இலங்கையின் பணிப்போர்: 180,000 வேலைவாய்ப்புகளை விழுங்கும் செயற்கை நுண்ணறிவும் எம்முன்னாலுள்ள கொள்கை மாற்றங்களும்

எனது ஆழமான கவலையையும் அதேவேளை தெளிவானதொரு பாதையையும் முன்வைக்க விரும்புகின்றேன். இலங்கையில் 180,000 வேலைவாய்ப்புகளை செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) நீக்கக்கூடும் என்ற எச்சரிக்கை என்பது ஏதோ ஒரு தூரத்து அபாயம் அல்ல; அது எமது வீடுகளின் கதவுகளைத் தட்டத் தொடங்கிவிட்டது. ஒரு நிபுணராக நான் அவதானிக்கும் மிக முக்கியமான உண்மை என்னவென்றால், நாம் இன்னும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் நிருவாகக் கட்டமைப்பைக் கொண்டு 21 ஆம் நூற்றாண்டின் தொழில்நுட்பப் புரட்சியை எதிர்கொள்ள முனைகிறோம். 180,000 பேர் வேலையிழப்பார்கள் என்பது வெறும் புள்ளிவிவரம் அல்ல, அது 180,000 குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரச் சிதைவு. இதில் எழுத்தர்கள் மற்றும் எழுத்தர் உதவியாளர்கள் போன்ற நடுத்தர வர்க்கத் தொழில்கள் அதிகம் பாதிக்கப்படுவது, எமது சமூகப் பொருளாதார சமநிலையை சீர்குலைக்கக்கூடும்.

AI என்பது ஒரு அச்சுறுத்தல் என்பதை விட, நாம் தயார் நிலையில் இல்லாததே உண்மையான அச்சுறுத்தல் என்பது எனது ஆணித்தரமான கருத்தாகும். அரசாங்கம் தற்போது பொருளாதார நெருக்கடிகளில் கவனம் செலுத்துவது அவசியம்தான், ஆனால் எதிர்காலத் தொழில்நுட்பத் தாக்கங்களைக் கணக்கிலெடுக்காத எந்தவொரு பொருளாதார மீட்சியும் நீண்டகாலத்தில் தோல்வியையே தழுவும்.

செயற்கை நுண்ணறிவின் பயணம் 1950 ஆம் ஆண்டில் ஆலன் டூரிங் எழுப்பிய "இயந்திரங்களால் சிந்திக்க முடியுமா?" என்ற கேள்வியிலிருந்து தொடங்கியது. இன்று அந்த இயந்திரங்கள் சிந்திப்பது மட்டுமல்லாமல், முடிவெடுக்கும் மற்றும் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் ஆற்றலையும் பெற்றுள்ளன. உலகளாவிய ரீதியில் சுமார் 40 சதவிகிதம் (percentage) மக்கள் தமக்கே தெரியாமல் AI தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகின்றனர் என்று தரவுகள் கூறுகின்றன. இலங்கையைப் பொறுத்தமட்டில், முறையான ஆய்வுகள் இல்லாவிட்டாலும், எமது வங்கித் துறை, சுகாதாரம் மற்றும் கல்வித் துறைகளில் AI இன் ஊடுருவல் மிக வேகமாக அதிகரித்து வருகின்றது. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF, 2024) அண்மைய அறிக்கையின்படி, வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் 40 சதவிகிதம் (percentage) வேலைவாய்ப்புகள் AI இனால் பாதிக்கப்படக்கூடியவை. இலங்கையில் குறிப்பாக எழுத்தர் சார் தொழில்களில் AI இன் தாக்கம் அதிகமாக இருப்பதற்குக் காரணம், இத்தொழில்கள் பெரும்பாலும் தரவு உள்ளீடு மற்றும் மீளச் செய்யப்படும் பணிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டிருப்பதே ஆகும்.

விவசாயம் (Agriculture) மற்றும் வர்த்தகத் துறைகளிலும் இந்தத் தாக்கம் வலுவாக இருக்கும் என்பது சுட்டிக்காட்டத்தக்கது. எமது நாட்டின் விவசாயம் (Agriculture) பாரம்பரிய முறையிலேயே தங்கியுள்ளது. நவீன AI தொழில்நுட்பம் விவசாயத்தில் அமுல்படுத்தல் (Implement) செய்யப்படும்போது, பெருந்தோட்ட உரிமையாளர்கள் அல்லது பெருநிறுவனங்கள் நன்மையடைவர், ஆனால் சாதாரண விவசாயத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) வேலைவாய்ப்புகளை இழக்க நேரிடும். இதனை ஒரு கொள்கை வகுப்பாளராக நான் அணுகும்போது, தொழில்நுட்பத்தை நிராகரிக்க முடியாது, மாறாக தொழில்நுட்பத்தால் இடப்பெயர்வுக்குள்ளாகும் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாக்கும் சமூகப் பாதுகாப்பு வலைப்பின்னல்களை உருவாக்குவதே சிறந்தது. இதற்கென ஒரு தேசிய நிதியத்தை உருவாக்க வேண்டும். தனியார் நிறுவனங்கள் லாபத்தை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டு இயங்குவதால், அவை மிக வேகமாக AI தொழில்நுட்பத்தை உள்வாங்கும். ஆனால் அரச திணைக்களம் (Department) மற்றும் ஏனைய அரச இயந்திரங்கள் மந்தகதியிலேயே இயங்குகின்றன. இந்த இடைவெளி ஒரு பாரிய டிஜிட்டல் பிளவை (Digital Divide) இலங்கைக்குள் உருவாக்கும்.

முன்னர் தொலைக்காட்சி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது அது கல்விக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் என்று கூறப்பட்டது, ஆனால் இன்று அது வணிக லாப நோக்கங்களுக்காகவே அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. AI தொழில்நுட்பமும் அதே நிலையை அடையக்கூடும் என்ற அச்சம் எனக்குண்டு. கல்வி மற்றும் பொதுநலச் சேவைகளை மேம்படுத்த வேண்டிய AI, வெறும் தனியார் வணிக லாபத்திற்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டால், அது எமது வறுமை ஒழிப்பு முயற்சிகளைப் பின்னோக்கித் தள்ளும். இதற்காக, ஒவ்வொரு அரச திணைக்களம் (Department) மற்றும் சபை (Council) மட்டத்திலும் AI பயன்பாடு குறித்த ஒரு தெளிவான ஒழுங்குமுறை விதிக் கோவை (Code of Conduct) அவசியமாகும். குறிப்பாக, தகவல் தொடர்புத் துறையில் நவீன தொடர்பாளர் ஒரு சமூக வெளியாளராக மாறும் போக்கு குறித்துச் சந்தேகங்கள் இருந்தாலும், தற்போதைய நிலையில் எமது சமூகம் ஒரு கலப்பு முறையையே (Hybrid model) பின்பற்றும் என்று நான் கருதுகிறேன்.

ஆர்தர் சி. கிளார்க் முன்னரே எதிர்வு கூறியது போல, உலகம் செய்மதிகளால் மூடப்பட்டு இயந்திரங்கள் மனிதப் பணிகளைக் கைப்பற்றும் காலம் வந்துவிட்டது. இலங்கையில் தற்போதுள்ள சுகாதார மற்றும் கல்விப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க AI ஒரு வரப்பிரசாதமாக அமையும். உதாரணத்திற்கு, ஒரு அரச வைத்தியசாலையில் நோயாளிகளின் தரவுகளை முகாமைத்துவம் (Management) செய்ய AI பயன்படுத்தப்பட்டால், அது நேரத்தையும் உழைப்பையும் மிச்சப்படுத்தும். ஆனால், இந்த மாற்றங்கள் முறையான கொள்கைத் திட்டமிடல் இன்றிச் செய்யப்படுகின்றன. நாட்டின் அரசியல் தலைமைத்துவம் AI குறித்த ஒரு தேசிய மட்டத்திலான சபையை (Board) உருவாக்கி, அதில் நிபுணர்களின் ஆலோசனைகளைப் பெற்றுச் செயலாற்ற வேண்டும். இது வெறுமனே ஒரு தொழில்நுட்ப விடயம் மட்டுமல்ல, இது ஒரு அரசியல்-பொருளாதாரத் தீர்மானம்.

எமது கொள்கை வகுப்பிற்கான நடைமுறைச் சாத்தியமான பரிந்துரைகளை நான் இங்கே முன்வைக்க விரும்புகிறேன்:

முதலாவதாக, எமது பாடசாலை (School) கலைத்திட்டத்தை உடனடியாகப் புதுப்பிக்க வேண்டும். மனப்பாடம் செய்யும் முறைக்கு மாற்றாக, AI உடன் இணைந்து வேலை செய்யும் திறனை மாணவர்களுக்கு ஊட்ட வேண்டும். கல்வி என்பது இனி வெறும் பட்டங்களைப் பெறுவது மட்டுமல்ல, அது புதிய தொழில்நுட்பங்களுக்கு ஏற்பத் தன்னைத் தகவமைத்துக் கொள்வதாகும்.

இரண்டாவதாக, வேலையிழக்கும் 180,000 தொழிலாளர்களுக்கும் 'மீள்திறன் மேம்பாட்டு' (Reskilling) பயிற்சிகளை வழங்க வேண்டும். இதற்காகத் தனியார் துறையுடன் இணைந்து அரசாங்கம் விசேட வலயங்களை (Zone) உருவாக்கி, அங்கு AI சார்ந்த புதிய வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டும். இ கொமர்ஸ் (E commerce) போன்ற துறைகளில் இவர்களை ஈடுபடுத்துவதன் மூலம் வர்த்தகத் துறையை நவீனமயப்படுத்தலாம்.

மூன்றாவதாக, அரசாங்கத்தின் முகாமைத்துவம் (Management) முழுமையாக டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட வேண்டும். 'National Anti-Corruption Action Plan 2025–2029' திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, அரச கொள்முதல் மற்றும் நிதிப் பரிமாற்றங்களில் AI இனை அமுல்படுத்தல் (Implement) செய்வதன் மூலம் வெளிப்படைத்தன்மையை உறுதிப்படுத்தலாம். இது ஊழலைக் குறைப்பதுடன், இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) முறையையும் ஒழிக்கும்.

நான்காவதாக, ஒண்லைன் சேவைகளை கிராமப்புறங்கள் வரை கொண்டு செல்ல வேண்டும். வீதி (Road) மற்றும் ஏனைய உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத்தும் அதேவேளை, அதிவேக இணைய வசதியை ஒரு அடிப்படை உரிமையாக அறிவிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் டிஜிட்டல் பொருளாதாரம் நகர்ப்புறங்களைத் தாண்டி விரிவடையும்.

இலங்கையின் தற்போதைய நிதி நிலையைப் பார்க்கும்போது, இத்தகைய பாரிய தொழில்நுட்ப முதலீடுகள் சாத்தியமா என்ற கேள்வி எழலாம். ஆனால், இதற்கான செலவை விட, இதனைச் செய்யாமல் விடுவதால் ஏற்படும் சமூக-பொருளாதார நட்டம் மிக அதிகமாக இருக்கும். உலக வங்கியின் (World Bank, 2023) தரவுகளின்படி, டிஜிட்டல் மயமாக்கல் ஊடாக ஒரு நாட்டின் GDP வளர்ச்சியை 1-2 சதவிகிதம் (percentage) அதிகரிக்க முடியும். எமது நாடு தற்போதுள்ள கடனில் இருந்து மீள வேண்டுமாயின், எமது உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்க வேண்டும். அதற்கு AI ஐத் தவிர வேறு குறுக்கு வழி ஏதும் இல்லை.

பொருளாதாரமும் அரசியலும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள் போல இணையாகச் செயல்பட வேண்டும். எமது நாட்டின் அரசியல்வாதிகள் வெறும் வாக்கு வங்கி அரசியலில் மட்டும் கவனம் செலுத்தாமல், தொழில்நுட்ப யதார்த்தங்களை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும். ஹெராக்ளிட்டஸ் கூறியது போல, மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது. எமது முகாமைத்துவம் (Management) பாணியும், கொள்கை வகுப்பு முறையும் இந்த மாற்றத்திற்குத் தயாராக வேண்டும். 180,000 வேலைவாய்ப்புகள் பறிபோகும் என்ற எச்சரிக்கையை ஒரு சாபமாகப் பார்க்காமல், எமது தேசத்தைப் புதிய யுகத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் ஒரு ஆசீர்வாதமாக மாற்ற வேண்டிய பொறுப்பு எமது கைகளில் உள்ளது. முடிவாக, AI என்பது மனித மூளைக்கு மாற்றானது அல்ல, அது மனித மூளையின் ஆற்றலை விரிவுபடுத்தும் ஒரு கருவி. நாம் இயந்திரங்களுக்குப் பயப்படுவதை நிறுத்திவிட்டு, அவற்றுடன் இணைந்து பயணிப்பதற்கான அறிவைப் பெற வேண்டும். முறையான கொள்கை ஆய்வு நிறுவனங்களின் எச்சரிக்கைகளை அரசாங்கம் ஒரு பாடமாக எடுத்துக்கொண்டு, கல்வி மற்றும் பொருளாதாரத் துறைகளில் உடனடிச் சீர்திருத்தங்களைச் செய்ய வேண்டும். அப்போதுதான் நாளைய உலகம் குறித்த அச்சமின்றி, நாம் ஒரு நவீன இலங்கையாக நிமிர்ந்து நிற்க முடியும்.

References:

• IMF (2024) Gen-AI: Artificial Intelligence and the Future of Work. Washington, DC: International Monetary Fund.
• World Bank (2023) Sri Lanka Development Update: Optimizing the Digital Economy. Colombo: World Bank Group.
• ILO (2023) Generative AI and Jobs: A Global Analysis of Potential Effects on Job Quantity and Quality. Geneva: International Labour Organization.
•