புதுடெல்லியின் இளையோர் கிளர்ச்சியும் ஜனநாயகப் பண்பாடும்: அடக்குமுறைகளுக்கு அப்பால் பேச்சுவார்த்தைக்கான அவசியம்

இந்தியத் தலைநகர் புதுடெல்லியின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க 18 ஆம் நூற்றாண்டு வானியல் அவதானிப்பு மையமான ஜந்தர் மந்தர் (Jantar Mantar) வளாகத்தில், 'காக்ரோச் ஜனதா கட்சி' (Cockroach Janta Party - CJP) அமைப்பினால் முன்னெடுக்கப்பட்டு வரும் அரசாங்கத்திற்கு எதிரான தீவிர போராட்டங்கள், மாணவர்கள், சிவில் சமூக ஆர்வலர்கள் (civil society activists) மற்றும் எதிர்க்கட்சிகளின் பங்களிப்புடன் தலைநகரையும் தாண்டி நாடு முழுவதும் பரவி வருகின்றன. தற்போதைய நிகழ்வுகள் இலங்கையின் 2022 ஆம் ஆண்டைய 'அரகலய' (Aragalaya) மக்கள் எழுச்சி, வங்காளதேசத்தின் 2024 ஆம் ஆண்டைய மாணவர் புரட்சி (student uprising) மற்றும் நேபாளத்தின் 2025 ஆம் ஆண்டைய 'ஜெனரேஷன்-இஸட்' (Gen Z rebellion) கிளர்ச்சி ஆகியவற்றை நினைவூட்டுகின்றன. இந்த தென்னாசிய நாடுகளின் ஆட்சிகளை வீழ்த்திய ஆரம்பக்கட்டப் போராட்டங்களின் சாயலை புதுடெல்லிப் போராட்டங்கள் கொண்டிருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் பரந்த பரப்பளவு (vast scale) மற்றும் பன்முகத்தன்மை (diversity) காரணமாக அத்தகையதொரு ஆட்சி மாற்றம் இங்கு நிகழ்வது சாத்தியமில்லை என்பதே பெரும்பாலான அரசியல் அவதானிகளின் கணிப்பாக உள்ளது. அதேவேளையில், பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் அரசாங்கம் இப்போராட்டங்களை ஒடுக்கப் பிரயோகிக்கும் கொடூரமான பொலிஸ் அடக்குமுறைகள் (brutal Police crackdown), 1989 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் சீனாவின் பீஜிங் நகரில் உள்ள தியனன்மென் சதுக்கத்தில் (Tiananmen Square) ஜனநாயக ஆதரவுப் போராட்டக்காரர்களுக்கு எதிராகச் சீன மக்கள் விடுதலை இராணுவத்தினால் (People's Liberation Army - PLA) முன்னெடுக்கப்பட்ட இரக்கமற்ற அடக்குமுறையை மீண்டும் நினைவுபடுத்துமோ என்ற அச்சத்தை உலகளவில் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இந்தியாவில் அண்மைய ஆண்டுகளில் இடம்பெற்ற மிகப்பெரிய அரச எதிர்ப்பு இயக்கமாகக் கருதப்படும் இப்போராட்டம், முற்றிலும் இளைஞர்கள் மற்றும் மாணவர் சமூகத்தின் திரட்சியால் உருவானதாகும். கடந்த மே மாதம் சமூக ஊடகங்களில் ஒரு எள்ளல் ரீதியான (satirical) எதிர்வினையாகத் தொடங்கிய இயக்கம், இன்று நவீன இந்திய வரலாற்றின் மிகச் சக்திவாய்ந்த இளைஞர் இயக்கமாக மாற்றமடைந்துள்ளது. இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் விசாரணையொன்றின் போது, தலைமை நீதிபதி சூர்யா காந்த் (Chief Justice Surya Kant) வேலையற்ற இளைஞர்களையும் மாணவர் செயற்பாட்டாளர்களையும் 'ஒட்டுண்ணிகள்' (parasites) என்றும் 'கரப்பான் பூச்சிகள்' (cockroaches) என்றும் மிகவும் இழிவாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார். இத்தகைய அவமதிப்பான கருத்துக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், அமெரிக்கப் பல்கலைக்கழகப் பட்டதாரியான 30 வயது அபிஜீத் திப்கே (Abhijeet Dipke) என்பவர் இணையவழியில் ‘காக்ரோச் ஜனதா கட்சி’ எனும் அமைப்பைத் தொடங்கினார். "அனைத்து கரப்பான் பூச்சிகளும் ஒன்று திரண்டால் என்னவாகும்?" என்ற வினாவுடன் தொடங்கப்பட்ட இந்த நகைச்சுவை இயக்கம், ஆளும் பாரதிய ஜனதா கட்சியை (Bharatiya Janata Party - BJP) எள்ளி நகையாடும் வகையில் பெயரிடப்பட்டு, 'அமைப்பினால் எண்ணப்பட மறந்துபோன மக்களுக்கான அரசியல் கட்சி' (A political party for the people the system forgot to count) என்ற கோஷத்துடன் களமிறங்கியது.

இக்கட்சியின் இன்ஸ்டாகிராம் (Instagram) பக்கம் தொடங்கப்பட்ட இரண்டு வாரங்களுக்குள் 22 மில்லியனுக்கும் அதிகமான பின்தொடர்பாளர்களைப் (followers) பெற்று, ஆளும் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் உத்தியோகபூர்வ சமூக ஊடகப் பக்கத்தை விட அதிக ஆதரவைப் பதிவு செய்தது. விமர்சனங்களை சகித்துக்கொள்ளாத மோடி அரசாங்கம், தேசிய பாதுகாப்பு (national security) காரணங்களைக் கூறி இவ்வூடாகப் பக்கங்களை முடக்க முயற்சித்தபோதிலும் அது பலனளிக்கவில்லை. நாட்டின் உயர்கல்வி அமைப்பில் நிலவும் ஊழலும் சீர்கேடுமே இளைஞர்களை இவ்வளவு பெரிய அளவில் திரட்டுவதற்கு உடனடி காரணியாக அமைந்தது. குறிப்பாக, மருத்துவப் படிப்பிற்கான 'தேசிய தகுதி மற்றும் நுழைவுத் தேர்வு' (National Eligibility cum Entrance Test - NEET) போன்ற உயர்மட்டப் போட்டித் தேர்வுகளில் தொடர்ச்சியாக இடம்பெற்ற வினாத்தாள் கசிவுகளும் (paper leaks) தேர்வுகளின் ரத்துச் செய்யப்புகளும் லட்சக்கணக்கான மாணவர்களின் எதிர்காலத்தைப் பாழாக்கியதுடன், மாணவர் தற்கொலைகளுக்கும் (student suicides) வழிவகுத்தன. இத்தகைய முறைகேடுகளுக்கு மோடி அரசாங்கம் பொறுப்பேற்க மறுத்த நிலையில், மத்திய கல்வி அமைச்சர் தர்மேந்திர பிரதானின் (Union Education Minister Dharmendra Pradhan) இராஜினாமாவை வலியுறுத்தியும், தேர்வு முறைகேடுகளுக்குப் பொறுப்பேற்கக் கோரியும் CJP போராட்டங்களை தீவிரப்படுத்தியது.

பல்கலைக்கழக வளாகங்களைத் தாண்டி நாட்டின் ஒட்டுமொத்த இளைஞர் சமுதாயத்தின் குரலாக இப்போராட்டம் உருவெடுத்த வேளையில், லடாக்கைச் சேர்ந்த பிரபல கல்விச் செயற்பாட்டாளர் சோனம் வாங்சுக் (Sonam Wangchuk) 21 நாட்கள் தொடர் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை (hunger strike) மேற்கொண்டு ஆதரவு வழங்கினார். இதன் மூலம் மாணவர்கள், இளம் தொழில் வல்லுநர்கள் மற்றும் சிவில் சமூகத்தினர் ஜனநாயகத்தையும் கல்வி அமைப்பின் நேர்மையையும் பாதுகாக்கும் பொது நோக்கில் ஒன்றுதிரண்டனர். இருப்பினும், போராட்டக்காரர்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி அமைதியான முறையில் தீர்வுகாண்பதற்குப் பதிலாக, அரசாங்கம் தீவிர அடக்குமுறை நடவடிக்கைகளை அமுல்படுத்தியது. புதுடெல்லியில் பொதுக்கூட்டங்கள் நடத்தத் தடை உத்தரவுகள் (prohibitive orders) பிறப்பிக்கப்பட்டு, மத்திய மெட்ரோ ரயில் நிலையங்கள் மூடப்பட்டதுடன், மொபைல் இணைய சேவைகளும் (mobile internet services) இடைநிறுத்தப்பட்டன. நாடாளுமன்றத்தை நோக்கி அமைதியான முறையில் பேரணியாகச் சென்ற ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்கள் மீது கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகளும் கொடூரமான தடிப்பிடிப் பிரயோகமும் (baton charges) கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டன. உடல்நிலை நலிவுற்று வலுக்கட்டாயமாக மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட நிலையிலும் வாங்சுக் தனது உண்ணாவிரதத்தைக் கைவிட மறுத்தார். கடந்த புதன்கிழமை (22) இரண்டு மத்திய அமைச்சர்கள் அவரைச் சந்தித்தபோது, CJP போராட்டங்களில் பங்கேற்ற எந்தவொரு இளைஞரும் தண்டிக்கப்படவோ அல்லது சட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு உட்படுத்தப்படவோ மாட்டார்கள் என்ற உறுதியான வாக்குறுதியை அரசாங்கம் வழங்கினால் மட்டுமே உண்ணாவிரதத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரத் தயார் என நிபந்தனை விதித்தார். அதேநேரத்தில், இந்த ஆர்ப்பாட்டங்களுக்கு ஆதரவாக எதிர்க்கட்சிகள் நாடாளுமன்ற நடவடிக்கைகளை முடக்கியுள்ளதால், இந்தியத் தலைநகரின் வீதிகள் போர்க்களமாக மாறியுள்ளன.

இப்போராட்டங்கள் தொடர்பாக அரசாங்கத் தரப்பிலும் அதன் ஆதரவாளர்களிடையேயும் சில குறிப்பிட்ட வாதங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. நாட்டின் தலைநகரில் சட்ட ஒழுங்கைப் (law and order) பேணுவதும், பொதுமக்களின் அன்றாட வாழ்வியலையும் போக்குவரத்தையும் சீர்குலைக்காமல் பாதுகாப்பதும் அரசாங்கத்தின் தலையாய கடமையாகும் என்பதே அவர்தம் முதன்மை வாதமாகும். மேலும், சமூக ஊடகங்கள் மூலம் குறுகிய காலத்தில் திரட்டப்படும் இத்தகைய மக்கள் எழுச்சிகள் கட்டுப்பாடற்ற வன்முறைக்கு வழிவகுக்கும் அபாயம் உள்ளதால், தடை உத்தரவுகளையும் இணைய சேவை இடைநிறுத்தங்களையும் அமுல்படுத்துவது அவசியமானது என்றும், தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் அரசு நிர்வாக ஸ்திரத்தன்மையைக் கருத்திற்கொண்டே பொலிஸ் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது என்றும் வாதிடப்படுகின்றது. அதேபோல், போட்டித் தேர்வுகளில் நிலவும் தொழில்நுட்பக் குறைபாடுகளை சீரமைக்க கால அவகாசம் தேவை என்றும், அரசியல் அழுத்தங்களின் காரணமாக மத்திய அமைச்சர்கள் இராஜினாமா செய்வது நிர்வாக அமைப்பில் நிலையற்ற தன்மையை உருவாக்கும் என்றும் அரசு தரப்பு நியாயப்படுத்துகிறது.

இருப்பினும், இந்த வாதங்கள் ஜனநாயக விழுமியங்களின் அடிப்படையிலும் தர்க்கரீதியாகவும் முற்றிலும் நிராகரிக்கப்பட வேண்டியவையாகும். லட்சக்கணக்கான மாணவர்களின் எதிர்காலத்தைச் சீரழித்த தேர்வு வினாத்தாள் கசிவு மற்றும் முறைகேடுகளுக்கு அரசாங்கம் பொறுப்பேற்கத் தவறியதே இந்தப் போராட்டத்தின் மூலக்காரணமாகும். சொந்த நாட்டின் இளைஞர்கள் தங்களது அடிப்படை உரிமைகளுக்காகவும் கல்வி முறையின் நேர்மைக்காகவும் குரல் எழுப்பும்போது, அவர்களைக் 'கரப்பான் பூச்சிகள்' என நாட்டின் உயர்ந்த நீதித்துறை மேடையில் அமர்ந்திருப்பவர்கள் அவமதிப்பதும், அதற்கெதிராக அமைதியான முறையில் பேரணி செல்பவர்கள் மீது வன்முறையைப் பிரயோகிப்பதும் எவ்விதத்திலும் நியாயப்படுத்த முடியாத அதிகாரத்துவ அத்துமீறலாகும். ‘தேசிய பாதுகாப்பு’ என்ற சாட்டை வார்த்தையைப் பயன்படுத்தி ஜனநாயக ரீதியான விமர்சனங்களையும் சமூக ஊடகக் கணக்குகளையும் முடக்க முயல்வது, அரசாங்கத்தின் வெளிப்படைத்தன்மையற்ற நிர்வாக முகாமைத்துவத்தையே (management) காட்டுகின்றது. சட்டம் ஒழுங்கைப் பராமரிப்பது என்பது குடிமக்களின் ஜனநாயக உரிமைகளைப் பறிப்பதற்கான உரிமம் அல்ல.

ஒரு நாட்டின் பிரதான பலமாக விளங்க வேண்டிய இளைஞர் சக்தியை, அடக்குமுறைகள் மூலம் எதிரிகளாக நடத்தும் அரசாங்கத்தின் அணுகுமுறை முற்றிலும் தவறானதாகும். அடக்குமுறைகள் தற்காலிகமாகப் போராட்டக்காரர்களை வீதிகளிலிருந்து அகற்றக்கூடுமே தவிர, இளைஞர்களின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ள வடுக்களையும் அதிருப்தியையும் ஒருபோதும் போக்கிவிட முடியாது. தற்போதைய நெருக்கடியிலிருந்து சுமுகமாக வெளிவர அரசாங்கம் அதிகாரப் போக்கைக் கைவிட்டு, ஆக்கபூர்வமான மற்றும் அமைதியான தீர்வுகளை உடனடியாக அமுல்படுத்த முன்வர வேண்டும்.

முதலாவதாக, லடாக் செயற்பாட்டாளர் சோனம் வாங்சுக் முன்வைத்துள்ள முதன்மை நிபந்தனையை அரசாங்கம் நிபந்தனையின்றி ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். போராட்டங்களில் ஈடுபட்ட மாணவர்கள் மற்றும் இளைஞர்கள் மீது தொடரப்பட்டுள்ள அனைத்து வழக்குகளையும் திரும்பப் பெற்று, அவர்கள் மீது எவ்வித சட்ட அல்லது நிர்வாகப் பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளும் எடுக்கப்பட மாட்டாது என்பதற்கான உத்தியோகபூர்வ வாக்குறுதியை வழங்க வேண்டும். இரண்டாவதாக, 'தேசிய தகுதி மற்றும் நுழைவுத் தேர்வு' (NEET) உள்ளிட்ட அனைத்து தேசிய அளவிலான போட்டித் தேர்வுகளின் முகாமைத்துவம் மற்றும் பாதுகாப்புத் தரத்தை முழுமையாக மதிப்பீடு செய்ய, ஓய்வுபெற்ற உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி தலைமையில் சுயாதீன நிபுணர் குழுவொன்றை (independent expert committee) அமைக்க வேண்டும். தேர்வு முறைகேடுகளில் ஈடுபட்ட உயர் அதிகாரிகளையும் இடைத்தரகர்களையும் கண்டறிந்து கடுமையான தண்டனை வழங்குவதுடன், எதிர்காலத்தில் வினாத்தாள் கசிவுகள் ஏற்படாதவாறு டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்துடன்கூடிய வெளிப்படையான பரீட்சை முறைமையை உருவாக்க வேண்டும். மூன்றாவதாக, மத்திய கல்வி அமைச்சு, மாணவர் பிரதிநிதிகள், பல்கலைக்கழக ஆசிரியர் சங்கங்கள் மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகளை உள்ளடக்கிய நிரந்தர 'தேசிய கல்வி ஆலோசனைக் குழு' (National Educational Advisory Council) ஒன்றினை அமைத்து, கல்வித் துறை சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் இளைஞர் வேலைவாய்ப்புச் சட்டகம் (youth employment framework) குறித்த தொடர் உரையாடல்களை முன்னெடுக்க வேண்டும்.

தலைநகர் புதுடெல்லியில் அலைகடலெனத் திரண்டுள்ள இளைஞர்களின் போராட்டம், வெறும் அரசியல் அதிகார மாற்றத்திற்கான இயக்கம் அல்ல; மாறாக அது தங்களது தகுதிக்கான அங்கீகாரத்தையும், நேர்மையான கல்வி முறைமையையும், பிரகாசமான எதிர்காலத்தையும் கோரும் தலைமுறையின் ஆழமான ஆதங்கமாகும். நாட்டின் உச்ச நீதிமன்றத்தில் கேட்கப்பட்ட ஒரு சொல்லாட்சியிலிருந்து எழுந்த இந்த எழுச்சி, அதிகாரப் பீடத்தில் இருப்பவர்களுக்கு ஒரு பலத்த எச்சரிக்கையாகும். ஜனநாயக அமைப்பில் மக்கள் தொகையின் பெரும்பான்மையாக உள்ள இளைஞர்களை உதாசீனப்படுத்துவதோ அல்லது தடிப்பிடிப் பிரயோகம் மூலம் ஒடுக்குவதோ சாத்தியமற்றது. இந்திய அரசாங்கம் தனது அதிகார அடக்குமுறைகளைக் கைவிட்டு, அமைதியான உரையாடல்கள் மூலமும், கல்வி முறைமையில் தொலைநோக்குக் கொண்ட சீர்திருத்தங்களை அமுல்படுத்துவதன் மூலமும் மட்டுமே நாட்டின் ஸ்திரத்தன்மையையும் ஜனநாயகத்தின் மாண்பையும் மீட்டெடுக்க முடியும். இளைஞர்களின் குரலுக்குச் செவிசாய்ப்பதே ஒரு நாட்டின் உண்மையான வலிமையாகும்.