அவள் எழுந்தால் தேசம் எழும்

வணக்கம்! அன்பின் உறவுகளே!

இன்று நான் உங்களோடு பேசுவது வெறும் வார்த்தைகளினால் அல்ல, காலங்காலமாக எமது சமூகத்தின் முதுகெலும்பாகத் திகழும் பெண்களின் உன்னதத்தையும், அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களையும் உற்று நோக்கிய ஒரு சகோதரனாக, உங்கள் வீட்டுப் பிள்ளையாக என் இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து பேசுகின்றேன். "எங்கே பெண்கள் மதிக்கப்படுகிறார்களோ, அங்கே தேவதைகள் மகிழ்கிறார்கள்; அங்கே தேசம் செழிக்கும்" என்பது ஒரு பழமொழி. ஆனால், இன்று யதார்த்தம் என்ன? எமது சட்டப் புத்தகங்களிலும், நீதித் துறையிலும் பெண்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள இடம் என்ன? என்பதை நாம் ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டிய தருணம் இது.

சட்டம் மற்றும் நீதியின் அடிப்படைத் தத்துவத்தின்படி, சட்டத்தின் முன்னால் அனைவரும் சமம் என்பதே நிதர்சனம். ஆனால், நடைமுறையில் பெண்களைப் பொறுத்தவரை இது பல நேரங்களில் ஒரு கானல் நீராகவே இருக்கிறது. உரிமைகளையும் சட்டத்தின் ஆட்சியையும் நிலைநாட்ட வேண்டிய நீதி அமைப்புகள், எங்கும் பெண்களையும் சிறுமிகளையும் பாதுகாப்பதில் பின்னடைவைச் சந்திப்பதைக் காணும்போது என் நெஞ்சம் பதறுகிறது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் செயலாளரின் புதிய அறிக்கையான “அனைத்துப் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளுக்கான நீதிக்கான அணுகலை உறுதிப்படுத்துதல் மற்றும் வலுப்படுத்துதல்” (Ensuring and Strengthening Access to Justice for All Women and Girls) என்ற ஆய்வின்படி, உலகளவில் பெண்கள் ஆண்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள சட்ட உரிமைகளில் வெறும் 64 சதவீதத்தை மட்டுமே பெற்றுள்ளனர். இது அவர்களின் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பாகுபாடு, வன்முறை மற்றும் புறக்கணிப்புக்கு அவர்களை ஆளாக்குகிறது.

அன்பின் உறவுகளே, இந்த அறிக்கையில் உள்ள தரவுகள் எம்மை உறையச் செய்கின்றன. உலகின் பாதிக்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில், அதாவது 54 சதவீத நாடுகளில், பாலியல் வன்புணர்வு என்பது இன்னும் 'சம்மதம்' (Consent) என்பதன் அடிப்படையில் வரையறுக்கப்படவில்லை. ஒரு பெண் வன்புணர்வுக்கு ஆளாக்கப்பட்டாலும், அந்த நாட்டின் சட்டம் அதனை ஒரு குற்றமாக அங்கீகரிக்காத அவலம் இன்றும் நீடிக்கிறது. அதேபோல, நான்கு நாடுகளில் மூன்று நாடுகளில் இன்றும் ஒரு சிறுமியைத் தேசிய சட்டத்தின் மூலம் கட்டாயத் திருமணம் செய்து வைக்க முடியும். மேலும், 44 சதவீத நாடுகளில் சமமான வேலைக்குச் சமமான ஊதியம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற சட்டம் அமுலாக்கம் செய்யப்படவில்லை. அதாவது, ஒரே வேலையைச் செய்தாலும் ஆண்களை விடப் பெண்களுக்குக் குறைந்த ஊதியமே வழங்கப்படுகிறது. வளர்ந்த நாடாக இருந்தாலும் சரி, வளரும் நாடாக இருந்தாலும் சரி, இன்றுவரை எந்தவொரு தேசமும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான இந்தச் சட்ட ரீதியான இடைவெளியை முழுமையாகக் குறைத்துவிடவில்லை.

வேலை, பணம், பாதுகாப்பு, குடும்பம், சொத்து, நடமாட்டம், வணிகம் மற்றும் ஓய்வூதியம் போன்ற வாழ்வின் அடிப்படைத் துறைகளில் சட்டம் முறையாகப் பெண்களைப் பாதகமான நிலையில் வைத்திருக்கிறது. 2026 ஆம் ஆண்டின் சர்வதேச மகளிர் தினமானது, “உரிமைகள். நீதி. செயல். அனைத்துப் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளுக்காக” (Rights. Justice. Action. For All Women and Girls) என்ற கருப்பொருளின் கீழ், இந்தத் தடைகளைத் தகர்க்குமாறு உலகிற்கு அழைப்பு விடுக்கிறது. பாகுபாடு காட்டும் சட்டங்கள், பலவீனமான சட்டப் பாதுகாப்புகள் மற்றும் பெண்களின் உரிமைகளை அரிக்கும் தீங்கு விளைவிக்கும் சமூக விதிமுறைகளை அடியோடு ஒழிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் நாம் இருக்கிறோம்.

தற்போதைய வேகத்தில் நாம் முன்னேறினால், பெண்களுக்கான சட்டப் பாதுகாப்பு இடைவெளியை மூடுவதற்கு இன்னும் 286 ஆண்டுகள் எடுக்கும் என்று தரவுகள் எச்சரிக்கின்றன. இது எவ்வளவு பெரிய அநீதி! கிட்டத்தட்ட 70 சதவீத நாடுகளில், பெண்கள் நீதியைப் பெற்றுக்கொள்வதில் ஆண்களை விட அதிகத் தடைகளை எதிர்கொள்கின்றனர். சட்டக் கட்டணங்கள், போக்குவரத்துச் செலவுகள், குழந்தைப் பராமரிப்பு மற்றும் வேலையிழப்பால் ஏற்படும் ஊதிய இழப்பு போன்ற காரணிகளால் மில்லியன் கணக்கான பெண்கள் நீதித் துறைக்கு வெளியே முடக்கப்பட்டுள்ளனர். ஓர் அநீதியைப் புகார் செய்ய முயற்சிக்கும் பெண்கள் பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள் அல்லது அவர்களின் புகார்கள் நம்பப்படுவதில்லை. மாறாக, அவர்களே குற்றம் சாட்டப்பட்டு மௌனிக்கப்படுகிறார்கள்.

இன்று உக்ரைன் முதல் காசா வரை போர் வலயங்களில் வாழும் சுமார் 680 மில்லியன் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளின் நிலை இன்னும் மோசம். அங்கே நீதி அமைப்புகள் முற்றிலும் முடங்கியுள்ளன; குற்றவாளிகள் எவ்வித தண்டனையுமின்றித் தப்புகிறார்கள். தொழில்நுட்பம் வளர வளர, பெண்களுக்கு எதிரான 'டிஜிட்டல்' வன்முறைகளும் அதிகரித்து வருகின்றன. போர்களில் பாலியல் வன்புணர்வு என்பது ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்படுவது கவலையளிக்கிறது. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் மட்டும் இத்தகைய வன்முறைகள் 87 சதவீதத்தினால் அதிகரித்துள்ளன. பெண்களை வன்முறை, பாகுபாடு மற்றும் சுரண்டலில் இருந்து பாதுகாக்கும் சட்டங்கள் எமக்கு மிக அவசரமாகத் தேவைப்படுகின்றன.

பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளை நம்பும் சட்ட அமைப்புகள், அவர்கள் எளிதாக அணுகக்கூடிய சட்ட உதவி மற்றும் உரிமைகள் மீறப்படும்போது அவர்களுக்குத் துணை நிற்கும் ஆதரவு அமைப்புகள் எமது தேசத்திற்கு அவசியம். பல நாடுகளில் வீட்டு வன்முறை மற்றும் பாலியல் வன்புணர்வுக்கு எதிராகக் கடுமையான சட்டங்கள் இருந்தாலும், அவற்றின் அமுலாக்கம் அல்லது அமுல்படுத்தல் என்பதில் பல ஓட்டைகள் உள்ளன. குற்றவாளிகள் அந்தச் சட்ட ஓட்டைகளைப் பயன்படுத்தித் தப்பித்துக் கொள்கிறார்கள். 87 சதவீத நாடுகள் வீட்டு வன்முறைச் சட்டத்தை இயற்றியிருந்தாலும், சமூகத்தில் வேரூன்றியுள்ள 'பாதிக்கப்பட்டவர் மீதே பழிபோடுதல்' (Victim-blaming), அவமானம் மற்றும் சமூக அழுத்தம் போன்ற காரணிகளால் இன்றும் பல பெண்கள் மௌனமாகவே இருக்கின்றனர். இது உடனடியாக முடிவுக்கு வர வேண்டும்.

எமது தாய்நாடான இலங்கையைப் பொறுத்தவரை, பல வளரும் மற்றும் வளர்ந்த நாடுகளை விடப் பெண்களின் சமத்துவத்தை உறுதிப்படுத்துவதில் நாம் ஓரளவுக்கு முன்னேற்றம் கண்டுள்ளோம் என்பது உண்மையே. கல்வித் துறையில் எமது சிறுமிகளுக்கும் பெண்களுக்கும் பாகுபாடு இல்லை. மகப்பேறு மரண விகிதம் மிகக் குறைவாக உள்ளது. கல்வி மற்றும் சுகாதாரத் துறைகளில் பெண்களின் பங்களிப்பு மிக அதிகமாக உள்ளது. பல துறைகளில் பெண்கள் 'கிளாஸ் சீலிங்' (Glass Ceiling) எனப்படும் கண்ணுக்குத் தெரியாத தடைகளைத் தகர்த்து முன்னேறி வருகிறார்கள். ஆயினும், பெண்களுக்கான நீதி மற்றும் உரிமைகள் என்று வரும்போது நாம் இன்னும் நீண்ட தூரம் செல்ல வேண்டியுள்ளது. பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்கள் அதிகரித்து வருகின்றன.

நீதித் துறையில் மேலதிக பெண் சட்டத்தரணிகள் மற்றும் பெண் நீதியரசர்கள் எமக்குத் தேவை. அதுபோலவே, பொலிஸ் திணைக்களத்திலும் அதிக பெண் உத்தியோகத்தர்கள் ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட வேண்டும். பல பொலிஸ் நிலையங்களில் பெண் உத்தியோகத்தர்களின் பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. ஒரு பெண் தனது முறைப்பாட்டைப் பதிவு செய்யும்போது, அங்கே ஒரு பெண் அதிகாரி இருந்தால் மட்டுமே அவர் இயல்பாகவும் தைரியமாகவும் பேச முடியும்.

வாழ்வின் ஒவ்வொரு துறையிலும் பெண்களின் சாதனைகளைக் கண்டு பெருமிதம் கொள்ளும் ஒரு தேசத்திற்கு மட்டுமே பிரகாசமான எதிர்காலம் உண்டு. அதனால்தான் இந்த ஆண்டு எமது உள்ளூர் கருப்பொருள், “அவள் எழுந்தால் தேசம் எழும்” (When She Rises, the Nation Rises) எனத் தீர்மானிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு துறையிலும் பெண்களுக்கு அதிக கதவுகள் திறக்கப்பட வேண்டும். அவர்கள் நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்குப் பாரிய பங்களிப்பை வழங்க வழிவகை செய்யப்பட வேண்டும். அண்மையில் இலங்கை போக்குவரத்துச் சபையில் பெண் சாரதிகள் மற்றும் நடத்துனர்களை ஆட்சேர்ப்பு செய்த நடவடிக்கை ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாகும். இதுபோலவே அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொறியியல் மற்றும் கணிதம் (STEM) போன்ற துறைகளில் எமது மாணவிகளுக்கு அதிக வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

அன்பின் உறவுகளே, மகான் ஆதி சங்ராச்சாரியார் சொன்னதைப் போல, எமது மனதின் அச்சங்களைத் தவிர்த்து, தெளிவான முகாமைத்துவம் மற்றும் திட்டமிடலுடன் செயற்பட வேண்டும். எதிர்காலத் தேவைகளை முன்னறிந்து செயற்படும் தலைவனே சிறந்த தலைவன். அடுத்த சில தசாப்தங்களில் அதிக பெண்கள் அதிகாரம் பெற்றால், எமது தேசம் விரைவில் ஒரு வளர்ந்த நாடாக மாறும் என்பதில் எனக்கு எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

மகாத்மா காந்தி அவர்கள் ஒருமுறை கூறினார்கள்: "ஒரு பெண் நள்ளிரவில் தனியாக, எவ்வித அச்சமுமின்றி வீதியில் எப்போது நடந்து செல்கிறாளோ, அன்றே எந்தவொரு தேசமும் உண்மையான சுதந்திரம் அடைந்ததாக அர்த்தம்." இந்த உண்மையான சுதந்திரத்தை எமது தாய்மார்களுக்கும், சகோதரிகளுக்கும், மகள்களுக்கும் பெற்றுக்கொடுக்க நாம் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து செயற்படுவோம். உரிமைகளை வழங்குவோம், நீதியை உறுதிப்படுத்துவோம், செயலில் இறங்குவோம்.

நன்றி.