மண்டியிடும் வரை சமாதானம் இல்லை!

 
வணக்கம்! அன்பின் உறவுகளே!

பல்லாயிரம் மைல்களுக்கு அப்பால் விழும் ஒரு வெடிகுண்டு, எமது சமையலறையில் எவ்வாறு நெருப்பைப் பற்றவைக்கிறது என்பதைத் தீர்க்கமாக விளக்கும் ஒரு சக பயணியாக உங்களோடு இன்று நான் பேசுகின்றேன். ஆபிரிக்காவின் மாபெரும் தலைவர் நெல்சன் மண்டேலா அவர்கள் ஒருமுறை கூறுவார், "உலகம் எமக்கு வெளியே இல்லை, நாமே உலகத்தின் ஒரு அங்கம்; எங்கு அநீதி நடந்தாலும் அது எமது வீட்டு வாசலிலும் வந்து தட்டும்" என்று. இன்று அந்த வார்த்தைகள் வெறும் தத்துவங்களல்ல, அவை எமது அன்றாட வாழ்வின் சுடும் உண்மைகளாக மாறிவிட்டன. உலகளாவிய ரீதியில் இன்று அரங்கேறிக்கொண்டிருக்கும் புவிசார் அரசியல் விளையாட்டுகள், எமது தேசத்தின் ஒவ்வொரு சாமானியனின் கழுத்தையும் எவ்வாறு இறுக்கப் போகிறது என்பதை நாம் மிகத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய ஒரு காலத்தின் கட்டாயத்தில் நின்று கொண்டிருக்கின்றோம்.

உலகச் சந்தையில் ஏற்படும் ஒரு சிறு அதிர்வு, எமது உள்ளூர்ச் சந்தையை எவ்வாறு பதம் பார்க்கிறது, கொள்கை வகுப்பாளர்களின் அறைகளில் எடுக்கப்படும் முடிவுகள் வீதியில் செல்லும் சாமானியனை எவ்வாறு வந்தடைகின்றன என்பதை மிக அருகிலிருந்து அவதானித்தவன் என்ற வகையில் சில கசப்பான உண்மைகளை இன்று உங்கள் முன் வைக்க விழைகின்றேன்.

அன்பின் உறவுகளே, இன்று மத்திய கிழக்கில் நடப்பது என்ன? ஈரானின் ட்ரோன்கள் மற்றும் அதிநவீன ஏவுகணைகள், கத்தார் மற்றும் சவூதி அரேபியா போன்ற வளைகுடா நாடுகளில் நிலைகொண்டுள்ள அமெரிக்கத் தளங்கள் மீதும், உலகின் நாடித்துடிப்பாக விளங்கும் பிரம்மாண்டமான எண்ணெய் கிணறுகள் மீதும் தொடர்ச்சியாகவும், ஈவிரக்கமின்றியும் தாக்குதல்களை நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்தத் தாக்குதல்கள் ஏதோ ஒரு நாள் இரவில் நடந்த ஒரு உணர்ச்சிவசப்பட்ட செயலல்ல. இது மிகத் தெளிவாகத் திட்டமிடப்பட்ட ஒரு பொருளாதாரப் போர். ஈரானின் புதிய தலைமை ஒரு மிகக் கடுமையான, ஆணித்தரமான செய்தியை உலகிற்குச் சொல்லியிருக்கிறது: "மண்டியிடும் வரை சமாதானம் இல்லை!" அவர்கள் நேரடியாகப் போர்க்களத்தில் இறங்கி, வல்லரசான அமெரிக்காவை ஆயுத பலத்தால் வெல்ல முனையவில்லை. அவர்களுக்குத் தெரியும் அது சாத்தியமற்றது என்று. மாறாக, இந்தப் போரை மிக நீண்ட காலத்திற்கு இழுத்து, அமெரிக்காவைப் பொருளாதார ரீதியாக மெல்ல மெல்ல இரத்தம் சிந்த வைப்பதே அவர்களின் பிரதான தந்திரோபாயம்.

இந்தத் தந்திரோபாயத்தின் மிகக் கொடூரமான ஆயுதமாக இன்று ஈரான் கையில் எடுத்திருப்பது ஹார்முஸ் நீரிணையை மூடியமையாகும். உலகத்தின் மூன்றில் ஒரு பங்கு கச்சா எண்ணெய் வியாபாரம் கடந்து செல்லும் இந்த ஹார்முஸ் நீரிணை மூடப்பட்டதன் விளைவாக, இன்று உலகச் சந்தையில் கச்சா எண்ணெய் விலை ஒரு பீப்பாய்க்கு 120 டொலர் வரை விண்ணை முட்டி நிற்கிறது. இந்தப் போரினால் இன்று உலகின் மிகப்பெரிய எண்ணெய் உற்பத்தி மற்றும் எரிவாயு நிலையங்கள் கண்முன்னே சிதைக்கப்பட்டு, தீக்கிரையாகிக் கொண்டிருக்கின்றன. எரியும் அந்த எண்ணெய் கிணறுகளின் புகையில், உலகப் பொருளாதாரத்தின் எதிர்காலமே இருண்டு கொண்டிருக்கிறது. அழிந்துபோன இந்த பிரம்மாண்டமான கட்டமைப்புக்களை மீண்டும் சீரமைக்க 3 தொடக்கம் 5 வருடங்கள் வரை ஆகும் என சர்வதேச நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றார்கள்.

உறவுகளே, சற்றே சிந்தித்துப் பாருங்கள். அதுவரை இந்த உலக மக்கள் என்ன செய்வார்கள்? அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரையில், அந்த நாட்டிற்குத் தேவையான சொந்தமான எண்ணெய் உற்பத்தி அவர்களுக்குள்ளேயே இருக்கின்றது. அவர்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் தம்மைத் தற்காத்துக் கொள்வார்கள். ஆனால், எங்களைப் போன்ற, அல்லது இந்தியா போன்ற, முற்றுமுழுதாக இறக்குமதியை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் நாடுகளின் நிலை என்ன? பெட்ரோல், டீசல் விலை உயர்வு என்பது வெறுமனே வீதி வழியே செல்லும் வாகனங்களுக்குப் பெட்ரோல் நிரப்புவதற்கான ஒரு தற்காலிகப் பிரச்சனை அல்ல; அது அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலை உயர்விற்கும், சாமானியனின் பட்டினிக்கும் இட்டுக் கட்டப்பட்ட மிகக் கொடூரமான பாதையாகும்.

பொருளாதாரத்தின் சங்கிலித் தொடர் மிக நீளமானது. பெட்ரோலியத்திலிருந்து கிடைக்கும் நாப்தா (Naphtha) மற்றும் இதர மூலப்பொருட்கள்தான் இன்று நாம் பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக் முதல், எமது மண்ணில் விளையும் பயிருக்கான உரம் தயாரிப்பு வரை அனைத்திற்கும் அடிப்படையான மூலாதாரமாகும். சர்வதேச சந்தையில் எரிபொருள் விலை ஏறும்போது, இந்த நாப்தாவின் விலையும் எகிறுகிறது. உரங்களின் விலை விண்ணைத் தொட்டால், எமது விவசாயம் முற்றாக நலிவடையும். ஒரு விவசாயி தனது நிலத்தில் விதையை விதைப்பதை விட, அதற்கான உரத்தை வாங்குவதற்குத் தனது உயிரை விலையாகக் கொடுக்க வேண்டிய ஒரு கொடிய நிலை உருவாகும்.

மறுபுறம், தொழிற்சாலைகளில் உற்பத்திக்குத் தேவையான மூலப்பொருட்கள் கிடைக்காமல், அல்லது அதீத விலையால் கொள்வனவு செய்ய முடியாமல், நாடெங்கிலும் உள்ள சிறு மற்றும் குறு தொழில்கள் அனைத்தும் நிரந்தரமாக மூடப்படும் அபாயம் கண்முன்னே தெரிகிறது. உற்பத்தி குறைந்து, மக்களின் அன்றாடத் தேவை அதிகரிக்கும் போது, விலைவாசி எந்தவிதக் கட்டுப்பாடுகளுமின்றி உயர்ந்து, நடுத்தர மக்கள் ஒட்டுமொத்தமாக ஏழ்மை நிலைக்குத் தள்ளப்படுவார்கள். தேசிய புள்ளிவிபரங்களை எடுத்துப் பார்த்தால், வறுமைக்கோட்டின் கீழ் வாழும் மக்களின் சதவிகிதம் பல மடங்காக அதிகரிக்கும் கொடூரத்தை நாம் சந்திக்க நேரிடும். இந்தச் சதவிகிதம் வெறும் எண்களல்ல, இவை உணவின்றித் தவிக்கும் குழந்தைகளின் அழுகுரல்கள்!

"தனக்கு வந்தால் தான் தலைவலியும் காய்ச்சலும் தெரியும்" என்று எமது ஊர்களில் ஒரு ஆழமான பழமொழி உண்டு. இந்த உலகளாவிய பேரழிவை, அமெரிக்க மக்கள் ஏதோ வேற்று கிரகத்தில் நடக்கும் ஒரு நிகழ்வு போல வேடிக்கை பார்ப்பது உண்மையிலேயே வேதனையானது. போர் என்பது ஒருபோதும் ஒரு நாட்டின் எல்லைக்குள் சுருங்கி முடிந்துவிடுவதில்லை; அது உலகளாவிய பொருளாதாரப் பேரழிவை (Global Economic Crisis) நோக்கி ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தையும் இட்டுச் செல்கிறது. இத்தனை அறிவு ஜீவிகளும், ஜனநாயகவாதிகளும் நிறைந்த அமெரிக்காவில், டிரம்ப் போன்றவர்களின் கோமாளித்தனமான பிடிவாதங்களைத் தட்டிக் கேட்க ஆளே இல்லையா? அதிகாரத்தின் உச்சியில் அமர்ந்துகொண்டு உலகை அடக்கியாள நினைப்பவர்களின் அதிகாரத்தைப் பறிக்கும் சட்டம் அங்கு வேலை செய்யவில்லையா? என்ற நியாயமான கேள்விகள் இன்று உலக அரங்கில் மிக வலுவாக எழத் தொடங்கியுள்ளன.

நிச்சயமாக இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களை வல்லரசுகள் தமது மனச்சாட்சியிடம் தேட வேண்டும். ஆனால் உறவுகளே, அவர்கள் திருந்துவார்கள், நிலைமை மாறும் என்று நாம் கைகட்டி வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. உலக வல்லரசுகளின் சதுரங்க விளையாட்டில் நாம் நிரந்தரப் பகடைக்காய்களாக இருக்க முடியாது. முற்றுமுழுதாக உலகச் சந்தையை நம்பியிருக்கும் எமது பலவீனத்தை நாம் உடனடியாக மாற்றியமைக்க வேண்டும். வறுமை என்பது ஒரு விபத்தல்ல, அது ஒரு தேசத்தின் வளங்களைச் சரியாகக் கையாளத் தவறிய முகாமைத்துவக் கோளாறு. ஒரு நெருக்கடி வரும்போது, அதனைப் பயன்படுத்தி நுகர்வோரைக் கொள்ளையடிக்கும் இடைத்தரகர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஒரு பொருளாதாரக் கட்டமைப்பை நாம் மாற்றி எழுத வேண்டும். சரியான முகாமைத்துவம் இல்லாத எந்தவொரு அமைப்பும், எந்தவொரு தேசமும் இவ்வாறான உலகளாவிய நெருக்கடிகளில் தாக்குப்பிடிக்க முடியாமல் சிதைந்துபோகும் என்பதை வரலாறு எமக்குக் கற்பித்திருக்கிறது.

நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? முதலாவதாக, எந்தவொரு அதிர்ச்சியையும் தாங்கிக்கொண்டு மீண்டும் துளிர்விடும் ஒரு மீண்டெழு பொருளாதாரத்தை (Resilient Economy) நாம் கட்டியெழுப்ப வேண்டும். வெளிநாட்டு இறக்குமதிகளை முற்றுமுழுதாக நம்பியிருக்கும் மனநிலையிலிருந்து நாம் மாற வேண்டும். எமது நாட்டின் ஒவ்வொரு சபை மற்றும் உள்ளூராட்சி மன்றங்களும் தத்தமது பிரதேசங்களில் தற்சார்புப் பொருளாதாரத்தை ஊக்குவிக்க வேண்டும். வெறுமனே ஏட்டுச் சுரைக்காயாக இருக்கும் கொள்கைகளை மாற்றி, அவற்றின் அமுலாக்கம் அல்லது அமுல்படுத்தல் தரைமட்டத்தில் மிகத் துல்லியமாகச் செயற்படுத்தப்படுவதை நாம் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

எமது பாடசாலை மட்டத்திலிருந்தே நுகர்வுப் பொருளாதாரத்திற்குப் பதிலாக, உற்பத்திப் பொருளாதாரத்தை எமது மாணவர்களுக்குக் கற்பிக்க வேண்டும். உலகச் சந்தையில் எமது பொருட்களுக்கான தேவையை நாமே உருவாக்க வேண்டும். தொழில்நுட்பத்தின் உச்சத்தைப் பயன்படுத்தி, சுதந்திரமான இ கொமர்ஸ் (e-commerce) வர்த்தகங்களை ஊக்குவிப்பதன் மூலம், எமது கிராமத்து உற்பத்திகளை எந்தவொரு இடைத்தரகர்களும் இன்றி, ஒண்லைன் ஊடாக நேரடியாக உலகச் சந்தைக்குக் கொண்டுசெல்லும் ஒரு தனித்துவமான வர்த்தக வலயம் ஒன்றை நாம் உருவாக்க வேண்டும்.

உலகப் புகழ்பெற்ற ஆன்மீக வழிகாட்டியான ஆதி சங்ராச்சாரியார் அவர்கள் கூறுவார், "இந்த உலகம் ஒன்றோடொன்று பிரிக்க முடியாதபடி பிணைக்கப்பட்ட ஒரு மாபெரும் வலை. ஒன்றின் அசைவு மற்றொன்றில் அதிர்வை ஏற்படுத்தும்" என்று. மத்திய கிழக்கில் விழும் குண்டுகள் எமது வீடுகளில் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. அதேவேளை, அறிஞர் தோமஸ் அவர்கள் கூறியதுபோல, "ஒரு தேசத்தின் உண்மையான பலம் அதன் ஆயுதக் கிடங்குகளில் இல்லை, அதன் மக்களின் தற்சார்பிலும், மீண்டெழும் மன உறுதியிலுமே தங்கியிருக்கிறது."

உண்மையிலேயே, நாம் எத்தனையோ பெருந்துயரங்களைக் கடந்து வந்தவர்கள். சுனாமியின் பேரலைகளையும், முப்பது வருடப் போரின் கொடூரங்களையும் கடந்து, சாம்பலிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்த ஒரு இனம் நாம். இந்த உலகளாவிய பொருளாதாரப் போர் எமக்கு ஒரு மாபெரும் சவாலாக இருக்கலாம், ஆனால் இது எமது முடிவல்ல. வல்லரசுகளின் வீழ்ச்சிகளிலிருந்தும், அவர்களின் பிடிவாதங்களிலிருந்தும் நாம் பாடங்களைக் கற்றுக்கொள்வோம். எமது தேசத்தை, எமது உள்ளூர் உற்பத்தியை, எமது விவசாயத்தை நாமே பாதுகாப்போம். வெளிப்படைத்தன்மையான ஒரு அரச நிர்வாகத்தின் ஊடாகவும், நேர்மையான மக்களின் உழைப்பினூடாகவும், எந்தவொரு பொருளாதாரப் புயலையும் தாங்கி நிற்கும் ஒரு மாபெரும் விருட்சமாக எமது தேசத்தை நாம் ஒன்றிணைந்து கட்டியெழுப்புவோம்!

நன்றி! வணக்கம்!

உங்கள் அன்பின், சி.தணிகசீலன்