மருத்துவக் கனவுகளின் சரிவும் செயற்கை நுண்ணறிவின் எழுச்சியும்

 இலங்கையின் நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பங்களின் கனவுகளில் ஊறிப்போன ஒரு விடயம் உண்டென்றால், அது தங்களது வாரிசுகளை எப்படியாவது ஒரு மருத்துவராக உருவாக்கிவிட வேண்டும் என்பதாகும். "என் பிள்ளை ஒரு டாக்டர்" என்று சொல்வதில் கிடைக்கும் சமூக அந்தஸ்து, அதனைத் தொடர்ந்து எதிர்பார்க்கப்படும் கோடிக்கணக்கான வரதட்சணை மற்றும் கௌரவம் ஆகியவையே இன்றும் எமது கல்வித் தேடலின் உந்துசக்தியாக இருக்கின்றன. ஆனால், சிலிக்கான் பள்ளத்தாக்கின் தொழில்நுட்ப ஜாம்பவானும், உலகின் முன்னணிப் பணக்காரருமான எலோன் மஸ்க் அண்மையில் வெளியிட்ட கருத்துக்கள், இந்த நூற்றாண்டு காலக் கனவை வேரோடு அசைத்துப் பார்க்கும் வல்லமை கொண்டவையாக உள்ளன. இன்னும் மூன்று ஆண்டுகளில் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) ரோபோக்கள், மனித சத்திரசிகிச்சை நிபுணர்களை விட மிகத் துல்லியமாகவும், வேகமாகவும் சிகிச்சைகளை மேற்கொள்ளும் என்று அவர் கூறியுள்ளமை, வெறும் அறிவியல் புனைகதை அல்ல; அது தவிர்க்க முடியாத ஒரு பொருளாதார நிதர்சனமாகும். இந்த மாற்றம் இலங்கையின் சமூக, பொருளாதாரக் கட்டமைப்பில் ஏற்படுத்தப்போகும் தாக்கம் குறித்து ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டிய தருணம் இதுவாகும்.

மருத்துவத் துறை என்பது இதுவரை காலமும் ஒரு பாதுகாப்பான, நிரந்தர வருமானம் தரும், சமூகத்தில் உயர் அந்தஸ்தை வழங்கும் ஒரு துறையாகவே பார்க்கப்பட்டு வந்தது. ஆனால், நான்காவது தொழிற்புரட்சியின் வேகம் இந்த நம்பிக்கையைத் தகர்த்து வருகின்றது. மனித மருத்துவர்கள், எத்துணை நிபுணத்துவம் பெற்றிருந்தாலும், அவர்கள் மனிதர்களே. நீண்ட நேர அறுவை சிகிச்சைகளின் போது ஏற்படும் சோர்வு, மன அழுத்தம், கைகளி்ல் ஏற்படும் நடுக்கம் மற்றும் கவனச் சிதறல் ஆகியவை மனித இயல்புகளாகும். ஆனால், அல்காரிதம்களால் (Algorithms) இயக்கப்படும் ரோபோக்களுக்குச் சோர்வு கிடையாது, நடுக்கம் கிடையாது. அவை ஒரு மில்லிமீட்டர் அளவில் கூட தவறு செய்யாமல், மனிதக் கைகளால் சாத்தியமற்ற நுணுக்கமான சத்திரசிகிச்சைகளை மேற்கொள்ளும் ஆற்றல் கொண்டவை. இது மருத்துவத் துறையின் தரத்தை உயர்த்தும் அதேவேளை, மனித மருத்துவர்களின் தேவையைச் சடுதியாகக் குறைக்கும் அபாயத்தையும் கொண்டுள்ளது.

இலங்கையின் பெற்றோர்கள் தமது பிள்ளைகளின் மருத்துவப் படிப்பிற்காகச் செலவிடும் முதலீடு மற்றும் அதிலிருந்து கிடைக்கும் வருமானம் (ROI) குறித்த ஒரு பொருளாதாரப் பகுப்பாய்வு அவசியமாகின்றது. இன்று தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகளிலோ அல்லது வெளிநாடுகளிலோ மருத்துவப் பட்டம் பெறுவதற்குப் பல கோடி ரூபாய்கள் செலவிடப்படுகின்றன. பெற்றோர்கள் தமது வாழ்நாள் சேமிப்பான காணிகள், நகைகள் மற்றும் ஓய்வூதியப் பணத்தை இதற்காக முதலீடு செய்கின்றனர். எதிர்காலத்தில் இந்த முதலீட்டை ஈடுசெய்யும் அளவுக்கு வருமானம் கிடைக்குமா என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியாக மாறியுள்ளது. ஒரு காலத்தில் ஐம்பது மருத்துவர்கள் மற்றும் தாதியர்கள் இணைந்து செய்த பணியை, எதிர்காலத்தில் அதிநவீன செயற்கை நுண்ணறிவு மென்பொருள் ஒன்றும், அதனை மேற்பார்வை செய்யும் இரண்டு தொழில்நுட்பவியலாளர்களும் செய்து முடிக்கும் நிலை உருவாகி வருகின்றது. இதனால், மருத்துவத் துறையில் வேலைவாய்ப்புகள் சுருங்குவதுடன், மருத்துவர்களுக்கான ஊதியமும் வெகுவாகக் குறைய வாய்ப்புள்ளது.

சமூக அந்தஸ்து மற்றும் திருமணச் சந்தை (Marriage Market) என்ற கோணத்தில் பார்க்கும்போது, நிலைமை இன்னும் மோசமாக மாறக்கூடும். இலங்கையின் திருமணச் சந்தையில் "டாக்டர் மாப்பிள்ளை" அல்லது "டாக்டர் பெண்" என்பதற்கு இருக்கும் கேள்வி (Demand) மிக அதிகம். இதுவே வரதட்சணைக் கலாசாரத்தைத் தக்கவைக்கும் ஒரு முக்கிய காரணியாகவும் உள்ளது. ஆனால், மருத்துவர் என்ற தொழில் ஒரு "இயந்திர இயக்குனராக" (Machine Operator) அல்லது வெறும் தரவுகளை உள்ளீடு செய்யும் ஒருவராகச் சுருங்கும் போது, சமூகம் அவர்களுக்கு அளிக்கும் முக்கியத்துவம் குறையத் தொடங்கும். "வேலையில்லாத டாக்டர்" அல்லது "குறைந்த ஊதியம் பெறும் டாக்டர்" என்ற அடையாளம் திருமணச் சந்தையில் ஒரு பாரிய பின்னடைவை ஏற்படுத்தும். இன்று கோடிக்கணக்கில் வரதட்சணை எதிர்பார்க்கும் பெற்றோர்கள், எதிர்காலத்தில் தமது பிள்ளைகள் வேலையின்றித் திண்டாடும் நிலையை எதிர்கொள்ள நேரிடும்.

மருத்துவத்துறையில் செயற்கை நுண்ணறிவின் ஆதிக்கம் எவ்வாறு மனித ஆற்றலை விஞ்சும் என்பதைப் பின்வரும் ஒப்பீட்டு அட்டவணை தெளிவுபடுத்துகிறது:

காரணி (Factor)	மனித மருத்துவர் (Human Doctor)	செயற்கை நுண்ணறிவு / ரோபோ (AI/Robot)
துல்லியம் (Precision)	சோர்வு மற்றும் நடுக்கத்தால் குறைய வாய்ப்புள்ளது.	100% துல்லியம்; மிக நுண்ணிய அசைவுகள் சாத்தியம்.
தரவு பகுப்பாய்வு	மனித நினைவாற்றலுக்கு உட்பட்டது; வரையறுக்கப்பட்டது.	கோடிக்கணக்கான மருத்துவத் தரவுகளை நொடியில் ஒப்பிட்டு முடிவெடுக்கும்.
வேலை நேரம்	வரையறுக்கப்பட்டது; ஓய்வு தேவை.	24/7 இடைவிடாத செயற்பாடு; சோர்வில்லை.
செலவு (நீண்ட கால நோக்கில்)	உயர் ஊதியம் மற்றும் படிகள் தேவை.	ஆரம்ப முதலீடு அதிகம், ஆனால் பராமரிப்புச் செலவு குறைவு.
புதுப்பித்தல்	புதிய ஆய்வுகளைப் படித்துத் தெரிந்துகொள்ள காலம் எடுக்கும்.	அனைத்து உலகளாவிய மருத்துவ ஆய்வுகளையும் உடனடி மென்பொருள் இற்றைப்படுத்தல் (Update) மூலம் பெறும்.

மேற்கண்ட தரவுகள் உணர்த்தும் உண்மை யாதெனில், எதிர்கால மருத்துவம் என்பது உயிரியல் (Biology) அறிவை விட, தரவு அறிவியல் (Data Science) மற்றும் தொழில்நுட்ப அறிவை அதிகம் சார்ந்திருக்கும் என்பதாகும். நோய்களைக் கண்டறிதல் (Diagnosis) என்பது இன்று மருத்துவரின் அனுபவத்தைச் சார்ந்ததாக உள்ளது. ஆனால், கூகுள் ஹெல்த் (Google Health) மற்றும் ஐபிஎம் வாட்சன் (IBM Watson) போன்ற செயற்கை நுண்ணறிவுத் தளங்கள், ஆயிரக்கணக்கான ஸ்கேன் அறிக்கைகளை நொடிப்பொழுதில் ஒப்பிட்டு, மனிதக் கண்களுக்குத் தெரியாத மிகச்சிறிய நோய்க்காரணிகளையும் துல்லியமாகக் கண்டறிகின்றன. கதிரியக்கவியல் (Radiology) மற்றும் நோயியல் (Pathology) போன்ற துறைகள் ஏற்கனவே பாரிய மாற்றத்தைச் சந்தித்து வருகின்றன. இந்தத் துறைகளில் நிபுணத்துவம் பெறுவதற்காகச் செலவிடப்படும் காலமும் பணமும் எதிர்காலத்தில் வீணான முயற்சியாக மாறக்கூடும்.

எலோன் மஸ்க் குறிப்பிடும் "நியூராலிங்க்" (Neuralink) போன்ற திட்டங்கள் வெற்றியளிக்கும் பட்சத்தில், மனித மூளையை நேரடியாகக் கணினியுடன் இணைக்கும் சாத்தியம் உருவாகும். இது மருத்துவ ஆலோசனையின் வடிவத்தையே மாற்றிவிடும். நோயாளியின் உடல்நிலை குறித்த தகவல்கள் நிகழ்நேரத்தில் (Real-time) கண்காணிக்கப்பட்டு, அதற்கான தீர்வுகள் தானியங்கி முறையில் வழங்கப்படும்போது, பாரம்பரிய மருத்துவரின் பணி என்னவாக இருக்கும்? மருந்துச் சீட்டு எழுதுவதும், பொதுவான ஆலோசனைகளை வழங்குவதும் செயற்கை நுண்ணறிவின் கைகளுக்குச் சென்றுவிடும். எஞ்சியிருப்பது மனித நேயம் மற்றும் உளவியல் ஆறுதல் மட்டுமே. ஆனால், அதற்குக் கோடிக்கணக்கான ரூபாயைச் சம்பளமாக வழங்க எந்த வைத்தியசாலையும் அல்லது காப்புறுதி நிறுவனமும் முன்வராது.

இலங்கையின் பொருளாதாரச் சூழலில், டொடாலர் (Dollar) கையிருப்பு மற்றும் அந்நியச் செலாவணிப் பிரச்சினை முக்கிய இடம்பிடிக்கிறது. எமது மாணவர்கள் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று மருத்துவம் பயில்வதால் வெளியேறும் அந்நியச் செலாவணி பாரிய அளவிலானது. படித்து முடித்துத் திரும்பியதும் அவர்களுக்குத் தகுந்த வேலைவாய்ப்பு அரசத் துறையிலோ அல்லது தனியார் துறையிலோ கிடைக்காவிடில், அது தேசிய பொருளாதாரத்திற்கு இரட்டை இழப்பாகும். அரச வைத்தியசாலைகளில் கூட, எதிர்காலத்தில் வளப் பற்றாக்குறை மற்றும் தொழில்நுட்ப மேம்பாடு காரணமாக ஆளணிக்குறைப்பு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படலாம். சுகாதாரத் திணைக்களம் (Department of Health) டிஜிட்டல் மயமாக்கலை அமுல்படுத்தல் (Implement) செய்யும்போது, நிர்வாகச் செலவுகளைக் குறைக்க மருத்துவர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பது தவிர்க்க முடியாததாகிவிடும்.

பெற்றோர்கள் மற்றும் கல்விச் சமூகம் சிந்திக்க வேண்டிய மற்றுமொரு கோணம், இன்றைய கல்வி முறைமையாகும். எமது பாடசாலை (School) மற்றும் பல்கலைக்கழகக் கல்வித் திட்டங்கள் இன்னும் மனப்பாடம் செய்யும் முறையையே ஊக்குவிக்கின்றன. தகவல்களைச் சேமித்து வைப்பதில் மனித மூளையை விடக் கணினிகள் சிறந்தவை. எனவே, மருத்துவப் பாடங்களை மனப்பாடம் செய்து பரீட்சையில் அதிக புள்ளிகள் பெறும் ஒரு மாணவனை விட, புதிய தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்திப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணும் (Problem Solving) திறன் கொண்ட மாணவனே எதிர்காலத்தில் வெற்றி பெறுவான். "எனது பிள்ளை 9ஏ எடுத்தான்" என்று பெருமைப்படுவதில் அர்த்தமில்லை; அந்தப் புள்ளிகள் நடைமுறை வாழ்க்கையில் எந்தளவுக்குப் பயன்படும் என்பதே முக்கியம்.

இலங்கை போன்ற விவசாயம் (Agriculture) மற்றும் உற்பத்தித் துறையை அடிப்படையாகக் கொண்ட நாடுகளில், இளைஞர் ஆற்றல் திசைதிருப்பப்பட வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. அனைவரும் மருத்துவத் துறைக்கே படையெடுப்பதால், விவசாயத் தொழில்நுட்பம் (Agrotech), தரவுப் பகுப்பாய்வு, செயற்கை நுண்ணறிவு மேம்பாடு மற்றும் புத்தாக்கத் துறைகளில் திறமையானவர்களுக்குப் பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்தக்கூடிய துறைகளில் இளைஞர்கள் ஈடுபடுத்தப்பட வேண்டும். மருத்துவம் என்பது ஒரு சேவையாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அது வரதட்சணை வேட்டைக்கான அல்லது சமூக அந்தஸ்துக்கான கருவியாக இருக்கக்கூடாது.

இதற்காக, மருத்துவம் படிப்பதை முற்றாகக் கைவிட வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல. ஆனால், மருத்துவக் கல்வியின் வடிவம் மற்றும் நோக்கம் மாற வேண்டும். எதிர்கால மருத்துவர்கள் தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்குபவர்களாகவும், அதனைத் திறம்படக் கையாள்பவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். வெறும் நோயைக் கண்டறிபவர்களாக இல்லாமல், மரபணு பொறியியல் (Genetic Engineering) மற்றும் உயிரி தொழில்நுட்பம் (Biotechnology) போன்ற துறைகளில் ஆய்வுகளை மேற்கொள்பவர்களாக அவர்கள் மாற வேண்டும். பெற்றோர்கள் தமது பிள்ளைகளை "பாடப்புத்தகப் புழுக்களாக" வளர்க்காமல், மாறிவரும் உலகிற்கு ஏற்ப மீண்டெழு (Resilience) திறன் கொண்டவர்களாக வளர்க்க வேண்டும்.

சமூகத்தில் வேரூன்றியிருக்கும் வரதட்சணைக் கலாசாரம் மற்றும் போலி கௌரவம் ஆகியவை இளைஞர்களின் கழுத்தை நெரிக்கும் கயிறுகளாக மாறிவிடக்கூடாது. ஒரு மாணவன் தனது விருப்பத்திற்கும், திறமைக்கும் மாறாகப் பெற்றோரின் வற்புறுத்தலால் மருத்துவத் துறையைத் தேர்ந்தெடுத்து, இறுதியில் வேலையிழந்தால், அந்தப் பழி பெற்றோர்களையே சாரும். எலோன் மஸ்க்கின் எச்சரிக்கை என்பது ஒரு தனிமனிதனின் கருத்து மட்டுமல்ல; அது தொழில்நுட்ப உலகம் விடுக்கும் ஒரு பொதுவான அறைகூவலாகும். இந்த அறைகூவலைப் புறக்கணிப்பது, வரும் முன் காக்கத் தவறிய குற்றத்திற்கு ஒப்பாகும்.

உலகம் மிக வேகமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. இன்று நாம் பெரிதாக மதிக்கும் பல துறைகள் நாளை இல்லாமல் போகலாம். "இ கொமர்ஸ்" (E-commerce) வந்த பிறகு சில்லறை வர்த்தகம் எப்படி மாறியதோ, "ஒண்லைன்" (Online) வங்கிகள் வந்த பிறகு காசாளர் (Cashier) வேலை எப்படி குறைந்ததோ, அதேபோன்றதொரு மாற்றம் மருத்துவத் துறையிலும் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, அதற்குத் தயாராகாத சமூகம் பொருளாதார ரீதியாகப் பின்தங்கிவிடும். பெற்றோர்களே, உங்கள் கனவுகளைப் பிள்ளைகள் மீது திணிக்காதீர்கள். அவர்களைச் சுதந்திரமாகச் சிந்திக்க விடுங்கள். எதிர்காலம் என்பது மனப்பாடம் செய்பவர்களுக்கானதல்ல; அது சிந்திப்பவர்களுக்கானது.

தொழில்நுட்பம் ஒரு சுனாமி போன்றது; அதைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. ஆனால், நாம் ஒரு சிறந்த படகைச் செய்துகொண்டால் அந்த அலையில் பயணம் செய்ய முடியும். உங்கள் பிள்ளைகள் அந்தப் படகைச் செய்பவர்களாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அலையில் சிக்கி மூழ்குபவர்களாக இருக்கக்கூடாது. மருத்துவக் கனவு என்பது ஒரு காலாவதியான காசோலையாக மாறுவதற்கு முன், நிதர்சனத்தைப் புரிந்துகொண்டு செயற்படுவது புத்திசாலித்தனமாகும். கல்வி என்பது அறிவிற்கான தேடலாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அது ஒரு நஷ்டமடையும் வியாபாரமாக மாறிவிடக்கூடாது.

எனவே, சமூகமாக நாம் செய்ய வேண்டியது ஒன்றே. பிள்ளைகளின் திறமைகளை அடையாளம் கண்டு, எதிர்காலத் தேவைக்கேற்ப அவர்களை வழிநடத்துவதே சிறந்தது. அது மருத்துவத் துறையாக இருக்கலாம், அல்லது விவசாயத் துறையாக இருக்கலாம், அல்லது விண்வெளித் துறையாகவும் இருக்கலாம். முக்கியமானது, அத்துறையில் மனிதப் பங்களிப்புக்கான தேவை இருக்கிறதா என்பதை உறுதி செய்வதாகும். கண்மூடித்தனமான சமூக அந்தஸ்து மோகம், இறுதியில் நடுத்தெருவில் கொண்டு வந்து நிறுத்தும் அபாயத்தைத் தவிர்க்க, விழித்துக்கொள்ள வேண்டிய தருணம் இது.