வீதி விபத்துகளும் சிதையும் மனித வளமும்: இலங்கையின் சமூகப் பாதுகாப்பு குறித்த ஓர் ஆய்வு

இலங்கையின் நிலப்பரப்பில் வீதி விபத்துகள் என்பவை வெறும் புள்ளிவிபரங்களாகக் கடந்து செல்லப்பட வேண்டியவை அல்ல; அவை ஒரு தேசத்தின் சமூக, பொருளாதாரக் கட்டமைப்பையே அடியோடு அசைக்கும் ஒரு அமைதியான பேரிடராக உருவெடுத்துள்ளன. ஒவ்வொரு விடியலின் போதும் சராசரியாக எட்டு உயிர்கள் வீதி விபத்துகளால் காவு கொள்ளப்படுவதென்பது, அந்த உயிர்களைச் சார்ந்து வாழும் குடும்பங்களின் எதிர்காலத்தை இருளாக்குவதுடன், நாட்டின் மனித வளத்தையும் பெருமளவில் சிதைக்கின்றது. அண்மைக்காலத் தரவுகளின்படி, கடந்த 22 நாட்களில் மாத்திரம் பதிவான 135 விபத்துகளில் 142 உயிர்கள் பறிபோயுள்ளமை, ஒரு போர்ச் சூழலுக்கு நிகரான உயிரிழப்புகளை அன்றாட வாழ்வியலில் நாம் சந்தித்துக் கொண்டிருப்பதையே உணர்த்துகின்றது. இதில் கவலைக்குரிய விடயம் என்னவென்றால், உயிரிழந்தவர்களில் பெரும் பகுதியினர் நாட்டின் பொருளாதாரப் பங்களிப்பில் முன்னிற்க வேண்டிய இளைஞர்களாகவும், குடும்பங்களின் பிரதான வருமானம் ஈட்டுவோராகவும் இருப்பதேயாகும்.

பொது மக்கள் பாதுகாப்பு அமைச்சு வெளியிட்டுள்ள தகவல்கள், வீதிப் பாதுகாப்பு என்பது வெறும் சட்ட அமுல்படுத்தல் (Implement) சார்ந்த விடயம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு ஆழமான உளவியல் மற்றும் ஒழுக்கவியல் சார்ந்த சவால் என்பதையும் வெளிப்படுத்துகின்றது. உயிரிழந்தவர்களில் 50 பேர் பாதசாரிகள் என்பதும், 15 பேர் மாத்திரமே சாரதிகள் என்பதும், வீதியைப் பயன்படுத்தும் அப்பாவிக் குடிமக்கள் பிறரின் தவறுகளால் எவ்வாறு பலியாகின்றனர் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றது. ஒரு நாகரிகமடைந்த சமூகத்தில் வீதி என்பது பாதுகாப்பான பயணத்திற்கான இடமாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அது ஒரு போர்க்களமாகவோ அல்லது மயானமாகவோ மாறுவதை ஒருபோதும் அனுமதிக்க முடியாது. இது வெறுமனே ஒரு போக்குவரத்துத் திணைக்களம் (Department) சார்ந்த பிரச்சினை அல்ல, மாறாக முழுச் சமூகமும் பொறுப்பேற்க வேண்டிய ஒரு கூட்டுப் பொறுப்பாகும்.

இந்த அபாயகரமான போக்கிற்குப் பின்னால் உள்ள பிரதான காரணியாகப் போதைப்பொருள் பாவனை இனங்காணப்பட்டுள்ளது. கடந்த 22 நாட்களில் மாத்திரம் போதைப்பொருள் உட்கொண்டு வாகனங்களைச் செலுத்திய 480 சாரதிகளும், மதுபோதையில் இருந்த 11,000 க்கும் மேற்பட்டோரும் கைது செய்யப்பட்டுள்ளமை சட்ட ஒழுங்கின் தீவிரத்தன்மையைக் காட்டுகின்றது. குறிப்பாக, பொதுப் போக்குவரத்துத் துறையில் நிலவும் சீர்கேடுகள் பெரும் அச்சத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. தனியார் பேருந்துகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட மாதிரியான சோதனைகளில் 22 சதவிகிதம் (Percentage) சாரதிகள் போதைப்பொருள் பாவனையாளர்களாக இருப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது. அதாவது, வீதியில் பயணிக்கும் ஒவ்வொரு ஐந்து பேருந்துகளில் ஒன்றின் சாரதி, தனது சுயநினைவின்றி நூற்றுக்கணக்கான பயணிகளின் உயிர்களைத் தனது கைகளில் ஏந்தியுள்ளார் என்பது ஒரு பேரதிர்ச்சியாகும்.

வீதி விபத்துகளுக்கும் நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்கும் இடையில் நெருங்கிய தொடர்புண்டு. ஒரு விபத்து நிகழும்போது ஏற்படும் உயிரிழப்பு அல்லது ஊனம், நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உற்பத்தித் திறனைப் பாதிக்கின்றது. இலங்கையின் பொருளாதாரத்தை மீளக்கட்டியெழுப்பப் போராடும் இவ்வேளையில், இத்தகைய தேவையற்ற உயிரிழப்புகள் தேசத்தின் மீண்டெழு (Resilience) திறனைக் குறைக்கின்றன. குறிப்பாக, வெளிநாட்டு முதலீடுகளையும் சுற்றுலாத் துறையையும் ஊக்குவிக்கும் ஒரு நாட்டில், பாதுகாப்பான போக்குவரத்துத் துறை என்பது மிக முக்கியமான உட்கட்டமைப்பாகும். வீதிகள் பாதுகாப்பற்றதாகக் கருதப்படும்போது, அது சர்வதேச ரீதியாக நாட்டின் நற்பெயருக்குக் களங்கத்தை ஏற்படுத்துவதுடன், உள்நாட்டு வர்த்தகப் போக்குவரத்துச் செலவுகளையும் அதிகரிக்கச் செய்கின்றது.

அரசாங்கம் தற்போது முன்னெடுத்துள்ள போதைப்பொருள் ஒழிப்பு தேசிய வேலைத்திட்டம் பாராட்டத்தக்கது. சாரதிகளின் உமிழ்நீரைப் பயன்படுத்திப் போதைப்பொருள் பாவனையை உடனடிப் பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தும் புதிய தொழில்நுட்பக் கருவிகளைப் பொலிஸாருக்கு வழங்குவது ஒரு நவீன மற்றும் அறிவியல் ரீதியான அணுகுமுறையாகும். இத்தகைய நடமாடும் ஆய்வகங்கள் மற்றும் போக்குவரத்து மருத்துவ நிறுவனங்களின் கண்காணிப்பு நாடளாவிய ரீதியில் விரிவுபடுத்தப்பட வேண்டும். ஒரு வலயம் (Zone) சார்ந்து மட்டும் இன்றி, அனைத்துப் பிரதேசங்களிலும் இச்சோதனைகள் சமச்சீரான முறையில் அமுல்படுத்தப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பித்துவிடலாம் என்ற சாரதிகளின் அலட்சியப் போக்கை மாற்றியமைக்க முடியும்.

எனினும், தண்டனைகளை மாத்திரம் கடுமையாக்குவது நிரந்தரத் தீர்வைத் தந்துவிடுமா என்பது விவாதத்திற்குரியது. சட்டத் திருத்தங்கள் ஊடாக வீதி அனுமதிப்பத்திரங்களை இரத்துச் செய்வது மற்றும் பாரிய அபராதங்களை விதிப்பது அவசியமே என்றாலும், அது ஒரு தரப்புடன் மட்டும் நின்றுவிடக்கூடாது. பேருந்து உரிமையாளர்கள் தங்களது சாரதிகள் மற்றும் நடத்துனர்களின் நடத்தை குறித்து முழுமையான கண்காணிப்பைச் செலுத்த வேண்டியது அவசியமாகும். பேருந்தின் அனுமதிப்பத்திரம் தற்காலிகமாக இரத்துச் செய்யப்படும்போது ஏற்படும் பொருளாதார இழப்பு, உரிமையாளர்களைத் தமது பணியாளர்கள் குறித்துப் பொறுப்புடன் இருக்குமாறு தூண்டும். இத்தகைய முகாமைத்துவ (Management) மாற்றங்கள் தனியார் போக்குவரத்துத் துறையில் நிலவும் அராஜகப் போக்கைக் குறைக்க உதவும்.

பாடசாலை (School) மட்டத்திலிருந்தே வீதி ஒழுக்க விதிகளை ஒரு பாடமாக அறிமுகப்படுத்துவது வருங்காலச் சந்ததியினரிடையே ஒரு ஆரோக்கியமான மாற்றத்தை உருவாக்கும். இன்றைய இளைஞர்கள் வேகத்தை வீரமாகக் கருதும் ஒரு தவறான கலாசாரத்தின் பிடியில் சிக்கியுள்ளனர். மோட்டார் சைக்கிள் விபத்துகளில் உயிரிழப்போரில் பெரும்பாலானோர் இளைஞர்களே என்பது மிகுந்த வேதனைக்குரியது. வீதி என்பது ஒரு பொதுவெளி என்பதும், அங்கு ஒருவரின் உரிமை மற்றவரின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்பதுமான விழிப்புணர்வு சமூகத்தின் அடிமட்டம் வரை சென்றடைய வேண்டும். வீதிப் பாதுகாப்பு என்பது காவல்துறையினரால் மட்டும் நிலைநாட்டப்பட வேண்டிய ஒன்றல்ல, அது ஒவ்வொரு வீட்டிலும் கற்பிக்கப்பட வேண்டிய ஒழுக்கமாகும்.

போக்குவரத்துச் சபை மற்றும் தனியார் நிறுவனங்கள் இணைந்து சாரதிகளுக்கான முறையான ஆலோசனைகளையும், உளவியல் ரீதியான பயிற்சியினையும் வழங்குவது அவசியம். நீண்ட நேர வேலைப்பளு, தூக்கமின்மை மற்றும் குடும்பப் பிரச்சினைகளால் ஏற்படும் மன அழுத்தம் போன்ற காரணிகளே பல சாரதிகளைப் போதைப்பொருளை நோக்கித் தள்ளுகின்றன. இவர்களின் பணிச் சூழலைச் சீரமைப்பதும், கௌரவமான ஊதியத்தை உறுதிப்படுத்துவதும் அவர்களை ஒரு பொறுப்புள்ள குடிமகனாக வீதியில் வலம்வரச் செய்யும். ஒரு சாரதியின் உளநலம் என்பது வீதியில் உள்ள ஏனைய ஆயிரக்கணக்கானோரின் உடல்நலத்துடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையது என்பதை உணர்ந்து செயற்பட வேண்டும்.

இலங்கையின் வீதிக் கட்டமைப்பு மற்றும் சமிக்ஞை முறைகளிலும் சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டியது அவசியமாகும். பல சந்தர்ப்பங்களில் மங்கலான வீதி விளக்குகள், முறையற்ற விதத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ள வீதி (Road) சமிக்ஞைகள் மற்றும் சேதமடைந்த தார் வீதிகள் விபத்துகளுக்குக் காரணமாகின்றன. இவற்றைச் சீரமைப்பதில் வீதி அபிவிருத்தி அதிகார சபை மற்றும் உள்ளூராட்சிச் சபைகள் அதிக அக்கறை காட்ட வேண்டும். தொழிநுட்ப ரீதியான குறைபாடுகளால் நிகழும் விபத்துகளைக் குறைப்பது முழுமையாக அரசாங்கத்தின் பொறுப்பாகும். அதேபோல், வாகனங்களின் தரம் மற்றும் புகைப்பரிசோதனை சான்றிதழ்களைப் பெறுவதில் உள்ள முறைகேடுகளும் களையப்பட வேண்டும்.

இ கொமர்ஸ் (E-commerce) மற்றும் விரைவு விநியோகச் சேவைகள் (Delivery services) வளர்ச்சியடைந்து வரும் நிலையில், ஒண்லைன் (Online) ஊடாகப் பொருட்களை விநியோகிக்கும் இளைஞர்கள் வீதிகளில் மிக வேகமாகச் செல்வதைப் பரவலாகக் காணமுடிகின்றது. நேரக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் விநியோக இலக்குகளை எட்டுவதற்காக அவர்கள் எடுக்கும் அபாயகரமான முடிவுகள் உயிரிழப்புகளில் முடிகின்றன. இத்தகைய நிறுவனங்கள் தமது ஊழியர்களின் வீதிப் பாதுகாப்பு குறித்துப் பொறுப்பேற்க வேண்டிய சட்டக் கடப்பாடுகளை அரசாங்கம் உருவாக்க வேண்டும். ஒரு விநியோகத்தை விட ஒருவரின் உயிர் மேலானது என்ற கொள்கை இத்துறையில் நிலைநாட்டப்பட வேண்டும்.

வீதி விபத்துகளைக் குறைப்பது என்பது ஒரு குறுகிய கால இலக்காக இருக்க முடியாது. இது தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு, சட்ட அமுல்படுத்தல் மற்றும் சமூக மாற்றத்தை உள்ளடக்கிய ஒரு நீண்ட பயணமாகும். வீதி ஒழுக்கத்தை மீறுபவர்களுக்குச் சட்டத்திலிருந்து தப்பித்துக் கொள்வதற்கான வாய்ப்புகள் முற்றாக அடைக்கப்பட வேண்டும். அரசியல் தலையீடுகள் இன்றி, பாரபட்சமற்ற முறையில் சட்டம் செயற்படும்போதுதான் மக்கள் அச்சத்தை விடுத்து மரியாதையுடன் சட்டத்தை மதிப்பார்கள். விபத்து இல்லாத தேசம் என்பது ஒரு கனவல்ல, அது நாம் அனைவரும் இணைந்து கட்டியெழுப்ப வேண்டிய யதார்த்தமாகும்.

ஒவ்வொரு விபத்தும் வெறும் ஒரு செய்தியாகக் கடந்து போகும் நிலையில், அதன் பின்னாலுள்ள அழுகுரல்களையும் சிதைந்த கனவுகளையும் சமூகம் உணரத் தொடங்க வேண்டும். ஒரு தேசத்தின் அறிவுஜீவிகள் மற்றும் சமூகப் பெரியார்கள் இது குறித்த ஆழமான கலந்துரையாடல்களை மக்கள் மத்தியில் கொண்டு செல்ல வேண்டும். அரசாங்கத்தின் இந்த அதிரடி நடவடிக்கைகள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துடன் நின்றுவிடாமல், ஒரு நிலையான பொறிமுறையாக மாற்றப்பட வேண்டும். வீதி விபத்துகளைக் குறைப்பதன் மூலம் பல்லாயிரக்கணக்கான குடும்பங்களின் மகிழ்ச்சியை உறுதிப்படுத்த முடியும் என்பதுடன், நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் சீரான பாதையில் பயணிக்க வைக்க முடியும்.

முடிவாக, வீதி விபத்துகள் என்பது தற்செயலாக நடப்பவை அல்ல, அவை பெரும்பாலும் மனிதத் தவறுகளின் விளைவுகளே. அந்தத் தவறுகளைச் சரிசெய்யும் வல்லமை நம்மிடமே உள்ளது. ஒரு சாரதியாக, ஒரு பாதசாரதியாக அல்லது ஒரு வாகன உரிமையாளராக நாம் எடுக்கும் ஒவ்வொரு சிறிய முடிவும் ஒரு உயிரைக் காக்கும் வல்லமை கொண்டது. வீதிகள் இரத்தத்தால் நனைவதைத் தடுத்து, அவற்றை வாழ்வின் இணைப்பாக மாற்றுவதே இன்றைய காலத்தின் கட்டாயத் தேவையாகும். பாதுகாப்பான பயணம் என்பது எமது உரிமையாக மட்டுமன்றி, எமது தேசத்தின் கௌரவமாகவும் மாற்றப்பட வேண்டும்.

நீங்கள் இந்தக் கட்டுரையை வாசித்து முடிக்கும் போது, ஒரு கணம் நிதானித்துச் சிந்தியுங்கள்; எமது கவனக்குறைவு ஒருபோதும் இன்னோர் உயிரைப் பறிக்கக் காரணமாக இருக்கக் கூடாது. வீதிப் பாதுகாப்பு குறித்த விழிப்புணர்வு என்பது நம் ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் தொடங்க வேண்டிய ஒரு புதிய கலாசாரமாகும். வன்முறை இல்லாத வீதிகள், ஒழுக்கமான சாரதிகள் மற்றும் விழிப்புணர்வுள்ள பாதசாரிகள் என்பதே செழிப்பான இலங்கையின் அடையாளமாக இருக்க முடியும்.