பெண் உழைப்பின் பரிணாமமும் பொருளாதார மீட்சியும்

ஒவ்வொரு ஆண்டும் சர்வதேச மகளிர் தினம் கடந்து செல்லும் போது, மேடைப் பேச்சுகளும், வாழ்த்துச் செய்திகளும், சம்பிரதாயமான கொண்டாட்டங்களும் சமூகத்தின் கவனத்தை ஆக்கிரமிக்கின்றன. ஆனால், இந்த நாளின் உண்மையான பரிமாணம் இத்தகைய மேலோட்டமான நிகழ்வுகளைத் தாண்டிய ஒரு ஆழமான தர்க்கத்தை வேராகக் கொண்டுள்ளது. 1910 ஆம் ஆண்டு டென்மார்க்கின் கோபன்ஹேகனில் கிளாரா செட்கின் (Clara Zetkin) உலகளாவிய ரீதியில் பெண்களுக்கான ஒரு தினத்தை முன்மொழிந்த போது, அது வெறும் அடையாளத்திற்கான கோரிக்கையாக இருக்கவில்லை; அது சமத்துவம், கண்ணியம் மற்றும் நீதி (Justice) ஆகியவற்றுக்கான ஒரு அடிப்படை இருப்புப் போராட்டமாகவே அமைந்தது. இன்று, ஒரு நூற்றாண்டு கடந்த பின்னரும், கல்வி மற்றும் அடிப்படை உரிமைகளில் பாரிய முன்னேற்றங்கள் எட்டப்பட்ட போதிலும், பெண்களின் பொருளாதாரப் பங்களிப்பு என்பது இன்னும் ஒரு தீர்க்கப்படாத முகாமைத்துவச் (Management) சிக்கலாகவே தொடர்கின்றது. நோபல் பரிசு பெற்ற பொருளாதார அறிஞர் அமர்த்தியா சென் (Amartya Sen) குறிப்பிடுவது போல, "பொருளாதார வளர்ச்சி என்பது மனித சுதந்திரத்தை விரிவுபடுத்துவதற்கான ஒரு கருவியாகவே அமைய வேண்டும்." மனித சனத்தொகையின் சரிபாதியான பெண்களைப் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பிற்குள் முழுமையாக உள்வாங்கத் தவறும் எந்தவொரு சுதந்திரமும் முழுமையான அபிவிருத்தியாகக் கருதப்பட மாட்டாது.

உலகளாவிய ரீதியில் கல்வி மற்றும் தொழில் வாய்ப்புகளில் பல தடைகள் உடைக்கப்பட்டுள்ளன. மருத்துவத்துறை, சட்டம், அறிவியல், நிதி முகாமைத்துவம் மற்றும் அரச நிர்வாகம் போன்ற பல துறைகளில் பெண்களின் பிரசன்னம் இன்று தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக மாறியுள்ளது. ஆனாலும், முறைசார் தொழிலாளர் படையில் (Formal workforce) பெண்களின் பங்களிப்பு ஆண்களை விட மிகக் குறைந்த சதவிகிதம் (Percentage) ஆகவே காணப்படுகின்றது. இதற்கான அடிப்படைக் காரணம் பெண்களின் திறமையின்மை அல்ல; மாறாக, சமூகம் அவர்கள் மீது சுமத்தியுள்ள கட்டணமில்லாப் பராமரிப்புப் பணிகளாகும் (Unpaid care work). குழந்தைகளைப் பராமரித்தல், முதியோர்களைக் கவனித்தல் மற்றும் குடும்பக் கட்டமைப்பை நிர்வகித்தல் போன்ற சமூகத்திற்கு அத்தியாவசியமான பணிகளைப் பெண்களே பெரும்பாலும் சுமக்கின்றனர். இந்தப் பணிகள் தேசியப் பொருளாதாரக் கணக்கீடுகளில் (National accounts) எவ்விதப் பெறுமதியும் அற்றவையாக, கண்ணுக்குத் தெரியாத உழைப்பாகவே (Invisible labor) தொடர்ந்தும் மறைக்கப்படுகின்றன. இது ஒரு சமூகத்தின் ஆதாரமான முகாமைத்துவத் தோல்வியாகும் (Management failure).

இந்த உலகளாவிய முரண்பாட்டில் இலங்கை (Sri Lanka) ஒரு தனித்துவமான, அதேநேரம் சிந்திக்கத் தூண்டும் ஒரு எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கின்றது. பல தசாப்தங்களாக இருபாலருக்கும் வழங்கப்பட்ட இலவசக் கல்விக் கொள்கையின் காரணமாக, இன்று பல்கலைக்கழகங்களில் கலை, மருத்துவம், சட்டம் மற்றும் சமூக அறிவியல் போன்ற துறைகளில் பெண்களின் சேர்க்கை மிக அதிகளவில் காணப்படுகின்றது. ஒவ்வொரு பாடசாலை (School) மட்டத்திலும் மாணவிகளின் தேர்ச்சி விகிதம் மிகவும் நம்பிக்கையளிக்கும் வகையிலேயே உள்ளது. ஆனால், இந்தச் சிறந்த கல்வித் தகுதியானது தொடர்ச்சியான வேலைவாய்ப்பாக (Sustained employment) மாறுவதில் ஒரு பாரிய கட்டமைப்பு ரீதியான இடைவெளி காணப்படுகின்றது. கல்வி கற்ற ஒரு பெண், தனது தொழில் வாழ்க்கையின் உச்சத்தை அடைய வேண்டிய நடுத்தர தொழில்நிலையில் (Mid-career), அந்த அமைப்பிலிருந்து அமைதியாக வெளியேறுகின்றாள். இது அவளது தனிப்பட்ட தெரிவு எனச் சமூகம் மிகவும் எளிதாக நியாயப்படுத்தி விடுகின்றது. ஆனால், இது ஒருபோதும் தனிப்பட்ட முடிவல்ல; இது நெகிழ்வற்ற தொழில் நேரங்கள், நம்பகமான குழந்தை பராமரிப்பு நிலையங்களின் பற்றாக்குறை மற்றும் கலாச்சார ரீதியான எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியன இணைந்து உருவாக்கும் ஒரு வழுக்கட்டாயமான வெளியேற்றமாகும் (Patterned exit).

விவசாயம் (Agriculture) மற்றும் உழவியல் ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் நோக்கும் போது, பெண்களின் பங்களிப்பு என்பது பல நூற்றாண்டுகளாக நிலத்தோடு ஒன்றிணைந்த ஒரு விடயமாகும். தேயிலைத் தோட்டங்களில் தேயிலைக் கொழுந்துகளைப் பறிக்கும் கரங்கள் முதல், கிராமப்புறங்களில் சிறுபோக நெற்செய்கையைத் தீர்மானிக்கும் ஆற்றல் வரை பெண்களின் உழைப்பு விரவிக் கிடக்கின்றது. ஆயினும், இந்த உழைப்பிற்கான சந்தை மதிப்பைத் தீர்மானிப்பதில் இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) ஆதிக்கம் செலுத்தும் போது, உற்பத்தியில் ஈடுபடும் பெண்கள் தொடர்ந்தும் பொருளாதார ரீதியாகப் பின்தங்கியே காணப்படுகின்றனர். தேயிலை மற்றும் ஆடை உற்பத்திப் பிரிவுகளே பல தசாப்தங்களாக நாட்டின் மிக முக்கிய டொலர் (Dollar) வருவாயை ஈட்டித் தரும் துறைகளாக விளங்குகின்றன. அதேபோன்று, வெளிநாடுகளில் பணிபுரியும் இலட்சக்கணக்கான பெண்களின் மூலம் கிடைக்கும் அந்நியச் செலாவணியே தேசிய இருப்பை (National reserves) வலுப்படுத்துகின்றது. இத்தகைய கடினமான களங்களில் உழைக்கும் பெண்கள், நாட்டின் அபிவிருத்திக்கு (Development) துணை நிற்கும் இரண்டாம் தரக் குடிமக்கள் அல்லர்; அவர்களே இந்தப் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் பிரதான தூண்கள்.

தற்போதைய பூகோள அரசியல் செல்வாக்கு (Geopolitics influence) மற்றும் கடன் மறுசீரமைப்புச் சவால்களுக்கு மத்தியில், ஒரு நாடு தனது பொருளாதாரத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டுமாயின், அதனிடம் உள்ள மனித வளத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்த வேண்டும். "பொருளாதாரம் என்பது பொருட்களில் அல்ல, மனிதர்களின் நடத்தையில்தான் தங்கியுள்ளது" என பீட்டர் ட்ரக்கர் (Peter Drucker) வலியுறுத்துகின்றார். அதிகளவான திறமையான பெண்கள் தொழில் சந்தையிலிருந்து வெளியேறுவது, வெறுமனே ஒரு சமூகப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உற்பத்தித் திறனையும், வரி தளத்தையும் (Tax base) நேரடியாகப் பாதிக்கும் ஒரு பொருளாதாரப் பிரச்சினையாகும். இளைஞர் ஆற்றல் (Youth Energy) வெளிநாடுகளை நோக்கிப் படையெடுக்கும் இன்றைய சூழலில், உள்நாட்டில் தங்கியுள்ள அனுபவமிக்க தொழில்முறைப் பெண்களை வேலைவாய்ப்பிற்குள் மீளக் கொண்டுவருவது ஒரு அவசரத் தேவையாகும்.

இந்தக் கட்டமைப்பு ரீதியான முரண்பாட்டை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள, பின்வரும் தரவு அட்டவணை (Suitable Data Table) உதவுகின்றது:

துறை / நிலை (Sector / Level)	கல்வித் தகுதி விகிதம் (Educational Attainment)	தொழிலாளர் படைப் பங்களிப்பு (Workforce Participation)	வெளியேற்றத்திற்கான பிரதான காரணங்கள் (Primary Causes for Exit)
பல்கலைக்கழகப் பட்டதாரிகள்	மிக அதிகம் (High)	நடுத்தரம் (Medium)	தொழில்-குடும்பச் சமநிலையின்மை, குழந்தை பராமரிப்புச் சுமை
தகவல் தொழில்நுட்பம்	நடுத்தரம் (Medium)	குறைவு (Low)	நெகிழ்வற்ற வேலை நேரங்கள், பாதுகாப்பான போக்குவரத்து இன்மை
கிராமிய விவசாயம்	குறைவு (Low)	மிக அதிகம் (High)	முறைசாராத் தொழில், போதிய முதலீட்டு வாய்ப்பின்மை
அரச / பொது நிர்வாகம்	அதிகம் (High)	நடுத்தரம் (Medium)	கட்டமைப்பு ரீதியான பதவி உயர்வுத் தடைகள்

இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் நமக்கு உணர்த்தும் பாடம் மிகவும் தெளிவானது. நாம் கல்வியை வழங்கியுள்ளோம், ஆனால் அதற்கேற்ற தொழில் மற்றும் சமூகச் சூழலை இன்னமும் உருவாக்கவில்லை. நவீன தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியானது இந்த இடைவெளியை நிரப்புவதற்கான ஒரு அற்புதமான வாய்ப்பை வழங்குகின்றது. இ கொமர்ஸ் (E-commerce) மற்றும் டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனைகள் விரிவடைந்து வரும் இக்காலத்தில், பெண்கள் கட்டாயம் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்குப் பயணிக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் குறைவடைந்து வருகின்றது. ஒண்லைன் (Online) ஊடாகத் தொலைதூரப் பணி (Remote work) மற்றும் கலப்பு முறைப் பணி (Hybrid work) போன்ற புதிய வேலைவாய்ப்பு மாதிரிகளை எந்தவொரு அரச திணைக்களம் (Department) மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களும் மிகவும் சுலபமாக அறிமுகப்படுத்த முடியும். இது அவர்களின் குடும்பப் பொறுப்புகளுக்குப் பங்கம் விளைவிக்காமல், பொருளாதார ரீதியாக அவர்களை வலுப்படுத்தும் ஒரு சிறந்த மீண்டெழு (Resilience) பொறிமுறையாகும்.

சமூக மாற்றங்களை நோக்கி நகரும் போது, கலாச்சார வேர்களைப் பாதுகாப்பது என்பது மிகவும் முக்கியமானதாகும். குடும்பம் என்பது நமது சமூகத்தின் மிக அடிப்படையான அலகு. தாய்மார்கள், பாட்டிமார்கள் மற்றும் குடும்பத்தைப் பராமரிப்பவர்கள் எமது பண்பாட்டில் (Culture) ஆழமாக மதிக்கப்படுகிறார்கள். அதிகாரமளித்தல் என்பது இந்தக் குடும்பப் பொறுப்புகளை நிராகரிப்பதல்ல; மாறாக, தொழில் அல்லது தொழில்முனைவோராகத் தடம் பதிக்க விரும்பும் ஒரு பெண்ணுக்குத் தேவையற்ற கட்டமைப்புத் தடைகளை அகற்றுவதேயாகும். தோமஸ் (Thomas) ஜெபர்சன் ஒருமுறை கூறினார், "மனித மனம் முன்னேறும்போது, சட்டங்களும் நிறுவனங்களும் அதனுடன் இணைந்து முன்னேற வேண்டும்." சமூகம் மாறும்போது, பெண்களை வீட்டிற்குள் முடக்கும் பழைய முகாமைத்துவக் கொள்கைகளும் அதற்கேற்பத் திருத்தி அமைக்கப்பட வேண்டும்.

கொள்கை வகுப்பு என்பது வெறுமனே காகிதங்களில் மட்டுப்படுத்தப்படக் கூடிய ஒன்றல்ல. ஒரு நாட்டை நிர்வகிக்கும் ஒவ்வொரு வலயம் (Zone) மற்றும் பிரதேச சபை (Council) மட்டங்களிலும், பாலின உணர்திறன் கொண்ட வரவு செலவுத் திட்டங்கள் (Gender-sensitive budgeting) அமுலாக்கம் (Implementation) செய்யப்பட வேண்டும். பாதுகாப்பான மற்றும் மலிவு விலையிலான குழந்தை பராமரிப்பு நிலையங்களை நிறுவுதல், கிராமப்புறங்களில் பாதுகாப்பான வீதி (Road) மற்றும் போக்குவரத்து வசதிகளை மேம்படுத்துதல், சிறு மற்றும் நடுத்தரத் தொழில்முனைவோருக்கான (SMEs) கடனுதவி நடைமுறைகளை எளிமைப்படுத்துதல் போன்ற செயற்திட்டங்கள் உடனடியாக அமுல்படுத்தல் (Implement) செய்யப்பட வேண்டியவை ஆகும். மாற்றங்கள் மேலிருந்து கீழ் நோக்கி வருவதை விட, ஒரு வீட்டின் உள்ளிருந்தே ஆரம்பிக்கப்பட வேண்டும். வீட்டுப் பொறுப்புகளை ஆணும் பெண்ணும் சமமாகப் பகிர்ந்துகொள்ளும் போது, அந்தப் பகிரப்பட்ட பொறுப்புணர்வு குடும்பத்தின் கட்டமைப்பைச் சிதைப்பதில்லை; மாறாக அதனை மேலும் உறுதியாக்குகின்றது.

கல்வி நிலையங்கள் மற்றும் மத நிறுவனங்கள் இந்த மனப்பான்மை மாற்றத்தில் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. எதிர்கால சந்ததியினரான இளைஞர் ஆற்றல் (Youth Energy) நியாயம், சமத்துவம் மற்றும் கூட்டுப்பொறுப்பு ஆகிய மதிப்பீடுகளுடன் வளர்க்கப்படும் போது, அந்த மாற்றம் சமூகத்தில் ஆழமாக வேரூன்றுகிறது. ஆதி சங்ராச்சாரியார் (Adi Shankaracharya) கூறுவது போல, "அறியாமையே அனைத்துத் துன்பங்களுக்கும் ஆணிவேர்." பெண்களின் உழைப்பையும் திறமையையும் முடக்கி வைக்கும் அறியாமையைச் சமூகம் முதலில் களைத்தெறிய வேண்டும். ஒரு பெண்ணின் தொழில் வெற்றி என்பது ஒரு ஆணுக்கு எதிரான போட்டியல்ல; அது முழுச் சமூகத்திற்குமான ஒரு திறந்த வாய்ப்பாகும். பெண்கள் வெற்றியடையும் போது குடும்பங்கள் பலமடைகின்றன; குடும்பங்கள் பலமடையும் போது சமூகங்கள் செழிக்கின்றன; சமூகங்கள் செழிக்கும் போது ஒட்டுமொத்தத் தேசியப் பொருளாதாரமும் உயர்வடைகின்றது.

ஆகவே, சர்வதேச மகளிர் தினத்தின் உண்மையான வெற்றி என்பது மேடைப் பேச்சுகளிலோ அல்லது சம்பிரதாயமான கொண்டாட்டங்களிலோ இல்லை; மாறாக, ஒரு பெண்ணின் திறமையை முழுமையாகப் பயன்படுத்தத் தடையாக இருக்கும் நெகிழ்வற்ற முகாமைத்துவக் கட்டமைப்புகளைத் தகர்த்தெறிந்து, பகிரப்பட்ட பொறுப்புணர்வு, பாதுகாப்பான தொழில் சூழல் மற்றும் நவீன டிஜிட்டல் வேலைவாய்ப்புகளை உள்ளடக்கிய ஒரு முற்போக்கான தேசியக் கொள்கையை எந்தவொரு சமரசமுமின்றி அமுலாக்கம் செய்வதிலேயே தங்கியுள்ளது.