முன்னெப்போதும் கண்டிராத எரிபொருள் நெருக்கடி.

 உலகம் இன்று முன்னெப்போதும் கண்டிராத எரிபொருள் நெருக்கடியை (fossil fuel crisis) எதிர்கொண்டுள்ளது. அமெரிக்க – ஈரான் போரும் ரஷ்ய – உக்ரைன் போரும் முடிவின்றித் தொடர்கின்றன. இவ்விரு போர்களுக்கும் இடையே நேரடித் தொடர்பு இல்லாவிட்டாலும், இரண்டையும் இணைக்கும் பொதுவான இழை எரிசக்தியே. எண்ணெய்யும் எரிவாயுவும் போர்க்களத்தின் இலக்காகவும் ஆயுதமாகவும் மாறியுள்ளமையால், அதன் தாக்கம் போர் நடைபெறும் நாடுகளுடன் நின்றுவிடாமல், எரிபொருளுக்காக வெளிநாடுகளையே நம்பியிருக்கும் இலங்கை போன்ற நாடுகளின் குடும்பங்கள், போக்குவரத்து, விவசாயம், சிறுதொழில்கள் வரை ஊடுருவுகிறது.

இவ்வாண்டு பெப்ரவரி 28 அன்று ஆரம்பித்த ஈரான் போரில், அமெரிக்க – இஸ்ரேலிய இராணுவ வலிமைக்கு முன்னால் பின்னடைவைச் சந்தித்த ஈரான், சமச்சீரற்ற போர் முறையை (asymmetrical warfare) கையாண்டது. உலகின் கச்சா எண்ணெயில் குறைந்தது 20 சதவீதமும், திரவ இயற்கை எரிவாயுவும் (LNG), அமுக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயுவும் (CNG) கடந்து செல்லும் ஹோர்முஸ் நீரிணை (Strait of Hormuz) மூடப்பட்டமையே அந்த உத்தி. இதனால் வாரந்தோறும் ஏறத்தாழ 10 கோடி பீப்பாய் கச்சா எண்ணெய் உலக விநியோகத்திலிருந்து நீங்கியது. எண்ணெய்க் கப்பல்கள் மாற்று வழிகளைத் தேடியலைய, காப்புறுதிக் கட்டணங்களும் உயர்ந்தன. இறுதியில் அதன் சுமை எரிபொருள் நிலையங்களில் நுகர்வோர் மீது விழுந்தது.

ஜூன் மாதத்தில் ஹோர்முஸ் பெயரளவில் திறக்கப்பட்டபோதும், அமெரிக்கக் கடற்படையின் முற்றுகை (naval blockade) தொடர்கிறது; ஈரானுடன் இணைந்த குழுக்கள் பல கப்பல்களைத் தாக்கியுமுள்ளன. அண்மையில் ஹூதி குழுவினர் சவூதி அரேபியாவின் விமான நிலையங்கள் மீதும், உலகின் மிகப்பெரிய பெற்றோலிய உற்பத்தியாளரான அரம்கோ (Aramco) நிலையங்கள் உள்ளிட்ட எண்ணெய் உட்கட்டமைப்பு மீதும் தாக்குதல் நடத்தியமை மோதலின் எல்லையை விரிவாக்கும் அபாயத்தை உருவாக்கியுள்ளது. அவ்வாறு நிகழ்ந்தால் எரிபொருள் விலை மேலும் உயரும். அடுத்த மாதம் நடைபெறவுள்ள அமெரிக்க இடைக்காலத் தேர்தலைக் கருத்தில் கொண்டு, ஈரான் மீதான பெரும் தாக்குதல்களை அமெரிக்கா தற்காலிகமாக நிறுத்தியிருப்பது ஒரே ஆறுதலான அம்சம்.

நெருக்கடியைத் தணிக்க பல நாடுகள் தமது எண்ணெய்க் கையிருப்பைப் பயன்படுத்துகின்றன. சர்வதேச எரிசக்தி முகவரகத்தின் (IEA) 40 கோடி பீப்பாய் அவசரகாலச் செயற்றிட்டத்தின் (Emergency Action Plan) ஒரு பகுதியாக, அமெரிக்கா கடந்த வாரம் தனது மூலோபாயப் பெற்றோலியக் கையிருப்பிலிருந்து (SPR) 1.7 கோடி பீப்பாயை விடுவித்தது; இதனால் எஞ்சியிருப்பது 28.3 கோடி பீப்பாய் மட்டுமே. கையிருப்பு என்பது வரையறுக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு அரண்; அதைத் தொடர்ச்சியாக உடைத்துச் செலவிடுவது நிரந்தரத் தீர்வு ஆகாது.

இந்நிலையில் அமெரிக்காவில் டீசல் விலை பெப்ரவரி 27 உடன் ஒப்பிடுகையில் ஏறத்தாழ 70 சதவீதம் அதிகரித்து, ஒரு கலனுக்கு 6.30 டொடாலராக உயர்ந்துள்ளது. இதைத் தொடர்ந்து, ரஷ்யாவின் டீசலைச் சந்தைக்கு விடுவிக்க ஜனாதிபதி புட்டினுடன் உடன்பாடு எட்டியதாக அறிவித்த ஜனாதிபதி ட்ரம்ப், ரஷ்யா மீது அமெரிக்கக் காங்கிரஸ் நிறைவேற்றிய கடுமையான தடைகளைத் தேசிய நலன் கருதி நிறைவேற்று ஆணை மூலம் இடைநிறுத்தியுள்ளார். ரஷ்ய எண்ணெய், எரிவாயுவை அதிகளவில் வாங்கும் மூன்றாம் நாடுகளுக்கு எதிராகத் தீர்வை விதிக்க ஜனாதிபதிக்கு அதிகாரம் வழங்கும் சட்டமே இது. அதே வேளை, எரிபொருள் விலை உயர்வுக்கான பொறுப்பை ஈரான் போரிலிருந்து திசை திருப்பி, ரஷ்ய எண்ணெய் வயல்களைத் தாக்கும் உக்ரைன் மீது சுமத்த அவர் முயல்கிறார். முன்னர் அறிவிக்கப்பட்ட "எரிசக்திப் போர்நிறுத்தத்தை" (energy ceasefire) இரு தரப்பும் மறுத்தன; அழிவுத் தாக்குதல்களும் தொடர்ந்தன.

இந்த நடவடிக்கைகளுக்கு ஆதரவான வாதங்களும் முன்வைக்கப்படுகின்றன. நுகர்வோர் துயரைத் தணிக்க உடனடிப் பொருளாதார நடைமுறைவாதம் (pragmatism) தேவை என்றும், தடைகளைத் தளர்த்தினால் சந்தைக்கு டீசல் கிடைக்கும் என்றும் வாதிடப்படுகிறது. ஆனால் இந்த நிவாரணம் உடனடியாகக் கிட்டாது என்பதை நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்; ரஷ்ய டீசல் கிடைத்தாலும் தேர்தலுக்கு முன்னர் விலையில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் ஏற்படாது. மேலும் தடைகளைத் தளர்த்துவது உக்ரைன் போரை நீடிக்கச் செய்து, எரிபொருள் விலையை மேலும் உயர்த்தக்கூடும் என விமர்சகர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். ஒரு போரின் விளைவை எதிர்கொள்ள இன்னொரு போரை நடத்துவோருக்கு வருவாய் வழங்குவது தர்க்கரீதியான தீர்வு அல்ல.

மற்றுமொரு பொதுவான வாதம், மின்சாரத்தால் இயங்கும் வாகனங்கள் (Battery Electric Vehicles – BEV) விலை மிக்கவை, அவற்றை நம்பி எரிபொருள் நெருக்கடியைத் தீர்க்க இயலாது என்பது. காற்றும் சூரியனும் தொடர்ச்சியாகக் கிடைக்காதவை (intermittent) என்றும் கூறப்படுகிறது. இவை முற்றாகப் புறக்கணிக்கக்கூடிய கவலைகள் அல்ல. ஆனால் கிடைக்கும் தரவுகள் வேறு திசையைக் காட்டுகின்றன. எம்பர் (Ember) எரிசக்தி ஆலோசனை நிறுவனத்தின் கணிப்பின்படி, பெப்ரவரி 28 முதல் BEV வாகனங்கள் குறைந்தது 2,000 கோடி டொடாலர் எரிபொருள் செலவைச் சேமித்துள்ளன. மார்ச் முதல் ஓகஸ்ட் 2026 வரை சீனா மட்டும் 1,400 கோடி டொடாலரையும், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் 27 நாடுகள் 310 கோடி டொடாலரையும் சேமித்துள்ளன. ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட 59 நாடுகளில் BEV விற்பனை இக்காலத்தில் 48 சதவீதம் உயர்ந்துள்ளது.

இவ்வாண்டின் முதல் எட்டு மாதங்களில் அமெரிக்காவையும் சீனாவையும் உள்ளடக்கிய கணக்கில் BEV விற்பனை ஆண்டுக்கு ஆண்டு 11 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளது; அதே காலத்தில் கலப்பின (hybrid) வாகனங்கள், பெற்றோல்/டீசல் வாகனங்களின் விற்பனை சரிந்துள்ளது. 2026இல் உலகளாவிய புதிய கார் விற்பனையில் BEV பங்கு 18 சதவீதமாகும். இந்தியா, நேபாளம், இலங்கை உள்ளிட்ட தெற்காசிய வளர்முக நாடுகளிலும் இவற்றின் விற்பனை கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. சந்தையும் நுகர்வோரும் தமது பொருளாதாரக் கணக்கீட்டின் அடிப்படையில் ஏற்கனவே முடிவெடுத்து விட்டனர் என்பதையே இது புலப்படுத்துகிறது.

மின்னுற்பத்தியின் பக்கமும் இதே போக்கு தெளிவாகிறது. கடந்த ஆண்டு உலக எரிசக்திக் கலவையில் (energy mix) சூரிய சக்தி ஏறத்தாழ 7 சதவீதமும், காற்றுச் சக்தி 10 சதவீதமும் பங்களித்தன; இவ்வாண்டின் இறுதிக்குள் இவற்றின் ஒட்டுமொத்தப் பங்கு 20 சதவீதத்தை எட்டக்கூடும். எனர்டேற்றா (Enerdata) வெளியிட்ட புள்ளிவிபரங்களின்படி, நீர்மின், புவிவெப்பம், அலை, அணுசக்தி உள்ளிட்ட புதுப்பிக்கத்தக்க மூலங்களின் மொத்தப் பங்கு உலகளவில் 33 சதவீதத்தை எட்டியுள்ளது; அடுத்த சில ஆண்டுகளில் அது சுமார் 40 சதவீதமாக உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சிறிய மட்டு அணுஉலைகள் (Small Modular Reactors – SMR) அணுசக்திக்குப் புதிய உந்துதலை வழங்கக்கூடும்; அணுப்பிணைவு (nuclear fusion) அடுத்த இரண்டு தசாப்தங்களுக்குள் வணிக ரீதியாகச் சாத்தியமாகலாம் எனவும் கருதப்படுகிறது. நிலக்கரியைத் தவிர்ந்த ஏனைய புதைபடிவ எரிபொருட்கள் அடுத்த நூறு ஆண்டுகளுக்குள் தீர்ந்துவிடக்கூடும் என்ற மதிப்பீட்டின் பின்னணியில், புதுப்பிக்கத்தக்க சக்தியே இறுதியில் எஞ்சும் தெரிவாகும்.

இவற்றை நோக்கும்போது, எரிபொருள் விலை உயர்வு தற்காலிகமான சந்தை ஏற்றத்தாழ்வு அல்ல; எரிசக்தியை ஆயுதமாக்கும் புவிசார் அரசியலின் கட்டமைப்புசார் விளைவு என்பது புலனாகிறது. ஒரு கடல் நீரிணை மூடப்படுவதாலோ, ஒரு தொழிற்சாலை தாக்கப்படுவதாலோ குடும்பங்களின் சமையலறை முதல் விவசாயியின் இயந்திரம் வரை பாதிக்கப்படுவது இறக்குமதி எரிபொருளில் தங்கியிருக்கும் பொருளாதாரங்களின் அடிப்படைப் பலவீனம். கச்சா எண்ணெய் உற்பத்தி இல்லாத இலங்கை இந்த ஆபத்துக்கு நேரடியாக உட்பட்ட நாடாகும். ஆகவே இதற்குரிய தீர்வு வெளிநாட்டுச் சக்திகளின் முடிவுகளில் தங்கியிருப்பதல்ல; உள்நாட்டிலேயே எரிசக்தி இறைமையை (energy sovereignty) வலுப்படுத்துவதாகும்.

அதற்கு முதலில், பொதுப் போக்குவரத்தின் மின்மயமாக்கலுக்கு முன்னுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும். தனிப்பட்ட வாகனங்களுக்கான சலுகைகளை விட, அரச, தனியார் பேருந்துகளும் புகையிரத சேவைகளும் மின்சக்திக்கு மாறுவதே எரிபொருள் இறக்குமதிச் செலவில் பெரிய வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்தும். இரண்டாவதாக, கூரைச் சூரியக் கலங்கள் (rooftop solar), சிறிய காற்றாலைகள், விவசாயத்துக்கான சூரிய நீர்ப்பாசன இறைப்பிகள் ஆகியவற்றை வடக்கு, கிழக்கு உள்ளிட்ட கிராமப்புற மாவட்டங்களில் விரிவாக்கும் திட்டங்கள், டீசலில் இயங்கும் இறைப்பிகளுக்கான செலவைக் குறைத்து விவசாயிகளின் வருமான உறுதிப்பாட்டை மேம்படுத்தும். மூன்றாவதாக, மின்கல சேமிப்பு (battery storage) மற்றும் தேசிய மின்கட்டமைப்பின் நவீனமயமாக்கலில் முதலீடு செய்வதன் மூலம் புதுப்பிக்கத்தக்க சக்தியின் இடைவிட்டுக் கிடைக்கும் தன்மை என்ற சவாலுக்கு விடை காணலாம்.

நான்காவதாக, கேள்வி முகாமைத்துவம் (demand management) இன்றியமையாதது. எரிபொருள் பயன்பாட்டுத் திறனை உயர்த்தும் தரநிர்ணயங்கள், பொதுப் போக்குவரத்துக்கான முன்னுரிமைப் பாதைகள், அரச நிறுவனங்களில் எரிசக்தித் தணிக்கை (energy audit) ஆகியவற்றை அமுல்படுத்தல் குறுகிய காலத்திலேயே பலனளிக்கும். ஐந்தாவதாக, மின்சார வாகனங்களுக்கான மின்னேற்ற நிலையங்களை (charging stations) நாடு முழுவதும் சமநிலையாகப் பரவலாக்குவதோடு, பழைய மின்கலங்களை மறுசுழற்சி செய்யும் தொழிற்றுறையையும் உருவாக்குவது புதிய வேலைவாய்ப்புகளுக்கும் வழிவகுக்கும். ஆறாவதாக, அவசரகால எரிபொருள் கையிருப்புக்கான பிராந்திய ஒத்துழைப்பையும் ஒன்றிணைந்த கொள்வனவு முறைகளையும் தெற்காசிய நாடுகளுடன் ஏற்படுத்துவது, இடைக்கால ஆபத்துகளுக்கான காப்பாக அமையும்.

எரிபொருள் நெருக்கடியின் மூல காரணம் போர்கள் மட்டுமல்ல; புதைபடிவ எரிபொருளில் உலகம் கொண்டுள்ள அளவுக்கதிகமான சார்பும்தான். அந்தச் சார்பு இருக்கும் வரை, உலகின் எங்கோ ஒரு மூலையில் எழும் ஒவ்வொரு மோதலுக்கும் சாதாரண மக்களே விலை செலுத்த நேரிடும். தரவுகள் ஏற்கனவே வழியைக் காட்டிவிட்டன: மாற்றத்தை முன்னெடுத்த நாடுகள் பில்லியன் கணக்கான டொடாலரைச் சேமித்துள்ளன். எதிர்காலத்தில் எரிசக்திப் பாதுகாப்பு என்பது அதிக எண்ணெய்க் கையிருப்பைக் கொண்டிருப்பதில் அல்ல; எண்ணெய்யில் தங்கியிருக்க வேண்டிய தேவையையே குறைப்பதில் தங்கியுள்ளது. இந்த உண்மையை இலங்கை இன்றே கொள்கையாக்கி, அமுல்படுத்தல் வேகத்தை அதிகரிக்குமாயின், நெருக்கடியே வாய்ப்பாக மாறும்.