மருத்துவர்களின் போராட்டம் உணர்த்தும் நிர்வாகவியல் பாடம்

ஒரு தேசத்தின் இதயத்துடிப்பு அதன் பங்குச்சந்தைகளின் ஏற்ற இறக்கங்களிலோ அல்லது துறைமுகங்களில் வந்திறங்கும் கொள்கலன்களின் எண்ணிக்கையிலோ மட்டும் தங்கியிருப்பதில்லை; மாறாக, அது அந்த நாட்டின் இலவச சுகாதாரக் கட்டமைப்பின் தாழ்வாரங்களில் எதிரொலிக்கும் எளிய மக்களின் நம்பிக்கையிலேயே தங்கியிருக்கிறது. அரச மருத்துவ அதிகாரிகளின் சங்கம் (GMOA) அரசாங்கத்துடனான ஆறு அம்சக் கோரிக்கைகள் நிறைவேற்றப்படாத நிலையில் நேற்று மேற்கொண்ட 48 மணிநேர அடையாள வேலைநிறுத்தம், வெறுமனே ஒரு சம்பள உயர்வுக்கான போராட்டமாகவோ அல்லது சலுகைகளுக்கான அழுத்தமாகவோ மட்டும் பார்க்கப்படக் கூடியதல்ல. இது இலங்கையின் நிர்வாகக் கட்டமைப்பில் (Administrative Structure) புரையோடிப்போயுள்ள ‘வாக்குறுதி அளித்தல் மற்றும் அதனை மீறுதல்’ என்ற நீண்டகால கலாச்சாரத்தின் ஒரு வெளிப்பாடாகும். ஆபிரகாம் லிங்கன் (Abraham Lincoln) ஒருமுறை கூறியது போல, "அர்ப்பணிப்பு என்பதுதான் ஒரு வாக்குறுதியை யதார்த்தமாக மாற்றுகிறது." ஆனால், இலங்கையின் ஆட்சியாளர்கள் வரலாற்றில் அந்த அர்ப்பணிப்பை வெளிப்படுத்தத் தவறும்போதெல்லாம், அதன் விளைவை அப்பாவி நோயாளிகளே சுமக்க வேண்டியுள்ளது என்பது தவிர்க்க முடியாத உண்மையாகிவிடுகிறது.

சுகாதாரத் துறை என்பது ஒரு நாட்டின் உயிர்நாடி. அங்கே ஏற்படும் ஒரு சிறிய அதிர்வும் முழு சமூக அமைப்பையும்தாக்கி, பாரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். மருத்துவர்கள் தமக்கான கொடுப்பனவுகளை அதிகரிக்குமாறும், அரச துறை மருத்துவர்களுக்கென தனியான சேவைப் பிரமாணக் குறிப்பொன்றை (Service Minute) அறிமுகப்படுத்துமாறும் கோரி வருகின்றனர். இந்தக் கோரிக்கைகள் நேற்று முளைத்தவையல்ல; அவை நீண்டகாலப் பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் உடன்படிக்கைகளின் அடிப்படையில் உருவானவை. எவ்வாறாயினும், அரசாங்கம் இந்தக் கோரிக்கைகளை நியாயமற்றவை என்று நிராகரிப்பதும், வேலைநிறுத்தத்தால் அரச சுகாதார நிறுவனங்கள் முடங்கவில்லை என்று கூறுவதும், முந்தைய அரசாங்கங்கள் கையாண்ட அதே பழைய பாணியிலான பரப்புரை உத்திகளையே நினைவுபடுத்துகின்றன. உண்மை நிலைவரம் என்பது அரசாங்கம் வெளியிடும் அறிக்கைகளை விட மிகவும் வலிமையானது. மருத்துவர்கள் பணிப்புறக்கணிப்பில் ஈடுபடும்போது, அது அரச மருத்துவமனைகளின் அன்றாட இயக்கத்தை முடக்குவதுடன், இலவச மருத்துவத்தை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் ஏழை நோயாளிகளுக்குத் தாங்க முடியாத துன்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதே நிதர்சனம்.

"உண்மையை மறைப்பது என்பது ஒரு தற்காலிகத் தீர்வாக இருக்கலாம், ஆனால் அது ஒரு நிரந்தரப் பொய்" என்று வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் (Winston Churchill) கூறியதை இங்கு நினைவுகூர வேண்டும். அரசாங்கம் தனது சொந்தப் பிரச்சாரப் பொய்களை நம்பத் தொடங்கியுள்ளதா அல்லது தவறான தகவல்களால் வழிநடத்தப்படுகிறதா என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. வேலைநிறுத்தத்தின் தாக்கத்தைக்குறைத்து மதிப்பிடுவது, பிரச்சினையின் தீவிரத்தை உணராமல் இருப்பதையே காட்டுகிறது. இது ஒரு ஆபத்தான 'அறிவாற்றல் முரண்பாடு' (Cognitive Dissonance) ஆகும். ஆட்சியாளர்கள் கள யதார்த்தத்தை எதிர்கொள்ள மறுக்கும்போது, அவர்கள் பொதுமக்களிடமிருந்து அந்நியப்படுகிறார்கள். ஒரு சமூகத்தின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்கு, அரசாங்கம் உண்மையை நேர்மையாக ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். வேலைநிறுத்தம் வெற்றியளித்ததா அல்லது தோல்வியடைந்ததா என்ற விவாதத்தை விட, அதனால் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் யார் என்பதே முக்கியமான கேள்வியாகும்.

இன்றைய அரசாங்கம், அதாவது மக்கள் விடுதலை முன்னணி (JVP) தலைமையிலான தேசிய மக்கள் சக்தி (NPP), கடந்த காலங்களில் தொழிற்சங்க நடவடிக்கைகளைத் தனது அரசியல் உத்திகளில் ஒன்றாகப் பயன்படுத்திய வரலாற்றைக் கொண்டது. தொழிலாளர்களின் உரிமைகளுக்காகக் குரல் கொடுப்பது மற்றும் அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தம் கொடுப்பது என்ற வகையில் அவர்கள் முன்னெடுத்த போராட்டங்கள், அவர்களின் அரசியல் எழுச்சிக்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்தன. 2024 பொதுத் தேர்தலில் அரச ஊழியர்களும் அவர்களது தொழிற்சங்கங்களும் இந்தத் தலைமைக்கு முழுமையான ஆதரவை வழங்கின. புதிய அரசாங்கம் பதவியேற்றவுடன், அனைத்துத் தொழிற்சங்கப் பிரச்சினைகளும் சுமூகமாகத் தீர்க்கப்படும் என்றும், இனி வேலைநிறுத்தங்களுக்கு அவசியமிருக்காது என்றும் உறுதியளிக்கப்பட்டது. ஆனால், அந்த வாக்குறுதி இன்று காற்றில் பறக்கவிடப்பட்டுள்ளது போல் தோன்றுகிறது. ஆட்சிக்கு வந்தவுடன், போராட்டக்களத்தில் நின்றவர்கள் நிர்வாகக் கதிரைகளில் அமரும்போது, அவர்களின் பார்வை மாறுவது இயல்பானதுதான்; ஆனால், கொள்கை ரீதியான முரண்பாடுகள் எழும்போதுதான் மக்களின் நம்பிக்கை உடையத் தொடங்குகிறது.

நெல்சன் மண்டேலா (Nelson Mandela) கூறியது போல, "ஒரு மனிதனதோ அல்லது அமைப்பினதோ குணம், அவர்கள் அதிகாரம் இல்லாதபோது எப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள் என்பதில் மட்டுமல்ல, அதிகாரம் கைக்கு வந்த பின் எப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள் என்பதிலும் தான் இருக்கிறது." முன்னைய நிர்வாகங்கள் தொழிலாளர் பிரச்சினைகளைத் தவறாக முகாமைத்துவம் (Management) செய்து, தொழிலாளர்களைத் தொழிற்சங்க நடவடிக்கைகளுக்குத் தூண்டின. தற்போதைய அரசாங்கமும் அதே பாதையில் பயணிப்பது, மாற்றத்தை எதிர்பார்த்து வாக்களித்த மக்களுக்கு ஏமாற்றத்தை அளிக்கக்கூடும். மருத்துவர்களின் கோரிக்கைகள் குறித்து மாறுபட்ட கருத்துக்கள் இருக்கலாம். ஆனால், அரசாங்கம் அந்தக் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றுவதாக ஒப்புக்கொண்டிருந்தால், அதனை நிறைவேற்ற வேண்டும். அல்லது, மீண்டும் பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்தி, இரு தரப்புக்கும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு இணக்கப்பாட்டுச் சூத்திரத்தை (Compromise Formula) உருவாக்க வேண்டும். அதனை விடுத்து, தொழிற்சங்கங்களை அச்சுறுத்தும் வகையில் செயற்படுவதோ அல்லது மருத்துவர்களுக்கு எதிராகப் பொதுமக்களைத் தூண்டிவிடும் வகையில் செயற்படுவதோ விவேகமானதல்ல.

அரசாங்கம் தனது ஆதரவாளர்களைப் பயன்படுத்தி, நோயாளிகள் மற்றும் அக்கறையுள்ள குடிமக்கள் என்ற போர்வையில் போராட்டக்காரர்களுக்கு எதிராக ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்துவது, ஒரு ஜனநாயக நாட்டில் ஆரோக்கியமான அணுகுமுறை அல்ல. இத்தகைய 'பரப்புரை அடியாட்கள்' (Propaganda Hitmen) மூலமாக மருத்துவர்களை மிரட்ட நினைப்பது, எரியும் நெருப்பில் எண்ணெய் ஊற்றுவதற்கு சமமாகும். தொழிற்சங்கப் போராட்டங்களை நசுக்குவதற்கு இத்தகைய தந்திரோபாயங்களைப் பயன்படுத்துவது, நீண்ட கால அடிப்படையில் அரசாங்கத்தின் நற்பெயருக்குக் களங்கத்தையே ஏற்படுத்தும். வாரன் பஃபெட் (Warren Buffett) கூறுவார், "நற்பெயரைக் கட்டியெழுப்ப 20 வருடங்கள் ஆகும், ஆனால் அதனை அழிப்பதற்கு 5 நிமிடங்கள் போதும்." மருத்துவர்களுடனான இந்த மோதல் போக்கை அரசாங்கம் கௌரவப் பிரச்சினையாகப் பார்க்காமல், நிர்வாக ரீதியான சவாலாகப் பார்த்துத் தீர்வு காண முற்பட வேண்டும். 'விளையாட்டுப் போக்கு' (Game of Chicken) மூலம் யார் முதலில் பணிவது என்று பார்ப்பது, இரு தரப்புக்கும் இழப்பையே ஏற்படுத்தும்.

அதேவேளை, மருத்துவர்களும் நெகிழ்வுத்தன்மையுடன் (Flexible) நடந்து கொள்ள வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும். அரசாங்கம் ஊழலுக்கு எதிரான தனது வெற்றிகரமான போராட்டத்தின் மூலம் அரச கஜானா நிரம்பி வழிவதாகவும், பொருளாதாரச் சிக்கல்கள் இல்லை என்றும் பெருமைபடக் கூறினாலும், நாட்டின் பொருளாதார நிலைமை அந்தளவு சீராக இல்லை என்பதே உண்மை. அண்மைக்கால இயற்கை அனர்த்தங்கள் பொருளாதாரத்தில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. நிவாரணப் பணிகள் மற்றும் மீள்கட்டமைப்பு நடவடிக்கைகளுக்குப் பெரும் தொகை அரச நிதி தேவைப்படுகிறது. இத்தகைய சூழலில், 'டொலர்' (Dollar) நெருக்கடி மற்றும் கடன் மறுசீரமைப்புச் செயல்முறைகள் இன்னும் முழுமையாக முடிவடையாத நிலையில், மருத்துவர்கள் இந்த நிதர்சனத்தைப் புரிந்துகொண்டு செயற்பட வேண்டும். தற்போதைய பொருளாதாரச் சூழலில், உடனடிச் சம்பள உயர்வு என்பது சாத்தியமற்றதாகக் கூட இருக்கலாம். ஆனால், கொள்கை ரீதியான முடிவுகள் மற்றும் சேவைப் பிரமாணம் (Service Minute) போன்ற நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்வதற்கு நிதி ஒரு தடையல்ல.

இலங்கையின் சுகாதாரத் துறையின் தரத்தைப் பேணுவதற்கு, மருத்துவர்களின் நலன் காக்கப்பட வேண்டியது அவசியம். திறமையான மருத்துவர்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறும் 'மூளைக் கசிவு' (Brain Drain) பிரச்சினையைத் தடுக்க வேண்டுமானால், அவர்களுக்கு உரிய அங்கீகாரமும், தொழில்முறைப் பாதுகாப்பும் வழங்கப்பட வேண்டும். இல்லையேல், நாம் கட்டிடங்களை மட்டுமே மருத்துவமனைகளாகக் கொண்டிருப்போம்; அங்கே நோயாளிகளைக் கவனிக்கத் தரமான மருத்துவர்கள் இருக்கமாட்டார்கள். எலான் மஸ்க் (Elon Musk) கூறுவது போல, "பின்னூட்டச் சுழற்சி (Feedback Loop) என்பது மிகவும் முக்கியமானது; அதன் மூலமே நீங்கள் என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதையும், அதை எப்படிச் சிறப்பாகச் செய்யலாம் என்பதையும் தொடர்ந்து சிந்திக்க முடியும்." மருத்துவர்களின் போராட்டம் என்பது ஒரு பின்னூட்டமே தவிர, அது அரசாங்கத்திற்கு எதிரான போர் அல்ல என்பதை ஆட்சியாளர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

கீழே உள்ள அட்டவணையானது தற்போதைய நெருக்கடியின் பல்வேறு பரிமாணங்களையும், அதற்கான சாத்தியமான தீர்வுகளையும் தெளிவாக விளக்குகிறது:

விடயம் (Aspect)	அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாடு (Govt Position)	கள யதார்த்தம் (Ground Reality)	தீர்வுக்கான வழிமுறை (Way Forward)
மருத்துவர் கோரிக்கை	நியாயமற்றது; நிதிச்சுமை அதிகம்.	6 அம்சக் கோரிக்கைகள் நீண்டகாலமாக நிலுவையில் உள்ளன.	பேச்சுவார்த்தை மூலம் காலவரையறையுடனான தீர்வுத் திட்டம்.
பொருளாதாரம்	ஊழல் ஒழிப்பு மூலம் கஜானா நிறைந்துள்ளது.	இயற்கை அனர்த்தம் மற்றும் கடன் சுமையால் பொருளாதாரம் பலவீனமாக உள்ளது.	உண்மையான பொருளாதார நிலையை வெளிப்படையாக அறிவித்து முன்னுரிமைப்படுத்தல்.
வேலைநிறுத்த தாக்கம்	சேவைகள் பாதிக்கப்படவில்லை.	நோயாளிகள் பெரும் அவதி; கிளினிக்குகள் ஸ்தம்பிதம்.	மாற்று நடவடிக்கைகளை விட, வேலைநிறுத்தத்தைத் தடுப்பதே சிறந்தது.
நிர்வாக அணுகுமுறை	எதிர்ப்பு மற்றும் பிரச்சார உத்தி.	நம்பிக்கையின்மை மற்றும் சமூகப் பிளவு.	ஜனாதிபதித் தலையீடு மற்றும் நேரடிப் பேச்சுவார்த்தை.

அரசாங்கம் இனியும் காலம் தாழ்த்தாமல், GMOA சங்கத்தைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைக்க வேண்டும். ஜனாதிபதி அனுர குமார திஸாநாயக்க அவர்களே நேரடியாகத் தலையிட்டு, மருத்துவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட வாக்குறுதிகள் நிறைவேற்றப்படும் என்ற உத்தரவாதத்தை வழங்குவது, பதற்றத்தைத் தணிக்க உதவும். ஜனாதிபதியின் வார்த்தைக்கு இருக்கும் மதிப்பு, எந்தவொரு அமைச்சரின் அறிக்கையையும் விட வலிமையானது. மருத்துவர்கள் தொடர் வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபடப் போவதாக எச்சரித்துள்ள நிலையில், அத்தகைய ஒரு சூழல் உருவானால், அது நாட்டின் சுகாதாரத் துறையை முற்றாக முடக்கிவிடும். கடந்த கால வரலாறுகளைப் பார்க்கும்போது, மருத்துவர்கள் தமது எச்சரிக்கையைச் செயற்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகளே அதிகம் உள்ளன. எனவே, புல் வளரும் வரை காத்திருக்காமல், அரசாங்கம் துரிதமாகச் செயல்பட வேண்டும். ஒரு மோதல் அணுகுமுறை நிலைமையை மேலும் மோசமாக்குமே தவிர, தீர்வைத் தராது.

சமூக ஒப்பந்தம் (Social Contract) என்ற கோட்பாட்டின் அடிப்படையில், குடிமக்களின் ஆரோக்கியத்தைப் பேணுவது அரசின் அடிப்படை கடமையாகும். அந்த கடமையை நிறைவேற்றும் கருவிகளாகவே மருத்துவர்கள் உள்ளனர். கருவிக்கும், அதனை இயக்குபவருக்கும் இடையில் முரண்பாடு ஏற்படும்போது, பாதிக்கப்படுவது பயனாளியான பொதுமக்களே. பில் கேட்ஸ் (Bill Gates) அடிக்கடி வலியுறுத்துவது போல, "எதிர்காலத்திற்கான சிறந்த முதலீடு என்பது மக்களின் ஆரோக்கியத்திலும் கல்வியிலும் செய்யப்படும் முதலீடே ஆகும்." மருத்துவர்களின் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பது என்பது, அந்த முதலீட்டைப் பாதுகாக்கும் ஒரு நடவடிக்கையாகும். இது வெறுமனே ஒரு தொழிற்சங்கப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; இது ஒரு தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விடயம்.

இளைஞர்கள் மற்றும் சமூக ஆர்வலர்கள் இந்த விடயத்தை ஆழமாகப் பார்க்க வேண்டும். தொழிற்சங்க உரிமைகள் என்பவை ஜனநாயகத்தின் ஒரு அங்கம். ஆனால், அந்த உரிமைகள் பயன்படுத்தப்படும் விதம் மற்றும் அவை கையாளப்படும் விதம் ஆகியன நாட்டின் முதிர்ச்சியைக் காட்டுகின்றன. நாம் ஒரு புதிய அரசியல் கலாச்சாரத்தை நோக்கிப் பயணிக்க விரும்பினால், பழைய முறையிலான பழிவாங்கும் அரசியலையும், பிடிவாதப் போக்கையும் கைவிட வேண்டும். பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதில் 'வின்-வின்' (Win-Win) முறையை, அதாவது இரு தரப்பும் வெற்றியடையும் முறையைக் கையாள வேண்டும். மருத்துவர்களுக்குத் தேவையான கௌரவத்தையும், பொருளாதாரப் பாதுகாப்பையும் அரசாங்கம் உறுதி செய்ய வேண்டும்; அதேவேளை, மருத்துவர்களும் நாட்டின் பொருளாதார நெருக்கடியைக் கருத்தில் கொண்டு, நோயாளிகளுக்குப் பாதிப்பு ஏற்படாத வகையில் தமது போராட்ட வடிவங்களை மாற்றியமைக்க வேண்டும்.

மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் (Martin Luther King Jr.) கூறியது நினைவுக்கு வருகிறது: "எப்போதும் சரியானதைச் செய்வதற்கு நேரம் சரியாகவே இருக்கிறது." இது அரசாங்கத்திற்கும் பொருந்தும், மருத்துவர்களுக்கும் பொருந்தும். இப்போது தேவைப்படுவது பரஸ்பர புரிதலும், விட்டுக்கொடுப்பும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மனிதாபிமானமும் ஆகும். அரசியல் ஈகோக்கள் (Political Egos) மற்றும் அதிகாரப் போட்டிகளுக்கு அப்பால், ஒரு ஏழை நோயாளியின் உயிரைக் காப்பாற்றுவதே முதன்மையானது என்ற உன்னத நோக்கம் இரு தரப்பிலும் மேலோங்க வேண்டும். அதுவே உண்மையான தலைமைத்துவத்தின் அழகு.

அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துள்ள இக்காலத்தில், நிர்வாகப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கும் நவீன அணுகுமுறைகள் தேவை. தரவுகளின் அடிப்படையில் (Data-driven) முடிவுகளை எடுப்பதும், வெளிப்படையான தன்மையைப் பேணுவதும் நம்பிக்கையைக் கட்டியெழுப்பும். சுகாதாரத் துறை போன்ற அத்தியாவசிய சேவைகளில் ஏற்படும் வேலைநிறுத்தங்கள், ஒரு நாட்டின் ஸ்திரத்தன்மையைக் கேள்விக்குறியாக்கும். வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகள் நாட்டின் நிலைமையை உன்னிப்பாக அவதானிப்பார்கள். எனவே, இது உள்நாட்டுப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல, பூகோள அரசியல் (Geopolitics Influence) மற்றும் பொருளாதார இராஜதந்திரம் சார்ந்த ஒரு விடயமாகவும் உள்ளது.

இறுதியாக, மாற்றத்தை விரும்பும் ஒவ்வொரு குடிம
கனும் இந்த நிகழ்வுகளை வெறும் செய்திகளாகப் பார்க்காமல், அதன் பின்னால் உள்ள சமூக, பொருளாதார காரணிகளை ஆராய வேண்டும். ஒரு சமூகம் விழிப்படைவது என்பது, அநீதிகளைத் தட்டிக்கேட்பதில் மட்டுமல்ல, நியாயமான தீர்வுகளை நோக்கி நகரத் தயாராக இருப்பதிலும் உள்ளது. அரசாங்கம் தனது முதிர்ச்சியைக் காட்ட வேண்டிய தருணம் இது. வாக்குறுதிகளை அமுல்படுத்தல் (Implement) என்பது ஒரு நிர்வாகச் செயல்முறை மட்டுமல்ல, அது ஒரு தார்மீகக் கடமை. அந்த கடமையை நிறைவேற்றுவதன் மூலம் மட்டுமே, ஒரு வலுவான, ஆரோக்கியமான இலங்கையைக் கட்டியெழுப்ப முடியும்.

ஆகவே, அரசாங்கம் மற்றும் மருத்துவர்கள் சங்கம் ஆகிய இரு தரப்பும் தமது பிடிவாதங்களைத் தளர்த்தி, திறந்த மனதுடன் பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபட்டு, மக்களின் நலனை முன்னிறுத்திச் செயல்பட வேண்டும் என்பதே காலத்தின் கட்டாயமாகும்.