விவசாயம் (Agriculture) என்பது ஒரு சூதாட்டம் போல மாறிவிட்ட நிலையில், சிறு விவசாயிகள் வட்டிக்குக் கடன் பெற்று, தமது வியர்வையை மூலதனமாக இட்டு விதைத்த
நெல், கண் முன்னே அழிவதைப் பார்த்து நிற்பது
கொடுமையானது. அறுவடை செய்யப்பட்ட நெல்லை உலர்த்துவதற்கு இடமில்லாமலும், தொடர் மழையினால் ஈரம் காயாமலும்
ஆங்காங்கே குவிக்கப்பட்டுள்ள நெல்மணிகள், தரமிழந்து (Discoloration) போவது தேசியப் பொருளாதாரத்திற்கு ஏற்படும் நேரடி
இழப்பாகும். இது உணவுப் பாதுகாப்பு (Food Security) எனும் அஸ்திவாரத்தையே ஆட்டங்காணச்
செய்கிறது. இச்சூழ்நிலையில், "வறுமை ஏழைகளால்
உருவாக்கப்படுவதில்லை, அது அமைப்பினால்
உருவாக்கப்படுகிறது" என்ற முகமது யூனுஸின் (Muhammad Yunus) கூற்று, இலங்கையின்
விவசாயத்துறைக்கு மிகச்சரியாகப் பொருந்துகிறது. விவசாயி சேற்றில் இறங்கி உழைக்கத்
தயார்; ஆனால் அவனுக்கான பாதுகாப்புக் கவசத்தை
அந்த அமைப்பு வழங்கத் தவறிவிட்டது.
இங்குதான் அரசாங்கத்தின் தலையீடு மிகத் தீவிரமாகவும், விஞ்ஞானபூர்வமாகவும் அமைய வேண்டும். நெல்
ஈரமாகிவிட்டது என்பதற்காக அதனைப் புறக்கணிப்பது தீர்வல்ல. ஈரமான நெல்லைக் கொள்வனவு
செய்து, அதனை உடனடியாக உலர்த்துவதற்கான (Drying Process) தொழில்நுட்ப வசதிகளைக் கொண்ட தனியார் ஆலை
உரிமையாளர்களுடன் ஒரு கூட்டுப் பொறிமுறையை ஏற்படுத்துவது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.
அரசாங்கம் ஒரு நிர்ணய விலையை (Guaranteed Price) அறிவித்து, அந்த நெல்லைக் கொள்வனவு செய்து, ஆலைகளில் உலர்த்தி அரிசியாக மாற்றும்
நடவடிக்கையை துரிதப்படுத்தியிருக்க வேண்டும். இது ஒரு சிக்கலான விடயமல்ல; இது ஒரு நிர்வாகத் தீர்மானம். பீட்டர்
ட்ரக்கர் (Peter
Drucker) கூறியது போல, "எதிர்காலத்தைக் கணிப்பதற்கான சிறந்த வழி
அதனை உருவாக்குவதே." அரசாங்கம் நினைத்திருந்தால், இந்த இழப்பை ஒரு வாய்ப்பாக மாற்றியிருக்க
முடியும். ஆனால், திட்டமிடல் இல்லாத காரணத்தினால், விவசாயி தனது விளைச்சலை அடிமட்ட விலைக்கு
இடைத்தரகர்களிடம் (Middlemen) விற்கவேண்டிய நிலைக்குத்
தள்ளப்படுகிறான்.
விவசாயிகளின் இந்த நிலைக்கு மற்றுமொரு முக்கிய காரணம்
முறையான காப்புறுதி (Insurance) திட்டங்கள் இல்லாமையாகும். வளர்ந்த
நாடுகளில், இயற்கை அனர்த்தங்களால் ஏற்படும் பயிர்
அழிவுகளுக்கு உடனடி நஷ்டஈடு வழங்கும் திட்டங்கள் நடைமுறையில் உள்ளன. ஆனால், இலங்கையில் விவசாயி என்பவன்
தனித்துவிடப்பட்ட போராளியாகவே இருக்கிறான். இழப்புகள் ஏற்படும்போது, அதனை ஈடுசெய்ய முடியாத சுமையும், கடன் அழுத்தமும் அவனைத் தற்கொலை வரை
இட்டுச் செல்கிறது. "அநீதி எங்கு இருந்தாலும் அது நீதிக்கு
அச்சுறுத்தலாகும்" என்று மார்ட்டின் லூதர் கிங் (Martin Luther King Jr.) கூறினார். விவசாயிக்கு இழைக்கப்படும்
இந்த அநீதி, ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் நீதிக்கும், பொருளாதாரத்திற்கும் விடப்படும்
சவாலாகும். திணைக்களம் (Department) சார்ந்த அதிகாரிகள் வெறும் அறிக்கைகளைச்
சமர்ப்பிப்பவர்களாக மட்டும் இல்லாமல், களத்தில் நின்று தீர்வுகளை வழங்கும் செயல்வீரர்களாக மாற
வேண்டும்.
கீழே உள்ள அட்டவணை, தற்போதைய நிலையையும், இருக்க வேண்டிய நவீன அணுகுமுறையையும் ஒப்பிடுகிறது:
|
காரணி |
தற்போதைய நிலை (பாரம்பரிய அணுகுமுறை) |
தேவையான மாற்றம் (நவீன முகாமைத்துவம்) |
|
அனர்த்த
முகாமைத்துவம் |
மழை வந்த பின்
சேதத்தைக் கணித்தல் |
வானிலை
முன்னறிவிப்புடன் கூடிய முற்கூட்டிய அறுவடைத் திட்டமிடல் |
|
கொள்வனவு முறை |
உலர்ந்த நெல்
மட்டுமே கொள்வனவு செய்தல் |
ஈரப்பதமுள்ள
நெல்லைக் கொள்வனவு செய்து இயந்திரங்கள் மூலம் உலர்த்துதல் |
|
நிதிப்
பாதுகாப்பு |
அதிக
வட்டிக்குக் கடன் வாங்குதல் |
முறையான பயிர்
காப்புறுதி மற்றும் குறைந்த வட்டி வங்கிக் கடன்கள் |
|
சந்தைப்படுத்தல் |
இடைத்தரகர்களின்
ஆதிக்கம் |
அரசாங்க
மற்றும் கூட்டுறவுச் சங்கங்களின் நேரடித் தலையீடு |
இத்தனை பாதிப்புகள் ஏற்படும் போதும், மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட தலைவர்கள்
மௌனமாக இருப்பது ஜனநாயகத்தின் மீதான நம்பிக்கையை கேள்விக்குறியாக்குகிறது.
பிளேட்டோ (Plato) கூறியது போல, "அதிகாரத்தைக் கொண்டு ஒரு மனிதன் என்ன
செய்கிறான் என்பதே அவனது அளவுகோலாகும்." மக்களிடம் வாக்குக் கேட்க வரும்போது
இருக்கும் ஆர்வம், மக்களின் வாழ்வாதாரம் அழியும் போது குரல்
கொடுப்பதில் இருப்பதில்லை. காலாகாலமாக அபிவிருத்தி, பொருளாதாரம், உற்பத்தி சார்ந்து பேசாத, உணர்ச்சிகளை மட்டும் தூண்டும் தலைவர்களைத் தெரிவு செய்யும்
கலாசாரம் மாற வேண்டும். "உண்மையான சிறைச்சாலை என்பது பயம்" என்று ஆங்
சான் சூ கி (Aung San Suu
Kyi) கூறினார்.
மக்கள் மாற்றத்தைக் கண்டு பயப்படாமல், கொள்கை சார்ந்த தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் துணிச்சலைப்
பெற வேண்டும்.
கிழக்கு மாகாண விவசாயிகள் இன்றும் பழைய முறைகளையே
நம்பியிருப்பதும் ஒரு பின்னடைவே. அறுவடைக்குப் பிந்திய தொழில்நுட்பம் (Post-Harvest Technology) குறித்த அறிவுப் பகிர்வு மிகக் குறைவாகவே
உள்ளது. இளைஞர்கள் விவசாயத்தை விட்டு வெளியேறுவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம். விவசாயம்
என்பது இலாபகரமான தொழிலாக இல்லாமல், ஆபத்தான தொழிலாகவே பார்க்கப்படுகிறது. அமர்த்தியா சென் (Amartya Sen) கூறியது போல, "வளர்ச்சி என்பது சுதந்திரத்தை
விரிவுபடுத்துவதே." விவசாயிக்குத் தனது விளைச்சலைச் சந்தைப்படுத்துவதிலும், பாதுகாப்பதிலும் சுதந்திரம் இருக்க
வேண்டும். அதற்கு நவீன உலர்த்தும் இயந்திரங்கள், பாதுகாப்பான களஞ்சிய சாலைகள் மற்றும் டிஜிட்டல்
சந்தைப்படுத்தல் (Digital
Marketing via E-commerce) வசதிகள் கிராமிய மட்டத்திலேயே உருவாக்கப்பட வேண்டும்.
இப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பது என்பது ஒரு நாள் வேலை
அல்ல. ஆனால், அதற்கான அத்திவாரத்தை இன்றே இட வேண்டும். சபை (Council) மட்டத்தில் இதற்கான நிதியொதுக்கீடுகள் செய்யப்பட வேண்டும்.
"ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் ஒரு புதிய சிந்தனைப் புரட்சி தேவைப்படுகிறது"
என்று தோமஸ் ஜெபர்சன் (Thomas
Jefferson) கூறினார்.
அந்தப் புரட்சி இன்று விவசாயத் துறையில் தொழில்நுட்பத்தையும், நேர்மையான நிர்வாகத்தையும் புகுத்துவதாக
அமைய வேண்டும். மழைக்காலம் வரும்போதெல்லாம் விவசாயியின் நெஞ்சு பதைபதைக்கும்
நிலையை மாற்றி, எத்தகைய காலநிலையிலும் ஈடுகொடுக்கக்கூடிய மீண்டெழு (Resilience) திறன் கொண்ட விவசாயக் கட்டமைப்பை
உருவாக்க வேண்டும்.
ஆகவே, கிழக்கில்
நீரில் மூழ்கியிருப்பது வெறும் நெல் மட்டுமல்ல, அது இந்த நாட்டின் பொருளாதார நம்பிக்கை. இதனை
மீட்டெடுப்பதற்கு அரசியல் விருப்பமும் (Political Will), நிர்வாகத் திறனும் அவசியம். விவசாயிகள்
இனிமேலும் மௌன சாட்சிகளாக இருக்காமல், தமது உரிமைகளுக்காகவும், முறையான கொள்கை வகுப்பிற்காகவும் (Policy Making) குரல் கொடுக்க வேண்டும். இயற்கையை
நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாது, ஆனால்
இயற்கையின் சீற்றத்திலிருந்து எங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளும் அறிவும்
தொழில்நுட்பமும் நம்மிடம் உள்ளது. அதனை அமுல்படுத்தல் (Implement) செய்வதில் காட்டும் தாமதம், எதிர்கால சந்ததியினரை விவசாயத்திலிருந்து
முற்றாக அந்நியப்படுத்திவிடும். மாற்றம் என்பது தலைவர்களிடமிருந்து மட்டும்
வருவதல்ல; அது விழிப்புணர்வு பெற்ற ஒவ்வொரு
குடிமகனிடமிருந்தும் தொடங்குகிறது. மகாத்மா காந்தி (Mahatma Gandhi) கூறியது போல, "உலகில் நீங்கள் விரும்பும் மாற்றமாக
நீங்களே இருங்கள்." அந்த மாற்றம் விவசாயத்தின் மறுமலர்ச்சிக்கானதாக
இருக்கட்டும்.


0 comments:
Post a Comment