உலகப் புகழ்பெற்ற தென்னாபிரிக்கக் கறுப்பினப் போராளியும், தலைவருமான நெல்சன் மண்டேலா ஒருமுறை உலகைப் பார்த்துச் சொன்னார், "கல்வி என்பது உலகை மாற்றுவதற்கு நீங்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய மிகச் சக்திவாய்ந்த ஆயுதமாகும்." அந்த ஆயுதத்தைத் தீட்டும் ஒரு பெரும் பயணமாக, எமது தேசத்தின் எதிர்கால சந்ததியினர் எழுதும் ஒரு முக்கியமான பரீட்சை இன்று முடிவடையவுள்ளது. ஆம், கடந்த பதினேழாம் திகதி ஆரம்பமான கல்விப் பொதுத் தாரதப் பத்திர சாதாரண தரப் பரீட்சைகள் இன்று இருபத்தி ஆறாம் திகதி இனிதே நிறைவடைகின்றன. பல மாதங்களாக, ஏன் பல வருடங்களாக நித்திரையின்றி, பல எதிர்பார்ப்புகளைச் சுமந்து, புத்தகங்களுடனே வாழ்ந்த எமது பிள்ளைகளுக்கு இன்று ஒரு சுதந்திரமான நாள். இந்தச் சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசிக்கக் காத்திருக்கும் அனைத்து மாணவர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள். அதேவேளை, பிள்ளைகளோடு விழித்திருந்து, அவர்களின் ஒவ்வொரு தேவையையும் பூர்த்தி செய்த ஒவ்வொரு பெற்றோரின் தியாகத்தையும் இந்த நேரத்தில் நான் ஆழமாக மதிக்கின்றேன்.
இன்று
பரீட்சை முடிவடைகின்ற இந்த மகிழ்ச்சியான தருணத்தில், எமது காவல் துறையான பொலிஸ் தலைமையகம் ஒரு விசேட அறிக்கையை
வெளியிட்டுள்ளது. பரீட்சை நிறைவடைந்த பின்னர் மாணவர்கள் மத்தியில் ஏற்படக்கூடிய
தேவையற்ற வன்முறைச் சம்பவங்களைத் தடுப்பதற்காக பொலிஸ் தலைமையகம் விசேட
பாதுகாப்புத் திட்டமொன்றை அமுல்படுத்தியுள்ளது. பாடசாலை வளாகங்கள் மற்றும்
மாணவர்கள் அதிகம் கூடும் இடங்களை மையப்படுத்தி மேலதிக பொலிஸ் உத்தியோகத்தர்கள்
பாதுகாப்பு கடமைகளில் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. உண்மையிலேயே, இது நாம் அனைவரும் வெட்கித் தலைகுனிய
வேண்டிய ஒரு துரதிஷ்டவசமான நிலைமை அல்லவா?
அறிவைத்
தேடிச் சென்ற எமது பிள்ளைகள், பரீட்சை
மண்டபத்தை விட்டு வெளியே வரும்போது,
அவர்களைக்
கட்டுப்படுத்தவும், பொதுச்
சொத்துக்களைப் பாதுகாக்கவும் மேலதிகமாக பொலிஸார் குவிக்கப்பட வேண்டும் என்ற நிலைமை
ஏன் எமது சமூகத்தில் உருவானது என்பதை நாம் சற்று நிதானமாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.
கடந்த
காலங்களில் பரீட்சை முடிந்த கையோடு மாணவர்கள் தாங்கள் இவ்வளவு காலமும் கல்வி கற்ற
பாடசாலைச் சொத்துக்களுக்கு சேதம் விளைவிப்பது, தங்களுக்குள் குழு மோதல்களில் ஈடுபடுவது அல்லது
பொதுமக்களுக்கு இடையூறு விளைவிக்கும் வகையில் வீதிகளில் தரமற்ற கொண்டாட்டங்களில்
ஈடுபடுவது போன்ற சம்பவங்கள் பரவலாகப் பதிவாகியிருந்தன. இவ்வாறான அசம்பாவிதங்களைத்
தவிர்த்து, சட்டமும்
ஒழுங்கும் பேணப்படுவதை உறுதி செய்யவே இந்த விசேட நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது
என்று பொலிஸார் அறிவித்துள்ளனர். பொதுச் சொத்துக்களுக்கு சேதம் விளைவிப்பவர்கள்
அல்லது வன்முறையில் ஈடுபடுபவர்களுக்கு எதிராக சட்டப்படி கடும் நடவடிக்கை
எடுக்கப்படும் எனவும் அவர்கள் தெளிவாக எச்சரித்துள்ளனர்.
"இளமையில் கல், சிலையில் எழுத்து" என்பது நமது தமிழ்
மூதாதையர்களின் ஆழமான பழமொழி. இளமைக் காலத்தில் பதியும் எண்ணங்களும்
பழக்கவழக்கங்களுமே ஒரு மனிதனின் இறுதிவரை பயணிக்கின்றன. இன்று நாம் ஒரு மாபெரும்
பொருளாதாரப் போராட்டத்தின் மத்தியில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றோம். ஒரு தேசமாக
நாம் ஒரு புதிய தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதார யுகத்திற்குள் நுழையப் போராடிக்
கொண்டிருக்கிறோம். எமது இளைஞர்கள் நாளை உலகளாவிய இ கொமர்ஸ் தளங்களில் ஆதிக்கம்
செலுத்த வேண்டும், நவீன
தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி எமது பாரம்பரிய விவசாயம் சார்ந்த துறைகளில் புரட்சிகளைச்
செய்து, எமது உழைப்பை உறிஞ்சும்
இடைத்தரகர்கள் இன்றி நேரடியாக உலகச் சந்தைக்குத் தங்கள் உற்பத்திகளை விற்று, நாட்டுக்குத் தேவையான டொலர் வருமானத்தைக்
கொண்டுவர வேண்டும் என்று நாம் அனைவரும் பெரும் கனவு காண்கிறோம். இதுவே எமது
தேசத்தின் பொருளாதார மீட்புக்கான ஒரே வழி.
ஆனால், அன்பின் உறவுகளே, அடிப்படை முகாமைத்துவம், அதாவது தங்கள் உணர்ச்சிகளைத் தாங்களே
நிர்வகிக்கும் சுய முகாமைத்துவம் இல்லாத ஒரு தலைமுறையிடம் இந்த நாட்டை எப்படி
ஒப்படைப்பது? பரீட்சை முடிந்த
மகிழ்ச்சியை, ஒரு மேசையை
உடைப்பதிலோ அல்லது ஒரு பேருந்தின் கண்ணாடியை அடித்து நொருக்குவதிலோ காட்டும் ஒரு
மாணவன், நாளை எவ்வாறு ஒரு பெரும்
நிறுவனத்தையோ அல்லது ஒரு தேசத்தின் வளத்தையோ நிர்வகிப்பான்? ஒவ்வொரு கல்வி வலயம் ரீதியாகவும் நாம் கடந்த
கால இழப்புகளை ஆராய்ந்து பார்த்தால்,
அரச
நிதியின் ஒரு கணிசமான சதவிகிதம்,
மாணவர்களுக்கான
புதிய ஒண்லைன் கல்வி வசதிகளை ஏற்படுத்துவதற்கோ, நவீன கணினி ஆய்வுக்கூடங்களை அமைப்பதற்கோ
பயன்படுத்தப்படுவதற்குப் பதிலாக,
பரீட்சை
நாட்களில் உடைக்கப்பட்ட கதிரைகளையும்,
மின்விசிறிகளையும், கண்ணாடிகளையும் திருத்துவதற்கே மீண்டும்
மீண்டும் செலவிடப்படுகிறது. அதேபோல,
உள்ளூராட்சி
மன்றங்களான நகர சபை மற்றும் பிரதேச சபைகளின் வளங்களும், மனித வலுவும், வீதி ஓரங்களில் எறியப்படும் குப்பைகளையும் உடைந்த
பொருட்களையும் துப்பரவு செய்யவே வீணாகின்றன. இது எமது தேசத்தின் ஒட்டுமொத்தப்
பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கு விடப்படும் மிகப்பெரிய சாபக்கேடு அல்லவா? முற்போக்கான சிந்தனையுடைய எந்தவொரு சமூகமும்
தனது சொந்தக் கால்களில் கோடரியால் வெட்டிக்கொள்ளாது.
நிச்சயமாக, இதற்காக மாணவர்களை மட்டுமே ஒட்டுமொத்தமாகக்
குற்றம் சாட்டிவிட்டு நாம் ஒதுங்கிவிட முடியாது. இன்றைய கல்வி முறைமை
மாணவர்களுக்கு வழங்கும் உளவியல் அழுத்தம் மிக அதிகம். ஒரு பரீட்சை என்பது
வாழ்க்கையின் முடிவல்ல, அது ஒரு சிறிய
படிமுறை மாத்திரமே என்பதை மாணவர்களுக்கு உணர்த்தத் தவறிய சமூகமாக நாம்
இருக்கிறோம். பல மாதங்கள் அந்த அழுத்தத்திற்குள் அடைபட்டுத் தவிக்கும்
பிஞ்சுமணங்கள், பரீட்சை
முடிந்தவுடன் அந்த அழுத்தத்தை வன்முறையாகவோ அல்லது அதீத கொண்டாட்டமாகவோ
வெளிப்படுத்துகிறார்கள். எனவே, இது வெறும்
சட்டம் ஒழுங்குப் பிரச்சினை மாத்திரமல்ல;
இது
ஒரு சமூக உளவியல் பிரச்சினை.
பொலிஸ்
தலைமையகம் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் பெற்றோர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான விடயம் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது.
பரீட்சை முடிந்தவுடன் மாணவர்கள் நேரடியாக இல்லங்களுக்குத் திரும்புவதை பெற்றோர்கள்
உறுதிப்படுத்த வேண்டும். பிள்ளைகளின் செயற்பாடுகள் குறித்து அதிக அவதானம் செலுத்தி, அவர்கள் தேவையற்ற குழு மோதல்கள் அல்லது
வன்முறைகளில் சிக்காமல் இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்று கோரப்பட்டுள்ளது. இது
ஒவ்வொரு பெற்றோரினதும் தார்மீகக் கடமையாகும். இன்று காலையில் உங்கள் பிள்ளையை
எவ்வளவு அன்போடு பரீட்சைக்கு அனுப்பி வைத்தீர்களோ, அதே அன்போடு,
அதே
அக்கறையோடு இன்று மதியம் அல்லது மாலை அவர்கள் பத்திரமாக வீடு திரும்புவதை உறுதி
செய்யுங்கள். அவர்கள் நண்பர்களோடு நேரத்தைச் செலவிட விரும்பினால், பாதுகாப்பான முறையில், வன்முறைகளற்ற முறையில் அதனைச் செய்ய
வழிகாட்டுங்கள். சட்டத்தின் அமுலாக்கம் என்பது வீதிகளிலும் பாடசாலைகளிலும்
இருக்கட்டும், ஆனால்
குடும்பத்தின் அரவணைப்பும் வழிநடத்தலும் வீடுகளுக்குள் இருக்க வேண்டும்.
ஒரு
தேசமாக நாம் பல சவால்களைச் சந்தித்தவர்கள். வீழ்ச்சிகளில் இருந்து எழும் மீண்டெழு
திறன் கொண்டவர்களாக நாம் இருக்க வேண்டும். இந்த மீண்டெழு சமூகம் என்பது வெறும்
கொங்கிறீட் கட்டடங்களிலோ அல்லது பொருளாதாரப் புள்ளிவிபரங்களிலோ இல்லை, மாறாக இந்த இளைஞர்களின் மனங்களில்தான் அது
உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. தவறுகளைத் திருத்தி, நல்வழிப்படுத்தும் ஒரு சமூகமாக நாம் மாற வேண்டும். எந்தவொரு
பிள்ளையும் குற்றவாளியாகப் பிறப்பதில்லை;
சூழலும்
சந்தர்ப்பங்களுமே அவர்களைத் திசை திருப்புகின்றன. அந்தத் தவறான சந்தர்ப்பங்களை
அவர்களுக்கு வழங்காமல் இருப்பதும்,
அவர்களைப்
பாதுகாப்பதும் மூத்த குடிமக்களாகிய எமது பொறுப்பாகும்.
இந்த
உலகத்தை மாற்றியமைத்த எத்தனையோ மாமேதைகள்,
தங்கள்
இளமைப் பருவத்தில் பல சவால்களைச் சந்தித்தவர்கள்தான். உலகப் புகழ்பெற்ற விஞ்ஞானி
தோமஸ் அல்வா எடிசன் ஆயிரக்கணக்கான முறை தனது ஆய்வுகளில் தோற்றாலும், மீண்டும் எழுந்து நின்று உழைத்து, தன் அறிவால் இந்த உலகிற்கே ஒளியூட்டினார்.
அதேபோல, இந்தியத்
துணைக்கண்டத்தின் மாபெரும் தத்துவஞானியான ஆதி சங்ராச்சாரியார் போன்ற மெய்ஞானிகள், மனிதனின் மிகப் பெரிய வெற்றியே அவனது
மனதையும் உணர்ச்சிகளையும் அடக்கி ஆளுவதுதான் என்று பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே
போதித்தார்கள்.
உணர்ச்சிகளைக்
கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றலும், அறிவியலை
ஆக்கபூர்வமாகப் பயன்படுத்தும் திறனுமே எமது இளைய தலைமுறைக்கு இன்று மிகவும்
அவசியமானதாகும். எமது பிள்ளைகள் வீதிகளில் சண்டையிடுபவர்களாக அன்றி, தேசத்தின் பொருளாதார வீழ்ச்சியைத் தடுத்து
நிறுத்தும் தூண்களாக மாற வேண்டும். எமது நாட்டின் வளங்களை அழிப்பவர்களாக அன்றி, புதிய வளங்களை உருவாக்குபவர்களாக அவர்கள்
மிளிர வேண்டும்.
அன்பான
பெற்றோர்களே, பெரியோர்களே, ஆசிரியர்களே, இன்று பரீட்சை எழுதிவிட்டு வரும் உங்கள் பிள்ளைகளை அன்போடு
அரவணையுங்கள். அவர்கள் பரீட்சையில் என்ன எழுதினார்கள் என்பதை விட, அவர்கள் இன்று பாதுகாப்பாக வீடு திரும்ப
வேண்டும் என்பதே முக்கியம். தேவையற்ற கொண்டாட்டங்களைத் தவிர்த்து, ஒரு அமைதியான, பொறுப்புள்ள இளைய சமுதாயமாக எமது பிள்ளைகள் மாறுவதற்கு நாம்
அனைவரும் வழிகாட்டுவோம். சட்டம் தனது கடமையைச் செய்யும், நாமும் எமது கடமையைச் செய்வோம். பொறுப்புள்ள
ஒரு சமூகம் உருவாகும்போதே, வளமான ஒரு
எதிர்காலம் பிறக்கும்.
நன்றி.


0 comments:
Post a Comment