உயர்ந்துகொள்ளும் உத்தியோகபூர்வ வறுமைக் கோடும் பொருளாதார நிலைபேற்றிற்கான சவால்களும்

நாட்டின் தற்போதைய பொருளாதாரச் சூழலில் குடிமக்களின் அடிப்படை ஜீவனோபாயத்தை அளவிடும் குறியீடுகள் மிகமுக்கியமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. அந்த வகையில், நாட்டின் ஜூன் மாதத்திற்கான உத்தியோகபூர்வ வறுமைக் கோட்டு சுட்டெண் 17,592 ரூபாவாக அதிகரித்துள்ளதாகக் குடிசனத் தொகை, புள்ளிவிபரத் திணைக்களம் [Department of Census and Statistics] தெரிவித்துள்ளது. மே மாதத்துடன் ஒப்பிடுகையில், ஜூன் மாதத்தில் உத்தியோகபூர்வ வறுமைக் கோட்டு சுட்டெண் 277 ரூபாவால் அதிகரித்துள்ளது என்றும் அந்தத் திணைக்களம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. ஒரு நபர் தமது அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்கு மாதமொன்றுக்குத் தேவையான குறைந்தபட்ச தொகையே உத்தியோகபூர்வ வறுமைக் கோடாகப் பதிவு செய்யப்படுகிறது. இத்தகைய அதிகரிப்பு பொதுமக்களின் வாங்கும் திறனையும் [Purchasing Power] பொருளாதாரப் பாதுகாப்பையும் [Economic Security] கடுமையாகக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

இந்தச் சுட்டெண் அதிகரிப்பின் பின்னணியில் காணப்படும் பிராந்திய வேறுபாடுகள் பொருளாதாரச் சமத்துவமின்மையை [Economic Inequality] அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்துகின்றன. அதன்படி, கடந்த ஜூன் மாதத்தில் கொழும்பு மாவட்டத்தின் உத்தியோகபூர்வ வறுமைக் கோட்டு சுட்டெண் 18,973 ரூபாவாகவும், கம்பஹா மாவட்டத்தில் 18,876 ரூபாவாகவும் பதிவாகியுள்ளது. அதிக வாழ்க்கைச் செலவைக் கொண்ட பெருநகரப் பகுதிகளில் இந்த அளவு பதிவாகியுள்ளமை தவிர்க்க முடியாததாகத் தோன்றினாலும், மலையக மக்கள் செறிந்து வாழும் நுவரெலியா மாவட்டத்தில் 18,500 ரூபாவாகவும், மன்னார் மாவட்டத்தில் 18,019 ரூபாவாகவும், யாழ்ப்பாணத்தில் 17,169 ரூபாவாகவும் இது பதிவாகியுள்ளமை கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது. அதேவேளை, குறைந்தபட்ச உத்தியோகபூர்வ வறுமைக் கோடு மொனராகலை மாவட்டத்தில் பதிவாகியுள்ளதுடன், அங்கு அது 16,821 ரூபாவாக உள்ளது. இத்தகைய புள்ளிவிபரங்கள் நாட்டின் பிராந்திய பொருளாதார விநியோகத்தில் நிலவும் ஏற்றத்தாழ்வுகளைத் தெளிவாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றன.

சில பொருளாதார ஆய்வாளர்கள், இத்தகைய வறுமைக் கோட்டு உயர்வு என்பது உலகளாவிய பணவீக்க அழுத்தங்கள் [Inflationary Pressures] மற்றும் சந்தைப் பொருளாதாரச் சீரமைப்புகளின் [Market Economic Adjustments] தவிர்க்க முடியாத ஒரு பகுதியாகும் என்றும், நீண்டகால வளர்ச்சிக்கு இது ஒரு தற்காலிக விலையே தவிர அமைப்பு ரீதியான தேக்கநிலை அல்ல என்றும் வாதிடுகின்றனர். மேலும், அரசாங்கத்தின் நாணயக் கொள்கை மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி முகாமைத்துவம் [Supply Chain Management] படிப்படியாகச் சீரடைந்து வருவதால், இந்த நிலைமை விரைவில் மாறுபடும் எனவும் அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். ஆயினும், இந்த வாதங்களை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வதற்கில்லை. பெயரளவுத் தொகையில் ஏற்படும் இந்த உயர்வு, அடித்தட்டு மக்களின் அன்றாட உணவுப் பாதுகாப்பு [Food Security] மற்றும் சுகாதாரப் பராமரிப்புச் செலவுகளை நேரடியாகப் பாதிக்கின்றது. பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை என்பது காகித அளவிலான புள்ளிவிபரங்களில் மாத்திரம் நின்றுவிடாமல், பாமர மக்களின் சமையலறையிலும் எதிரொலிக்க வேண்டும். எனவே, சந்தை அழுத்தங்களை இயற்கை நிகழ்வாகக் கடந்து சென்றுவிட முடியாது.

இந்தச் சவாலை வெற்றிகரமாக எதிர்கொள்ள வேண்டுமாயின், அரச தரப்பும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் குறுகிய கால நிவாரணங்களைத் தாண்டி ஆழமான கட்டமைப்பு மாற்றங்களை அமுல்படுத்த வேண்டும் [Implement]. முதலாவதாக, பிராந்திய வாரியாக நிலவும் விலைவாசி ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த விநியோகச் சங்கிலி முகாமைத்துவத்தில் வெளிப்படைத்தன்மை பேணப்பட வேண்டும். இரண்டாவதாக, கிராமப்புற மற்றும் மலையகப் பொருளாதாரங்களை மீட்டெடுக்க விவசாயம் [Agriculture] மற்றும் சிறுதொழில் துறைகளுக்கு முறையான நிதி மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவிகள் வழங்கப்பட வேண்டும். சமூகப் பாதுகாப்பு வலையமைப்புகள் [Social Protection Networks] உண்மையான பயனாளிகளைச் சென்றடைவதை உறுதி செய்யும் வகையில் தரவு அடிப்படையிலான இலக்கு வைக்கப்பட்ட முறைகள் [Targeted Approaches] பலப்படுத்தப்பட வேண்டும். வெறும் மானிய வழங்குதலுக்கு அப்பால், மக்களின் உற்பத்தித் திறனை [Productivity] உயர்த்தும் திட்டங்களே நிரந்தரத் தீர்வைத் தரும்.

சுருக்கமாகக் கூறின், உத்தியோகபூர்வ வறுமைக் கோட்டின் தொடர்ச்சியான உயர்வு என்பது வெறும் புள்ளிவிபர மாற்றமன்று; அது நாட்டின் சமூக நலக் கட்டமைப்பின் மீதான நேரடி எச்சரிக்கையாகும். பொருளாதார சீர்திருத்தங்கள் வெற்றியடைய வேண்டுமாயின், அதன் பலன்கள் சமூகத்தின் அடிமட்டத் স্তর வரை சென்றடைவது உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். வறுமைக் கோட்டைக் குறைப்பதற்கான தேசிய இலக்குகளை எட்ட ஒருங்கிணைந்த மற்றும் நிலையான கொள்கை அமுல்படுத்தல் அவசியமாகும். மக்களின் வாங்கும் சக்தியைப் பாதுகாப்பதும், சமத்துவமான பொருளாதார வளர்ச்சியை உறுதி செய்வதும் நாட்டின் எதிர்காலத்திற்கு அடிப்படையாகும்.