அரசியல் செல்வாக்கு எனும் சலுகை முடங்கிய பின்- அதிகாரத் தரகர்களின் வீழ்ச்சியும் சட்டத்தின் ஆட்சியின் புதிய சவாலும்

 இலங்கையின் அரசியல் அமைப்பில், 1977ஆம் ஆண்டிலிருந்து அமைச்சர்கள், பொலிஸ் அதிகாரிகள், அரச பொது நிறுவனங்கள் மற்றும் அரசாங்க ஒப்பந்தங்களுக்கான சலுகைபெறும், செல்வாக்கு செலுத்தும் [அணுகல்] (access) சார்ந்த ஒரு அரைமறைவான பொருளாதாரம் படிப்படியாக வளர்ச்சியடைந்தது. அரசியல்வாதிகள், அவர்களது உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்கள், ஒரு தொலைபேசி அழைப்பை அல்லது ஒரு அறிமுகத்தை பணமாக மாற்றக்கூடிய திறனை கற்றுக்கொண்டனர். இது "அணுகல் பொருளாதாரம் (economy of access)" என அழைக்கப்படும் ஒரு அமைப்பாக நிலைபெற்றது.

2024 செப்டெம்பரில் ஏற்பட்ட ஆட்சி மாற்றம் இந்த அமைப்பை முழுமையாக அகற்றிவிட்டது என்று கூறுவது தவறாகும். இத்தகைய கட்டமைப்புகளை ஓரிரு ஆண்டுகளில் அகற்றிவிடுவது எளிதானதல்ல. ஆயினும், ஆட்சி மாற்றம், அரசியல்வாதிகள் பலரையும் அவர்களது செல்வாக்கை மதிப்புமிக்கதாக்கிய பதவிகளிலிருந்து அகற்றியது. அரசியல் அணுகலை விற்பனை செய்து வருமானம் ஈட்டிய பலர், தமது வருமான ஆதாரம் திடீரென வற்றிப்போவதைக் கண்டனர்.

செல்வாக்கு  இனி பணம் தராத போது, அதனை நம்பி வாழ்ந்தவர்களுக்கு என்ன நடக்கும் என்பது இன்றைய முக்கிய கேள்வியாக உள்ளது. கடந்த வாரம் நடந்த ஒரு சம்பவம், இதற்கான ஒரு சாத்தியமான பதிலை முன்வைத்துள்ளது.

ஜுலை 21ஆம் திகதி, கொழும்பு-கொல்லுப்பிட்டி பொலிஸார், சீன நாட்டவரிடமிருந்து ரூபா 20 மில்லியன் பணத்தை திருடிய வழக்கில், முன்னாள் அமைச்சர் ஒருவரின் மகனை கைது செய்தனர். இந்த சீன நாட்டவரே ஒரு இணைய மோசடியில் ஈடுபட்டிருந்தனர் என தெரிவிக்கப்படுகிறது. கைது செய்யப்பட்டவர்களுள் ஒரு முன்னாள் தொழிலதிபரின் பேரனும் அடங்குவர்; அத்தொழிலதிபரது குடும்ப செல்வாக்கு கடந்த தசாப்தங்களில் குறைந்து வந்துள்ளது.

ஆரம்ப அறிக்கைகளின்படி, ஜுலை 13ஆம் திகதி, பொலிஸ் அதிகாரிகள் போன்று வேடமிட்ட சிலர், சீனர்கள் தங்கியிருந்த இடத்திற்குச் சென்று, ஆய்வு செய்வதாகக் கூறி, பணப்பையை கைப்பற்றி தப்பிச் சென்றனர். அவர் விரட்டப்பட்டு பிடிக்கப்பட்டார். பின்னர் ஊழல் தடுப்பு பிரிவினர் வந்து அவரைக் கைது செய்தனர். விசாரணையின்போது, ஏனைய நான்கு பேரும் கைது செய்யப்பட்டனர்; அவர்களுள் மேற்குறிப்பிட்ட இருவரும் அடங்குவர். இத்திட்டமிட்ட கொள்ளையை ஒழுங்கமைக்க முன்னாள் அமைச்சரின் மகன் உதவியிருப்பதாகவும், பணத்தைப் பங்கிட திட்டமிட்டிருந்ததாகவும் மற்ற சந்தேகநபர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். சட்டவிரோத நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டோரிடமிருந்து திருடுவது எவ்வித விளைவையும் ஏற்படுத்தாது என அவர்கள் நம்பியிருக்கக்கூடும். ஐந்து சந்தேகநபர்களும் ஜுலை 27 வரை விடுவிக்கப்படாது தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

இது, அரசியல்வாதிகளும் அவர்களது தொடர்புடையவர்களும் எளிய பணத்திற்கான அணுகலை இழக்கும்போது என்ன நடக்கும் என்ற கேள்விக்கே நம்மைத் திரும்பக் கொண்டு வருகிறது. வருமானம் தீர்ந்து, வாழ்க்கை முறையை பேணமுடியாதபோது, சிலர் குற்றத்தின் பக்கம் திரும்ப தயாராக இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

கடந்த தசாப்தங்களில், அரசியல் வலிமை மிக்க தலைவர்களின் பிள்ளைகள் தொடர்ச்சியாக சட்டத்தை மீறியுள்ளனர். தாக்குதல், போதைவெறியில் வாகனம் ஓட்டல், விபத்துகள், அரச வாகனங்களை தவறாகப் பயன்படுத்தல் போன்ற குற்றச்சாட்டுகள் இவற்றுள் அடங்கும். சட்ட அமுலாக்க நிறுவனங்கள் இவர்கள் அனைவரையும் இளகிய கையுறையுடன் நடத்தியதால், அரசியல் தொடர்புகள் சட்ட விளைவுகளை மென்மையாக்கும் என்ற பொது எண்ணப்பாடு உருவானது.

செப்டெம்பர் 2024க்கு முன்னர், அரசியல்வாதிகளின் பிள்ளைகள் சட்டத்தை மீறுவது, பணம் ஈட்டும் நோக்கமாக அல்லாமல், உரிமையுணர்வு (entitlement) சார்ந்த செயல்களாகவே காணப்பட்டன. நேரடி குற்றத்தை விட லாபகரமான, ஆபத்து குறைந்த ஒரு வழி — அரசியல் அணுகல் — அவர்களிடம் இருந்ததால், நேரடி நடவடிக்கை எடுக்கும் தேவை இருக்கவில்லை. ஒப்பந்தங்களுக்கு போட்டியிடும் தொழிலதிபர்கள் முதல், சிறையில் சாதகமான நடத்தை பெற விரும்பும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றவாளிகள் வரை, சரியான கதவைத் திறக்கக்கூடியவர்களுக்கு பணம் கொடுக்கத் தயாராக இருந்த பலர் இலங்கையில் உள்ளனர்.

முன்னாள் நீதி அமைச்சர் ஒருவரின் மகன் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் இதற்கு ஒரு நல்ல உதாரணம். ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றவாளிக்கு சாதகமான தடுப்புக்காவல் நிலைமைகளையும் சட்ட நிவாரணத்தையும் பெற்றுத் தர, ரூபா 120 மில்லியன் இலஞ்சம் பெற்றதாக அவரும் ஒரு எதிர்க்கட்சி பிரதேச அமைப்பாளரும் சில வாரங்களுக்கு முன்னர் கைது செய்யப்பட்டனர். உள்ளூராட்சி மட்டத்திலும் இதே போக்கு காணப்படுகிறது — ஒரு பிரதேச சபைத் தலைவரின் படுகொலை, உள்ளூர் அரசியலில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றத்தின் ஊடுருவலை வெளிப்படுத்துகிறது.

பொது அதிகாரத்தை தனிப்பட்ட நலனாக மாற்றிய பிற வழக்குகளும் உள்ளன. ஒரு முன்னாள் ஜனாதிபதியின் மகனும் அவரது 98 வயதான பாட்டியும் தொடர்பான பணம் வெளுப்பு வழக்கில், ஆகஸ்ட் 31ஆம் திகதி விசாரணைக்கு முந்திய மாநாடு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. மாதம் ரூபா 73,000 சம்பளம் பெற்ற ஒரு கடற்படை அதிகாரியாக இருந்த அவர், 2009-2013 காலப்பகுதியில் விளக்கமளிக்க முடியாத ரூபா 59 மில்லியன் பணத்தை பல வங்கிக் கணக்குகளில் வைத்திருந்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளது.

ஒரு முன்னாள் சுகாதார அமைச்சரின் மூன்று பிள்ளைகளும் தனித்தனி குற்ற விசாரணைகளை எதிர்கொண்டுள்ளனர் — பணம் வெளுப்பு, சொத்துக்களை மறைத்தல், போதைவெறி வாகனம் ஓட்டல், தாக்குதல் மற்றும் அரச நிதியை முறைகேடாகப் பயன்படுத்தல் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் இவற்றுள் அடங்கும். இதே போன்று, முன்னைய ஆண்டுகளில் பல அமைச்சர்களின் பிள்ளைகள் — அரச வாகனங்களைப் பயன்படுத்திய தாக்குதல்கள், போதைவெறி வாகன ஓட்டல் வழக்குகள், மற்றும் மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்ந்த தாக்குதல் குற்றச்சாட்டுகள் — என பல சம்பவங்கள் பதிவாகியுள்ளன.

இந்த இளைஞர்கள் சட்டவிரோதத்திற்கு அந்நியர்களாக இருக்கவில்லை என்றாலும், வருமான ஆதாரமாக குற்றத்தை அவர்கள் தேவைப்படவில்லை. அரசியல் அணுகல் பணத்திற்கான பாதுகாப்பான வழியை வழங்கியது. 2024 செப்டெம்பர் இந்த ஏற்பாட்டைக் குலைத்தது. தேர்தல் அரசியல் வாழ்க்கைகளை மட்டுமல்ல, அந்த வாழ்க்கைகளைச் சுற்றி கட்டமைக்கப்பட்ட அரைமறைவான வணிகங்களையும் பாதித்தது.

இந்நிலையில், சிலர் இது ஒரு தனிப்பட்ட சம்பவம் மட்டுமே என்றும், அரசியல் அணுகல் பொருளாதாரம் தேசிய அளவில் மறைந்துவிட்டது என்று முடிவெடுப்பது அவசரமானது என்றும் வாதிடலாம். மேலும், புதிய அரசாங்கம் எதிர்க்கட்சி குடும்பங்களை குறிவைத்து அரசியல் பழிவாங்கல் நடத்துவதாகவும் சிலர் குற்றம் சாட்டலாம். இவ்வாதங்கள் நியாயமான கவனத்திற்குரியவை. ஆயினும், மேற்குறிப்பிட்ட வழக்குகள் பல தசாப்தங்களையும் பல அரசியல் கூட்டணிகளையும் உள்ளடக்கியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது — இவை ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சி அல்லது குடும்பத்தை மட்டும் இலக்காகக் கொண்டவை அல்ல, மாறாக பல தசாப்தங்களாக வேரூன்றியிருந்த ஒரு அமைப்புமுறை சிதைவின் அறிகுறிகளாகவே காணப்படுகின்றன. ஒரு தனி வழக்கு ஒரு தேசிய போக்கை நிரூபிக்காது என்பது உண்மைதான்; எனினும், அரசியல் அணுகலை விற்று வாழ்ந்தவர்கள் நேரடி குற்றச் செயல்பாட்டை நோக்கி நகர்கிறார்களா என்ற கேள்வி நியாயமானதாகவே உள்ளது.

இந்நிலைமாற்றத்தை நிர்வகிக்க, விமர்சனத்தை மட்டும் தாண்டிய ஆக்கபூர்வமான நடவடிக்கைகள் தேவை. முதலாவதாக, சொத்துக் கணிப்பு (asset declaration) அமைப்பு, அரசியல்வாதிகளின் நேரடிக் குடும்பத்தினரை மட்டுமன்றி, விரிவான உறவினர் வலையமைப்பையும் உள்ளடக்கும் வகையில் விஸ்தரிக்கப்பட வேண்டும். இரண்டாவதாக, பொது ஒப்பந்தங்களை முழுமையாக டிஜிட்டல் மயமாக்கி, அணுகலை விற்பனை செய்யக்கூடிய நுழைவாயில்களை குறைப்பது இன்றியமையாதது. மூன்றாவதாக, ஊழல் தடுப்பு ஆணைக்குழுவின் நீதித்துறை திறன் விரிவாக்கப்பட்டு, வழக்குகள் தாமதமின்றி முடிவுக்கு கொண்டுவரப்பட வேண்டும் — நீண்டகால தாமதம், பொது நம்பிக்கையை மேலும் குறைக்கும்.

ஒப்பீட்டு ரீதியில், ஏனைய நாடுகளின் அனுபவங்கள் பயனுள்ள பாடங்களை வழங்குகின்றன. இத்தாலியில் 1990களில் நடைபெற்ற "மணி புலிதே (Mani Pulite / Clean Hands)" நடவடிக்கை, நீதித்துறை சுதந்திரத்தையும் பொது ஒப்பந்த முறைமையின் வெளிப்படைத்தன்மையையும் அதிகரிப்பதன் மூலம், அரசியல்-வணிக ஊழல் வலையமைப்பை கணிசமாகக் குலைத்தது; எனினும், அது நீண்டகால நிறுவன சீர்திருத்தமாக நிலைத்திருக்கவில்லை என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது. ஜோர்ஜியா, 2003 "ரோஸ் புரட்சி"க்குப் பின்னர், அரசாங்க சேவைகளை பெருமளவு டிஜிட்டல் மயமாக்கியதன் மூலமும், மிதமிஞ்சிய அதிகாரத்துவத்தை குறைத்ததன் மூலமும், சிறு அளவிலான ஊழலை வெகுவாகக் குறைத்ததாக பன்னாட்டு அறிக்கைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மாறாக, பிரேசிலின் "ஒப்பரேஷன் கார் வாஷ் (Operation Car Wash)" நடவடிக்கை, அதிக அளவு அரசியல் மயப்படுத்தப்பட்டதன் காரணமாக, காலப்போக்கில் பொது நம்பிக்கையை மேலும் சிதைத்த ஒரு எச்சரிக்கை உதாரணமாக விமர்சிக்கப்படுகிறது. இம்மூன்று அனுபவங்களும் காட்டுவது என்னவென்றால், நிறுவன மற்றும் தொழில்நுட்ப சீர்திருத்தங்கள் நீடித்த மாற்றத்தை உருவாக்கும் என்பதுடன், அது அரசியல் பழிவாங்கலாக மாறாமல் இருக்கும் வகையில் கவனமாக வடிவமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதே.

நான்காவதாக, அரசியல் அணுகல் பொருளாதாரத்திலிருந்து விலகிய, ஆனால் புதிய திறன்களோ இணைப்புகளோ இல்லாத தனிநபர்களுக்கு, சட்டப்பூர்வ வணிக மற்றும் தொழில் மாற்றத்திற்கான வழிகாட்டல் திட்டங்கள் பரிசீலிக்கப்படலாம். இது குற்றத்தை நோக்கிய நகர்வை முழுமையாகத் தடுக்காவிட்டாலும், அத்தகைய நகர்வுக்கான உந்துதலை குறைக்கும் ஒரு நடைமுறை நடவடிக்கையாக அமையும்.

பொது அதிகாரத்தை தனியுடமையாக நடத்தக் கற்றுக்கொண்ட ஒரு அரசியல் வர்க்கம், வெறுமனே ஆட்சி மாறியதன் காரணமாக அணுகல் இல்லாத வாழ்க்கைக்கு தானாக பொருந்திக்கொள்ளாது. அரசியல் அணுகலை நம்பி வாழ்ந்த வாழ்க்கை முறை, அணுகல் தீர்ந்தபின்னும் மறைந்துவிடாது — அது புதிய வடிவங்களில், சில வேளைகளில் மேலும் ஆபத்தான வடிவங்களில், மீண்டும் தலைதூக்கக்கூடும். கொல்லுப்பிட்டி சம்பவம் ஒரு தனி நிகழ்வாக இருக்கலாம்; ஆயினும், அது எதிர்காலத்தில் நிகழக்கூடிய ஒரு பரந்த மாற்றத்தின் ஆரம்ப அறிகுறியாகவும் இருக்கக்கூடும். நிறுவனரீதியான, தொடர்ச்சியான சீர்திருத்தங்கள் இல்லாதவரை, அணுகல் இழந்த வலையமைப்புகள் புதிய, மேலும் ஆபத்தான வெளியேற்று வழிகளைத் தேடிக்கொண்டே இருக்கும்.