யானைகளின் எதிர்காலம் குறித்து நாம் எடுக்கும் முடிவு, நமது சொந்த எதிர்காலத்தையும் தீர்மானிக்கும்

மட்டக்களப்பு வாழைச்சேனை கிராமத்தில் அண்மையில் இடம்பெற்ற காட்டு யானையின் தாக்குதலில் ஒருவர் உயிரிழந்ததாகவும் பலர் காயமடைந்ததாகவும் செய்தி பரவிக் கொண்டிருக்கின்றது. இந்த சம்பவம் வெறும் ஒரு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சம்பவமாக பார்க்கப்படமுடியாது; மாறாக, இயற்கையும் மனிதனும் இடையிலான நீண்டகால முரண்பாட்டின் வலிமிகுந்த வெளிப்பாடாக அதனைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். **"ஒரு யானை இருந்தால், ஒரு வனத்தையும் உருவாக்கலாம்"** என்ற முதுமொழி இன்று தனது பொருளை இழந்து நிற்கின்றது. ஏனெனில், யானைகளால் காடுகளை உருவாக்க முடியாத சூழலில், அவை வீடுகளை நோக்கி ஓடோடி வருகின்றன.

இலங்கையில் மனித-யானை மோதல் (Human-Elephant Conflict) வெறும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது ஒரு சமூக, பொருளாதார, பண்பாட்டு, மற்றும் முகாமைத்துவப் (Management) பிரச்சினையாக உருமாறியுள்ளது. சர்வதேச அளவில் இந்த மோதல் மிகவும் கடுமையான நாடாக இலங்கை கருதப்படுகின்றது . கடந்த பத்து வருடங்களில் (2015-2024) 3,477 காட்டு யானைகளும் 1,190 மனிதர்களும் இந்த மோதல்களில் உயிரிழந்துள்ளனர் . 2022ம் ஆண்டு மாத்திரம் 433 யானைகள் உயிரிழந்துள்ளன, இது ஓர் உச்சகட்ட பதிவாகும் . இந்த புள்ளிவிபரங்கள் ஒரு தேசிய பேரிடரை (National Disaster) நோக்கி நாம் நகர்வதை தெளிவாக உணர்த்துகின்றன.

**யானைகளின் வலசைப் பாதைகள் (Migratory Routes)** துண்டிக்கப்படுவதே இந்த மோதலின் மூலக் காரணமாக அமைகின்றது. பண்டைக்காலம் முதலே கிளிநொச்சி காடுகளில் இருந்து ஆனையிறவு ஊடாக மருதங்கேணி, பளைப் பகுதிகளுக்கு யானைகள் வலசை சென்று வந்தமைக்கான சான்றுகள் வரலாற்றில் உண்டு. 'ஆனையிறவு' என்ற பெயரே யானைகள் கடக்கும் 'இறவு' (வெட்டை) என்பதில் இருந்து உருவானதாக முதியவர்கள் சொல்லக் கேட்டிருக்கின்றோம். இன்றோ, **காடுகளுக்குள் மேற்கொள்ளப்படும் சட்டவிரோத மரங்கள் வெட்டுதல், கனரக வாகனங்களின் ஊடுருவல், மணல் அகழ்வுகள்** போன்ற செயற்பாடுகளால் இந்த வலசைப் பாதைகள் முற்றாக துண்டிக்கப்பட்டுள்ளன. 2023ம் ஆண்டு ஆய்வொன்றின் படி, பொல்பித்திகமா பிரதேசத்தில் 23.7% நிலப்பரப்பு மிக உயர் மோதல் அபாய வலயமாக (Very High Risk Zone for HEC) அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது .

இந்தச் சூழ்நிலையில் வடக்கில், கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் கல்மடுக்குளம் முதல் இரணைமடுக்குளம் வரையும், திருமுறிகண்டி முதல் பல்லவராயன்கட்டு, வேரவில், வலைப்பாடு, வன்னேரிக்குளம் வரையுமான பகுதிகளில் யானைகளின் நடமாட்டம் அதிகரித்துக் காணப்படுகின்றது. கல்மடுப் பகுதியில் யானைகள் புகுந்து **பெறுமதி வாய்ந்த தென்னை மரங்களை அழித்து வருகின்றன**. இன்று 150 ரூபாய்க்கு மேல் விற்பனையாகும் தேங்காய்களை நம்பி வாழும் மக்களின் வாழ்வாதாரம் கேள்விக்குறியாகியுள்ளது. அரிஸ்டாட்டில் (Aristotle) கூறியது போல், **"இயற்கையில் ஒவ்வொன்றும் ஒரு நோக்கத்திற்காகவே படைக்கப்பட்டுள்ளது."** ஆனால், மனிதனின் தேவையின்மைக்காக இயற்கை அழிக்கப்படும் பொழுது, அதன் விளைவுகளை மனிதனே எதிர்கொள்ள நேரிடுகிறது.

யானைகள் உணவு, தண்ணீர், சீரான நிலை போன்ற காரணங்களுக்காக 50 கிலோ மீட்டர் முதல் 10 ஆயிரம் கிலோ மீட்டர் வரை இடம்பெயரும் தன்மை கொண்டவை. ஆனால், இன்று அவற்றின் **இயற்கையான வாழ்விடங்கள் (Natural Habitats)** சுருங்கி, மக்கள் குடியிருப்புகளோடு ஒன்றி விட்டன. இலங்கையின் யானைகள் வாழும் பிரதேசங்களில் 70 சதவிகிதம் மக்கள் குடியிருப்புகளுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது . இது மனித-யானை மோதலை தவிர்க்கமுடியாத ஒன்றாக ஆக்கியுள்ளது.

2009ம் ஆண்டுக்கு முன்னர் வன்னியில் இந்த மோதல் மிகக் குறைவாகவே காணப்பட்டது. யுத்த காலத்தில் ஏற்பட்ட வெடிச்சத்தங்களும், விவசாயிகள் பயிர்களைப் பாதுகாக்க சட்டவிரோதமாக துப்பாக்கிகளை (கட்டுத்துவக்கு) பயன்படுத்தியமையுமே இதற்கு காரணங்களாக இருந்தன. இன்றோ, சட்டபூர்வமான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் மாத்திரமே மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. வனவிலங்கு அதிகாரிகள் விவசாயிகளுக்கு **யானை வெடிகளை வழங்குகின்றனர், ஆனால் இந்த வெடிகளுக்கு யானைகள் பழக்கப்பட்டு விட்டன**. சீன தத்துவஞானி லாவோ சூ (Lao Tzu) கூறியது போல், **"இயற்கையை வெல்வதில் கவனம் செலுத்தாதீர்கள்; அதனுடன் இயைந்து செயல்பட கற்றுக்கொள்ளுங்கள்."** நாம் இன்னமும் இயற்கையுடன் இயைந்து செயல்பட கற்கவில்லை என்பதற்கு இந்த நிலைமை சான்றாகும்.

**யானை வேலிகள் (Elephant Fences)** அமைப்பதற்கான முன்மொழிவுகள் கடந்த ஆண்டுகளில் கல்மடு குளத்தில் இருந்து இரணைமடுக்குளம் வரையான 23 கிலோ மீட்டர் பகுதிக்கு முன்வைக்கப்பட்டன. ஆனால், இன்றுவரை அவை அமுல்படுத்தப்படவில்லை. மாறாக, ஹொரொவ்பொத்தான யானை காப்பு முகாம் (Horowpothana Elephant Holding Ground) போன்ற இடங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிகள் பல தோல்வியில் முடிந்துள்ளன. 2015ம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்த முகாமில், யானைகள் ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டால் உயிரிழந்த சம்பவங்கள் பதிவாகியுள்ளன. **போதுமான உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் (Infrastructure) இன்மை, பராமரிப்பு குறைபாடு, தவறான நிலத் தேர்வு** போன்ற காரணங்களே இத்தோல்விக்கு மூலக் காரணங்களாக அமைந்தன . இது நமது முகாமைத்துவத் தோல்விகளை (Management Failures) தெளிவாக எடுத்துக்காட்டுகின்றது.

இந்த மோதலின் பொருளாதார தாக்கம் மிகவும் ஆழமானது. 2022ம் ஆண்டில் மாத்திரம், யானைத் தாக்குதல்களால் ஏற்பட்ட மனித உயிரிழப்புகள், காயங்கள் மற்றும் சொத்து சேதங்களுக்காக அரசாங்கம் 345 மில்லியன் ரூபாய் **இழப்பீடுகள் (Compensation)** வழங்கியுள்ளது . 2019 மற்றும் 2020ம் ஆண்டுகளில் மாத்திரம் 4,756 கிலோ மீட்டர் நீளமான மின்வேலிகள் அமைப்பதற்காக 2.74 மில்லியன் டொலர்கள் (USD) செலவிடப்பட்டுள்ளன. ஆயினும், இந்த மின்வேலிகள் கூட முழுமையான தீர்வாக அமையவில்லை. தனியார் மின்வேலிகள் பாதுகாப்பற்ற வீடுகளுக்கு எதிர்பாராத பக்க விளைவுகளை (Unintended Negative Side-effects) ஏற்படுத்துவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன .

வட மாகாணத்தில், கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் எல்லையோரக் கிராமங்களில் வாழும் மக்களின் நிலைமை மிகவும் கவலைக்கிடமானது. அவர்கள் அன்றாடம் தமது வாழ்வாதாரத்தையும் தொழில் வாய்ப்புகளையும் தேடி அலையும் நிலையில், காட்டுயானைகளிடமிருந்து தம்மையும் தமது பயிர்ச்செய்கைகளையும் பாதுகாக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். கென்யாவின் சிறந்த சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர் வாங்காரி மாத்தாய் (Wangari Maathai) கூறியது போல், **"இயற்கையை பாதுகாப்பது என்பது நம்மை பாதுகாப்பதாகும்; இயற்கை அழியும் போது, நாமும் அழிவோம்."** இன்று அந்த எச்சரிக்கை நனவாகும் தருவாயில் நிற்கின்றோம்.

இந்தப் பிரச்சினைக்கான தீர்வுகள் பல பரிமாணங்களில் அணுகப்பட வேண்டும். முதலாவதாக, **வலசைப் பாதைகளை அடையாளம் கண்டு பாதுகாப்பது (Identifying and Protecting Corridors)** அவசியமாகும். புவியியல் தகவல் தொழில்நுட்பத்தை (GIS) பயன்படுத்தி யானைகளின் நடமாட்டத்தை ஆய்வு செய்து, அவற்றின் வலசைப் பாதைகளை மீளமைப்பதற்கான முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் . தென்னாபிரிக்காவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள், **தேனீ வேலிகள் (Beehive Fences)** யானைகளை விரட்டுவதில் பயனுள்ளதாக இருப்பதாக காட்டியுள்ளன. ஆனால், பொட்ஸ்வானா (Botswana) போன்ற வறட்சியான பிரதேசங்களில் தேனீக்களின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருப்பதால், இந்த முறை அவ்வளவு பயனுள்ளதாக இல்லை என்பதும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது . இது, ஒவ்வொரு பிரதேசத்திற்குமான பிரத்தியேக தீர்வுகள் (Site-specific Solutions) அவசியம் என்பதை உணர்த்துகின்றது.

இரண்டாவதாக, **சமூகத்தை மையமாகக் கொண்ட பாதுகாப்பு முயற்சிகள் (Community-centered Conservation Efforts)** முக்கியமானவை. தான்சானியாவில் (Tanzania) மனித-யானை இணைவாழ்வு அதிகாரிகள் (Human-Elephant Coexistence Officers) பயிற்றுவிக்கப்பட்டு, அவர்கள் யானைகளை பாதுகாப்பான வழிகளில் வழிநடத்திச் செல்லும் முயற்சிகள் வெற்றிகரமாக அமைந்துள்ளன . 2024ம் ஆண்டில், இந்த முயற்சியால் பயிர்ச் சேதங்கள் 50 சதவிகிதத்திற்கும் மேல் குறைக்கப்பட்டுள்ளன. இலங்கையிலும் இதே போன்ற **சமூகத் தளபடுத்தப்பட்ட முகாமைத்துவம் (Community-based Management)** அணுகுமுறை முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும்.

மூன்றாவதாக, **கொள்கை ரீதியான மாற்றங்கள் (Policy Reforms)** அவசியம். தற்போதைய இழப்பீட்டுத் திட்டங்கள் (Compensation Schemes) மாத்திரம் போதுமானதல்ல. நெருங்கி வரும் காலநிலை மாற்றம் (Climate Change) மழைவீழ்ச்சி முறைகளை மாற்றி, நீர் கிடைக்கும் தன்மையைக் குறைத்து, மனிதர்களுக்கும் யானைகளுக்கும் இடையிலான போட்டியை அதிகரிக்கும் என ஆய்வுகள் எச்சரிக்கின்றன . எனவே, **நிலப் பயன்பாட்டுத் திட்டமிடல் (Land-use Planning)** இன்றியமையாததாகும்.

கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் கல்மடுக்குளம் முதல் இரணைமடுக்குளம் வரையான 23 கிலோ மீட்டர் நீளமான பகுதிகளுக்கு முன்மொழியப்பட்ட யானை வேலிகள் இன்னமும் அமைக்கப்படாமல் இருப்பது வேதனையான விடயமாகும். பல்கேரியாவின் முன்னாள் பொதுநலவாய செயலாளர் நாயகம் கோபி அன்னான் (Kofi Annan) கூறியது போல், **"அறிவு இல்லாததை விட, செயல்படாத அறிவே மிகவும் ஆபத்தானது."** நமக்கு பிரச்சினை பற்றிய அறிவு உள்ளது, தீர்வுகள் பற்றிய புரிதலும் உள்ளது; ஆனால், அவற்றை அமுல்படுத்துவதில் ஏற்படும் தாமதமே உயிரிழப்புகளாக மாறி வருகின்றன.

இளைஞர்களின் பங்களிப்பு இங்கு முக்கியமானது. 'கிளீன் இலங்கை' (Clean Sri Lanka) திட்டத்தின் கீழ் தாப்போவா குளத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சியில், முப்படையினர், பொலிஸார், உள்ளூர் இளைஞர்கள், சுற்றுச்சூழல் கள அதிகாரிகள், பாடசாலை மாணவர்கள் உட்பட ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்டோர் தன்னார்வப் பணியில் ஈடுபட்டு, ஆக்கிரமிப்புத் தாவரங்களை அகற்றினர் . இது, **இளைஞர் சக்தியை (Youth Power)** பயன்படுத்தி சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண முடியும் என்பதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். பாடசாலை மாணவர்களுக்கு வனவிலங்குகள் பற்றிய விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் வேலைத்திட்டங்கள், அவர்களை எதிர்கால பாதுகாவலர்களாக (Future Stewards) மாற்ற உதவும் .

பிரச்சினையின் மற்றொரு பரிமாணம், **யானைகளின் மன அழுத்தமும் (Stress) உணர்வுபூர்வமான தாக்கமும் (Emotional Impact)** ஆகும். யானைகள் மிகவும் உணர்வுபூர்வமான, சமூக உறவுகளைக் கொண்ட விலங்குகள். அவற்றின் கூட்டங்களில் இருந்து பிரிக்கப்படும் போது, அவை கடுமையான மன அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகின்றன. மனிதர்களைப் போலவே, யானைகளும் தமது சமூகக் கட்டமைப்பை இழக்கும் போது, அவற்றின் நடத்தையில் மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன. இதனால்தான், தாயிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்ட குட்டி யானைகள் அல்லது கூட்டத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்ட யானைகள் அதிக ஆக்ரோஷமாக மாறும் தன்மை கொண்டவை.

மத்திய ஆப்பிரிக்க குடியரசின் முன்னாள் பிரதமர் பர்த்தலெமி ஜாங்கிடம் (Barthélemy Djanga) கூறியது போல், **"வளர்ச்சி என்பது நாம் எதை உருவாக்குகிறோம் என்பதில் மட்டும் இல்லை; நாம் எதைப் பாதுகாக்கிறோம் என்பதிலும் இருக்கிறது."** நமது வளர்ச்சித் திட்டங்கள் காடுகளை அழித்து, யானைகளின் வாழ்விடங்களை சுருக்கும் போது, அது உண்மையான வளர்ச்சியாகாது. நாம் உருவாக்கும் ஒவ்வொரு கட்டிடத்திற்கும், அழிக்கப்படும் ஒவ்வொரு மரத்திற்கும் ஏதோ ஒரு வகையில் நாம் பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கும்.

இன்று, வடக்கில் வன்னிக் காடுகளின் எல்லைப்புறக் கிராமங்களில் வாழும் மக்கள், தினமும் தமது உயிரையும் வாழ்வாதாரத்தையும் பணயம் வைத்து வாழ்கின்றனர். அவர்களின் கதறல் கேட்கப்படாது போகின்றது. கிளிநொச்சி மாவட்டத்தில் கல்மடுப் பகுதியில் யானைகள் புகுந்து வயல் நிலங்களையும் தென்னை மரங்களையும் அழிக்கும் போது, அந்த மரங்களை நம்பி வாழ்ந்த குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரம் சிதறுண்டு போகின்றது.

சர்வதேச அனுபவங்கள் காட்டுவது போல், மனித-யானை மோதலை முற்றாக நிறுத்த முடியாது; ஆனால், அதனை முகாமைத்துவம் செய்ய (Manage) முடியும். அதற்கு **அறிவியல் அடிப்படையிலான அணுகுமுறை (Science-based Approach), உள்ளூர் சமூகத்தின் பங்களிப்பு (Community Participation), கொள்கை ரீதியான உறுதிப்பாடு (Policy Commitment)** ஆகிய மூன்றும் ஒருசேர இயங்க வேண்டும். புவியியல் தகவல் தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி மோதல் மையப் பகுதிகளை (Conflict Hotspots) அடையாளம் கண்டு, அங்கு தேவையான நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்க முடியும் .

இலங்கை சுமார் 5,787 காட்டு யானைகளின் இருப்பிடமாக உள்ளது. இது ஆசிய யானைகளில் 10 சதவிகிதமாகும் . நாட்டின் யானை அடர்த்தி (Elephant Density) 0.088 per km² ஆகும், இது தெற்காசியாவிலேயே மிக உயர்ந்ததாகும். இந்த உயர் அடர்த்தியும், மனித குடியிருப்புகளுடனான நெருங்கிய தொடர்பும் எதிர்காலத்தில் மோதலை மேலும் அதிகரிக்கும் என்பதை உணர்த்துகின்றது.

ஆகவே, இன்று நாம் ஒரு முக்கியமான சந்திப்பில் நிற்கின்றோம். ஒருபுறம், நமது வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்காக காடுகளை அழித்து, யானைகளை வெளியே துரத்தும் பாதை; மறுபுறம், இயற்கையுடன் இணைந்து, யானைகளுக்கான இடத்தை ஒதுக்கி, அவற்றுடன் இணைந்து வாழும் பாதை. நாம் எந்தப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றோம் என்பதைப் பொறுத்தே, எதிர்கால சந்ததியினர் இந்த அற்புதமான உயிரினங்களைப் பார்ப்பார்களா அல்லது படங்களில் மாத்திரம் பார்ப்பார்களா என்பது தீர்மானிக்கப்படும். மார்ட்டின் லூதர் கிங் (Martin Luther King Jr.) கூறியது போல், **"ஒவ்வொரு மனிதனும் முடிவு செய்ய வேண்டும்: ஒளியை நோக்கிச் செல்வதா அல்லது இருளில் நிலைத்திருப்பதா."** இன்று, யானைகளின் எதிர்காலம் குறித்து நாம் எடுக்கும் முடிவு, நமது சொந்த எதிர்காலத்தையும் தீர்மானிக்கும் என்பதை உணர்வோம்.

References

1. Kamalrathne, T., & Herath, D. (2025). Mitigation Strategies for Human-Elephant Conflicts: Two Case Studies on Built Environment Solutions for Human-Elephant Conflicts (HECs) in Sri Lanka. In C. Malalgoda, et al. (Eds.), Rebuilding Communities After Displacement. Cham: Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-031-75826-3_5 -2

2. Rathnayake, C. W. M., Jones, S., Soto-Berelov, M., & Wallace, L. (2022). Human–elephant conflict and land cover change in Sri Lanka. Applied Geography, 143, 102685. -1-2

3. Wikipedia contributors. (2026). Sri Lankan elephant. In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved February 18, 2026. https://en.wikipedia.org/wiki/Sri_Lankan_elephant -3

4. Department of Wildlife Conservation. (2017). Regional reports of HEC incidents: 2015–2017. Colombo: DWC. -2

5. Lanka Environment Fund. (2023). Elephant deaths: SL records highest number in 2022. Retrieved October 10, 2023. https://lankaenvironmentfund.org/ -2

6. Prakash, T. G. S. L., Wijeratne, A. W., & Fernando, P. (2020). Human-elephant conflict in Sri Lanka: Patterns and extent. Gajah, 51, 16–25. -2

7. Fernando, P., Wikramanayake, E., Weerakoon, D., Jayasinghe, L. K. A., Gunawardene, M., & Janaka, H. K. (2005). Perceptions and patterns of human–elephant conflict in old and new settlements in Sri Lanka: Insights for mitigation and management. Biodiversity and Conservation, 14, 2465–2481. -2

8. National Audit Office. (2019). Performance of the Horowpothana elephant holding ground. Sri Lanka: NAO. -2-4-9

9. Bandara, S. D. M. N. (2019). Study behaviour of translocated marauding elephants in Horowpothana elephant holding ground, Sri Lanka. WILDLANKA, 7, 99–111. -2

10. Prakash, S. L. (2021, January 20). Environmentalists point out folly of building another elephant holding ground. The Island. https://island.lk/environmentalists-point-out-folly-of-building-another-elephant-holding-ground/ -4

11. Nizam, I. (2022, January 25). Elephant Holding Ground has become a cemetery for troublesome translocated jumbos. The Island. https://island.lk/elephant-holding-ground-has-become-a-cemetery-for-troublesome-translocated-jumbos/ -9

12. Mawrata News. (2024, January 21). 470 people and 191 elephants! Heavy damage to both sides! Sri Lanka Latest News. Mawratanews.lk. https://mawratanews.lk/news/470-people-and-191-elephants-heavy-damage-to-both-sides-sri-lanka-latest-news/ -7

13. von Sönnewald, F., et al. (2024). Factors driving human–elephant conflict: statistical assessment of vulnerability and implications for wildlife conflict management in Sri Lanka. Biodiversity and Conservation, 33(11), 3075–3101. https://doi.org/10.1007/s10531-024-02893-8