கலப்பையிலிருந்து கணினிக்கு- இலங்கை விவசாயத்தின் டிஜிட்டல் பரிணாமம்

விவசாயம் என்பது வெறும் மண் சார்ந்த தொழில் மட்டுமல்ல; அது ஒரு தேசத்தின் முதுகெலும்பாகத் திகழும் பொருளாதார இரத்த ஓட்டமாகும். இன்று இலங்கை (சிறிலங்கா) ஒரு புதிய மாற்றத்தின் வாசலில் நிற்கிறது. அரசாங்கம் அறிமுகப்படுத்தியுள்ள 'டிஜிட்டல் விவசாயி' திட்டம், சுமார் பத்தாயிரம் விவசாயிகளை ஒரு புதிய தொழில்நுட்ப வலையமைப்பிற்குள் இணைத்துள்ளது. தற்போது இது ஆரம்ப நிலையில் இருப்பதால், தொலைபேசி வாயிலாக ஆலோசனைகளை வழங்கும் ஒரு தகவல் பரிமாற்றமாகவே தென்படுகிறது. இதனை முழுமையான டிஜிட்டல் விவசாயம் என்று வரையறுக்க முடியாது என்றாலும், ஒரு நீண்ட பயணத்தின் முதல் அடியாக இதனை வரவேற்பதில் தவறேதுமில்லை. ஏனெனில், பீட்டர் ட்ரக்கர் (Peter Drucker) கூறியது போல, "எதிர்காலத்தைக் கணிப்பதற்கான சிறந்த வழி அதனை உருவாக்குவதே ஆகும்." அந்த எதிர்காலத்தை நோக்கிய நகர்வில், டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் தவிர்க்க முடியாத காரணியாக மாறியுள்ளது.

இலங்கையின் விவசாய வரலாற்றை உற்றுநோக்கும்போது, 1970களுக்குப் பிறகு 'நவீன விவசாயி' (Modern Farmer) என்ற கருத்துருவாக்கம் நிலவியது. அவர் பாரம்பரிய முறைகளைத் தாண்டி புதிய இரசாயன உரங்கள், இயந்திரங்கள் மற்றும் நவீன சிந்தனைகளை
உள்வாங்கி விளைச்சலை அதிகரிக்கப் பாடுபட்டார். ஆனால், இன்றைய காலம் 'டிஜிட்டல் விவசாயி' (Digital Farmer) எனும் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி நகர்கிறது. இங்கே செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence - AI), ட்ரோன் தொழில்நுட்பம் (Drone Technology) மற்றும் தரவுப் பகுப்பாய்வு (Data Analytics) என்பன மண்ணின் ஈரப்பதத்தையும் பயிரின் ஆரோக்கியத்தையும் தீர்மானிக்கின்றன. ஒரு டிஜிட்டல் விவசாயி தனது வயலுக்குள் இறங்கிச் சேற்றில் நடக்க வேண்டிய அவசியமில்லை; அவர் தனது கணினி அல்லது மொபைல் திரையில் இருந்தே பயிர் சேதங்களைக் கண்காணிக்கவும், தேவையான திரவ உரங்களைத் தெளிக்கவும் முடியும்.

அமெரிக்கா போன்ற முன்னேறிய நாடுகளில் விவசாயம் என்பது ஒரு பாரிய தொழிற்சாலையைப் போன்றது. அங்கு பத்தாயிரம் முதல் பதினாறாயிரம் ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட கோதுமை வயல்கள் காணப்படுகின்றன. அந்த விவசாயிக்கு ஒரு சிறிய விமானம் (Cessna) சொந்தமாக இருக்கும். அவர் அந்த விமானத்தின் மூலமே உரங்களைத் தெளிப்பதும், பயிர்களைக் கண்காணிப்பதும், ஏன் அவசர காலங்களில் குடும்பத்தினரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்வதும் நிகழ்கிறது. அங்கு விவசாயம் என்பது ஒரு கௌரவமான, அதிநவீனத் தொழிலாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அமெரிக்க அரசாங்கம் குடியேறிகளை விட, ஒரு பண்ணையை குத்தகைக்கு எடுத்து அதனை மேம்படுத்தும் விவசாயிகளையே அதிகம் ஊக்குவிக்கிறது. "வளர்ச்சி என்பது சுதந்திரத்தை விரிவுபடுத்துவதே தவிர, வருமானத்தை மட்டும் அதிகரிப்பதல்ல" என்று அமர்த்தியா சென் (Amartya Sen) கூறியது இங்கே கவனிக்கத்தக்கது. தொழில்நுட்பம் விவசாயிக்கு உழைப்பிலிருந்து சுதந்திரத்தையும், துல்லியமான திட்டமிடலையும் வழங்குகிறது.

ஆனால், இலங்கைச் சூழலில் யதார்த்தம் சற்று மாறுபட்டது. எமது டிஜிட்டல் விவசாயி தனது மொபைல் போனை நம்பியிருக்கிறார்; ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக அந்த போனை ரீலோட் (Reload) செய்யக் கூட அவரிடம் போதிய பணம் இருப்பதில்லை. எளிய கைக்குட்டை கூட வாங்க முடியாத நிலையில் ஒரு விவசாயி இருக்கும்போது, டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் அவருக்கு எட்டாக்கனியாகவே தெரிகிறது. இதற்குக் காரணம் முறையற்ற சந்தை முகாமைத்துவம் (Management) ஆகும். அரசாங்கம் உரிய விலையை உறுதிப்படுத்தாத போது, இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) வயல்களுக்கே சென்று குறைந்த விலைக்கு நெல்லைக் கொள்வனவு செய்கின்றனர். இதனால் ஒட்டுமொத்த நெல் வியாபாரமும் ஒரு சில வர்த்தகர்களின் கைகளுக்குள் முடக்கப்படுகிறது. "ஏழ்மை ஏழைகளால் உருவாக்கப்படுவதில்லை; அது அமைப்பினால் உருவாக்கப்படுகிறது" என்ற முஹம்மது யூனுஸின் (Muhammad Yunus) கூற்று எமது விவசாயிகளின் நிலைக்குப் பொருத்தமாக அமைகிறது.

விவசாய முறை	தொழில்நுட்பம்	கண்காணிப்பு	விளைச்சல் கணிப்பு	பொருளாதார ரிஸ்க்
பாரம்பரிய முறை	மனித உழைப்பு / டிராக்டர்	நேரடி கள ஆய்வு	அனுபவ அறிவு	அதிகம் (காலநிலை மாற்றம்)
டிஜிட்டல் முறை	AI, ட்ரோன், சென்சார்கள்	செய்மதி / ட்ரோன் தரவுகள்	தரவுப் பகுப்பாய்வு	குறைவு (துல்லியமான கணிப்பு)

இலங்கை விவசாயிகளின் மற்றுமொரு பாரிய சவால் மனித-யானை மோதல் ஆகும். பயிர்களைப் பாதுகாக்க அமைக்கப்பட்ட யானை வேலிகள் (Elephant Fences) இன்று செயலிழந்து கிடக்கின்றன. யானை வேலியில் பொருத்தப்பட்ட பேட்டரிகளைக் (Batteries) கூட திருடும் ஒரு சீரழிந்த கலாசாரம் நம்மிடையே காணப்படுவதாக ஜனாதிபதி அண்மையில் சுட்டிக்காட்டியிருந்தார். கடன்களைத் திருப்பிச் செலுத்த முடியாமல் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து கொள்ளும் அவலம் இன்னும் தொடர்கிறது. "அநீதி எங்கு இருந்தாலும் அது நீதிக்கு அச்சுறுத்தலாகும்" என்று மார்ட்டின் லூதர் கிங் (Martin Luther King Jr.) கூறினார். விவசாயிகளின் இந்தப் பொருளாதார நெருக்கடிக்குத் தீர்வு காணாமல், வெறும் தொழில்நுட்பத்தை மட்டும் திணிப்பது முழுமையான மாற்றத்தைக் கொண்டு வராது.

இன்று வயல்களுக்குச் செல்லும் இளைஞர்கள் பழைய மேலாடைகளைத் தவிர்த்து, டெனிம் (Denim) கால்சட்டை அணியும் புதிய சமூகமாக மாறியுள்ளனர். இது ஒரு மனநிலை மாற்றத்தின் வெளிப்பாடு. எமர்சன் கூறியது போல, "புதிய காலத்திற்குப் புதிய சிந்தனைகள் தேவை." இந்த இளைய தலைமுறை விவசாயிகளைத் தக்கவைக்க வேண்டுமானால், விவசாயத்தை ஒரு லாபகரமான, கௌரவமான தொழிலாக மாற்ற வேண்டிய பொறுப்பு அரச திணைக்களம் (Department) மற்றும் விவசாயச் சபை (Council) என்பவற்றிற்கு உண்டு. ஈ கொமர்ஸ் (E-commerce) மற்றும் ஒண்லைன் (Online) சந்தைப்படுத்தல் மூலம் விவசாயிகள் நேரடியாக நுகர்வோரைச் சென்றடைய வழிவகை செய்யப்பட வேண்டும். டொலர் (Dollar) கையிருப்பு மற்றும் வெளிநாட்டு இறக்குமதியை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், உள்நாட்டு விவசாய உற்பத்தியை மீண்டெழு (Resilience) திறனுடையதாக மாற்ற வேண்டும்.

எமது கல்வி முறையும் பாடசாலை (School) மட்டத்திலிருந்தே விவசாயத்தின் மீதான மதிப்பினை வளர்க்க வேண்டும். "கல்வியின் நோக்கம் நல்ல குடிமக்களை உருவாக்குவதே" என்று அரிஸ்டாட்டில் (Aristotle) கூறினார். ஒரு நல்ல குடிமகன் மண்ணையும் மனிதத்தையும் நேசிப்பவனாக இருக்க வேண்டும். விவசாயி என்பவன் மண்ணின் சேவகன் மட்டுமல்ல, அவன் தேசத்தின் உணவுப் பாதுகாப்பு வலயம் (Zone). அவர்களின் உழைப்பிற்கு மதிப்பளிக்கும் வகையில் அமுலாக்கம் (Implement) செய்யப்படும் கொள்கைகள் மட்டுமே நிலையான மாற்றத்தை உருவாக்கும்.

ஆகவே, டிஜிட்டல் விவசாயம் என்பது வெறும் கனவாகவோ அல்லது மேலைநாட்டுப் பகட்டாகவோ இருந்துவிடக் கூடாது. அது எமது விவசாயிகளின் கைகளில் ஒரு வலுவான ஆயுதமாக மாற வேண்டும். கடன் சுமையிலிருந்தும், இயற்கைச் சீற்றங்களிலிருந்தும், யானைகளின் அச்சுறுத்தலிலிருந்தும் விவசாயியைப் பாதுகாக்கும் ஒரு கேடயமாகத் தொழில்நுட்பம் அமைய வேண்டும். "விழித்திருங்கள், எழுச்சி அடையுங்கள், இலக்கை அடையும் வரை நிறுத்தாதீர்கள்" என்ற விவேகானந்தரின் (Swami Vivekananda) வரிகள் இன்று எமது விவசாய சமூகத்திற்கு மிகவும் அவசியமானவை. அடுத்த பருவத்தில் எமது விவசாயிகள் டெனிம் அணிந்து வயலுக்குச் செல்லும்போது, அவர்கள் கைகளில் உள்ள போன் வெறும் பேச்சுக்கானதாக மட்டும் இருக்கக் கூடாது; அது அவர்களின் விளைச்சலையும் வாழ்வாதாரத்தையும் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக மாற வேண்டும். அப்போதுதான் உண்மையான அபிவிருத்தி எமது தேசத்தின் வாசலைத் தட்டும்.