2028 இன் கடன் சுழற்சியும் இலங்கையின் பொருளாதார எதிர்காலமும்

இலங்கையின் தற்போதைய பொருளாதார நிலைமையை வெறும் புள்ளிவிவரங்களாக மட்டும் என்னால் பார்க்க முடியாது. எனது நேரடி அனுபவங்களின் அடிப்படையில் நான் முன்வைக்கும் மிக முக்கியமான அவதானிப்பு என்னவென்றால், இலங்கை தற்போது அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை என்பது ஒரு மிக மெல்லிய பனிக்கட்டி மீது நடப்பதற்கு ஒப்பானது. 2022 ஆம் ஆண்டின் இருண்ட காலப்பகுதியிலிருந்து நாம் மீண்டு வந்திருக்கிறோம் என்பது உண்மைதான்; ஆனால், எமது பொருளாதார இயந்திரம் இன்னும் முழுமையாகச் சீரமைக்கப்படவில்லை. 'Ditwah' சூறாவளியின் தாக்கம் மற்றும் 2028 இல் ஆரம்பமாகவுள்ள முழுமையான வெளிநாட்டுக் கடன் மறுசெலுத்துகை ஆகியவை எம்மை மீண்டும் ஒரு இக்கட்டான நிலைக்குத் தள்ளக்கூடும். கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மத்தியில் காணப்படும் மேலோட்டமான நம்பிக்கையை விடவும், நடைமுறை யதார்த்தம் மிகவும் பாரதூரமானது என்பதே எனது ஆணித்தரமான கருத்து. நாம் இப்போதே மிகக் கடுமையான மற்றும் வெளிப்படையான முகாமைத்துவம் (Management) மற்றும் சீர்திருத்தங்களை அமுல்படுத்தல் (Implement) தவறினால், 2028 ஆம் ஆண்டு இலங்கையின் பொருளாதார வரலாற்றில் மற்றுமொரு கறுப்புப் பக்கமாக மாறக்கூடும்.

இலங்கை சுதந்திரத்திற்குப் பின்னரான மிக மோசமான பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து மெதுவாக மீண்டு வர முயற்சித்த வேளையில், 'Ditwah' சூறாவளி ஏற்படுத்திய அழிவுகள் பாரிய பின்னடைவை ஏற்படுத்தியுள்ளன. அரசாங்கம் தற்போது Post Disaster Needs Assessment (PDNA) ஒன்றைத் தயாரிக்கும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளதுடன், இதற்கு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் முகவர் அமைப்புகளும் ஆதரவு வழங்க முன்வந்துள்ளன. எவ்வாறாயினும், இந்த அனர்த்தத்தின் உண்மையான பொருளாதார இழப்பு இன்னும் முழுமையாகக் கணக்கிடப்படவில்லை. உலக வங்கியின் சமீபத்திய தரவுகளின்படி, இலங்கையின் பொருளாதார வளர்ச்சி 2025 இல் 4.6 சதவிகிதம் (percentage) ஆகக் காணப்பட்ட போதிலும், அது 2026 இல் 3.5 சதவிகிதம் (percentage) ஆகவும் 2027 இல் 3.1 சதவிகிதம் (percentage) ஆகவும் குறையும் என்று எதிர்வு கூறப்பட்டுள்ளது (World Bank, 2024). இந்த வளர்ச்சி மந்தநிலையானது எமது பொருளாதாரத்தின் கட்டமைப்பு ரீதியான பலவீனங்களையும், சர்வதேச சந்தையில் நிலவும் குறைந்த தேவையையும் பிரதிபலிக்கின்றது. சுற்றுலாத்துறை மற்றும் புலம்பெயர் தொழிலாளர்களின் பண அனுப்புதல் ஆகியவை தற்காலிகமாக எமது அந்நியச் செலாவணி இருப்பைத் தக்கவைத்திருந்தாலும், இவை உலகளாவிய மாற்றங்களுக்கு மிக எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடியவை என்பதை நாம் மறக்கலாகாது.

எமது தேசத்திற்கு முன்னால் உள்ள மிகப்பெரிய சவால் 2028 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமாகவுள்ள வெளிநாட்டுக் கடன் மறுசெலுத்துகை ஆகும். நவீன வரலாற்றில் மிக நீண்ட கடன் மறுசீரமைப்புப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பிறகு எமக்குக் கிடைத்துள்ள இந்த சலுகைக் காலம் விரைவில் முடிவுக்கு வரவுள்ளது. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF) கணிப்புகளின்படி, 2028 முதல் இலங்கையின் வெளிநாட்டுக் கடன் சேவையானது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) சராசரியாக 3.7 சதவிகிதம் (percentage) ஆக இருக்கும். அதேவேளை, எமது மொத்த நிதித் தேவைகள் (Gross Financing Needs) 13 சதவிகிதம் (percentage) இற்குச் சற்றுக் குறைவாக இருக்கும் (IMF, 2024). இந்த இரண்டு குறிகாட்டிகளும் கடன் நிலைத்தன்மையின் விளிம்பில் நிற்கின்றன. அரசாங்கம் இந்தச் சவாலை எதிர்கொள்ள வேண்டுமாயின், மிகக் கடுமையான நிதி ஒழுக்கத்தைப் பேண வேண்டும். தேர்தல் காலங்களில் வழங்கப்படும் அரசியல் வாக்குறுதிகளுக்காக வரிச் சலுகைகளையோ அல்லது செலவீனக் கட்டுப்பாடுகளையோ தளர்த்துவது என்பது நாம் கஷ்டப்பட்டுப் பெற்ற ஸ்திரத்தன்மையைச் சூறையாடுவதற்குச் சமமாகும்.

இலங்கையின் கடன் மறுசீரமைப்பு தற்காலிக நிம்மதியைத் தந்துள்ளதே தவிர, சர்வதேச தரப்படுத்தல் நிறுவனங்கள் இன்னும் இலங்கையை உயர்தரமான கடன் மதிப்பீட்டில் (Credit Rating) சேர்க்கவில்லை. நாம் குறைந்த வட்டி விகிதத்தில் சர்வதேச சந்தையில் கடன் பெறுவதற்கு 'BBB+' போன்ற உயர் தரப்படுத்தல்களைப் பெறுவது அவசியம். ஆனால், இதற்கான தெளிவான கொள்கை வழிகாட்டலையோ அல்லது திட்டத்தையோ அரசாங்கம் இன்னும் பகிரங்கமாக முன்வைக்கவில்லை. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் நிபந்தனைகளுடன் கூடிய வரி அதிகரிப்புகள் மற்றும் அரச நிறுவனங்களின் மறுசீரமைப்பு ஆகியவை உழைக்கும் வர்க்கத்தை கடுமையாகப் பாதித்துள்ளன. அரச முகாமைத்துவம் (Management) சீரமைக்கப்படாமல், சுமையை மக்கள் மீது மட்டும் சுமத்துவது சமூகக் கொந்தளிப்புக்கு வழிவகுக்கும். 2022 இல் நாம் கண்ட எரிபொருள் வரிசைகளும் மின்சாரத் தடைகளும் மறைந்துவிட்டாலும், அந்த நெருக்கடியைத் தோற்றுவித்த அடிப்படைப் பொருளாதாரக் காரணிகள் இன்னும் எமது கட்டமைப்புக்குள் புரையோடிப் போயுள்ளன.

சர்வதேச அரசியல் சூழலும் இலங்கைக்குச் சாதகமாக இல்லை. குறிப்பாக, அமெரிக்காவின் டொனால்ட் ட்ரம்ப் நிர்வாகத்திற்கும் சீனாவிற்கும் இடையிலான வர்த்தகப் போர் இலங்கையின் ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரத்தில் நேரடிப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். அமெரிக்கா விதிக்கும் வரிகள் எமது ஆடைத் தொழிற்றுறை போன்ற பிரதான ஏற்றுமதித்துறைகளை முடக்கக்கூடும். இவ்வாறான ஒரு பூகோள அரசியல் சூழலில், இலங்கை தனது ஏற்றுமதிச் சந்தைகளை பன்முகப்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகும். கடன் நெருக்கடி என்பது 2022 இல் முடிந்துவிட்டது என்ற மாயையிலிருந்து நாம் வெளிவர வேண்டும். நாம் இன்னும் பலதரப்பு மற்றும் இருதரப்புக் கடன்களுக்காக IMF இன் நிதி உதவிகளைப் பயன்படுத்தியே செலுத்தி வருகின்றோம். 2028 இல் ஆரம்பமாகவுள்ள வர்த்தகக் கடன்களின் (Commercial Debt) மறுசெலுத்துகைதான் உண்மையான சவாலாக அமையப்போகின்றது.

இந்தச் சிக்கலான சூழலில், ஒரு கொள்கை வகுப்பாளராக நான் முன்வைக்கும் நடைமுறைச் சாத்தியமான தீர்வுகள் மற்றும் பரிந்துரைகள் பின்வருமாறு:

முதலாவதாக, அரச வருமானத்தை அதிகரிப்பதற்கு வெறும் வரி அதிகரிப்பை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், வரி அறவிடும் பொறிமுறையை டிஜிட்டல் மயமாக்கி ஊழலற்றதாக்க வேண்டும். குறிப்பாக, 'National Anti-Corruption Action Plan 2025–2029' இனை வினைத்திறனுடன் அமுல்படுத்தல் (Implement) வேண்டும். சுங்கத் திணைக்களம் (Department), உள்நாட்டு இறைவரித் திணைக்களம் மற்றும் மதுவரித் திணைக்களம் ஆகியவற்றின் முகாமைத்துவம் (Management) ஒண்லைன் ஊடாக இணைக்கப்பட வேண்டும். இது இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) மற்றும் ஊழல் வாதிகளின் தலையீட்டைத் தவிர்த்து, அரசாங்கத்திற்கு வர வேண்டிய வருமானத்தை உறுதிப்படுத்தும்.

இரண்டாவதாக, ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரத்தை ஊக்குவிப்பதற்கான விசேட பொருளாதார வலயங்களை (Zone) உருவாக்குவதுடன், விவசாயம் (Agriculture) துறையில் நவீன தொழில்நுட்பத்தைப் புகுத்த வேண்டும். எமது பாரம்பரிய விவசாயம் (Agriculture) முறையிலிருந்து விடுபட்டு, சர்வதேச சந்தைக்குத் தேவையான பெறுமதி சேர்க்கப்பட்ட பொருட்களை உற்பத்தி செய்ய வேண்டும். இதற்குத் தேவையான முதலீடுகளை ஈர்க்கும் வகையில் கொள்கை ஸ்திரத்தன்மை பேணப்பட வேண்டும். அடிக்கடி மாறும் வரி மற்றும் வர்த்தகக் கொள்கைகள் முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையைச் சிதைக்கின்றன.

மூன்றாவதாக, சமூகப் பாதுகாப்பு வலைப்பின்னல்களை (Social Safety Nets) வலுப்படுத்துவதுடன், அரச நிறுவனங்களின் மறுசீரமைப்பை வெளிப்படைத்தன்மையுடன் முன்னெடுக்க வேண்டும். ஸ்ரீலங்கன் ஏயார்லைன்ஸ் அல்லது மின்சார சபை (Board) போன்ற நட்டத்தில் இயங்கும் நிறுவனங்களைச் சீரமைக்கும் போது, அதனால் பாதிக்கப்படும் ஊழியர்களுக்கான மாற்றுத் திட்டங்கள் மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். இதனை ஒரு அரசியல் விவகாரமாகப் பார்க்காமல், நாட்டின் எதிர்கால நலன் சார்ந்த பொருளாதார முடிவாகப் பார்க்க வேண்டும்.

நான்காவதாக, காலநிலை மாற்றத்தினால் ஏற்படும் அனர்த்தங்களை எதிர்கொள்ளக்கூடிய வகையில் உள்கட்டமைப்புகளை மேம்படுத்த வேண்டும். 'Ditwah' சூறாவளி எமக்குக் கற்பித்த பாடம் என்னவென்றால், எமது வீதி (Road) அமைப்புக்கள் மற்றும் நகரத் திட்டமிடல்கள் தற்போதைய காலநிலை மாற்றங்களுக்கு ஈடுகொடுக்கக் கூடியவையாக இல்லை என்பதாகும். அனர்த்த முகாமைத்துவ சபை (Council) மற்றும் நகர அபிவிருத்தி அதிகாரசபை ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான ஒருங்கிணைப்பு பலப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

இலங்கையின் பொருளாதார மீட்சி குறித்த புள்ளிவிவரங்களை கீழே உள்ள அட்டவணையில் விரிவாகப் பார்க்கலாம்:

பொருளாதாரக் குறிகாட்டிகள்	2025 (மதிப்பீடு)	2026 (எதிர்வு கூறல்)	2027 (எதிர்வு கூறல்)
பொருளாதார வளர்ச்சி சதவிகிதம் (percentage)	4.6%	3.5%	3.1%
கடன் சேவை (GDP இல் %)	-	-	3.7% (2028 முதல்)
மொத்த நிதித் தேவைகள் (GDP இல் %)	-	-	<13%

ஆதாரம்: (World Bank, 2024; IMF, 2024)

இலங்கை மீண்டும் ஒருமுறை தவணை தவறிய நாடாக (Default) மாறாமல் இருக்க வேண்டுமாயின், எமது அரசியல் கலாச்சாரத்தில் பாரிய மாற்றம் ஏற்பட வேண்டும். ஜனரஞ்சக அரசியல் (Populist Politics) என்ற பெயரில் நாட்டின் பொருளாதாரத்தை அடகு வைக்கும் காலம் முடிவுக்கு வர வேண்டும். அரசாங்கம் தனது வரவு செலவுத் திட்டத்தில் வெளிப்படைத்தன்மையைப் பேண வேண்டும். கடன் மறுசீரமைப்பு என்பது ஒரு தீர்வாகாது; அது எமக்குக் கிடைத்துள்ள ஒரு சிறிய அவகாசம் மட்டுமே. இந்த அவகாசத்தைப் பயன்படுத்தி நாம் எமது உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்காவிட்டால், 2028 இல் நாம் மீண்டும் அதே சுழற்சிக்குள் சிக்கிவிடுவோம்.

கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மற்றும் ஆட்சியாளர்கள் மத்தியில் ஒரு விடயத்தை நான் ஆணித்தரமாகப் பதிவு செய்ய விரும்புகின்றேன்: சர்வதேச சமூகத்தின் நம்பிக்கையைப் பெறுவது கடினம், ஆனால் அதனை இழப்பது மிக எளிது. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் நிபந்தனைகள் கடினமானவையாகத் தோன்றினாலும், அவை எமது பொருளாதார ஒழுக்கத்தை உறுதிப்படுத்துவதற்கான ஒரு கருவியாகவே நாம் பார்க்க வேண்டும். அதேவேளை, உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களைப் பாதுகாப்பதற்கும், அவர்களுக்குத் தேவையான இலகுவான கடன் வசதிகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவிகளை வழங்குவதற்கும் அரசாங்கம் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும். குறிப்பாக இ கொமர்ஸ் (E commerce) மற்றும் ஒண்லைன் வர்த்தக முறைகளை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் எமது சிறிய மற்றும் நடுத்தர வர்த்தகர்களை உலகளாவிய சந்தையுடன் இணைக்க முடியும்.

முடிவாக, இலங்கையின் எதிர்காலம் என்பது நாம் இப்போது எடுக்கும் துணிச்சலான முடிவுகளிலேயே தங்கியுள்ளது. கடன் மறுசீரமைப்பிற்குப் பின்னரான காலம் என்பது சொகுசாக இருப்பதற்கான காலம் அல்ல; அது எமது பொருளாதாரத்தின் அத்திவாரத்தைப் பலப்படுத்துவதற்கான காலம். கடந்த காலத் தவறுகளை மீண்டும் செய்யாமல், வெளிப்படைத்தன்மை, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி ஆகியவற்றை முன்னிலைப்படுத்தி நாம் பயணிக்க வேண்டும். இலங்கை ஒரு தீவாக இருக்கலாம், ஆனால் பூகோளப் பொருளாதாரத்தின் சவால்களிலிருந்து அது தனித்து இயங்க முடியாது. நாம் ஒரு நவீன, டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட்ட மற்றும் உற்பத்தி சார்ந்த பொருளாதாரத்தைக் கட்டியெழுப்பினால் மட்டுமே எமது எதிர்கால சந்ததியினருக்குக் கடன் சுமையற்ற ஒரு தேசத்தைக் கையளிக்க முடியும். இதற்கான அரசியல் துணிச்சலும், பொதுமக்களின் ஒத்துழைப்பும் இப்போதைய அவசரத் தேவையாகும்.

References:

• IMF (2024) Sri Lanka: Second Review Under the Extended Fund Facility Arrangement and 2024 Article IV Consultation. Washington, DC: International Monetary Fund.
• World Bank (2024) Sri Lanka Development Update: Opening Up to the World. Colombo: The World Bank.
• Central Bank of Sri Lanka (2024) Annual Economic Report 2023. Colombo: Central Bank of Sri Lanka.
• Oxford Insights (2023) Government AI Readiness Index 2023. Oxford: Oxford Insights.