன்மையைப் பேணி வருகின்றது. அரச வருமானம் மற்றும் செலவீனங்களுக்கு இடையிலான இடைவெளி படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டு வருகின்றது.

இருப்பினும், இந்த ஸ்திரத்தன்மைக்கு மத்தியிலும் மக்களின் வாழ்க்கைச் செலவுகள் மீதான அழுத்தம் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. சர்வதேச சந்தையில் இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களின் விலை உயர்வு, கப்பல் போக்குவரத்துக் கட்டணங்களின் அதிகரிப்பு மற்றும் வெளிப்புறக் காரணிகளின் அடிப்படையில் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தைக் கையாள வேண்டிய கட்டாயத் தேவை போன்ற பல சிக்கலான பரிமாணங்களிலிருந்து இந்தப் புதிய பொருளாதார நெருக்கடி எழுகிறது. இந்தப் புதிய அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடியை எதிர்கொள்வதில் அரசாங்கம் கையாளப் போகும் தொலைநோக்குப் பார்வையையும், அவர்கள் வகுக்கும் அறிவியல் பூர்வமான திட்டங்களையும் பொறுத்தே எதிர்கால வெற்றியும் தோல்வியும் தீர்மானிக்கப்படும். வெறுமனே விமர்சனங்களுக்குப் பதிலளிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், ஆக்கபூர்வமான மாற்றுத் தீர்வுகளை நோக்கி அரசாங்கம் நகர வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

இதற்குத் மாற்றுத் தீர்வாக, நுகர்வு சார்ந்த பொருளாதாரத்திலிருந்து உற்பத்தி சார்ந்த பொருளாதாரத்தை நோக்கி நாட்டை நகர்த்துவதற்கான கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்களை [Structural Reforms] அரசாங்கம் துரிதப்படுத்த வேண்டும். உள்நாட்டு உற்பத்திகளை, குறிப்பாக விவசாயம் மற்றும் கைத்தொழில் துறைகளை வலுப்படுத்துவதன் மூலம் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் இறக்குமதிக்கான டொடாலர் தேவையைக் கணிசமாகக் குறைக்க முடியும். ஏற்றுமதிப் பல்வகைப்படுத்தல் மற்றும் வெளிநாட்டு நேரடி முதலீடுகளை [Foreign Direct Investments] ஈர்ப்பதற்கான வெளிப்படையான சட்டக் கட்டமைப்பு என்பன இத்தருணத்தில் மிகவும் அவசியமானவையாகும். இத்தகைய சூழ்நிலையில், சமூகமும் ஆட்சியாளர்களும் அதியுயர் அரசியல் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பது கட்டாயமாகும். கடந்தகால நெருக்கடியின் பேய்களைக் காட்டி, எதிர்க்கட்சிகளால் மேற்கொள்ளப்படும் இலாபகரமான அரசியல் பிரச்சாரங்களைக் கடந்து, தற்போதைய உலகளாவிய நெருக்கடியைச் சமாளிக்கத் தேவையான இந்த அடிப்படைச் சீர்திருத்தங்களில் அரசாங்கம் முழுமையான கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

மக்களின் நம்பிக்கையை வென்றெடுப்பதில் தற்போதைய அரசாங்கம் பல நேர்மறையான நகர்வுகளை மேற்கொண்டுள்ளதை எவரும் மறுக்க முடியாது. உதாரணமாக, கடந்த 24 ஆண்டுகளாக எவ்வித முன்னேற்றமுமின்றி முடங்கிக் கிடந்த நிந்தாவூர் கலாச்சார மையம் போன்ற மக்கள் நலத் திட்டங்களுக்கு, அரசாங்கம் தற்போதைய நிதிநிலை அறிக்கையிலிருந்து கோடிக்கணக்கான ரூபாயை ஒதுக்க முடிந்துள்ளது. நாடு பாரிய பொருளாதார சவால்களை எதிர்கொண்டுள்ள போதிலும், அரசாங்கம் நாட்டில் அரச நிதியையும், இறுக்கமான நிதி ஒழுக்கத்தையும் [Fiscal Discipline] முறையாகப் பேணிச் சேமித்துள்ளமையே இத்தகைய அபிவிருத்திப் பணிகளைச் சாத்தியமாக்கியுள்ளது. அரச நிதியை வீண்விரயம் செய்யாமல் மக்கள் நலனுக்காகப் பயன்படுத்துவது ஒரு சிறந்த நல்லாட்சிக்கான அடையாளமாகும்.

மேலும், கடந்த காலங்களில் காணப்பட்ட அரசியல்வாதிகளின் வரம்பற்ற சலுகைகளைத் துணிச்சலாகக் குறைத்து, ஏற்றத்தாழ்வுகளின்றி அனைவருக்கும் சட்டத்தை சமமாக அமுல்படுத்தல் செய்வோம் என்ற தனது தேர்தல் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவதன் மூலம் அரசாங்கம் சமூக மட்டத்தில் ஒரு பலமான ஸ்திரத்தன்மையை உருவாக்கியுள்ளது. எந்தவொரு பாரிய பொருளாதார நெருக்கடியிலும், வெறும் நிதிக் காரணிகள் மாத்திரமன்றி சமூக நம்பிக்கையும் [Social Trust] மிக முக்கியமானதொரு வகிபாகத்தைக் கொண்டுள்ளது. 2022-ஆம் ஆண்டில், நாட்டின் பொருளாதாரம் மட்டுமல்ல, நாட்டை ஆண்ட ஆட்சியாளர்கள் மீதான மக்களின் நம்பிக்கையும் சேர்த்தே அதலபாதாளத்திற்குச் சரிந்தது. அந்த நம்பிக்கையீனமே மாபெரும் மக்கள் போராட்டமாக வெடித்தது. ஆனால் இன்று நிலைமை அவ்வாறில்லை. இந்த புதிய அரசியல் விழிப்புணர்வின் மூலமாக மட்டுமே, தற்போதைய அரசாங்கம் தான் எதிர்கொள்ளும் வெளிப்புறப் பொருளாதார அழுத்தங்களை வெற்றிகரமாகச் சமாளிக்கவும், மக்கள் நீண்டகாலமாக எதிர்பார்த்திருந்த முறையான அமைப்பு மாற்றத்தையும் [System Change] நாட்டின் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையையும் பாதுகாக்கவும் முடியும்.

முடிவாக, கடந்தகால பொருளாதார நெருக்கடியை மீண்டும் சந்திக்கும் கொடுங்கனவிலிருந்து இந்த நாட்டை முழுமையாக விடுவிப்பதற்கும், உலகளாவிய ரீதியில் எழும் புதிய சவால்களை வெல்வதற்கும், எதிர்க்கட்சியின் குறுகிய மற்றும் அடிப்படையற்ற வாதங்களால் மக்கள் ஏமாறாமல் விழிப்போடு இருக்க வேண்டும். அதேவேளை, பரந்த மற்றும் அறிவியல் பூர்வமான பொருளாதார உத்திகள் மூலம் நாட்டைத் தளம்பலின்றி முன்னோக்கி நகர்த்துவது தற்போதைய அரசாங்கத்தின் தவிர்க்க முடியாத வரலாற்றுப் பொறுப்பாகும். அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சிகளைப் புறந்தள்ளி, தேசிய நலனை முன்னிறுத்தி எடுக்கப்படும் தீர்க்கமான முடிவுகளே இலங்கையின் எதிர்காலப் பொருளாதார சுதந்திரத்தை உறுதி செய்யும்.