பூகோள நெருக்கடிகளும் தேசத்தின் கூட்டுப்பொறுப்பும்- மீண்டெழுவதற்கான ஒரு தர்க்க வழிகாட்டல்

முழு உலகமும் தற்போது மிகவும் கடுமையான சமூக, அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடியின் மையப்புள்ளியில் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த நெருக்கடியை நிர்வகிப்பதற்காக ஒவ்வொரு நாடும் எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகள் மற்றும் அமுல்படுத்தல் (Implement) உத்திகள் ஒன்றுக்கொன்று வேறுபட்டவையாகக் காணப்பட்டாலும், அதன் அடிப்படைத் தாக்கம் மனிதகுலம் முழுமைக்கும் பொதுவானதாகும். உலகளாவிய அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரக் கொந்தளிப்புகளை எதிர்கொள்ளும் இலங்கை (Sri Lanka) போன்ற சிறிய நாடுகளின் சமூக-பொருளாதாரக் கட்டமைப்புகள், தற்போதைய சவால்களைத் தனித்து நின்று சமாளிக்க முடியாது. பூகோள அரசியல் செல்வாக்கு (Geopolitics influence) நாளுக்கு நாள் தீவிரமடைந்து வரும் இக்காலகட்டத்தில், கூட்டுப்பொறுப்பு (Collective responsibility) என்ற தத்துவத்தின் தேவை முன்னெப்போதையும் விட மிகவும் வலுவாக உணரப்படுகிறது.

அமெரிக்காவிற்கும் ஈரானுக்கும் இடையே ஏற்பட்டுள்ள அதிகார மோதல் என்பது, வெறுமனே மத்திய கிழக்கிற்குள் முடங்கிப்போன ஒரு பிராந்திய அதிகாரப் போராட்டமல்ல; அது முழு உலகையும் சூழ்ந்துள்ள ஒரு மாபெரும் பூகோள நெருக்கடியின் (Global crisis) ஆரம்பப் புள்ளியாகும். பூமியின் ஒரு மூலையில் மூளும் போரின் வெப்பம், ஆயிரக்கணக்கான மைல்களுக்கு அப்பால் உள்ள விளிம்புநிலை நாடுகளின் பொருளாதார மற்றும் சமூக அமைப்புகளை எவ்வளவு வேகமாகப் பலவீனப்படுத்துகிறது என்பதைத் தற்கால நிகழ்வுகள் தர்க்கரீதியாக நிறுவுகின்றன. இத்தகைய நிச்சயமற்ற சூழ்நிலையில், பொதுமக்களும் சமூக அமைப்புகளும் அதிர்ச்சியடைவதும், வருத்தப்படுவதும் இயற்கையான உளவியல் வெளிப்பாடே ஆகும். ஆனால், அந்த உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்புகளுக்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடப்பது ஒரு நாகரிகச் சமூகத்தின் அடையாளமாகாது.

எரிபொருள், எரிவாயு மற்றும் மின்சாரம் போன்ற அடிப்படை எரிசக்தி ஆதாரங்களின் விலை உயர்வு என்பது எங்கோ நடக்கும் ஒரு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வு அல்ல. இது ஒரு சங்கிலித் தொடர் விளைவை (Chain reaction effect) சமூகத்தின் சகல மட்டங்களிலும் ஏற்படுத்துகிறது. ஒரு உழவியல் ஆய்வாளன் (Agrarian researcher) என்ற அடிப்படையில் விவசாயம் (Agriculture) சார்ந்து நோக்கும் போது, எரிபொருள் விலையேற்றம் எவ்வாறு உழவர்களின் உற்பத்திச் செலவை பன்மடங்கு அதிகரிக்கிறது என்பது தெளிவாகும். போக்குவரத்து முதல் உற்பத்தி வரையிலும், சுகாதாரம் முதல் பாடசாலை (School) வரையிலுமான ஒவ்வொரு துறையிலும் இந்த விலைவாசி ஏற்றம் ஒரு சுனாமியைப் போலத் தாக்குகிறது. இது ஏதோ ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டுக்கு மட்டும் சொந்தமான சுமையல்ல, மாறாக முழு உலகச் சமூகமும் எதிர்கொள்ளும் ஒரு கட்டமைப்பு ரீதியான நெருக்கடி என்பதைப் பகுத்தறிவுள்ள ஒவ்வொரு மனிதனும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இத்தகைய ஆழமான நெருக்கடிகளை நிர்வகிப்பதில், அரசும் சமூகமும் மிகுந்த பொறுப்புணர்வுடனும், உணர்ச்சிவசப்படாத நிதானத்துடனும் செயல்படுவது அவசியமாகும். நவீன முகாமைத்துவம் (Management) குறித்துப் பேசிய பீட்டர் ட்ரக்கர் (Peter Drucker), "திறன் என்பது காரியங்களைச் சரியாகச் செய்வது; தலைமைத்துவம் என்பது சரியான காரியங்களைச் செய்வது" என்று குறிப்பிட்டார். முதலாவதாக, கிடைக்கக்கூடிய வரையறுக்கப்பட்ட வளங்களை அதிகபட்ச செயல்திறனுடன் நிர்வகிப்பது ஆளும் கட்டமைப்பின் தலையாய பொறுப்பாகும். நெருக்கடிக் காலங்களில், அரசாங்கம் யதார்த்த நிலைமையை மூடிமறைக்காமல், மக்களுக்கு உண்மையான தரவுகளைத் தெளிவாக விளக்க வேண்டும். தேவையற்ற அரச செலவினங்களைக் குறைக்கவும், தேசிய முன்னுரிமைகளைச் சரியாக அடையாளம் காணவும் அரசு இயந்திரம் தயாராக இருக்க வேண்டும். மிகக் குறைந்தபட்ச வளங்களைக் கொண்டு அதிகபட்ச பொதுச் சேவையை வழங்குவதே சிறந்த நிர்வாகத்தின் அடையாளமாகும்.

தற்போதைய நெருக்கடியின் பரிமாணங்களைப் புரிந்துகொள்ளப் பின்வரும் தரவு அட்டவணை (Suitable Data Table) உதவுகிறது:

நெருக்கடிக் காரணி (Crisis Factor)	பூகோள தாக்கம் (Global Impact)	உள்ளூர் விளைவு (Local Consequence)	தேவையான கட்டமைப்பு மாற்றம் (Structural Change Needed)
எரிசக்திப் பற்றாக்குறை (Energy Deficit)	விநியோகச் சங்கிலி முறிவு (Supply Chain Disruption)	போக்குவரத்து மற்றும் உற்பத்தி முடக்கம்	மாற்று எரிசக்தி மூலங்களின் அமுலாக்கம் (Implementation)
பூகோள அரசியல் (Geopolitics)	டொலர் (Dollar) கையிருப்பு வீழ்ச்சி	இறக்குமதிப் பணவீக்கம் (Imported Inflation)	வெளிப்படையான, நடுநிலையான வெளியுறவுக் கொள்கை
உணவுப் பாதுகாப்பு (Food Security)	விவசாய (Agriculture) உள்ளீடுகள் தட்டுப்பாடு	நுகர்வோர் மீதான பாரிய சுமை	இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) அற்ற நேரடி விநியோகம்

ஆட்சியாளர்கள் வெறுமனே அன்றாடப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதோடு நில்லாமல், தொலைநோக்குடைய ஒரு வெளியுறவுக் கொள்கையை (Foreign policy) ஏற்றுக்கொண்டு, வலுவான சர்வதேச உறவுகள் மூலம் தேசத்தின் எரிசக்திப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். நெருக்கடியை மேலும் தீவிரப்படுத்திப் பொதுமக்களின் துன்பத்தை அதிகரிக்கும் எதேச்சதிகார முடிவுகளை எடுப்பதற்குப் பதிலாக, வெளிப்படையான மற்றும் அனைவரையும் உள்ளடக்கிய ஒரு இணக்கமான திட்டத்தை அமுலாக்கம் (Implementation) செய்வதே அரசாங்கத்தின் முதன்மைப் பொறுப்பாகும். முகாமைத்துவத் தோல்விகள் (Management failures) நிகழாமல் தடுப்பதற்கு, ஒவ்வொரு திணைக்களம் (Department) மற்றும் அரச சபை (Council / Board) ஆகியன ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

இரண்டாவதாக, ஒரு பொறுப்புள்ள எதிர்க்கட்சியின் கடமை என்பது, தேசிய நெருக்கடியைத் தங்களின் குறுகிய அரசியல் ஆதாயத்திற்காகப் பயன்படுத்துவது அல்ல; மாறாக, நாட்டின் நீண்டகால நன்மைக்காக ஆக்கபூர்வமான மற்றும் தரவு அடிப்படையிலான விமர்சனங்களை முன்வைப்பதாகும். உலகளாவிய ஒரு பேரிடரை எதிர்கொள்ளும் போது, சகல அரசியல் பிளவுகளையும் வேறுபாடுகளையும் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, ஒரு தேசிய மீளமைப்புத் திட்டத்தை ஆதரிப்பது ஒரு முதிர்ச்சியடைந்த, வலுவான எதிர்க்கட்சியின் அடையாளமாகும். முன்னாள் செக்கோஸ்லோவாக்கிய அதிபர் வாக்லாவ் ஹாவெல் (Vaclav Havel) கூறியது போல், "நம்பிக்கை என்பது ஒரு காரியம் வெற்றிகரமாக முடியும் என்ற எண்ணமல்ல; மாறாக, அது எந்தச் சூழலிலும் அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கும் என்ற உறுதியாகும்." இக்கட்டான தருணங்களில் அரசியல் தலைமைகள் இத்தகைய உணர்திறன் மிக்க மனநிலையுடன் செயல்பட வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

பொதுமக்களைத் தூண்டிவிடும் வகையிலான எதிர்ப்புகள் அல்லது வீதி (Road) மறியல் போராட்டங்களால், ஏற்கனவே தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கும் தற்போதைய உற்பத்திச் செயல்முறை மேலும் சீர்குலைக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்யும் தார்மீகப் பொறுப்பு எதிர்க்கட்சிகளுக்கு உண்டு. எந்தவொரு கைத்தொழில் வலயம் (Zone) முடங்கினாலும் அது தேசிய உற்பத்தியையே பாதிக்கும். எனவே, ஆட்சியாளர்களின் கொள்கைத் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டி, மக்களுக்கு நியாயமான, நடைமுறைச் சாத்தியமான தீர்வுகளை வழங்குமாறு அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தம் கொடுக்கும் ஒரு ஜனநாயகப் பாலமாகவே எதிர்க்கட்சிகள் செயல்பட வேண்டும்.

மூன்றாவது மற்றும் மிக முக்கியமானது, பொதுமக்களின் சமூகப் பொறுப்பாகும் (Civic responsibility). இந்த நெருக்கடியானது வெறுமனே நாட்டின் ஆட்சியாளர்களால் மட்டும் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்படவில்லை, மாறாக இது ஒரு தவிர்க்க முடியாத உலகளாவிய தாக்கம் என்பதை அறிவுப்பூர்வமாக மக்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். பொருளாதார மேதை அமர்த்தியா சென் (Amartya Sen) சுட்டிக்காட்டுவதைப் போல, சமூகத்தில் ஏற்படும் பஞ்சங்களும் நெருக்கடிகளும் வெறுமனே வளங்களின் பற்றாக்குறையினால் மட்டும் ஏற்படுவதில்லை; அவை விநியோகக் கட்டமைப்பிலும், மனிதர்களின் கூட்டுப் பொறுப்பிலும் ஏற்படும் வீழ்ச்சியினாலேயே உருவாகின்றன. இத்தகைய நெருக்கடியான சூழ்நிலையில், ஒவ்வொரு துளி வளங்களையும் மிகவும் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துவது ஒவ்வொரு குடிமகனின் தலையாய கடமையாகும்.

குறிப்பாக மின்சாரம், எரிபொருள் மற்றும் நீர்ப் பயன்பாட்டில் அதிகபட்ச சிக்கனத்தைக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், ஒட்டுமொத்தத் தேசியக் கட்டமைப்பின் சரிவைத் தடுக்க ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் நேரடியாகப் பங்களிக்க முடியும். சுயநலத்தின் அடிப்படையில் தேவையற்ற அத்தியாவசியப் பொருட்களைப் பதுக்கி வைப்பது போன்ற சமூக விரோதச் செயல்களைத் தவிர்ப்பதும், விளிம்புநிலையில் வாழும் சக மனிதர்களைப் பற்றிச் சிந்திப்பதும் ஒரு உயரிய சமூக ஒழுக்கமாகும். நெருக்கடிகளைக் கடக்க இத்தகைய சிறு தியாகங்களைச் செய்யப் பொதுமக்கள் மனதளவில் தயாராக இருக்க வேண்டும். தோமஸ் (Thomas) ஜெபர்சன் ஒருமுறை குறிப்பிட்டார், "நேர்மையே ஞானத்தின் புத்தகத்தில் முதல் அத்தியாயம்." குடிமக்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே நேர்மையாக நடந்துகொள்ளும் போது, சமூகப் பீதி தானாகவே குறைந்துவிடும்.

நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்ளும் போது பதற்றமடையாமல், பொறுப்புடன் தகவல்களை ஆராய்வதும், சமூக வலைத்தளங்களில் பரவும் போலிச் செய்திகளுக்கு (Fake news) பலியாகாமல் இருப்பதும் அறிவுசார் சமூகத்தின் அடையாளமாகும். இன்று ஒண்லைன் (Online) தளங்கள் மூலம் பகிரப்படும் தேவையற்ற வதந்திகள் சமூக அமைதியைச் சீர்குலைக்கின்றன. உற்பத்திச் செயல்முறையை வலுப்படுத்தக்கூடிய ஒவ்வொரு துறையிலும் ஈடுபட்டுள்ள தொழிலாளர்கள் மற்றும் தொழில் வல்லுநர்கள், அதிகபட்ச அர்ப்பணிப்புடன் தங்கள் சேவைகளைத் தடையின்றி வழங்குவதன் மூலம், ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரக் கட்டமைப்பின் முறிவைக் கணிசமாகக் குறைக்க முடியும்.

இங்கு இளைஞர் ஆற்றல் (Youth energy) என்பது மாற்றத்தின் மிகப் பெரிய நெம்புகோலாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். புதிய தலைமுறையினர் இ கொமர்ஸ் (E-commerce) போன்ற டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி, விவசாயிகளுக்கும் நுகர்வோருக்கும் இடையிலான இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) ஆதிக்கத்தை ஒழித்துக் கட்டலாம். இது உற்பத்தியாளருக்கு உரிய இலாபத்தையும், நுகர்வோருக்கு நியாயமான விலையையும் உறுதி செய்யும். சுகாதாரம் மற்றும் கல்வி போன்ற அடிப்படை மற்றும் அத்தியாவசிய சேவைகளை எவ்விதத் தடையுமின்றிப் பராமரிப்பதற்காக அரசாங்கம் எடுக்கும் ஆக்கபூர்வமான நடவடிக்கைகளுக்குப் பொதுமக்களின் நிபந்தனையற்ற ஆதரவு அவசியமாகும். சமூகத்தில் கிடைக்கக்கூடிய வளங்கள் மிகக் குறைவாக இருப்பதால், அவை மிகவும் தேவைப்படும் வறிய மற்றும் விளிம்புநிலைக் குழுக்களுக்குச் சென்றடைவதை அனுமதிக்க, மக்கள் மத்தியில் ஒரு உயர்ந்த கூட்டுக் கட்டுப்பாடு (Collective restraint) பேணப்பட வேண்டும்.

இது ஒருவரையொருவர் நோக்கி விரல் நீட்டிக் குற்றம் சாட்டும் நேரமல்ல; மாறாக, அனைவரும் ஒன்றிணைந்து நின்று கைகோர்க்க வேண்டிய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தருணமாகும். ஆட்சியாளர்கள், எதிர்க்கட்சி மற்றும் பொதுமக்கள் ஆகிய மூன்று முக்கிய தூண்களும் ஒரே தேசிய நலனுக்காக அணிதிரண்டால், உலகளாவிய நெருக்கடியின் கொடிய அலைகளை எதிர்கொண்டாலும், அரசு என்ற இந்தத் தேசியக் கப்பலை எவ்விதப் பாதிப்புமின்றி நாம் பாதுகாப்பாகச் செலுத்திச் செல்ல முடியும். நெல்சன் மண்டேலா (Nelson Mandela) தன் தேசத்திற்கு உணர்த்தியது போல, "எதுவும் முடியும் வரை சாத்தியமற்றதாகவே தோன்றும்." ஒரு தேசம் மீண்டெழுவது என்பது அதன் மக்களின் கூட்டு மனவுறுதியிலேயே தங்கியுள்ளது.

உலகம் முழுவதுமே ஒரே மாதிரியான பொருளாதார மற்றும் அரசியல் கஷ்டங்களை எதிர்கொள்ளும் இந்த இருண்ட நேரத்தில், எந்தவொரு தனி நாடும் அதிலிருந்து மாயாஜாலமாகத் தப்பிக்க முடியாது. இருப்பினும், ஒரு தேசத்தின் முற்போக்கான மற்றும் தொலைநோக்குடைய முகாமைத்துவம் (Management) மற்றும் பொறுப்பான குடியுரிமைப் பண்புகள் மூலம், நெருக்கடியின் மிக மோசமான தாக்கங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட சதவிகிதம் (Percentage) வரை குறைக்க முடியும். மீண்டெழு (Resilience) தன்மையுள்ள ஒரு சமூக அமைப்பைக் கட்டியெழுப்புவது ஒரு சிலரின் பொறுப்பல்ல, அது அனைவரின் கடமையாகும்.

ஆகவே, உலகளாவிய வல்லரசுகளின் அதிகாரப் போட்டிகளாலும், பூகோள பொருளாதாரச் சவால்களாலும் உருவாகியுள்ள இந்த நெருக்கடியை ஒரு வீழ்ச்சியாகக் கருதாமல், நமது சமூக, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் கட்டமைப்புகளைச் சீர்திருத்தி, அனைவரையும் உள்ளடக்கிய ஒரு அறிவார்ந்த, தன்னிறைவு பெற்ற சமூகமாகப் பரிணாம வளர்ச்சி அடைவதற்கான ஒரு வரலாற்று வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொள்வதே மனிதகுலத்தின் முன் உள்ள ஒரே பகுத்தறிவுப் பாதையாகும்.