செயற்கை நுண்ணறிவும் இலங்கையின் வாழ்வாதாரமும்

"வாழ்க்கை ஒரு குழப்பம்; பெரியவை சிறியவற்றை உண்டு தொடர்ந்து இயங்குகின்றன; வலியவை மெலியவற்றை உண்டு தம் வலிமையைத் தக்கவைக்கின்றன; அதிர்ஷ்டசாலிகள் அதிகமாக உண்டு நீண்டகாலம் நகர்கின்றனர்" என்பது ஜாக் லண்டனின் The Sea Wolf நாவலில் ஓநாய் லார்சன் கூறும் வாழ்க்கைத் தத்துவம். இரக்கமற்ற அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் வார்த்தைகள் கடுமையானவை. ஆனால் ஒருவர் அடைந்த நிலைக்குப் பின்னால் சரியான இடம், சரியான நேரம், சரியான மனிதர்கள் ஆகிய அதிர்ஷ்டக் காரணிகளும் இருக்கின்றன என்ற உண்மையை அவை நினைவூட்டுகின்றன. Spider-Man 3 திரைப்படத்தில் ஃபிளின்ட் மார்க்கோ "நான் கெட்டவன் அல்ல, கெட்ட அதிர்ஷ்டம் கொண்டவன்" என்று கூறுவதும் இதே ஏக்கத்தின் வெளிப்பாடுதான். சட்டத்தை மீறுவதற்கு எந்தச் சாக்குப்போக்கும் ஏற்புடையதல்ல. ஆயினும் வறுமை, சிதைந்த குழந்தைப்பருவம், மனநலச் சவால்கள் போன்ற தமது கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாற்பட்ட காரணங்களால் வாய்ப்புகளை இழந்தோர் சமூகத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதை மறுக்க முடியாது. கடந்த மாதம் நடைபெற்ற இலங்கை செயற்கை நுண்ணறிவு வாரம் 2026 (Sri Lanka AI Week 2026) இந்த அடிப்படைக் கேள்வியை முன்வைக்கிறது: தொழில்நுட்பம் அதிர்ஷ்டத்தின் இடத்தைத் திறன் மற்றும் வாய்ப்பால் நிரப்ப முடியுமா?

டிஜிட்டல் பொருளாதார அமைச்சும் SLT-MOBITEL நிறுவனமும் முன்னெடுத்த இந்த நிகழ்வில், செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence) வேலைவாய்ப்புச் சந்தையிலும் பணியிடத்திலும் ஏற்படுத்தும் மாற்றங்களே முதன்மை விவாதப் பொருளாக அமைந்தன. பிரித்தானிய செயற்கை நுண்ணறிவுச் சபையின் (Artificial Intelligence Board, UK) முகாமைத்துவப் பணிப்பாளர் ஜோசப் ஜோன்ஸ், இலங்கையில் இத்தொழில்நுட்பம் குறித்த ஆர்வத்தைக் காணமுடிவதாகத் தெரிவித்தார். ஆசிரியர்கள், கணக்காளர்கள், நிதித்துறை நிபுணர்கள் ஆகியோர் இதை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்ற கேள்வியே இன்றைய முக்கிய சவால் என்பது அவர் கருத்து. அவர் வலியுறுத்திய ஆளுகை (AI Governance) என்பது, செயற்கை நுண்ணறிவு முறைமைகளின் உருவாக்கம், பயன்பாடு, கண்காணிப்பு ஆகியவற்றைப் பாதுகாப்பாகவும் நெறிமுறைசார்ந்தும் சட்டத்துக்கு உட்பட்டும் வழிநடத்தும் கொள்கைகள், தரநிலைகள், கட்டுப்பாடுகள், மேற்பார்வைச் செயல்முறைகளின் தொகுதியாகும். "தகைமை (Competence) என்பது ஒருவர் ஒரு பணியைச் சரியான தரத்தில், சரியான நேரத்தில் வெற்றிகரமாகச் செய்யக்கூடியவர் என்பதைக் குறிக்கும்" என்றும், மனிதக் கண்காணிப்பு (Human Oversight), செயற்கை நுண்ணறிவு எழுத்தறிவு (AI Literacy) ஆகியன அவசியம் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

Huawei நிறுவனத்தின் பொதுப் பயன்பாட்டுத் துறை நிபுணர் நாடிம் அப்துல்ரஹீம், முன்னைய எந்தத் தொழில்நுட்பத்தையும்விட வேகமாக செயற்கை நுண்ணறிவு ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதாகக் கூறினார். பொதுப் பாதுகாப்பு, சுகாதாரம், கல்வி, விவசாயம் போன்ற துறைகளில் தன்னியக்கப் பயன்பாடுகள் (Agentic Applications) பரவக்கூடும் என்றும், நகரப் போக்குவரத்து முகாமைத்துவம், குடிமக்களுக்கான தகவல் வழங்கல் போன்ற பொதுச் சேவைகளுக்கு நுண்ணறிவு ஆளுகை (Intelligent Governance) தேவை என்றும் அவர் விளக்கினார். எனவே இந்த விவாதம் எதிர்கால ஊகம் மட்டுமல்ல. திணைக்களங்கள், பாடசாலைகள், தொழில்நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றின் அன்றாடச் செயற்பாடுகளைத் தீர்மானிக்கப்போகும் நடைமுறைக் கொள்கைப் பிரச்சினை இது.

இருப்பினும் இந்த நம்பிக்கைக்கு எதிராக நியாயமான கருத்துகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. முதலாவது, செயற்கை நுண்ணறிவு வேலைகளை அழித்துவிடும் என்ற அச்சம். சில பணிகளை இது தானியக்கமாக்கும் என்பதை நிகழ்வின் உரைகளும் மறுக்கவில்லை. ஆனால் அதே வேளையில் புதிய வேலைவாய்ப்புகளும் உருவாகலாம் என்றே அவை சுட்டுகின்றன. தொழில் என்பது பல பணிகளின் தொகுப்பு. அவற்றில் சில பணிகள் தானியக்கமாகும்போது, அத்தொழிலின் இயல்பும் தேவையான திறன்களும் மாறுகின்றன. எனவே உண்மையான ஆபத்து தொழில்நுட்பத்தின் வருகையில் இல்லை; மாற்றத்துக்குத் தயாராகாத தொழிலாளர் படையில் இருக்கிறது. தயாரிப்பின்மையே தொழில் இழப்பின் பிரதான காரணமாக அமையும்.

இரண்டாவது, செயற்கை நுண்ணறிவு "மீநுண்ணறிவு (Artificial Superintelligence)" நிலையை எட்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு மிகைப்படுத்தல் அல்லது தொழில்நுட்ப விற்பனையாளர்களின் வணிகநோக்கம் என்ற விமர்சனம். இது கவனத்துக்குரியது. மீநுண்ணறிவு குறித்த கூற்று ஒரு எதிர்பார்ப்பே தவிர, நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை அல்ல. ஆனால் கொள்கை வகுப்பு அந்த எதிர்பார்ப்பைச் சார்ந்திருக்கத் தேவையில்லை. இன்று கிடைக்கும் கருவிகளே கணக்கியல், கற்பித்தல், வாடிக்கையாளர் சேவை, தகவல் தேடல் ஆகிய பணிகளை மாற்றத் தொடங்கிவிட்டன. எனவே தயாரிப்பின் நியாயம் நிகழ்காலச் சான்றுகளிலிருந்தே பிறக்கிறது.

மூன்றாவது, இலக்கமுறை (Digital) உட்கட்டமைப்பும் இணைய அணுகலும் சமமாக இல்லாத நாட்டில், குறிப்பாக வடக்கு, கிழக்கு, மலையகம், கிராமப்புறப் பகுதிகளில், இவ்வாறான பேச்சு காலத்துக்கு முந்தியது என்ற வாதம். இலக்கமுறை இடைவெளி (Digital Divide) உண்மையான சவால்தான். ஆனால் இடைவெளி இருக்கிறது என்பதற்காகத் தயாரிப்பைத் தள்ளிப்போடுவது அந்த இடைவெளியையே ஆழமாக்கும். முதலில் எட்டுபவர்கள் வாய்ப்புகளைப் பெறுகிறார்கள்; பின்தங்குபவர்கள் மேலும் பின்தங்குகிறார்கள். இதுவே வோல்ஃப் லார்சனின் "வலியவை வாழும்" தர்க்கத்தைக் கொள்கை மட்டத்தில் மீளுருவாக்கும் நிலை. இதைத் தடுக்கவே திட்டமிட்ட தலையீடு தேவைப்படுகிறது.

நான்காவது, கடுமையான ஆளுகை விதிகள் புத்தாக்கத்தை முடக்கும் என்ற கருத்து. ஆனால் ஜோசப் ஜோன்ஸ் சுட்டிக்காட்டியபடி, நம்பிக்கையின்றி எதுவும் இயங்காது. நெறிமுறை, பொறுப்புக்கூறல், வெளிப்படைத்தன்மை, பாதுகாப்பு ஆகியன இல்லாத தொழில்நுட்பத்தைப் பொதுமக்கள் ஏற்க மாட்டார்கள். தெளிவான விதிகள் தடையல்ல; அவை பரவலான பயன்பாட்டுக்கான முன்நிபந்தனை.

இந்த வாதங்களை நிதானமாக நோக்கும்போது, செயற்கை நுண்ணறிவு அதிர்ஷ்டத்தை மாற்றும் மந்திரம் அல்ல; ஆனால் வாய்ப்புகளுக்கான வாசலைத் திறக்கவோ மூடவோ கூடிய ஒரு கருவி என்பதே முடிவாகிறது. வாசல் திறக்கப்படுமா என்பது கொள்கை, முகாமைத்துவம், அமுல்படுத்தல் ஆகியவற்றின் தரத்தைப் பொறுத்தது. நல்ல வாழ்வாதாரம் உள்ளவர் தன் பிள்ளைகளுக்குக் கல்வி வழங்கவும் தன்மானத்துடன் வாழவும் முடியும். போதைப்பழக்கத்திலிருந்து மீண்டவர்கள், சிதைந்த சூழலில் வளர்ந்தவர்கள், நீண்டகாலம் வேலையின்றி இருப்போர் ஆகியோருக்கு இரண்டாவது வாய்ப்பு வழங்கப்படுவதும் சமூக நலனுக்கு உகந்தது. தொழில்நுட்பம் அந்த வாய்ப்பை விரிவுபடுத்தவும் முடியும், ஒதுக்கப்பட்டோரை மேலும் ஒதுக்கவும் முடியும்.

இதற்கான மாற்று வழிகள் வெறும் விமர்சனத்துடன் நின்றுவிடக் கூடாது. பின்வரும் செயல்முறைகள் ஆராயப்பட வேண்டியவை. முதலாவது, செயற்கை நுண்ணறிவு எழுத்தறிவைப் பாடசாலை, தொழிற்பயிற்சி நிறுவனங்கள், பல்கலைக்கழகங்கள் ஆகியவற்றின் பாடத்திட்டங்களில் இணைத்தல். "எந்தக் கருவியைப் பயன்படுத்துவது" என்பது இளைஞர்களுக்கு அடிப்படைத் திறனாக மாற வேண்டும். இரண்டாவது, மாவட்ட மட்டத்தில் திறன் மற்றும் தொழில் வரைபடத்தை (Skills Mapping) மாவட்டச் செயலகங்கள், பிரதேச செயலகங்கள், தொழில் வழங்குநர்களுடன் இணைந்து தயாரித்தல். எந்தத் துறையில் எந்தத் திறன் தேவை என்பதை இனங்கண்டு பயிற்சியை அதற்கேற்ப வடிவமைக்கலாம். வேலை தேடுவோரையும் தொழில் வழங்குநர்களையும் இணைக்கும் நம்பகமான தளம் இதற்கு ஆதாரமாக அமையும். மூன்றாவது, சிறு மற்றும் நடுத்தரத் தொழில்களுக்கும் விவசாயம், சுகாதாரம், கல்வி போன்ற துறைகளுக்கும் ஏற்ற குறைந்த செலவிலான செயற்கை நுண்ணறிவுப் பயன்பாடுகளுக்கான வழிகாட்டலையும் பயிற்சியையும் வழங்குதல். தமிழ், சிங்களம் ஆகிய தாய்மொழிகளில் கருவிகளும் பயிற்சி உள்ளடக்கமும் கிடைப்பதை உறுதிசெய்வதும் இதில் அடங்கும். மொழித் தடையே பலருக்குத் தொழில்நுட்பத்தின் முதல் தடை. நான்காவது, பொதுச் சேவைகளில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தும் முன் தரவுப் பாதுகாப்பு, பொறுப்புக்கூறல், மனிதக் கண்காணிப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஆளுகைச் சட்டகத்தை (Governance Framework) வகுத்தல். ஐந்தாவது, போதைப்பழக்கத்திலிருந்து மீண்டோர் உள்ளிட்ட இரண்டாவது வாய்ப்புக்குரியோருக்கு, தொழில் வழங்குநர்களின் ஒத்துழைப்புடன் இலக்குசார்ந்த திறன் பயிற்சித் திட்டங்களை அமுல்படுத்தல்.

இந்த முயற்சிகள் ஒவ்வொன்றும் ஒரே தத்துவத்தில் இணைகின்றன: அதிர்ஷ்டத்தால் கிடைக்கும் வாய்ப்புகளை முறைமையால் கிடைக்கும் உரிமைகளாக மாற்றுவது. தனிநபரின் முயற்சியும் அர்ப்பணிப்பும் இன்றியமையாதவை. ஆனால் முயற்சிக்கு வாய்ப்பு இல்லாத சூழலில் அந்த முயற்சி பயனற்றுப் போகும். அந்த வாய்ப்பைப் பரவலாக்குவது அரசு, தனியார் துறை, கல்வி நிறுவனங்கள், சமூக அமைப்புகள் அனைவரின் கூட்டுப் பொறுப்பு.

முடிவாக, செயற்கை நுண்ணறிவு வாரத்தின் செய்தி எளிமையானது: தொழில்நுட்பம் வேகமாக வருகிறது; அதை எதிர்கொள்ளும் தயார்நிலையே ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும். விமான நிலையத்தில் வழி தெரியாமல் தவிப்பவரைப் போல, அறிவும் திறனும் இன்றித் தொழில்நுட்ப உலகில் நிற்பவர் தனிமைப்படுத்தப்படுவார். இலங்கை, குறிப்பாகப் பின்தங்கிய பிராந்தியங்கள், இந்த மாற்றத்தின் பார்வையாளராக அல்ல, பங்காளியாக இருக்க வேண்டுமெனில், திறன் வளர்ப்பும் ஆளுகையும் இன்றே தொடங்கப்பட வேண்டும். அதிர்ஷ்டத்துக்காகக் காத்திருக்கும் சமூகமாக அல்லாமல், வாய்ப்பைத் திட்டமிட்டு உருவாக்கும் சமூகமாக மாறுவதே இன்றைய தேவை.