வறட்சியை எதிர்கொள்ள வேண்டியது தனிநபர் கடமையும் தேசியப் பொறுப்பும்

நாடு தற்போது கடுமையான வறட்சியான காலநிலையை (drought condition) எதிர்கொண்டுள்ளது. இதற்கு பிரதான காரணமாக எல் நினோ (El Niño) தாக்கம் அமைந்துள்ளது எனக் காலநிலை வல்லுநர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். வவுனியா, முல்லைத்தீவு, திருகோணமலை, பொலன்னறுவை, மட்டக்களப்பு, அம்பாறை, மொனறாகலை ஆகிய மாவட்டங்களின் சில பிரதேசங்களில் நண்பகல் வேளையில் மனித உடலால் உணரப்படும் வெப்பநிலை 39 முதல் 45 பாகை செல்சியஸ் வரை உயரக்கூடும் என வளிமண்டலவியல் திணைக்களம் எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளது. இந்த எச்சரிக்கை வெறுமனே ஒரு காலநிலைத் தகவல் அல்ல; அது நாட்டின் குடிநீர் வழங்கல், விவசாய உற்பத்தி, பொது சுகாதாரம் மற்றும் சூழலியல் சமநிலை ஆகிய பல தளங்களிலும் நேரடித் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரு கடுமையான யதார்த்தமாகும்.

வறட்சியின் விளைவாக நாட்டின் பிரதான மற்றும் சிறிய நீர்த்தேக்கங்களது நீர் மட்டம் கவலைக்குரிய அளவில் குறைந்து வருகிறது. நீர்ப்பாசனத் திணைக்களத்தின் தரவுகளின்படி, அம்பாறை மாவட்டத்தின் 9 பிரதான நீர்த்தேக்கங்களின் நீர்மட்டம் 23 சதவீதமாகவும், மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் 4 நீர்த்தேக்கங்களது நீர்மட்டம் 26 சதவீதமாகவும், திருகோணமலை மாவட்டத்தின் பிரதான நீர்த்தேக்கங்களின் நீர்மட்டம் 28 சதவீதமாகவும் வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. பொலன்னறுவை மற்றும் ஹம்பாந்தோட்டை மாவட்டங்களிலும் இதேபோன்ற நிலைமையே காணப்படுகிறது. விவசாயத் திணைக்களத்தின் கீழ் நிர்வகிக்கப்படும் சிறிய குளங்களும் இதனால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன, இது நேரடியாக விவசாயம் தொடர்பான உற்பத்தியில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அபாயத்தை உருவாக்கியுள்ளது.

இந்நிலைமையின் மனிதாபிமான பரிமாணம் மேலும் கவலைக்குரியது. அனர்த்த நிவாரண சேவைகள் நிலையத்தின் தரவுகளின்படி, அம்பாறை, இரத்தினபுரி, மட்டக்களப்பு, மொனறாகலை ஆகிய நான்கு மாவட்டங்களிலும் உள்ள 17 கிராம உத்தியோகத்தர் பிரிவுகளில் 21,873 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 68,041 பேர் வறட்சியால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இவர்களுள் 3,495 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 12,291 பேர் குடிநீர் பிரச்சினைக்கு நேரடியாக முகம் கொடுத்துள்ளனர். இத்தகைய குடிநீர் நெருக்கடி, வெறும் புள்ளிவிவரமாக மட்டும் பார்க்கப்படக்கூடாது; இது ஒரு பிராந்தியத்தின் அன்றாட வாழ்க்கையையும் வாழ்வாதாரத்தையும் நேரடியாகப் பாதிக்கும் மனித நல நெருக்கடியாகும்.

அதிக வெப்பநிலை உடல்நல அபாயங்களையும் அதிகரிக்கிறது. விசேட மருத்துவ நிபுணர் ஒருவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளவாறு, அதிக வெப்பநிலையினால் அதிகளவிலான வியர்வை, மயக்கம், தலைச்சுற்றல், குமட்டல், வாந்தி, கடுமையான தலைவலி மற்றும் தசைப்பிடிப்பு போன்றவை ஏற்படலாம். இதனைத் தவிர்க்கத் தவறினால் இதயம் தொடர்பான பாதிப்புகளுக்கும் வாய்ப்புள்ளது. மேலும், அதிக உஷ்ணம் மன அழுத்தத்தையும் அதிக கோபத்தையும் தூண்டக்கூடும் என்பதுடன், வாகனம் செலுத்துபவர்கள் விபத்துகளுக்கு உள்ளாகும் அபாயமும் அதிகரிக்கும் என மருத்துவ வல்லுநர்கள் எச்சரித்துள்ளனர்.

இந்நிலையில், சிலர் இந்த வறட்சியை ஒரு தற்காலிகமான, இயற்கையான சுழற்சி நிகழ்வு எனக் கருதி, அவசர நடவடிக்கை எதுவும் தேவையில்லை எனும் கருத்தை முன்வைக்கின்றனர். எல் நினோ தாக்கம் தற்காலிகமானது என்பதும், மழைக்காலம் தொடங்கியதும் நிலைமை இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பும் என்பதும் உண்மைதான். ஆனால் இந்த கருத்து, தற்போதைய நெருக்கடியின் தீவிரத்தையும் அது ஏற்படுத்தும் தொடர் விளைவுகளையும் குறைத்து மதிப்பிடுவதாக அமைகிறது. வானிலையாளர்களும் காலநிலை ஆய்வாளர்களும் ஏற்கனவே எதிர்வு கூறியுள்ளபடி, எல் நினோவின் தாக்கம் ஒக்டோபர் மாதம் முதல்பகுதி வரை தொடரக்கூடும். அதாவது, குறைந்தது இன்னும் சில வாரங்களுக்கு இந்நிலைமை தொடரும் என்பதால், "தானாகக் கடந்துவிடும்" எனும் அணுகுமுறை, குடிநீர் நெருக்கடியில் உள்ள 68,000-க்கும் மேற்பட்ட மக்களுக்கு உடனடியான தீர்வாக அமையாது.

மற்றொரு தரப்பினர், வறட்சி முகாமைத்துவம் (drought management) என்பது முழுமையாக அரசாங்கத்தினதும் தொடர்புடைய திணைக்களங்களினதும் மட்டுமே பொறுப்பு எனக் கருதுகின்றனர். நீர்ப்பாசன திணைக்களம், விவசாயத் திணைக்களம், அனர்த்த நிவாரண சேவைகள் நிலையம் போன்ற நிறுவனங்கள் இதற்கான உரிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பது நியாயமான எதிர்பார்ப்புதான். எனினும், நீர் ஒரு பொது வளம் (public resource) என்பதால், அதன் பாதுகாப்பான பயன்பாடு தொடர்பான பொறுப்பு அரசாங்கத்திடம் மட்டும் நின்றுவிடாது. ஒவ்வொரு குடிமகனினதும் அன்றாட நீர்ப் பயன்பாட்டு பழக்கவழக்கங்களும் இந்நெருக்கடியின் தீவிரத்தைத் தணிப்பதிலோ அல்லது அதிகரிப்பதிலோ முக்கிய பங்காற்றக்கூடும் என்பதை மறுக்க முடியாது.

தற்போதைய சூழலில், நீரை சிக்கனமாகவும் பொறுப்புடனும் பயன்படுத்துவது ஒரு தெரிவு அல்ல, மாறாக ஒரு தேவையாகும். இது தொடர்பாக ஏற்கனவே விடுக்கப்பட்டுள்ள வேண்டுகோள்களுக்கு அமைய, வீட்டு உபயோகத்திலும் விவசாய நடவடிக்கைகளிலும் நீர் விரயத்தைக் குறைப்பதற்கான நடைமுறை நடவடிக்கைகள் உடனடியாக அமுல்படுத்தப்பட வேண்டும். மழைநீர் சேகரிப்பு (rainwater harvesting) முறைகளை வீட்டு மட்டத்திலும் பொது நிறுவனங்களிலும் ஊக்குவிப்பது, குறுகிய காலத்தில் செலவு குறைவான மற்றும் நீண்டகால பயனுள்ள தீர்வாக அமையும். மேலும், வறட்சியைத் தாங்கக்கூடிய பயிர் வகைகளை (drought-resistant crops) பயன்படுத்துவதற்கான ஆலோசனைகளை விவசாயத் திணைக்களம் விவசாயிகளுக்கு முன்னெச்சரிக்கையாக வழங்குவது, உணவு உற்பத்தியில் ஏற்படக்கூடிய இழப்பைக் குறைக்க உதவும்.

அத்தோடு, நீர்த்தேக்கங்களின் முகாமைத்துவத்தில் பரவலாக்கப்பட்ட அணுகுமுறையை (decentralized management approach) பின்பற்றுவதன் மூலம், பிராந்திய தேவைகளுக்கு ஏற்ப நீர் விநியோகத்தைத் திட்டமிடுவது சாத்தியமாகும். பாதிக்கப்பட்ட மாவட்டங்களில் தற்காலிக குடிநீர் விநியோக மையங்களை விரிவுபடுத்துவதுடன், நீண்டகால தீர்வாக புதிய நீர்த்தேக்கங்கள் மற்றும் நிலத்தடி நீர் ஆதாரங்களை அபிவிருத்தி செய்வதற்கான திட்டங்களையும் முன்னெடுக்க வேண்டும். பொது விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்கள் மூலம், நீர் பாதுகாப்பு தொடர்பான பழக்கவழக்கங்களை பாடசாலை மட்டத்தில் இருந்தே கற்பிப்பது, நீண்டகால சமூக மாற்றத்திற்கு வித்திடும்.

வறட்சியான காலநிலை குடிநீர் நெருக்கடியை மட்டும் ஏற்படுத்தி நின்றுவிடாது; அது உணவு உற்பத்தி மற்றும் விவசாயத்தையும் பெரிதும் பாதிக்கும். இதன் தொடர்ச்சியாக உணவு பாதுகாப்பு (food security) நெருக்கடியும் எழக்கூடும். இதுமட்டுமன்றி, குடிநீர் பற்றாக்குறையினால் வனவிலங்குகள் உள்ளிட்ட உயிரினங்களும் பாதிக்கப்பட்டு, மக்கள் நடமாட்ட பகுதிகளுக்கு அவை நகரக்கூடிய சாத்தியமும் உள்ளது. இது மனித-வனவிலங்கு முரண்பாட்டை (human-wildlife conflict) அதிகரிக்கும் அபாயத்தையும் கொண்டுள்ளது. எனவே, இந்நெருக்கடியை ஒரு தனித்த பிரச்சினையாக அல்லாமல், சூழலியல், சமூகவியல் மற்றும் பொருளாதார பரிமாணங்களைக் கொண்ட ஒரு ஒருங்கிணைந்த சவாலாகவே அணுக வேண்டியது அவசியமாகும்.

இறுதியில், வறட்சியான காலநிலைக்கு முன்பாக நீரை சிக்கனமாகவும் பொறுப்புடனும் பயன்படுத்துவதில் ஒவ்வொரு குடிமகனும் தனிப்பட்ட கவனம் செலுத்த வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும். அரசாங்க திணைக்களங்களின் திட்டமிடலும் அமுல்படுத்தலும் எவ்வளவு திறம்பட அமைந்தாலும், அது பொது மக்களின் ஒத்துழைப்பின்றி முழுமையான பயனைத் தராது. நீரைச் சேமிப்பது என்பது நாட்டிற்கு ஆற்றக்கூடிய ஒரு பாரிய மனிதாபிமான சேவை என்பதை ஒவ்வொருவரும் உணர வேண்டும். இன்று எடுக்கப்படும் சிறு நடவடிக்கைகளே, நாளை எழக்கூடிய பெரும் நெருக்கடியைத் தவிர்ப்பதற்கான உறுதியான அடித்தளமாக அமையும்.