ஈரானியப் போரும் பூகோளப் பொருளாதாரத்தின் மீள்வரையறையும்

போர் என்பது எதிர்வுகூறக்கூடிய திரைக்கதைகளைக் கொண்ட ஒரு நாடக மேடையல்ல; அது வல்லரசுகளின் மாயைகளைச் சுட்டெரிக்கும் ஒரு பிரமாண்டமான மயானமாகும். அரசியல் மற்றும் போர் சார்ந்த வியூகங்கள் எப்போதும் நிச்சயமற்ற தன்மைகளாலும் (Uncertainties), எதிர்பாராத திருப்பங்களாலும் நிரம்பியவை என்பதை வரலாறு மீண்டும் ஒருமுறை உலகிற்கு உரக்கச் சொல்லியிருக்கிறது. ஈரான் மீதான குண்டுவீச்சுத் தாக்குதல் தொடங்கிய மூன்றாம் நாளிலேயே, அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் போரில் வெற்றிபெற்றுவிட்டதாக அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் (Donald Trump) பெருமிதத்துடன் அறிவித்ததைக் கேட்கும் போது, இரண்டாம் உலகப் போரின் போது ஐரோப்பாவில் நேச நாடுகளின் அதிஉயர் தளபதியாக விளங்கிய முன்னாள் அமெரிக்க ஜனாதிபதி டுவைட் டி. ஐசனோவரின் (Dwight D. Eisenhower) யதார்த்தமான போர் மதிப்பீடுதான் நினைவுக்கு வருகிறது.

 "ஒவ்வொரு போரும் அது நிகழும் விதத்திலும், அது முன்னெடுக்கப்படும் விதத்திலும் உங்களை ஆச்சரியப்படுத்தும்," என்று ஐசனோவர் மிகத் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார். சீனா மற்றும் தாய்வானை உள்ளடக்கிய சாத்தியமான முரண்பாடுகளுக்கு அமெரிக்கா எவ்வாறு பதிலளிக்கும் என்று ஒரு செய்தியாளர் சந்திப்பில் அவரிடம் கேட்கப்பட்டபோது, போர் என்பது இயல்பாகவே கணிக்க முடியாதது (Inherently Unpredictable) என்றும், பொறுப்புள்ள தலைவர்களால் அது எவ்வாறு விரிவடையும் என்பதைத் துல்லியமாக எதிர்வுகூற முடியாது என்றும் அவர் வழங்கிய விளக்கம், இன்றைய வளைகுடாப் போர்ச் சூழலுக்கு மிகச் கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது.

ஈரானின் அதியுயர் தலைவர் அயத்துல்லா அலி கமேனியைக் (Ayatollah Ali Khamenei) கொன்றொழித்த பின்னர், சில நாட்களிலேயே ஈரானின் மீது குண்டுகளை வீசி அந்நாட்டை அடிபணியச் செய்துவிடலாம் எனவும், தெஹ்ரானில் ஒரு ஆட்சி மாற்றத்தை (Regime Change) இலகுவாக ஏற்படுத்திவிடலாம் எனவும் டொனால்ட் ட்ரம்ப் மற்றும் இஸ்ரேலியப் பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகு (Benjamin Netanyahu) ஆகியோர் தப்புக் கணக்குப் போட்டிருக்கலாம். உலகை ஆளத் துடிக்கும் இத்தகைய சிந்தனைகள் குறித்து நோபல் பரிசு பெற்ற தத்துவவியலாளர் பெர்ட்ரான்ட் ரஸ்ஸல் (Bertrand Russell) ஒருமுறை கூறும்போது, "அதிகாரம் என்பது மனிதனின் பகுத்தறிவைக் குருடாக்கும் ஒரு போதைப்பொருள்" என்றார். 

அந்தப் போதையின் விளைவாகவே இன்று மத்திய கிழக்கில் போர் முடிவின்றி நீண்டு கொண்டிருக்கிறது. இராணுவ ரீதியான தாக்குதல்களுக்கு அப்பால், ஈரான் இப்போது பொருளாதாரக் களத்தில் (Economic Sphere) ஒரு புதிய போர்முனையைத் திறந்துள்ளது. உலகின் மிக முக்கியமான எண்ணெய் விநியோக நெருக்கடி மையமான (Oil Chokepoint) ஹோர்முஸ் நீரிணையை (Strait of Hormuz), ஈரான் ஒரு மூலோபாய நெம்புகோலாக (Strategic Lever) திறம்பட மாற்றியுள்ளது. சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், அமெரிக்க-இஸ்ரேலிய குண்டுகளுக்கு, ஈரான் எண்ணெய் பீப்பாய்கள் (Barrels of Oil) மூலம் பதிலடி கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இது பூகோள அரசியலில் (Geopolitics) எவராலும் எளிதில் கையாள முடியாத ஒரு பாரிய பொருளாதார ஆயுதமாகும்.

இந்தப் போர் விரைவில் முடிந்துவிடும் என்று டொனால்ட் ட்ரம்ப் அண்மையில் உலகிற்கு உறுதியளித்திருந்தார். சந்தையில் மசகு எண்ணெயின் விலை சடுதியாக உயரத் தொடங்கியபோது, 'ஜி7' (G7) நாடுகள் தமது மூலோபாய எண்ணெய் இருப்புகளின் (Strategic Oil Reserves) ஒரு பகுதியை விடுவித்தன. சர்வதேச எரிசக்தி முகவர் நிலையத்தால் (International Energy Agency) சுமார் 400 மில்லியன் பீப்பாய்கள் மசகு எண்ணெய் சந்தைக்கு விடுவிக்கப்பட்டன; இதில் அமெரிக்கா மாத்திரம் 172 மில்லியன் பீப்பாய்களை வழங்குவதாக உறுதியளித்தது. இந்த செயற்கையான தலையீடுகள் மூலம் விலையேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்திவிடலாம் எனத் திட்டமிடப்பட்ட போதிலும், ஹோர்முஸ் நீரிணையில் ஆறு வர்த்தகக் கப்பல்கள் மீது ஈரான் நடத்திய தாக்குதல்கள், எண்ணெய் விலையை மீண்டும் விண்ணை முட்டச் செய்துள்ளன. அமெரிக்க மற்றும் இஸ்ரேலியத் தாக்குதல்கள் தொடரும் வரை, அந்தப் பிராந்தியத்திலிருந்து "ஒரு லீற்றர் எண்ணெய்க்கூட" (One litre of oil) ஏற்றுமதி செய்ய அனுமதிக்கப்பட மாட்டாது என ஈரான் விடுத்துள்ள எச்சரிக்கை, உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலியை (Global Supply Chain) ஆழமாக உலுக்கியுள்ளது.

இன்றைய நவதாராளவாதப் பொருளாதார (Neoliberal Economic) அமைப்பில், பல நாடுகளின் பொருளாதாரங்கள் ஏற்கனவே அதிக எண்ணெய் விலையின் சுமையின் கீழ் தத்தளித்து வருகின்றன. இலங்கை போன்ற சிறிய மற்றும் வளரும் நாடுகளின் நிலையைக் கருத்தில் கொண்டால், இத்தகைய பூகோள அதிர்வுகள் அவற்றின் தேசியப் பொருளாதாரத்தை முற்றாகச் சிதைத்துவிடும் வல்லமை கொண்டவை. அதிக விலைவாசியைச் சமாளிப்பதற்காக, சில நாடுகள் தமது கைத்தொழில்களையும் குடிமக்களையும் கடுமையாகப் பாதிக்கும் எரிசக்தி சேமிப்பு உத்திகளை (Energy-saving Strategies) அமுல்படுத்தல் கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு சங்கிலித் தொடர் விளைவாகும். சாத்தியமான உலகளாவிய பொருளாதார மந்தநிலை (Global Recession) குறித்த அச்சங்கள் தற்போது வெளிப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. இத்தகைய மந்தநிலையானது பாரிய வேலை இழப்புகளுக்கும், சமூக நலத்திட்டங்களின் கடுமையான வெட்டுக்களுக்கும் (Drastic Welfare Cuts), மற்றும் உலகெங்கிலும் உள்ள எண்ணற்ற மக்களுக்கு சொல்லொணாத் துயரங்களுக்கும் வழிவகுக்கும். நோபல் பரிசு பெற்ற பொருளாதார நிபுணர் அமர்த்தியா சென் (Amartya Sen) கூறுவது போல, "பஞ்சம் என்பது உணவின்மையால் அல்ல, வாங்கும் திறனின்மையால் ஏற்படுகிறது." இந்த வளைகுடாப் போர் உலக மக்களின் வாங்கும் திறனையே சூறையாடிக் கொண்டிருக்கிறது. மத்திய கிழக்கு மோதல் தொடர்ந்தால், பூகோளப் பணவீக்கம் (Global Inflation) மேலும் அதிகரிக்கும் என சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) ஏற்கனவே கடுமையான எச்சரிக்கையை விடுத்துள்ளது. இத்தகைய பேரழிவுச் சூழலுக்கான முழுப் பொறுப்பிலிருந்தும் அமெரிக்காவால் தன்னை ஒருபோதும் விடுவித்துக் கொள்ள முடியாது.

கீழே தரப்பட்டுள்ள தரவு அட்டவணையானது, தற்போதைய போரின் செயற்பாடுகளையும் அதன் பூகோளத் தாக்கங்களையும் சுருக்கமாக விளக்குகிறது:

செயன்முறை (Process)	தரவுகள் / நிகழ்வுகள் (Data / Events)	பூகோளத் தாக்கம் (Global Impact)
எரிபொருள் இருப்பு வெளியீடு (Oil Reserve Release)	சர்வதேச எரிசக்தி முகவர் நிலையத்தால் 400 மில்லியன் பீப்பாய்கள் (அமெரிக்கா: 172 மில்லியன்).	விலையேற்றத்தைத் தற்காலிகமாகக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சி; எனினும் சந்தை உறுதிப்பாடின்மை (Market Instability) தொடர்கிறது.
ஹோர்முஸ் நீரிணை முடக்கம் (Strait of Hormuz Chokepoint)	6 வர்த்தகக் கப்பல்கள் மீதான தாக்குதல்; எண்ணெய் ஏற்றுமதியை முற்றாகத் தடுப்போம் என ஈரானின் எச்சரிக்கை.	பூகோள விநியோகச் சங்கிலி சிதைவு, டொலர் (Dollar) நெருக்கடி, கைத்தொழில் முடக்கம்.
பொருளாதாரத் தடைகள் விலக்கல் (Sanctions Waiver)	ரஷ்ய எண்ணெய்க்கான அமெரிக்கத் தடைகள் ஒரு மாதத்திற்கு நீக்கம்.	மேற்கத்திய நாடுகளுக்கிடையில் இராஜதந்திர விரிசல்; ரஷ்யப் பொருளாதாரத்திற்கு எதிர்பாராத ஊக்கம்.
பாரிய மனித இடப்பெயர்வு (Human Displacement)	4.2 மில்லியன் மக்கள் மத்திய கிழக்கில் (பெரும்பாலும் ஈரானில்) இடம்பெயர்வு.	பாரிய மனிதநேய நெருக்கடி, சமூகக் கட்டமைப்புச் சிதைவு, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் முகாமைத்துவத் தோல்வி (Management Failure).

தொடக்கத்தில், அதிகரித்து வரும் எண்ணெய் விலைகள் குறித்தான தீவிரமான கேள்விகளுக்கு ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் மிகவும் பொறுப்பற்ற வகையிலேயே (Flippant Answers) பதிலளித்தார். எண்ணெய் விலை உயர்வின் மூலம் அமெரிக்கா பயனடையும் என்று வாதிட்ட அவர், எண்ணெய் விலையைக் குறைப்பதை விட, ஈரானைத் தோற்கடிப்பதற்கே முன்னுரிமை அளித்தார். ஆனால், தற்போதைய தெளிவான பொருளாதார யதார்த்தம் (Sobering Economic Reality) அவரது கர்வத்தை அடக்கச் செய்துள்ளது. பூகோள எரிசக்திச் சந்தையை (Global Energy Market) நிலைநிறுத்துவதற்கான ஒரு அவநம்பிக்கையான நடவடிக்கையாக, ரஷ்ய எண்ணெய் மீதான அமெரிக்கப் பொருளாதாரத் தடைகளைத் தற்காலிகமாகத் தளர்த்தும் நிலைக்கு அமெரிக்கா தள்ளப்பட்டுள்ளது. இந்தத் தளர்வு ஒரு மாதத்திற்கு மட்டுமே நடைமுறையில் இருக்கும் என்று கூறப்பட்டாலும், எண்ணெய் விலைகள் குறையாவிட்டால், அதனை மேலும் நீட்டிக்க வேண்டிய கட்டாயம் அமெரிக்காவிற்கு ஏற்படும். இந்த நகர்வு ரஷ்ய ஜனாதிபதி விளாடிமிர் புடினின் (Vladimir Putin) மனதை அளவிட முடியாத அளவிற்கு மகிழ்வித்துள்ளது என்பதில் எந்தச் சந்தேகமுமில்லை. உக்ரைனுக்கு எதிரான தனது போருக்கு நிதியளிப்பதற்காக ரஷ்யா எண்ணெய் வருமானத்தைப் பயன்படுத்துகிறது என்பதே, ரஷ்ய எண்ணெய் மீது அமெரிக்கா தடைகளை விதித்தமைக்காக முன்வைக்கப்பட்ட பிரதான காரணமாகும். ஆனால், இன்று தனது சொந்தப் பொருளாதாரத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காகத் தனது சொந்தக் கொள்கையையே அமெரிக்கா மீறியுள்ளது. இது வல்லரசுகளின் இரட்டை வேடத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.

ரஷ்ய எண்ணெய் மீதான தடைகள் தளர்த்தப்பட்டமையை, ஒரு 'குறுகிய கால அளவிலான நடவடிக்கை' (Narrowly tailored, short-term measure) என அமெரிக்கத் திறைசேரிச் செயலாளர் (US Treasury Secretary) ஸ்காட் பெஸ்ஸென்ட் (Scott Bessent) விவரித்துள்ளார். இந்தத் தளர்வானது, ஏற்கனவே போக்குவரத்துப் பாதையில் உள்ள (In transit) எண்ணெய்க்கு மட்டுமே பொருந்தும் எனவும், இதன் மூலம் ரஷ்ய அரசாங்கத்திற்கு குறிப்பிடத்தக்க நிதி நன்மைகள் கிடைக்காது எனவும் அவர் நியாயப்படுத்தியுள்ளார். அத்துடன், ரஷ்யா தனது எரிசக்தி வருவாயின் பெரும்பகுதியை, எண்ணெய் பிரித்தெடுக்கப்படும் இடத்தில் (Point of Extraction) விதிக்கப்படும் வரிகள் மூலமே பெறுகிறது என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். ஆனால், இந்தக் கூற்றை ரஷ்யா முற்றாக நிராகரிக்கிறது. "ரஷ்ய எண்ணெய் இல்லாமல், உலகளாவிய எரிசக்திச் சந்தை நிலையானதாக இருக்க முடியாது என்ற வெளிப்படையான உண்மையை அமெரிக்கா தற்போது ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது" என ரஷ்யாவின் பொருளாதாரத் தூதர் கிரில் டிமிட்ரிவ் (Kirill Dmitriev) 'டெலிகிராம்' (Telegram) வலையமைப்பில் எழுதியுள்ளார். ஜனாதிபதி புடினும் இதேபோன்றதொரு கருத்தையே வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இது வல்லரசுகளுக்கு இடையிலான அதிகாரச் சமநிலையில் (Balance of Power) ஏற்பட்டுள்ள பாரிய மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது.

மறுபுறம், ரஷ்ய எண்ணெய் மீதான தடைகளை நீக்கியமையை அமெரிக்காவின் மேற்கத்திய நேச நாடுகள் (Western Allies) சிறிதும் விரும்பவில்லை. ஈரான் போரினால் ஏற்பட்டுள்ள பொருளாதார வீழ்ச்சி குறித்து ஏனைய 'ஜி7' தலைவர்களுடன் கலந்துரையாடிய பின்னர் கருத்துக் தெரிவித்த பிரான்ஸ் ஜனாதிபதி இம்மானுவேல் மேக்ரான் (Emmanuel Macron), ஹோர்முஸ் நீரிணை மூடப்பட்டமை எந்த வகையிலும் ரஷ்யா மீதான தடைகளை நீக்குவதை நியாயப்படுத்தாது என்று கடுமையாகக் சாடியுள்ளார். இந்தச் சம்பவங்கள் சிறிய மற்றும் நடுத்தர நாடுகளுக்கு ஒரு தெளிவான செய்தியை வழங்குகின்றன. உக்ரைன் போன்ற நாடுகள், வல்லரசுகளின் திட்டங்களில் (Big Powers' Scheme of Things) தங்களுடைய நலன்கள் ஒருபோதும் கருத்தில் கொள்ளப்படமாட்டாது என்பதை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். மத்திய கிழக்கில் உள்ள தனது நேச நாடுகள் மீது ஈரான் நடத்தும் ட்ரோன் (Drone) தாக்குதல்களை எதிர்கொள்ள உக்ரைனின் உதவியை ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் கோரிய சிறிது நேரத்திலேயே, அவர் ரஷ்ய எண்ணெய் மீதான தடைகளை நீக்கியமை, சர்வதேச உறவுகளில் அறம் என்பது கிடையாது, சுயநலம் மட்டுமே உண்டு என்பதை நிரூபிக்கிறது. கறுப்பின மக்களின் விடுதலைக்காகத் தன் வாழ்நாளையே அர்ப்பணித்த நெல்சன் மண்டேலா (Nelson Mandela) ஒருமுறை, "சுதந்திரம் என்பது சங்கிலிகளை உடைத்தெறிவது மட்டுமல்ல, அது மற்றவர்களின் சுதந்திரத்தை மதிப்பதும் மேம்படுத்துவதுமாகும்" என்றார். ஆனால், இன்றைய ஏகாதிபத்திய அதிகாரப் போட்டியில், பலவீனமான நாடுகளின் சுதந்திரமும் இறைமையும் வல்லரசுகளின் சதுரங்கப் பலகையில் வெறும் பகடைக்காய்களாகவே (Pawns) பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

தற்போதைய போரை எப்போது முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது என்பதைத் தாங்களே தீர்மானிப்போம் என அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் அகங்காரத்துடன் கூறியுள்ளன. ஆனால், அவர்கள் போரைத் தொடங்கியிருந்தாலும், அதனை எப்போது, எவ்வாறு முடிப்பது என்பதைத் நாங்களே தீர்மானிப்போம் என ஈரான் சவால் விடுத்துள்ளது. இந்த முரண்பட்ட நிலைப்பாடுகள், சமாதானத்திற்கான பாதையை மேலும் சிக்கலாக்கியுள்ளன. "அடக்குமுறை எங்கு நிகழ்ந்தாலும் அது உலகெங்கும் உள்ள நீதிக்கு அச்சுறுத்தலாகும்" என்று சமூக சீர்திருத்தவாதியான மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் (Martin Luther King Jr.) கூறியது போல, இந்த அதிகாரப் போட்டியின் விலையை சாதாரண மக்களே செலுத்துகிறார்கள். அனைத்து நோக்கங்களுக்காகவும் மற்றும் காரணங்களுக்காகவும் தனது இருப்புக்கான நியாயத்தை (Raison d'etre) இழந்துவிட்ட ஐக்கிய நாடுகள் சபை (UN), மத்திய கிழக்கில் உடனடிப் போர்நிறுத்தத்திற்கு (Ceasefire) அழைப்பு விடுத்துள்ளது. போரில் ஈடுபட்டுள்ள தரப்பினர் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் இந்த அழைப்பிற்குச் செவிசாய்ப்பார்களா என்பது மிகவும் சந்தேகத்திற்குரியது. ஒரு திறன்மிக்க முகாமைத்துவக் கட்டமைப்பைக் (Management Structure) கொண்டிராத, அல்லது வல்லரசுகளின் வீட்டோ (Veto) அதிகாரங்களுக்கு அடிபணிந்து கிடக்கும் ஒரு சபையாகவே ஐ.நா இன்று காட்சியளிக்கிறது.

இருப்பினும், முழு உலகையும் மோசமாகப் பாதித்துள்ள இந்தக் 'குண்டு - எண்ணெய் பீப்பாய் மோதலை' (Bomb-barrel Conflict) தணிப்பதற்கான வழியை ஏற்படுத்துவது, சம்பந்தப்பட்ட அனைத்துத் தரப்பினரதும் சொந்த நலனுக்கே உகந்ததாகும். ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தரவுகளின்படி, மத்திய கிழக்கு பிராந்தியத்தில், குறிப்பாக ஈரானில் ஏற்கனவே 4.2 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள் இடம்பெயர்ந்துள்ளனர் (Displaced). இது ஒரு புள்ளிவிபரம் அல்ல; இது 4.2 மில்லியன் சிதைக்கப்பட்ட கனவுகள், அழிக்கப்பட்ட பாடசாலைகள் (School), உழவு செய்ய முடியாத விவசாயம் (Agriculture), மற்றும் எதிர்காலத்தை இழந்து நிற்கும் இளைய தலைமுறையின் கண்ணீர். ஆயுத வியாபாரிகளுக்கும், இடைத்தரகர்களுக்கும் (Middlemen) போர் இலாபகரமானதாக இருக்கலாம்; ஆனால் மனித குலத்திற்கு அது என்றுமே ஒரு சாபக்கேடுதான். "உலகிற்கு வழிகாட்ட வேண்டிய ஒரு தேசம், தன் சொந்த அதிகார வெறியால் உலகத்தை அழிவின் விளிம்பிற்கு இட்டுச் செல்வது ஒரு வரலாற்றுத் துரோகமாகும்" என ஆபிரகாம் லிங்கனின் (Abraham Lincoln) தத்துவங்கள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

போரின் ஒவ்வொரு கட்டமும், அது தொடர்பான தீர்மானங்களும் பொருளாதாரத்தின் அனைத்து மட்டங்களிலும் ஊடுருவுகின்றன. இன்று இ கொமர்ஸ் (E-commerce) தொடக்கம் உள்ளூர் உற்பத்திகள் வரை அனைத்தும் டொலர் பெறுமதியிலும், எரிபொருள் விநியோகத்திலுமே தங்கியுள்ளன. எந்தவொரு நாடும் தனித்து வாழ முடியாத இன்றைய உலகமயமாக்கப்பட்ட வலையமைப்பில், ஒரு வலயம் (Zone) முடங்கினால் அது முழு உலகையும் ஸ்தம்பிக்கச் செய்யும். எனவே, எந்தவொரு தர்க்கத்தின் அடிப்படையிலும் இந்தப் போரை நியாயப்படுத்த முடியாது. மனித உயிர்களின் இழப்பையும், பூகோளப் பொருளாதாரத்தின் சிதைவையும் ஒரு சதவிகிதம் (Percentage) கூட ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. தலைவர்கள் தங்களது குறுகிய அரசியல் இலாபங்களுக்காகவும், வல்லாதிக்கம் செலுத்துவதற்காகவும் எடுக்கும் முடிவுகள், முழு மனித குலத்தின் மீண்டெழு (Resilience) திறனையே கேள்விக்குறியாக்குகின்றன. இது ஒரு கட்டமைப்பு ரீதியான தோல்வியாகும்.

ஆகவே, நவீன ஆயுதங்களையும், பொருளாதாரத் தடைகளையும் கொண்டு எந்தவொரு தேசத்தின் ஆன்மாவையும் நிரந்தரமாக அடக்கிவிட முடியாது என்ற வரலாற்று உண்மையை அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். போரின் தொடக்கம் யார் கையில் இருந்தாலும், அதன் முடிவும் விளைவுகளும் எவராலும் கணிக்க முடியாதவை என்பதை ஐசனோவரின் அறிவுரை உலகிற்குத் தொடர்ந்தும் ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. பழிவாங்கல்களையும், அதிகாரத் திமிரையும் கைவிட்டுவிட்டு, உண்மையான சமாதானத்தை நோக்கிய அறிவார்ந்த இராஜதந்திர வழிகளைத் தேடுவதே இன்றைய உலக ஒழுங்கின் அவசரத் தேவையாகும்; ட்ரம்ப் உடனடியாக ஐசனோவரின் போர் குறித்தப் பார்வைக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.