மோதல்களில், பெண்களும் சிறுமிகளும் எவ்வாறு கொடூரமாகப் பாதிக்கப்படுகிறார்கள்

வணக்கம்! அன்பின் உறவுகளே!

பல தசாப்தங்களாக ஒரு நாட்டின் பொருளாதார நாடித்துடிப்பையும், அதிகார வர்க்கத்தின் மூடிய அறைகளில் எடுக்கப்படும் கொள்கை முடிவுகள் எவ்வாறு சாதாரண மக்களின் அன்றாட வாழ்வைத் தீர்மானிக்கின்றன என்பதையும் மிக நெருக்கமாகப் படித்து, அரச நிர்வாகத்தின் நீண்ட தாழ்வாரங்களில் நடந்தேறும் பல விடயங்களை ஆழமாக உற்றுநோக்கிய ஒருவனாக உங்கள் முன் நிற்கின்றேன். தேசிய வளங்கள் எவ்வாறு பகிர்ந்தளிக்கப்படுகின்றன, ஒரு தேசத்தின் முகாமைத்துவம் எவ்வாறு திட்டமிடப்படுகிறது, ஒரு அரச திணைக்களம் எவ்வாறான கொள்கைகளைச் சுமந்து நிற்கிறது, அந்த முடிவுகளின் பின்னணியில் உள்ள எண்கள் மக்களின் கண்ணீராக எப்படி உருமாறுகின்றன என்பதை என் வாழ்நாளில் நான் மிக அருகிலிருந்து கண்டிருக்கிறேன். அந்த அனுபவத்தின் முதிர்ச்சியோடு, மிகுந்த வலியோடு ஒரு பேருண்மையை இன்று உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளவே நான் வந்திருக்கின்றேன்.

அன்பின் உறவுகளே, ஈரானில் அண்மையில் நிகழ்ந்த அந்தச் சட்டவிரோத இராணுவத் தாக்குதல்களால் அமெரிக்க பொதுமக்கள் மட்டுமன்றி, இன்று முழு உலகமும் அதிர்ச்சியிலும் ஒருவித பாதுகாப்பற்ற தன்மையிலும்தான் உறைந்து போய்க் கிடக்கிறது. பொருளாதாரத்தின் எண்களைக் கூட்டிக் கழித்துப் பார்க்கும் உலகத் தலைவர்களுக்கு, போரின் விலையானது அரச வரவு செலவுத் திட்டங்களில் தெரியும் வெறும் இழப்புகளாக இருக்கலாம்; ஆனால், எந்தவொரு போரும் முதலில் ஈவிரக்கமின்றி விழுங்குவது பெண்களையும் சிறுமிகளையும்தான் என்பதே இரத்தமும் சதையுமான மனித வரலாறு. ஈரானின் தெற்குப் பகுதியில் அமெரிக்க-இஸ்ரேலிய கூட்டுத் தாக்குதல்களின் முதல் அலையில் ஒரு பெண்கள் ஆரம்பப் பாடசாலை மீது ஏவுகணை வீசப்பட்டது என்ற செய்தியைக் கேட்டபோது என் இதயம் ஒருகணம் நின்று துடித்தது. அங்கு குழந்தைகள் உட்படக் குறைந்தது 175 உயிர்கள் ஈவிரக்கமின்றிப் பறிக்கப்பட்டுள்ளன. அந்தத் துயரமான கணத்தில், 170 பிஞ்சுக் குழந்தைகள் அந்த வகுப்பறையில் இருந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கையில் புத்தகங்களை ஏந்தி, அறிவின் ஒளியைத் தேடி, நாளைய உலகை ஆளக் கனவு கண்ட அந்தப் பிஞ்சுகளின் எதிர்காலம், எந்தவொரு நியாயமுமற்ற ஓர் ஏகாதிபத்திய அதிகாரப் பசியால் ஒரே நொடியில் கருகிப்போனது.

போர்கள் மற்றும் மோதல்களில், பெண்களும் சிறுமிகளும் எவ்வாறு விகிதாசாரமற்ற முறையில் கொடூரமாகப் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை இந்தப் பேரழிவு தரும் செய்தி மீண்டுமொருமுறை எமக்குக் கன்னத்தில் அறைந்து நினைவூட்டுகிறது. உலகெங்கிலும் சர்வதேச மகளிர் தினத்தைக் கொண்டாடும் இந்த வேளையில், வெறும் வாழ்த்துக்களைப் பரிமாறிக் கொள்வதைத் தாண்டி, போர்கள் மற்றும் இராணுவவாதத்தை நாம் ஒவ்வொருவரும் துணிச்சலாகச் சவால் செய்ய வேண்டும் என்ற அழைப்பை விரிவுபடுத்த வேண்டிய மிகக் கட்டாயமானதொரு வரலாற்றுத் தருணத்தில் நாம் நிற்கிறோம்.

வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டிப் பாருங்கள் உறவுகளே! ஈரான் மீதான இந்தத் தாக்குதல்களுக்கு முன்பே, தசாப்தம் தசாப்தமாகத் தொடரும் போர்கள் மற்றும் இராணுவவாதம் காரணமாகப் பெண்களும் சிறுமிகளும் வரலாற்று ரீதியாகவே ஒரு தொடர்ச்சியான பாதுகாப்பின்மையை அனுபவித்து வருகிறார்கள். 1990 களில் இருந்து, கொடிய மோதல்கள் நடைபெறும் பகுதிகளுக்கு அருகாமையில் வாழ்வதால், பெண்கள் மிக அதிக ஆபத்தில் வாழ்கிறார்கள் என்று ஐக்கிய நாடுகள் சபை தொடர்ந்து எச்சரித்து வருகிறது. உத்தியோகபூர்வ தரவுகளின்படி, கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் மட்டும், வன்முறைக் களங்களில் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மத்தியிலான பொதுமக்களின் உயிரிழப்புகள் நான்கு மடங்காக அதிகரித்துள்ளன. அதைவிடக் கொடூரம் என்னவென்றால், மோதல் தொடர்பான பாலியல் வன்முறைகள் உலகளவில் 87 சதவிகிதம் அதிகரித்துள்ளன. எண்களையும் புள்ளிவிபரங்களையும் பகுப்பாய்வு செய்யும் எனக்குத் தெரியும், இது வெறும் கணக்குப்புத்தகங்களில் எழுதப்படும் சதவிகிதம் அல்ல; இது சிதைக்கப்பட்ட பல்லாயிரக்கணக்கான பெண்களின் ஆன்மாவின் மரண ஓலம்!

அடுத்த சில வாரங்களில், அமெரிக்கா ஈரானில் தனது பதற்றத்தைத் தணிப்பதற்கான எவ்வித அறிகுறியையும் காட்டவில்லை என்றால், அங்குள்ள வீதி வீதியாகப் பெண்கள் மீதான தாக்கம் இன்னும் பேரழிவை ஏற்படுத்தும். உலக வரைபடத்தில் எந்தத் திசையை நோக்கினாலும் பெண்களின் கண்ணீர்தான் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது. இதற்கிடையில், காசாவில் எமது தாய்மார்களும் சகோதரிகளும் தொடர்ந்து பெருமளவில் பட்டினி, வன்முறை மற்றும் துஷ்பிரயோகத்தால் ஈவிரக்கமின்றிப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். சூடானில் பெண்கள் தொடர்ச்சியான பாலியல் வன்முறை, பலவந்தமான இடப்பெயர்ச்சி மற்றும் பட்டினியால் நாளுக்கு நாள் செத்துச் பிழைக்கிறார்கள். இன்னொருபுறம், அதிகரித்து வரும் அமெரிக்கப் பொருளாதார முற்றுகைகள் காரணமாக, கியூபாவில் பல கர்ப்பிணிப் பெண்கள் தங்களின் மகப்பேறுக்கு முந்தைய அத்தியாவசிய சுகாதாரப் பொருட்களைக் கூட வாங்க முடியாமல், ஒரு சாதாரண டொக்டர் உதவியைப் பெற முடியாமல் மரணத்தோடு போராடுகிறார்கள்.

உறவுகளே, இது ஏதோ இன்று நேற்று முளைத்த பிரச்சினை அல்ல. இது ஒரு தொடர்ச்சியான ஏகாதிபத்தியப் பாரம்பரியம். வியட்நாமில் லிண்டன் பி. ஜான்சன், கம்போடியாவில் ரிச்சர்ட் நிக்சன், லிபியாவில் ரொனால்ட் ரீகன், யூகோஸ்லாவியாவில் பில் கிளிண்டன், மீண்டும் லிபியாவில் பராக் ஒபாமா என அடுத்தடுத்த அனைத்து அமெரிக்க ஜனாதிபதிகளும் இந்த ஆதிக்க மரபையே பின்பற்றி வந்துள்ளனர். வெனிசுலா மற்றும் ஈரானில் இன்று டிரம்ப் முன்னெடுக்கும் நடவடிக்கைகள், ஒரு தீவிரமான வடிவமாக இருந்தாலும், அவை வெளிநாட்டுத் தலையீடுகளின் இந்த நீண்ட இருண்ட மரபால் செயல்படுத்தப்படுபவையே ஆகும்.

இந்த மேலாதிக்க முடிவுகளின் விலைகள் பேரழிவை ஏற்படுத்துகின்றன. இவை உலகெங்கிலும் உள்ள அனைத்துப் பெண்களையும் முற்றிலும் பாதுகாப்பற்றவர்களாக ஆக்கியுள்ளன. கொரியாவின் வரலாற்றைச் சற்று உற்றுநோக்குங்கள். அங்குள்ள பெண்கள் இன்றும் அந்தப் போரின் மகத்தான வலிகளைச் சுமந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். பல தசாப்தங்கள் கடந்தும், அங்குள்ள இராணுவமயமாக்கப்படாத வலயம் என்று சொல்லப்படும் பகுதிகளில்கூட, மண்ணில் புதைக்கப்பட்டுள்ள கண்ணிவெடிகள் மற்றும் வெடிக்காத வெடிமருந்து எச்சங்கள் இன்றும் கிடக்கின்றன. அங்குள்ள குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காகக் கழனிகளில் இறங்கி விவசாயம் செய்யும் அப்பாவிப் பெண்களுக்கு அவை தொடர்ந்து தீங்கு விளைவித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. அமெரிக்க இராணுவம் மற்றும் தென் கொரிய அரசாங்கத்தால் பல தசாப்தங்களாகத் திட்டமிட்டு இராணுவமயமாக்கப்பட்ட பாலியல் வர்த்தகத்தால், ஒரு மில்லியன் கொரியப் பெண்கள் தங்கள் வாழ்வை இழந்து பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர் என்ற உண்மை வரலாற்றின் மிகக் கறுப்பான பக்கமாகும். இறுதியாக, வட கொரியாவைப் பொறுத்தவரை, அங்கு அமுலாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ள கடுமையான தடைகள், பெண்களின் பொருளாதாரப் பாதிப்புகளை மேலும் பலமடங்கு அதிகரிக்கின்றன; அத்தோடு, தாய்மைக்கான சுகாதாரப் பொருட்களை அவர்கள் அணுகுவதையும் கொடூரமாக மறுக்கின்றன.

போரின் கொடுமைகளை மூலதனமாக்கி, ஆயுதங்களை விற்றுப் பிழைக்கும் சர்வதேச இடைத்தரகர்கள் பல பில்லியன் கணக்கில் இலாபம் அடைகிறார்கள். உலகெங்கிலும் உள்ள முற்போக்குச் சிந்தனையாளர்கள் ஒண்லைன் தளங்கள் ஊடாகவும், பல்வேறு சமூக வலைத்தளங்கள் ஊடாகவும் இந்தக் கொடுமைகளுக்கு எதிராகக் குரல் எழுப்பினாலும், அதிகார வர்க்கத்தின் காதுகள் செவிடாகவே உள்ளன. இன்றைய நவீன உலகக் கட்டமைப்பு இ கொமர்ஸ் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் உலகையே ஒரு கிராமமாகச் சுருக்கிவிட்டதாக நாம் பெருமைப்படுகிறோம். ஆனால், இதே உலகில்தான் ஒரு நாட்டின் இராணுவ பட்ஜெட் கற்பனைக்கு எட்டாத அளவில் உயர்ந்து கொண்டே செல்கிறது. அமெரிக்காவின் இராணுவ பட்ஜெட் இன்று 1 ட்ரில்லியன் டொலர் என்ற உச்சத்தை எட்டியுள்ளது. ஒருபுறம் வறுமை ஒழிப்பிற்கும், மக்களின் கல்விக்கும், சுகாதாரத்திற்கும் ஒதுக்கப்படும் சமூக சேவைகள் இருட்டடிப்புச் செய்யப்படுகையில், மறுபுறம் அழிவை விதைக்கும் போர்க்கருவிகளுக்காக ட்ரில்லியன் கணக்கில் நிதி கொட்டப்படுகிறது. இது ஒரு முற்றிலும் பைத்தியக்காரத்தனமான முகாமைத்துவம் ஆகும்! ஈரான் மீதான தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களுக்காக இந்த இராணுவ நிதி இன்னும் அதிகரிக்கப்படவே வாய்ப்புள்ளது.

ஆனால் உறவுகளே, இந்த வரலாறுகள் பல அட்டூழியங்களை மாத்திரம் எமக்குக் கற்பிக்கவில்லை. இருளைக் கிழித்து வரும் சூரியனைப் போல, பெண்களின் தியாகமும், எதிர்ப்பும் நிறைந்த பல வீரஞ்செறிந்த எடுத்துக்காட்டுகளையும் எமக்குக் காட்டுகின்றன. 1950களில், கொரியப் பெண்கள் அந்தப் போரின் காரணமாக அனுபவித்த கொடூரமான அனுபவங்களை உலக அரங்கில் அம்பலப்படுத்துவதில், உலகளாவிய பெண் அமைதித் தலைவர்கள் மிக முக்கிய பங்கு வகித்தனர். அவர்களின் இடைவிடாத போராட்டங்கள் மற்றும் அறிக்கைகள் காரணமாகவே, கொரியாவில் நடந்த அட்டூழியங்கள் குறித்த சர்வதேச விழிப்புணர்வு உலகெங்கும் அதிகரித்தது.

அந்தப் பெண் தலைவர்கள் அத்தோடு ஓய்ந்துவிடவில்லை. சர்வதேச மகளிர் தினத்தைக் குறிக்கும் வகையில், ஐக்கிய நாடுகள் சபை ஊடாக ஒரு பாரிய முன்முயற்சியை அவர்கள் முன்னெடுத்துச் சென்று, 1975 ஆம் ஆண்டை 'சர்வதேச மகளிர் ஆண்டாக' அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்கச் செய்தார்கள். உலகப் புகழ்பெற்ற சிந்தனையாளரான தோமஸ் அவர்கள் ஒருமுறை கூறியதைப் போல, "சுதந்திரம் என்பது வானத்திலிருந்து விழுவதல்ல, அது மனிதர்களின், குறிப்பாகப் பெண்களின் தொடர்ச்சியான போராட்டத்தால் வென்றெடுக்கப்படுவது." அந்தச் செயல்பாட்டால் ஈர்க்கப்பட்டு, பெண்கள் போர்களுக்கு எதிராகத் தொடர்ந்து உறுதியான நிலைப்பாட்டை எடுக்க முடியும், தொடர்ந்து அதற்காகச் செயல்படவும் வேண்டும் என்பதை வரலாறு எமக்கு நிரூபித்துள்ளது.

இந்த ஆண்டு சர்வதேச மகளிர் தினத்திற்காக, 100க்கும் மேற்பட்ட உலகளாவிய பெண் தலைவர்கள் மற்றும் அமைப்புகள் ஒன்றிணைந்து, கொரியாவில் பல தசாப்தங்களாக அமெரிக்க இராணுவம் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளுக்கு இழைத்த தீங்கு மற்றும் துஷ்பிரயோகங்களுக்கு அமெரிக்கா பொறுப்புக்கூற வேண்டும் என்று ஆணித்தரமாகக் கோரியுள்ளனர். இந்த நீண்ட போராட்ட மரபைக் கவனத்தில் கொண்டு பார்க்கும் போது, எந்தப் போர்களும் - அவை அமெரிக்கக் கொள்கை வகுப்பாளர்களால் எவ்வளவுதான் வெற்றிகரமான போர்கள் என்று மார்தட்டிக்கொள்ளப்பட்டாலும் - அவை ஒருபோதும் பெண்களையோ அல்லது சிறுமிகளையோ பாதுகாப்பானதாகவோ அல்லது மிகவும் சுதந்திரமானதாகவோ ஆக்குவதில்லை என்பதை இந்த ஆர்வலர்கள் உலகிற்குப் பட்டவர்த்தனமாகக் காட்டுகிறார்கள்.

பெண்கள் பெருகிய முறையில் ஒரு மோசமான எதிர்காலத்தை நோக்கியே தள்ளப்படுகிறார்கள். அமெரிக்கா உலகளவில் வழங்கி வந்த உதவி, சமூக சேவைகள் மற்றும் இராஜதந்திர முயற்சிகளிலிருந்து இன்று முறையாக விலகி வருகிறது. அமெரிக்காவிற்கு உள்ளேயே சமூக சேவைகள் கடுமையாகக் குறைக்கப்படுவதால், இந்த இராணுவச் செலவுகள் விண்ணைத் தொடுகின்றன. இது உலகப் பொருளாதாரத்திலும் பாரிய அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்துகிறது.

அன்பின் உறவுகளே, இந்தப் பைத்தியக்காரத்தனம் இனியும் தொடரக் கூடாது, இது உடனடியாக முடிவுக்கு வர வேண்டும். ஈரானில் சமீபத்தில் எடுக்கப்பட்ட இராணுவ நடவடிக்கைகள், உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் உள்ள பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளைப் பலிகொடுத்து உலகளாவிய ஜனநாயகத்தை நீண்ட காலமாகப் பாதித்து வரும் இந்தப் பெரிய பிரச்சினைகள் குறித்து, பொதுமக்களுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் எழுச்சி அழைப்பாக அமைய வேண்டும்.

இன்று எமக்குத் தேவைப்படுவது வெறுமனே சிதைந்த சுவர்களைக் கட்டியெழுப்பும் திறன் மட்டுமல்ல; போரின் வடுக்களில் இருந்து, அடக்குமுறைகளில் இருந்து ஒரு சமூகமாக, ஒரு தேசமாக, அதிலும் குறிப்பாகப் பெண்களின் உறுதியான மீண்டெழு திறனாகும்! சமத்துவமும் நீதியும் நிறைந்த சட்டங்களின் அமுல்படுத்தல் மூலமாக மட்டுமே நாம் ஒரு பாதுகாப்பான உலகை உருவாக்க முடியும்.

சர்வதேச மகளிர் தினத்தில், வெறும் வார்த்தைகளால் பெண்களைப் போற்றுவதோடு நாம் நின்றுவிடக் கூடாது. போர்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவு

ம், அமைதியை நிலைநாட்டவும், நமக்காகவும் எமது எதிர்காலச் சந்ததியினருக்காகவும் ஒரு சிறந்த, சமத்துவமான உலகத்திற்காகப் போராடத் துணிச்சலுடனும் அர்ப்பணிப்புடனும் அழைப்பு விடுத்த கடந்த தலைமுறைப் பெண்களின் உயர்ந்த முன்மாதிரியை நாமும் பின்பற்றுவோம். வதந்திகளையும், அதிகார வெறியையும், போரின் இருளையும், எமது அறிவின் வெளிச்சத்தாலும், மனிதநேயத்தின் பலத்தாலும் ஒன்றிணைந்து விரட்டியடிப்போம்.

அதுவே போர்க்களங்களில் மடிந்த பிஞ்சுகளுக்கும், வாழ்வை இழந்த இலட்சக்கணக்கான பெண்களுக்கும் நாம் செய்யும் உண்மையான அஞ்சலியாகவும், நீதியாகவும் அமையும். எங்கள் பெண்கள் வீறு கொண்டு எழும்போது, இந்த உலகத்தின் எந்த ஆதிக்க சக்தியாலும் அவர்களை அடக்கிவிட முடியாது என்ற உண்மையை உலகிற்கு உரக்கச் சொல்வோம்.

நன்றி!