கிழக்கு மாகாணத்தின் புதிய வளர்ச்சிப் பாதை

கிழக்கு மாகாணத்தின் புதிய வளர்ச்சிப் பாதை

தமிழ்–முஸ்லிம் சமூகங்களின் பகிரப்பட்ட வாழ்வியல், கலாச்சார பல்வகைமை மற்றும் பொருளாதார வாய்ப்புகளை எதிர்கால வளர்ச்சிக்கான சக்தியாக மாற்றுவதற்கான ஒரு புதிய சிந்தனை

கிழக்கு மாகாணத்தில் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் சமூகங்களுக்கிடையிலான கலாச்சாரம், அடையாளம், பாரம்பரியம் மற்றும் வாழ்வியல் தொடர்பான விவாதங்கள் அவ்வப்போது சமூக ஊடகங்களிலும் பொது வெளிகளிலும் முக்கியமான பேசுபொருளாக மாறுகின்றன.

இத்தகைய விவாதங்கள் அவசியமற்றவை என்று கூற முடியாது. ஒரு சமூகத்தின் மொழி, மதம், உடை, உணவு, குடும்ப மரபுகள், திருமண நடைமுறைகள், வழிபாட்டு முறைகள் மற்றும் வரலாற்று நினைவுகள் அதன் அடையாளத்தின் முக்கிய கூறுகளாகும்.

ஆனால் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை நாம் கேட்க வேண்டிய நேரம் இது:

“நமது கலாச்சார வேறுபாடுகளைப் பற்றி தொடர்ந்து விவாதிப்பதைத் தாண்டி, அந்த வேறுபாடுகளை கிழக்கு மாகாணத்தின் எதிர்கால வளர்ச்சிக்கான ஒரு வளமாக மாற்ற முடியாதா?”

இது தான் புதிய சிந்தனையின் தொடக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

கிழக்கு மாகாணம் – இயல்பிலேயே பல்வகைமையின் நிலம்

2024 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, கிழக்கு மாகாணத்தின் மக்கள் தொகை 1,783,214 ஆகும். அதில் இலங்கைத் தமிழர்கள் 38.1% ஆகவும், இலங்கை மூர்/முஸ்லிம் மக்கள் 39.5% ஆகவும், சிங்கள மக்கள் 22.1% ஆகவும் உள்ளனர். அதாவது, கிழக்கு மாகாணம் இலங்கையின் மிக முக்கியமான பல்கலாச்சார சமூக அமைப்புகளில் ஒன்றாகத் தொடர்கிறது. (Statistics Sri Lanka)

இது ஒரு பிரச்சினையாக மட்டுமே பார்க்கப்பட வேண்டிய demographic reality அல்ல.

இது ஒரு சமூக மூலதனம்.

ஒரே மாகாணத்தில் வெவ்வேறு மொழி, மதம், உணவு, உடை, வர்த்தக மரபு, விவசாய அறிவு, கடல்சார் வாழ்வியல் மற்றும் கைவினைப் பாரம்பரியங்கள் இருப்பது, சரியாக பயன்படுத்தப்பட்டால், பொருளாதாரத்திற்கும் சுற்றுலாவிற்கும் இளைஞர் தொழில்முனைவிற்கும் மிகப் பெரிய வாய்ப்பாக மாறலாம்.

“Coexistence” போதாது – “Co-development” தேவை

கடந்த காலத்தில் சமூக நல்லிணக்கம் குறித்து பேசும்போது பெரும்பாலும் “ஒன்றாக வாழ வேண்டும்”, “ஒருவரை ஒருவர் மதிக்க வேண்டும்”, “சமாதானமாக இருக்க வேண்டும்” போன்ற கருத்துகள் முன்வைக்கப்பட்டன.

இவை முக்கியமானவை.

ஆனால் அடுத்த கட்டத்திற்குச் செல்ல வேண்டிய நேரம் இது.

ஒன்றாக வாழ்வதிலிருந்து ஒன்றாக வளர வேண்டும்.

தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் இளைஞர்கள் ஒன்றாக ஒரு தொழில் தொடங்கினால்?

தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் பெண்கள் இணைந்து ஒரு food-processing enterprise உருவாக்கினால்?

இரு சமூகங்களின் பாரம்பரிய உணவுகளை இணைத்து ஒரு சுற்றுலா தயாரிப்பு உருவாக்கினால்?

இரு சமூகங்களின் கைவினைப் பொருட்களை ஒரே export platform மூலம் சர்வதேச சந்தைக்கு கொண்டு சென்றால்?

இவ்வாறான கேள்விகள்தான் புதிய தலைமுறைக்கான நல்லிணக்கத்தின் நடைமுறை வடிவமாக மாற வேண்டும்.

1. கலாச்சாரத்தை “விவாதப் பொருளாக” அல்ல, “பொருளாதார வளமாக” பார்க்க வேண்டும்

கலாச்சாரம் என்பது வெறும் உடை, மதம் அல்லது சடங்கு அல்ல.

அது:

Food + Crafts + Fashion + Architecture + Music + Stories + Skills + Heritage + Entrepreneurship

என விரிவான பொருளாதாரச் சங்கிலியாக மாறக்கூடியது.

UNESCO-வும் கலாச்சாரம், கலாச்சார சுற்றுலா மற்றும் creative economy ஆகியவை சிறிய நகரங்கள் மற்றும் கிராமப்புறங்களின் நிலையான வளர்ச்சிக்கு ஒரு மூலோபாய வளமாக இருக்க முடியும் என வலியுறுத்துகிறது. (UNESCO)

கிழக்கில் இதை நடைமுறையில் பயன்படுத்த முடியும்.

உதாரணமாக, ஒரு “Eastern Cultural Enterprise Programme” உருவாக்கலாம்.

இதில் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் இளைஞர்களுக்கு:

• பாரம்பரிய உணவு தயாரிப்பு
• packaging
• digital marketing
• handicrafts
• fashion
• cultural photography
• heritage tourism
• online commerce

போன்ற துறைகளில் பயிற்சி வழங்கலாம்.

இங்கு கலாச்சாரம் பாதுகாக்கப்படுவதோடு மட்டுமல்லாமல் வருமானமாகவும் மாறுகிறது.

2. “Shared Heritage” என்ற புதிய கருத்தை உருவாக்க வேண்டும்

கிழக்கில் ஒவ்வொரு சமூகத்திற்கும் தனித்துவமான வரலாறும் பாரம்பரியமும் இருக்கிறது.

அவற்றை ஒன்றாக்க வேண்டும் என்று கூறுவது அவசியமில்லை.

வேறுபாடுகளை அப்படியே பாதுகாத்துக்கொண்டு, பகிரப்பட்ட வாழ்வியல் அனுபவங்களை ஆவணப்படுத்தலாம்.

உதாரணமாக:

• பழைய சந்தைகள்
• வர்த்தகப் பாதைகள்
• மீன்பிடி வாழ்க்கை
• விவசாய மரபுகள்
• பாரம்பரிய உணவு
• உள்ளூர் கைவினை
• கிராமிய தொழில்கள்
• கடல்சார் கலாச்சாரம்
• தலைமுறை கதைகள்

இவற்றை digital archive ஆக உருவாக்கலாம்.

இதில் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் இளைஞர்கள் இணைந்து பணியாற்றலாம்.

இது எதிர்கால தலைமுறைக்கு ஒரு Eastern Heritage Knowledge Platform ஆக மாறலாம்.

3. கலாச்சார சுற்றுலாவை புதிய பொருளாதாரத் துறையாக உருவாக்கலாம்

இலங்கையின் சுற்றுலா துறை மீண்டும் வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது. 2024ஆம் ஆண்டு இலங்கைக்கு 2,053,465 சுற்றுலாப் பயணிகள் வந்துள்ளனர்; இது 2023ஆம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது 38.07% அதிகரிப்பு ஆகும். (SLTDA)

இந்த வளர்ச்சியில் கிழக்கு மாகாணத்திற்கும் பெரிய வாய்ப்பு உள்ளது.

Pasikudah, Trincomalee, Batticaloa Lagoon போன்ற இயற்கை வளங்களுடன் cultural tourism இணைக்கப்படலாம்.

உதாரணமாக:

“One Day – Two Cultures of the East”

என்ற tourism experience உருவாக்கலாம்.

ஒரு சுற்றுலாப் பயணி ஒரே நாளில்:

• தமிழ் பாரம்பரிய உணவு
• முஸ்லிம் பாரம்பரிய உணவு
• உள்ளூர் சந்தை
• பாரம்பரிய கைவினை
• கிராமிய வாழ்க்கை
• உள்ளூர் வரலாற்றுக் கதை

ஆகியவற்றை அனுபவிக்கும் வகையில் community-based tourism உருவாக்கலாம்.

இது கலாச்சாரத்தை அருங்காட்சியகத்திற்குள் அடைத்து வைப்பதில்லை.

மக்களின் வாழ்வாதாரத்துடன் இணைக்கிறது.

UNESCO-வின் சமீபத்திய community-based heritage tourism முயற்சிகளும், உள்ளூர் மக்கள் தங்களது பாரம்பரியத்தை தாங்களே விளக்கும் போது heritage conservation, livelihood மற்றும் tourism ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று ஆதரவாக இயங்க முடியும் என்பதை காட்டுகின்றன. (UNESCO)

4. இளைஞர்களை நல்லிணக்கத்தின் “பயனாளிகளாக” அல்ல, “உருவாக்குநர்களாக” மாற்ற வேண்டும்

நல்லிணக்கம் தொடர்பான பல திட்டங்கள் பெரியவர்கள், அரசியல் தலைவர்கள் அல்லது சமூகத் தலைவர்களை மையமாகக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஆனால் அடுத்த 20 ஆண்டுகளின் கிழக்கை உருவாக்கப் போவது இளைஞர்கள்.

எனவே ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும்:

Tamil–Muslim Youth Development Labs

போன்ற அமைப்புகளை உருவாக்கலாம்.

ஒவ்வொரு குழுவும் ஒரு நடைமுறை பிரச்சினையைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்:

• வேலைவாய்ப்பு
• plastic pollution
• tourism
• fisheries
• agriculture
• digital business
• women entrepreneurship
• youth migration

பின்னர் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் இளைஞர்கள் இணைந்து அதற்கான ஒரு சிறிய business/social enterprise solution உருவாக்க வேண்டும்.

இது “நல்லிணக்கக் கூட்டம்” அல்ல.

இது ஒன்றாக பிரச்சினையைத் தீர்க்கும் செயல்முறை.

அதுவே நீண்டகால நம்பிக்கையை உருவாக்கும்.

5. பெண்களின் பொருளாதார ஒத்துழைப்பை மையப்படுத்த வேண்டும்

கலாச்சார விவாதங்களில் பெண்களின் பொருளாதார பங்கு பல நேரங்களில் பின்தள்ளப்படுகிறது.

ஆனால் வீட்டை அடிப்படையாகக் கொண்ட உணவு உற்பத்தி, tailoring, handicrafts, agriculture processing, catering மற்றும் small businesses போன்ற துறைகளில் பெண்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றனர்.

தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் பெண்கள் இணைந்து:

Eastern Women Enterprise Network

போன்ற ஒரு வலையமைப்பை உருவாக்கலாம்.

இதன் மூலம்:

Training → Production → Branding → Finance → Market → Export

என்ற முழுமையான மதிப்புச் சங்கிலியை உருவாக்கலாம்.

இதில் கலாச்சார வேறுபாடு தடையாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

மாறாக, அது product differentiation ஆக மாறலாம்.

6. சமூக நல்லிணக்கத்திற்கு “கூட்டு முதலீடு” தேவை

உலக அனுபவம் காட்டுவது என்னவென்றால், மக்கள் ஒன்றாக ஒரு நடைமுறைப் பிரச்சினையைத் தீர்க்கும்போது சமூக நம்பிக்கை உருவாகும்.

இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் World Bank ஆதரித்த Community Development முயற்சியில், மக்கள் தங்களது உள்ளூர் தேவைகளை அடையாளம் கண்டு முன்னுரிமைப்படுத்தி, உள்ளூர் பங்களிப்புடன் திட்டங்களை செயல்படுத்தினர். இந்த அணுகுமுறையில் 790 km கிராமப்புற இணைப்புச் சாலைகள், 400 பொதுச் சொத்துக்கள் மற்றும் பல நீர், வடிகால், மின்சாரத் திட்டங்கள் உருவாக்கப்பட்டன; உள்ளூர் அதிகாரிகளின் சேவைகளில் திருப்தியும் அதிகரித்தது. (World Bank)

இதிலிருந்து கிழக்கிற்கு ஒரு முக்கியமான பாடம் கிடைக்கிறது:

“மக்களை ஒன்றாகக் கூட்டுவதற்குப் பதிலாக, ஒன்றாகச் செய்யக்கூடிய ஒரு வேலையை உருவாக்க வேண்டும்.”

உதாரணமாக, ஒரு கிராமத்தில்:

• பொதுச் சந்தை
• மீன்பிடி வசதி
• குடிநீர்
• சிறு தொழில் மையம்
• இளைஞர் digital centre

போன்ற திட்டங்களை சமூக பங்கேற்புடன் உருவாக்கலாம்.

7. உள்ளூராட்சி அமைப்புகளை “Shared Development Platform” ஆக மாற்ற வேண்டும்

கலாச்சார நல்லிணக்கம் என்பது NGO திட்டமாக மட்டும் இருக்கக்கூடாது.

உள்ளூராட்சி அமைப்புகள், மாகாண நிர்வாகம், தனியார் துறை, சமூக அமைப்புகள் மற்றும் இளைஞர்கள் இணைந்து செயல்படக்கூடிய Local Development Platforms உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

UNDP-யின் inclusive governance அணுகுமுறையும் voice and representation, rights and justice, strong institutions மற்றும் social cohesion ஆகியவற்றை ஒன்றோடொன்று இணைக்கிறது. (UNDP)

அதாவது நல்லிணக்கம் என்பது கலாச்சார நிகழ்ச்சிகளால் மட்டும் உருவாகாது.

நியாயமான பங்கேற்பு + தரமான சேவை + பொருளாதார வாய்ப்பு + நம்பகமான நிறுவனங்கள்

இவை ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.

அடுத்த பத்து ஆண்டுகளுக்கான ஒரு புதிய கிழக்கு மாகாணக் காட்சி

கிழக்கின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது, ஒரு எளிய framework பயன்படுத்தலாம்:

Culture → Cooperation → Enterprise → Employment → Prosperity

Culture

தனித்துவமான அடையாளங்களை பாதுகாப்போம்.

↓

Cooperation

வேறுபாடுகளுக்கு இடையே நடைமுறை ஒத்துழைப்பை உருவாக்குவோம்.

↓

Enterprise

கூட்டு தொழில்முனைவுகளை உருவாக்குவோம்.

↓

Employment

இளைஞர்களுக்கும் பெண்களுக்கும் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவோம்.

↓

Prosperity

முழு கிழக்கு மாகாணத்தின் பொருளாதார வளத்தை அதிகரிப்போம்.

இறுதியாக…

தமிழ் கலாச்சாரம் இருக்கக்கூடாது என்பதும் தீர்வு அல்ல.

முஸ்லிம் கலாச்சாரம் குறைய வேண்டும் என்பதும் தீர்வு அல்ல.

ஒரு கலாச்சாரத்தை இன்னொரு கலாச்சாரத்துடன் போட்டியிடச் செய்வதும் எதிர்காலப் பாதை அல்ல.

இரண்டு கலாச்சாரங்களும் தங்களது தனித்துவத்தை பாதுகாத்துக்கொண்டே, ஒரே பொருளாதார மற்றும் சமூக எதிர்காலத்தை உருவாக்க முடியுமா?

அதுதான் நாம் கேட்க வேண்டிய அடுத்த கேள்வி.

கிழக்கு மாகாணத்தின் பல்வகைமை ஒரு பலவீனம் அல்ல.

அதை சரியான கொள்கை, நிர்வாகம், கல்வி, தொழில்முனைவு மற்றும் சமூக பங்கேற்புடன் பயன்படுத்தினால் அது கிழக்கின் மிகப் பெரிய வளர்ச்சி மூலதனமாக மாறலாம்.

எனவே எதிர்கால விவாதம்:

“யாருடைய கலாச்சாரம் மேலானது?”

என்பதாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

அதற்குப் பதிலாக:

“எமது இரு கலாச்சாரங்களின் பலத்தையும் பயன்படுத்தி, அடுத்த தலைமுறைக்கு எப்படிப்பட்ட கிழக்கு மாகாணத்தை உருவாக்கப் போகிறோம்?”

என்பதாக இருக்க வேண்டும்.

வேறுபாடுகளை அழிப்பது நல்லிணக்கம் அல்ல.

வேறுபாடுகளுடன் இணைந்து முன்னேறுவதுதான் நிலையான நல்லிணக்கம்.

கிழக்கின் அடுத்த அத்தியாயம் Coexistence-ஐத் தாண்டி Co-development நோக்கிச் செல்ல வேண்டிய நேரம் இது.

தரவுகள் மற்றும் மேற்கோள்கள்

• இலங்கை மக்கள் தொகை மற்றும் வீடமைப்பு கணக்கெடுப்பு 2024 – Department of Census and Statistics. (Statistics Sri Lanka)
• Sri Lanka Labour Force Survey 2024 – Department of Census and Statistics. (Statistics Sri Lanka)
• Eastern Province – Provincial Treasury / Provincial Administration profile. (Eastern Province)
• World Bank – Community Contributions to Redevelop Northern and Eastern Sri Lanka. (World Bank)
• UNDP Sri Lanka – Inclusive Governance and Social Cohesion. (UNDP)
• UNESCO – Culture, Heritage and Sustainable Local Development. (UNESCO)
• Sri Lanka Tourism Development Authority – Tourist Arrivals 2024. (SLTDA)