எரிபொருள் பதுக்கல் — தேசத்திற்கு எதிரான குற்றம், சமூகத்திற்கு எதிரான துரோகம்

 இலங்கை தனது வரலாற்றிலேயே மிகக் கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கித் தவிக்கும் தருணத்தில், ஒரு தொழிலதிபரின் இல்லத்தில் 7,000 லிட்டர் டீசல் மற்றும் பெட்ரோல் சட்டவிரோதமாக பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. காவல்துறையின் சிறப்பு புலனாய்வுப் பிரிவும் (Special Investigation Unit) வலனா ஊழல் ஒழிப்புப் பிரிவும் (Anti-Corruption Unit) நடத்திய சோதனையில் வெளிப்பட்ட இந்த உண்மை, வெறும் சட்ட மீறல் மட்டுமல்ல — இது நாட்டின் கூட்டு
நெருக்கடியில் ஒரு சிறுகூட்டத்தினர் தங்கள் தனிப்பட்ட ஆதாயத்திற்காக சக மனிதர்களின் அன்றாட தேவைகளை பறிக்கின்றனர் என்ற கொடுமையான யதார்த்தத்தை முன்வைக்கிறது. நாட்டின் பொருளாதார இறையாண்மையும் (Economic Sovereignty) பொதுமக்களின் அடிப்படை உரிமைகளும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும்போது, சட்டம், நிர்வாகம், சமூகம் மூன்றும் ஒன்றிணைந்து பதிலளிக்க வேண்டிய கடமை உருவாகிறது.

எரிபொருள் பதுக்கல் (Fuel Hoarding) என்பது இலங்கையில் புதிய நிகழ்வல்ல. ஆனால் தற்போதைய நெருக்கடிக் காலகட்டத்தில் அதன் தாக்கம் பன்மடங்கு அதிகமாகிறது. சாதாரண குடிமக்கள் ஒரு துளி எரிபொருளுக்காக நாட்கணக்கில் வரிசையில் நிற்கும்போது, அத்தியாவசிய மருந்துகள் மருத்துவமனைகளை சென்றடையாமல் போக்குவரத்து முடங்கும்போது, 7,000 லிட்டர் சரக்கை ஒரே இடத்தில் மறைத்து வைப்பது எந்த அடிப்படையிலும் நியாயப்படுத்த இயலாத செயலாகும். கணக்கீட்டின் படி, இந்த அளவு எரிபொருல் சுமார் 1,500 இருசக்கர வாகன ஓட்டிகளுக்கு அல்லது நூற்றுக்கணக்கான சரக்கு வாகனங்களுக்கு போதுமானது. ஒருவரின் பேராசை இத்தனை பேரின் வாழ்வாதாரத்தை நேரடியாகத் தடுத்து நிறுத்துகிறது என்ற உண்மை, இந்தச் செயலின் கொடுமையை முழுமையாக புலப்படுத்துகிறது.

1979 ஆம் ஆண்டின் அத்தியாவசிய பொதுச் சேவைகள் சட்டம் எண் 1 (Essential Public Services Act No. 1 of 1979) மற்றும் நுகர்வோர் விவகார அதிகாரசபைச் சட்டம் (Consumer Affairs Authority Act) ஆகியவற்றின் கீழ் இத்தகைய சட்டவிரோத பதுக்கல் மற்றும் விநியோகம் (Illegal Hoarding and Distribution) கடுமையான குற்றங்களாக வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. அத்தியாவசிய சேவைகளுக்கு இடையூறு செய்யும் வகையில் பொருட்களை தடுத்து வைப்பதும், சட்டவிரோத விலையில் (Illegal Pricing) விற்பனை செய்வதும் சிறைத்தண்டனை வரை கொண்டுசெல்லும் குற்றங்களே. அரசாங்கம் QR குறியீடு அடிப்படையிலான எரிபொருள் விநியோக முறைமையை (QR Code-based Distribution System) அமுல்படுத்தல் செய்தது, வரையறுக்கப்பட்ட வளங்களை நியாயமாகப் பங்கிட்டளிக்கும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாகும். ஆனால் இத்தகைய பெரியளவிலான மோசடிகள் அந்த முறைமையின் வெளியே செயல்படுவதால், தேசியக் கொள்கையின் (National Policy) நோக்கமே பாதிக்கப்படுகிறது.

இந்தச் சம்பவம் குறித்து சில மாற்றுக் கோணங்களிலிருந்து வாதங்கள் முன்வைக்கப்படலாம். "இது ஒரு தனிநபரின் செயல்; ஒட்டுமொத்த வணிக சமூகத்தையும் (Business Community) இதற்காக குற்றப்படுத்துவது நியாயமற்றது" என்று சிலர் கூறலாம். "சந்தை நெருக்கடியில் இருப்பு வைத்திருப்பது ஒரு வணிக உத்தியே" என்று வேறு சிலர் வாதிடலாம். இன்னும் சிலர் "சட்டம் இத்தகைய சம்பவங்களை போதுமான அளவு தடுக்கவில்லை என்றால், சட்டத்தின் கட்டமைப்பே பலவீனமானது" என்று கூறலாம்.

இந்த வாதங்களை ஒவ்வொன்றாக ஆராய்வது அவசியம். முதலாவதாக, ஒரு தனிநபரின் செயல் என்றாலும், அது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் நலனை பாதிக்கும்போது, அதை தனிப்பட்ட விஷயமாக ஒதுக்கி வைக்க முடியாது. வணிக நெறிமுறைகள் (Business Ethics) என்பது லாபமீட்டலுக்கு அப்பாற்பட்டது — சமூகப் பொறுப்பு (Social Responsibility) என்ற கட்டமைப்பிற்கு அது உட்பட்டது. இரண்டாவதாக, "வணிக உத்தி" என்ற வாதம் சாதாரண சூழலில் பரிசீலிக்கத்தக்கதாக இருந்தாலும், தேசிய நெருக்கடி காலத்தில் (National Crisis) அது முற்றிலும் பொருந்தாது. உலகின் பல நாடுகளும் போர் மற்றும் பேரிடர் காலகட்டங்களில் தனியார் இருப்புகளை தேசிய தேவைகளுக்காக கட்டுப்படுத்தும் உரிமையை அரசுக்கு வழங்கும் சட்டங்களை கொண்டுள்ளன. மூன்றாவதாக, சட்டம் பலவீனமானது என்ற வாதத்தில் ஓரளவு உண்மை இருந்தாலும், அது கடைப்பிடிக்காமல் இருப்பதற்கான நியாயமாகாது — மாறாக சட்டத்தை வலுப்படுத்தும் கோரிக்கைக்கான ஆதாரமாகும்.

இந்த பிரச்சினைக்கு நீண்டகால, கட்டமைவு தீர்வுகள் (Structural Solutions) தேவை. முதலாவதாக, தற்போதுள்ள சட்டங்களில் அபராத நிலைகளை (Penalty Levels) கணிசமாக உயர்த்த வேண்டும். வெறும் அபராதங்களுடன் நிறுத்தாமல், இத்தகைய குற்றங்களுக்கு சொத்துக்களை பறிமுதல் செய்தல் (Asset Confiscation) மற்றும் வணிக உரிமங்களை ரத்து செய்தல் (Business License Cancellation) வரையிலான தண்டனைகளை சட்டகட்டமைப்பில் இணைக்க வேண்டும். இரண்டாவதாக, QR குறியீடு முறைமை போன்ற தொழில்நுட்ப கட்டுப்பாட்டு கருவிகளை (Technological Control Mechanisms) மேலும் வலுப்படுத்தி, சிறிய இருப்புகளும் தானியங்கியாக பதிவு செய்யப்படும் தரவுத்தளம் (Real-time Database) உருவாக்கப்பட வேண்டும். வளர்ந்த நாடுகளில் எரிபொருள் நிலையங்கள் மற்றும் தனியார் இருப்பு வைப்பகங்கள் (Private Storage Facilities) தொடர்ந்து கண்காணிக்கப்படும் முறைமைகள் நடைமுறையில் உள்ளன — இலங்கையும் இதனை கட்டமைக்கலாம்.

மூன்றாவதாக, பொதுமக்கள் புகார் அளிக்கும் முறைமையை (Public Complaint Mechanism) எளிமைப்படுத்த வேண்டும். அநாமதேய புகார் (Anonymous Complaint) அளிக்கும் வசதியை வலுப்படுத்துவதன் மூலம், சமுதாயத்தின் கண்கள் (Community Vigilance) நிர்வாகத்திற்கு உதவும் கருவியாக மாறும். நான்காவதாக, வணிக சங்கங்கள் (Trade Associations) மற்றும் தொழிற்சாலை அமைப்புகள் (Industry Bodies) தங்கள் உறுப்பினர்களிடையே நெருக்கடி காலகட்ட வணிக நெறிமுறைகள் (Crisis-time Business Ethics) குறித்த விழிப்புணர்வை (Awareness) ஏற்படுத்த வேண்டும். சட்டரீதியான நடவடிக்கையும் சமூக நெறிமுறை அழுத்தமும் (Social and Ethical Pressure) சேர்ந்து செயல்படும்போதே நிலைமாற்றம் சாத்தியமாகும்.

ஐந்தாவதாக, நீதித்துறையும் (Judiciary) சட்ட அமலாக்க நிறுவனங்களும் இத்தகைய வழக்குகளை விரைந்து விசாரணை செய்து தீர்ப்பளிக்கும் விரைவு நீதிமன்ற முறைமையை (Fast-track Court System) கொண்டுவர வேண்டும். தாமதமான நீதி (Delayed Justice) என்பது பலரது கண்களில் நீதியின்மையாகவே பார்க்கப்படும். கைது செய்யப்பட்டவர்களுக்கு தகுதியான அதிகபட்ச தண்டனை உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

சமூக கோணத்தில் பார்க்கும்போது, உலகின் பல நாடுகளும் கடுமையான நெருக்கடிகளை தாண்டி வந்தன — ஏனென்றால் அந்நாட்டு மக்கள் கூட்டுப் பொறுப்புணர்வை (Collective Responsibility) வெறும் கோஷமாக மட்டுமல்லாமல், நடைமுறையில் அமுல்படுத்தினார்கள். 1940களில் இரண்டாம் உலகப் போர் காலத்தில் பல ஐரோப்பிய நாடுகளில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட ரேஷனிங் முறைமைகள் (Rationing Systems) வெற்றிகரமாக இயங்கியதற்கு மக்களின் ஒழுக்கமான பங்கேற்பே முக்கியக் காரணம். சட்ட அமலாக்கம் மட்டுமே போதாது; அண்டை வீட்டாரின் அநியாயமான செயலை அமைதியாக பார்க்காமல், அதிகாரிகளுக்கு தெரியப்படுத்துவது ஒரு குடிமகனின் தேசியக் கடமை என்ற உணர்வு சமுதாயத்தில் வேரூன்ற வேண்டும்.

ஒரு நாடாக முன்னேறுவதற்கு பொருள் வளங்கள் மட்டும் போதாது. நெருக்கடி காலத்தில் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தனிப்பட்ட நலனுக்கு அப்பாற்பட்டு சிந்திக்கும் பரந்த மனப்பான்மை வேண்டும். வரிசையில் நிற்கும் ஒவ்வொரு சாதாரண குடிமகனும் அனுபவிக்கும் இன்னல், ஒரு குட்டி சமூகத்தினரின் பேராசையால் அதிகரிக்கப்படுவது ஒரு நாகரிக சமூகத்திற்கு கேடு பயக்கும். சட்டம் தனது கடமையை நிறைவேற்ற வேண்டும்; நிர்வாகம் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்; சமூகம் மௌனம் கலைத்து பேச வேண்டும் — இந்த மூன்றும் இணையும்போதே எரிபொருள் பதுக்கல் என்ற குற்றம் ஒழிக்கப்பட முடியும், நெருக்கடியிலிருந்து மீளும் நாட்டின் பயணம் நேர்மையான பாதையில் தொடர முடியும்.