நாம் வாழும் சமூகத்தில் பல நல்ல மாற்றங்கள் நிகழ வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம். சமூக முன்னேற்றம், கல்வி வளர்ச்சி, இளைஞர்களின் எதிர்காலம், பிராந்திய அபிவிருத்தி எனப் பல விடயங்களைப் பற்றி பேசுகிறோம். ஆனால், அந்த மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதற்காக நாம் ஒன்றிணைந்து செயல்படத் தயாராக இருக்கிறோமா என்ற கேள்வியை எழுப்பினால், அதற்கான பதில் எப்போதும் அவ்வளவு எளிதாக இருப்பதில்லை.
குறிப்பாக, நல்லதொரு நோக்கத்திற்காக நண்பர்களை ஒன்றிணைப்பது என்பது இலங்கையைப் பொறுத்தவரையில் மிகவும் சவாலான ஒரு விடயமாகவே எனது அனுபவத்தில் உணர்ந்திருக்கின்றேன்.
இதனை நான் வெறுமனே ஒரு சமூகக் கருத்தாகக் கூறவில்லை. எனது சொந்த அனுபவத்தில் சந்தித்த ஒரு நிகழ்வு இதனை எனக்கு நன்றாக உணர்த்தியது.
ஒரு நல்ல நோக்கத்திற்காக ஆரம்பித்த முயற்சி
பல்கலைக்கழகத்தில் ஒன்றாகக் கல்வி கற்றவர்கள், பின்னர் வாழ்க்கையின் வெவ்வேறு பாதைகளில் பயணிக்கின்றனர். சிலர் அரச துறையில், சிலர் தனியார் துறையில், இன்னும் சிலர் சமூக சேவையில், வணிகத்தில், கல்வித்துறையில் எனப் பல்வேறு துறைகளில் தங்களது வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொள்கின்றனர்.
ஒரு காலத்தில் ஒரே வகுப்பறையில் அமர்ந்து கல்வி கற்றவர்கள், காலப்போக்கில் வெவ்வேறு இடங்களில் வாழவும் பணியாற்றவும் தொடங்குகின்றனர். அவர்களுக்கிடையிலான தொடர்புகளும் படிப்படியாகக் குறையத் தொடங்குகின்றன.
இவ்வாறான சூழலில், பழைய நண்பர்களை மீண்டும் ஒரே நோக்கத்திற்காக ஒன்றிணைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் உருவானது.
இது வெறுமனே நண்பர்கள் சந்தித்துக் கதைத்து மகிழும் ஒரு நிகழ்வாக இருக்கக்கூடாது என்பதே எங்களது நோக்கமாக இருந்தது. பல்வேறு துறைகளில் அனுபவமும் அறிவும் பெற்றிருந்த நண்பர்களின் ஆற்றலை ஒன்றிணைத்து, பிராந்தியத்தின் வளர்ச்சிக்கும் சமூகத்தின் முன்னேற்றத்திற்கும் பயனுள்ள ஒரு முயற்சியாக அதனை மாற்ற வேண்டும் என்று விரும்பினோம்.
ஆனால், ஒரு நல்ல எண்ணம் இருப்பதற்கும் அதனை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கும் இடையில் எவ்வளவு பெரிய இடைவெளி இருக்கின்றது என்பதை அப்போது நாங்கள் உணர்ந்துகொண்டோம்.
நண்பர்களை ஒன்றிணைப்பதில் இருந்த சவால்கள்
முதலில், எங்களுடன் பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வி கற்ற நண்பர்களைத் தொடர்புகொள்வதும் அவர்களை இந்த முயற்சியில் இணைத்துக்கொள்வதும் ஒரு பெரிய சவாலாக இருந்தது.
இன்று எமது கைகளில் பல தொடர்பாடல் வசதிகள் இருக்கின்றன. தொலைபேசி, மின்னஞ்சல், சமூக வலைத்தளங்கள், WhatsApp போன்ற பல்வேறு வழிகள் மூலம் உலகின் எந்தப் பகுதியிலும் இருக்கின்ற ஒருவரையும் மிக இலகுவாகத் தொடர்புகொள்ள முடிகின்றது.
ஆனால், ஒருவரைத் தொடர்புகொள்வது வேறு; அவரை ஒரு பொதுவான நோக்கத்திற்காகச் சிந்திக்கச் செய்வதும் செயல்படத் தூண்டுவதும் வேறு.
இதனை அந்த முயற்சியின்போது தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டோம்.
நாம் ஏன் இந்த நிகழ்வை ஏற்பாடு செய்கின்றோம்? இதன் மூலம் என்ன பயன் கிடைக்கும்? இவ்வாறான ஒரு முயற்சியில் நண்பர்கள் ஏன் பங்கேற்க வேண்டும்? இது தனிப்பட்ட சிலருடைய முயற்சியா அல்லது அனைவருக்கும் பொதுவான ஒரு நோக்கமா?
இப்படியான கேள்விகளுக்கு நண்பர்கள் மத்தியில் தெளிவான புரிதலை ஏற்படுத்த வேண்டியிருந்தது.
ஒரு சிலருக்கு எங்களுடைய நோக்கம் உடனடியாகப் புரிந்தது. இன்னும் சிலருக்கு அதனை விளக்க வேண்டியிருந்தது. சிலருக்கு நேரம் ஒதுக்குவதில் சிரமம் இருந்திருக்கலாம். வேறு சிலருக்கு இந்த முயற்சியின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்துகொள்வதற்குக் காலம் தேவைப்பட்டிருக்கலாம்.
இவை அனைத்தையும் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது.
அப்போதுதான் ஒரு விடயத்தை உணர்ந்தேன்.
நல்ல எண்ணம் கொண்டிருப்பது மட்டும் ஒரு சமூக முயற்சியை வெற்றிபெறச் செய்யாது. அந்த எண்ணத்தின் முக்கியத்துவத்தை மற்றவர்களும் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் எடுத்துச் சொல்வதும் அவசியமாகும்.
நிதி என்பது பணம் மட்டுமல்ல; நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடும் கூட!
இந்த முயற்சியில் நாம் எதிர்கொண்ட இன்னுமொரு முக்கியமான சவால் நிதி சேகரிப்பதாகும்.
ஒரு நிகழ்வை ஏற்பாடு செய்வதற்கு நல்ல நோக்கம் இருந்தால் மட்டும் போதாது. அதனைச் செயற்படுத்துவதற்கான நடைமுறைத் தேவைகளும் இருக்கின்றன.
நிகழ்வை ஒழுங்குபடுத்துதல், தேவையான ஏற்பாடுகளைச் செய்தல், பங்கேற்பாளர்களை வரவேற்றல் எனப் பல விடயங்களுக்குப் பணம் தேவைப்பட்டது.
இதற்காக நண்பர்களிடமும் ஏனைய தொடர்புகளிடமும் ஆதரவு கோர வேண்டியிருந்தது.
ஆனால், ஒரு பொதுவான நோக்கத்திற்காக நிதி வழங்குவதற்கும் அனைவரும் ஒரே அளவில் முன்வருவதில்லை. சிலர் உடனடியாக உதவுவார்கள். சிலர் தயக்கம் காட்டுவார்கள். இன்னும் சிலர் அதன் பயன் என்ன என்பதை அறிந்துகொள்ள விரும்புவார்கள்.
இதில் யாரையும் குறை கூற முடியாது. ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் குடும்பப் பொறுப்புகள், பொருளாதார நிலைமைகள் மற்றும் தனிப்பட்ட சூழ்நிலைகள் இருக்கின்றன.
ஆனால், ஒரு சமூக முயற்சிக்குத் தேவையான நிதி என்பது வெறுமனே பணம் திரட்டுவதல்ல. அந்த முயற்சியின் நோக்கத்தின் மீது மக்களுக்கு நம்பிக்கை ஏற்படுத்துவதுமாகும்.
நிதி வழங்குபவர்களுக்கு தங்களது பங்களிப்பு எதற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது, அதன் மூலம் என்ன பயன் கிடைக்கப்போகின்றது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துவது அவசியம்.
இதிலிருந்து நான் புரிந்துகொண்டது என்னவென்றால், ஒரு நல்ல முயற்சிக்கான ஆதரவு என்பது முதலில் நம்பிக்கையில் இருந்துதான் ஆரம்பிக்கின்றது.
சமூக வலைத்தளங்கள் வளர்ந்தாலும் மனங்களை இணைப்பது எளிதல்ல
இன்றைய உலகில் தொடர்பாடல் மிகவும் இலகுவாகிவிட்டது. ஒரே செய்தியை நூற்றுக்கணக்கானவர்களுக்கு ஒரே நேரத்தில் அனுப்ப முடிகின்றது. ஒரு நிகழ்வின் தகவலைச் சில நிமிடங்களில் பலருக்கும் கொண்டு சேர்க்க முடிகின்றது.
ஆனால், தகவல் சென்றடைவது மட்டும் ஒற்றுமையை உருவாக்கிவிடாது.
ஒரு WhatsApp குழுவில் நூறு பேர் இருப்பது ஒரு விடயம். அந்த நூறு பேரும் ஒரு பொதுவான நோக்கத்திற்காகச் செயல்படுவது முற்றிலும் வேறொரு விடயம்.
ஒரு செய்தியைப் படிப்பது எளிது. அதற்கு ஆதரவளிப்பது சற்றுக் கடினம். ஆதரவளிப்பதைவிட நேரத்தை ஒதுக்கி, பொறுப்பை ஏற்று, செயலில் பங்கேற்பது இன்னும் கடினம்.
எனவே, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி தொடர்பாடலை எளிதாக்கியிருக்கலாம். ஆனால், மனிதர்களுக்கிடையிலான உண்மையான ஒத்துழைப்பை உருவாக்குவதற்கு நம்பிக்கையும் அர்ப்பணிப்பும் பொதுவான நோக்கமும் அவசியம்.
"மனிதர்களைத் தொடர்புகொள்வது தொழில்நுட்பத்தின் வேலை; அவர்களை ஒரு நோக்கத்திற்காக இணைப்பது நம்பிக்கையின் வேலை."
இந்த அனுபவம் எனக்கு உணர்த்திய முக்கியமான உண்மைகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்.
அந்த நாளின் மகிழ்ச்சி எங்களுக்குக் கற்றுத்தந்த பாடம்
பல சவால்களையும் கடந்து அந்த நிகழ்வை நடத்தி முடித்தபோது, எங்களுக்குள் ஒரு மகிழ்ச்சியும் மனநிறைவும் ஏற்பட்டது.
குறிப்பாக, நீண்ட காலத்திற்குப் பின்னர் ஒரே இடத்தில் சந்தித்த நண்பர்கள் தங்களுக்கிடையில் மகிழ்ச்சியாக உரையாடுவதையும், பழைய நினைவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதையும், தங்களது அனுபவங்களைப் பரிமாறிக்கொள்வதையும் காண முடிந்தது.
வாழ்க்கையின் வெவ்வேறு நிலைகளில் பயணித்தவர்கள் மீண்டும் ஒரே இடத்தில் சந்தித்திருந்தனர். அவர்களுடைய தொழில்கள் வேறுபட்டிருந்தன. பொறுப்புகள் வேறுபட்டிருந்தன. அனுபவங்களும் சிந்தனைகளும் வேறுபட்டிருந்தன.
ஆனால், அவர்களை இணைத்தது ஒரு பொதுவான கல்விப் பின்னணியும் நட்பும், ஒன்றிணைந்து ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணமுமாகும்.
அந்த நாளில் பங்கேற்ற நண்பர்கள் உணர்ந்த மகிழ்ச்சியை அவர்களுடைய முகங்களிலும் உரையாடல்களிலும் காண முடிந்தது. அந்த நிகழ்வின் உண்மையான பெறுமதி என்ன என்பதை அவர்களது பங்கேற்பு எங்களுக்குப் புரியவைத்தது.
அப்போது எனக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மை தெளிவானது.
தனித்தனியாகச் செயல்படும் மனிதர்களின் ஆற்றலைவிட, ஒரே நோக்கத்திற்காக இணையும் மனிதர்களின் ஆற்றல் பல மடங்கு அதிகமானது.
ஒருவர் தனியாகச் செய்யக்கூடிய சில விடயங்கள் இருக்கின்றன. ஆனால், பலருடைய அறிவு, அனுபவம், தொடர்புகள், திறமைகள் மற்றும் சிந்தனைகள் ஒன்றிணையும்போது உருவாகும் பலம் தனித்துவமானது.
படித்தவர்கள் ஒன்றிணையும்போது உருவாகும் சமூகப் பலம்
பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வி கற்றவர்கள் வெவ்வேறு துறைகளில் தங்களுக்கென ஒரு இடத்தை உருவாக்கியிருக்கலாம். ஒருவர் பொருளாதாரத் துறையில் இருக்கலாம். இன்னொருவர் கல்வித்துறையில் இருக்கலாம். ஒருவர் அரச நிர்வாகத்தில் பணியாற்றலாம். மற்றொருவர் வணிகம் அல்லது சமூக அபிவிருத்தியில் ஈடுபட்டிருக்கலாம்.
இவர்கள் அனைவரும் தங்களது அனுபவங்களையும் அறிவையும் ஒரு பொதுவான தளத்தில் பகிர்ந்துகொள்ளும்போது, அது தனிப்பட்ட நட்பைத் தாண்டிய ஒரு சமூகச் சொத்தாக மாறுகின்றது.
ஒரு பிராந்தியத்தின் பிரச்சினைகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கும் அதற்கான தீர்வுகளை முன்வைப்பதற்கும் பல்வேறு துறைகளில் உள்ளவர்களின் பங்களிப்பு அவசியமாகும்.
ஆனால், இத்தகைய ஆற்றல் பயன்படுத்தப்படாமல் தனித்தனியாகச் சிதறிக்கிடந்தால், அதன் முழுமையான பயனைச் சமூகம் பெற்றுக்கொள்ள முடியாது.
இதற்காகவே பழைய நண்பர்களை ஒன்றிணைக்கும் முயற்சிகள் வெறுமனே சந்திப்பு நிகழ்வுகளாகப் பார்க்கப்படக்கூடாது.
அவை அறிவைப் பகிர்ந்துகொள்வதற்கும், அனுபவங்களைப் பரிமாறிக்கொள்வதற்கும், புதிய சிந்தனைகளை உருவாக்குவதற்கும், சமூகத்திற்குப் பயனுள்ள முயற்சிகளை முன்னெடுப்பதற்குமான வாய்ப்புகளாக அமைய வேண்டும்.
இதனைச் சாத்தியப்படுத்துவதற்கு ஒருவரை ஒருவர் மதிக்கும் மனப்பான்மையும், தனிப்பட்ட வேறுபாடுகளைத் தாண்டிச் சிந்திக்கும் பக்குவமும் அவசியம்.
இறுதியாக நான் கற்றுக்கொண்டது
2019 ஆம் ஆண்டு நாம் முன்னெடுத்த அந்த முயற்சி எனக்கு ஒரு முக்கியமான வாழ்க்கைப் பாடத்தைக் கற்றுத்தந்தது.
நல்ல நோக்கத்திற்காக மனிதர்களை ஒன்றிணைப்பது கடினமானது. அவர்களுடைய நேரம், ஆர்வம், நம்பிக்கை, ஒத்துழைப்பு மற்றும் பங்களிப்பைப் பெறுவது அதைவிடக் கடினமானது. ஆனால், அந்தச் சவால்களைத் தாண்டி அனைவரும் ஒன்றிணையும்போது கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியும் பலமும் அளவிட முடியாதவை.
நாம் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக முன்னேறுவது முக்கியமானது. அதேவேளை, நம்முடைய அறிவும் அனுபவமும் சமூகத்தின் முன்னேற்றத்திற்கும் பயன்பட வேண்டும்.
நண்பர்கள் என்பது பழைய நினைவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதற்கானவர்கள் மட்டுமல்ல. சரியான நோக்கம் உருவாகும்போது ஒருவருக்கொருவர் துணையாக நின்று சமூகத்திற்கு ஏதாவது நல்லதைச் செய்யக்கூடியவர்கள் என்பதையும் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
எனவே, நல்ல விடயங்களுக்காக யாராவது முன்வரும்போது, அவர்களுடைய முயற்சியை உடனடியாக விமர்சிப்பதற்குப் பதிலாக அதன் நோக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்போம். நம்மால் முடிந்த பங்களிப்பை வழங்குவோம். எல்லாவற்றையும் நாமே செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்காமல், மற்றவர்களுக்கும் இடமளிப்போம்.
ஏனெனில், ஒரு சமூகத்தின் உண்மையான பலம் அதன் தனிப்பட்ட வெற்றிகளில் மட்டும் இல்லை; அந்த வெற்றிகளைப் பொதுவான முன்னேற்றத்திற்காகப் பயன்படுத்தும் திறனில்தான் இருக்கின்றது.
"தனியாகப் பயணித்தால் நாம் ஒரு இலக்கை அடையலாம்; ஒன்றிணைந்து பயணித்தால் ஒரு சமூகத்தின் எதிர்காலத்தையே மாற்றலாம்."
நாம் வாழும் சமூகத்தில் நல்ல மாற்றங்கள் உருவாக வேண்டும் என்றால், முதலில் நல்ல நோக்கங்களுக்காக ஒன்றிணையக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அந்த ஒற்றுமை ஒரு நாளில் உருவாகாது. அதற்குப் பொறுமை, நம்பிக்கை, புரிந்துணர்வு மற்றும் தொடர்ச்சியான முயற்சி தேவை.
ஆனால், அந்த முயற்சியை ஆரம்பிக்க யாராவது ஒருவர் முன்வர வேண்டும். அந்த முயற்சியில் இணைவதற்கு மற்றவர்களும் மனம் திறக்க வேண்டும்.
அப்போதுதான் நட்பு ஒரு சமூக சக்தியாக மாறும்; கல்வி ஒரு சமூக முதலீடாக மாறும்; தனிப்பட்ட அனுபவங்கள் பொதுவான முன்னேற்றத்திற்கு வழிகாட்டும்.


0 comments:
Post a Comment