பாடும் மீன்களின் கல்லடிப்பாலம் மரண ஓலத்தின் இடமானது ஏன்? யுவதியின் இறப்பு

மட்டக்களப்பு வாவியின் அழகை ரசிப்பதற்காகவும், பாடும் மீன்களின் இசையை கேட்பதற்காகவும் அமைக்கப்பட்ட கல்லடி பாலம், இன்று இளைஞர்களின் விரக்தியை எதிரொலிக்கும் ஒரு துயரச் சின்னமாக மாறிக்கொண்டிருப்பது வேதனைக்குரியது. மட்டக்களப்பு தலைமையக பொலிஸ் பிரிவிற்குட்பட்ட கல்லடி பழைய பாலத்திலிருந்து, நேற்றிரவு சுமார் 7 மணியளவில் தாழங்குடா – சமூர்த்தி வங்கி வீதி பகுதியைச் சேர்ந்த 20 வயதுடைய இளங்கோ விதுசாயினி எனும் யுவதி குதித்து உயிரிழந்த சம்பவம், வெறுமனே ஒரு தனிநபர் சார்ந்த தற்கொலை நிகழ்வாக கடந்து செல்லக்கூடியதல்ல. கடந்த ஆண்டு உயர்தரப் பரீட்சை எழுதிய, வாழ்வின் வசந்த காலத்தை அனுபவிக்க வேண்டிய ஒரு இளம் உயிர், இத்தீவின் சமூகக் கட்டமைப்பின் மீது மிகப்பெரிய கேள்வியை எழுப்பிவிட்டுச் சென்றிருக்கிறது. சம்பவத்தை அறிந்த பிரதேச இளைஞர்கள் மற்றும் பொலிஸார் துரிதமாகச் செயற்பட்டு அவரை மீட்டு மட்டக்களப்பு போதனா வைத்தியசாலையில் அனுமதித்த போதிலும், சிகிச்சை பலனின்றி அவர் உயிரிழந்தமையானது, எமது சமூகத்தின் பாதுகாப்பு வலைப்பின்னல் எங்கே அறுந்து போயிருக்கிறது என்பதை ஆராய வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ஒரு மனித உயிர் என்பது வெறுமனே சதையும் இரத்தமும் கொண்ட பௌதீக உடல் மட்டுமல்ல; அது ஒரு குடும்பத்தின் கனவு, ஒரு தேசத்தின் எதிர்கால மூலதனம் மற்றும் சமூகத்தின் அச்சாணி. இருபது வயது என்பது வாழ்வின் ஆரம்பமே தவிர, அது முடிவல்ல. ஆனால், அண்மைக்காலமாக இலங்கையின் பல பாகங்களிலும், குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கில் இத்தகைய தற்கொலை முயற்சிகள் அதிகரித்து வருவது, உளவியல் மற்றும் சமூகப் பொருளாதாரக் காரணிகள் எதோ ஒரு புள்ளியில் மிக மோசமான வழுவைச் சந்தித்துள்ளன என்பதையே காட்டுகிறது. தற்கொலை என்பது ஒரு தீர்வல்ல, அது பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பதற்கான வழியுமல்ல; மாறாக, அது பிரச்சனைகளை விட்டுச் செல்லும் ஒரு கோழைத்தனமான முடிவு என்பதை ஆணித்தரமாக உணர்த்த வேண்டிய பொறுப்பு சமூகத்தின் ஒவ்வொரு அங்கத்தவருக்கும் உண்டு. இந்த யுவதியின் மரணம் விபத்து அல்ல, இது சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்த கவனயீனத்தின் விளைவு என்று கூறுவதில் தவறில்லை.

இன்றைய இளைஞர்கள் எதிர்கொள்ளும் உளவியல் அழுத்தங்கள் முன்னெப்பொழுதும் இல்லாதவாறு அதிகரித்துள்ளன. உயர்தரப் பரீட்சை என்பது இலங்கையின் கல்வி முறையில் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அதில் சித்தியடைவதோ அல்லது தவறுவதோ வாழ்வின் இறுதித் தீர்ப்பாக சமூகத்தால் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், உண்மையான உலகம் அந்தப் பரீட்சை மண்டபத்திற்கு வெளியேதான் இருக்கிறது என்பதைப் பலரும் மறந்து விடுகின்றனர். பரீட்சை முடிவுகள் அல்லது தனிப்பட்ட வாழ்வின் ஏமாற்றங்கள் ஒரு இளைஞனை அல்லது யுவதியை தற்கொலை வரை தள்ளுகிறது என்றால், அந்த இளைஞர்களின் மன உறுதி (Resilience) எங்கே தவறியது? அல்லது அவர்களைத் தாங்கிப் பிடிக்க வேண்டிய குடும்பம் மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்புகள் எங்கே தோல்வியடைந்தன? என்பது ஆய்வுக்குரியது.

இலங்கையின் தற்போதைய பொருளாதாரச் சூழல் இளைஞர்கள் மத்தியில் பெரும் விரக்தியை ஏற்படுத்தியிருப்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. டொலர் (Dollar) தட்டுப்பாடு, அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலையேற்றம் மற்றும் வேலையின்மை போன்றவை இளைஞர்களின் எதிர்காலத்தின் மீது ஒரு கார்மேகத்தைப் படரவிட்டுள்ளன. எனினும், வரலாறு நெடுகிலும் மனித இனம் இத்தகைய நெருக்கடிகளைத் தாண்டியே வந்துள்ளது. பொருளாதார நெருக்கடி என்பது ஒரு தற்காலிகத் தேக்கமே தவிர, அது வாழ்வின் நிரந்தரத் தடையல்ல. இத்தகைய சூழலில், அரசை அல்லது அமைப்பைக் குறை கூறுவதை விட, தனிமனித ஆளுமை விருத்தி மற்றும் மாற்றுப் பொருளாதார வழிகளைத் தேடுவதுதான் விவேகமானதாகும். ஒரு அரசு அல்லது திணைக்களம் (Department) வழங்கும் வேலைவாய்ப்புக்காகக் காத்திருக்கும் மனநிலை மாற்றப்பட வேண்டும். இன்றைய டிஜிட்டல் உலகில், வேலைவாய்ப்பு என்பது எல்லைகளற்றது.

இளைஞர்கள் தமக்கு முன்னால் உள்ள கதவுகள் மூடப்படும்போது, வேறு கதவுகள் திறந்திருப்பதை கவனிக்கத் தவறுகின்றனர். குறிப்பாக, நவீன தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சியானது 'இ கொமர்ஸ்' (E-commerce) மற்றும் 'ஒண்லைன்' (Online) தளங்களில் எண்ணற்ற வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கியுள்ளது. ஒரு கிராமத்தில் இருந்துகொண்டே உலகளாவிய சந்தையில் தனது திறமையை விற்பனை செய்யக்கூடிய வாய்ப்புகள் இன்று கொட்டிக்கிடக்கின்றன. ஆனால், எமது கல்வி முறைமையானது மாணவர்களைப் பாடசாலை (School) வகுப்பறைகளுக்குள் முடக்கி, ஏட்டுச் சுரைக்காயை மட்டுமே போதிக்கிறதே தவிர, வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளும் நடைமுறைத் திறன்களை (Life Skills) கற்றுத்தருவதில்லை. இதனால்தான், சிறிய தோல்விகளைக் கூட தாங்கிக்கொள்ள முடியாத பலவீனமான மனநிலையுடன் இளைஞர்கள் வெளிவருகின்றனர்.

தற்கொலை எண்ணம் தோன்றுவதற்குப் பின்னால் உள்ள உளவியலை நோக்குமிடத்து, அது ஒரு வகையான 'சுரங்கப் பார்வை' (Tunnel Vision) என உளவியல் நிபுணர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். அந்தத் தருணத்தில், பாதிக்கப்பட்ட நபருக்குத் தனது பிரச்சனை மட்டுமே விஸ்வரூபமாகத் தெரியும்; அதற்கான தீர்வுகள் அனைத்தும் மறைந்துபோனது போன்ற மாயத் தோற்றம் ஏற்படும். இளங்கோ விதுசாயினி போன்ற யுவதிகள் அத்தகையதொரு இருண்ட கணத்தில்தான் தவறான முடிவை எடுத்திருக்கக்கூடும். ஆனால், அந்த ஒரு கணத்தைக் கடந்து செல்வதற்கான பொறுமையை அல்லது அதைக் கடக்க உதவும் ஆதரவுக் கரத்தை சமூகம் வழங்கத் தவறிவிட்டது. பெற்றோர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் தமது பிள்ளைகளின் கல்வித் தேர்ச்சியில் காட்டும் அக்கறையில் ஒரு சிறு பகுதியை, அவர்களின் மனநலம் மற்றும் உணர்வுசார் நுண்ணறிவு (Emotional Intelligence) விடயத்தில் காட்டியிருந்தாலே இத்தகைய பல உயிரிழப்புகளைத் தடுத்திருக்க முடியும்.

இலங்கையின் கல்வி மற்றும் தொழில் வழிகாட்டல் துறையில் பாரிய மறுசீரமைப்பு அவசியம். பாடசாலை மட்டத்திலேயே மாணவர்களுக்கு தோல்விகளைக் கையாளும் பக்குவம் கற்றுக்கொடுக்கப்பட வேண்டும். 'மீண்டெழு' (Resilience) திறன் என்பது கணிதத்தையும் விஞ்ஞானத்தையும் விட முக்கியமானது. ஒரு பரீட்சையில் தோற்பது அல்லது எதிர்பார்த்த பெறுபேறு கிடைக்காமல் போவது என்பது, வேறு ஒரு புதிய பாதையின் ஆரம்பமாக இருக்கலாமே தவிர, அது வாழ்வின் முற்றுப்புள்ளி அல்ல. உலகப் புகழ்பெற்ற பல சாதனையாளர்கள், தமது ஆரம்பக்காலத் தோல்விகளிலிருந்தே பாடங்களைக் கற்றுக்கொண்டவர்கள். இந்த உண்மையை வரலாற்று ரீதியாகவும், தர்க்க ரீதியாகவும் இளைஞர்களின் மனதில் பதியவைக்க வேண்டும்.

விவசாயம் (Agriculture) போன்ற பாரம்பரியத் துறைகள் கூட இன்று நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் இணைந்து இலாபகரமான தொழிலாக மாறியுள்ளன. ஆனால், இளைஞர்கள் மத்தியில் 'வெள்ளைக்கolar' (White-collar) வேலைகள் மீதான மோகம் இன்னும் குறையவில்லை. இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) இன்றி நேரடியாகத் தனது விளைபொருட்களைச் சந்தைப்படுத்தும் வாய்ப்பு இன்று உள்ளது. இத்தகைய சுயதொழில் முயற்சிகள் ஊடாகப் பொருளாதாரச் சுதந்திரத்தை அடைய முடியும். அரச வேலைக்காகக் காத்திருந்து காலத்தை வீணடிப்பதை விட, உள்ளூர் வளங்களைப் பயன்படுத்திச் சிறு தொழில் முயற்சிகளில் ஈடுபடுவது, மனதிற்கு நிறைவையும் பொருளாதார ரீதியில் பலத்தையும் தரும். இதற்கான வழிகாட்டல்களை வழங்க வேண்டியது சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளின் கடமையாகும்.

கீழே உள்ள தரவு அட்டவணையானது, இலங்கையில் இளைஞர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களையும், அதற்கான நடைமுறைத் தீர்வுகளையும் ஒப்பிட்டுக் காட்டுகிறது:

சவால் (Challenge)	பாரம்பரிய சிந்தனை (Traditional Mindset)	மாற்றத்திற்கான வழிமுறை (Alternative Pathway)
கல்வித் தோல்வி	பரீட்சையே வாழ்க்கை. அதில் தோற்றால் எதிர்காலம் இல்லை.	திறமைக்கான மாற்று வழிகள் (Vocational Training, Skill Development) உள்ளன.
வேலையின்மை	அரச அல்லது நிறுவன வேலைக்காகக் காத்திருத்தல்.	சுயதொழில், 'ஒண்லைன்' (Online) வருமானம், 'இ கொமர்ஸ்' (E-commerce).
பொருளாதார நெருக்கடி	அரசை மட்டும் நம்பியிருத்தல் / நாட்டை விட்டு வெளியேறத் துடித்தல்.	உள்ளூர் வளங்களை முகாமைத்துவம் (Management) செய்தல், விவசாயம் (Agriculture) மற்றும் ஏற்றுமதி சார்ந்த சிறுதொழில்.
சமூக அந்தஸ்து	கௌரவம் என்பது உத்தியோகத்தில் உள்ளது.	கௌரவம் என்பது உழைப்பிலும், சமூகப் பங்களிப்பிலும் உள்ளது.

இந்த அட்டவணை சுட்டிக்காட்டுவது போல, பிரச்சனை வளங்களில் இல்லை; மாறாக, எமது கண்ணோட்டத்தில் உள்ளது. மட்டக்களப்பு போன்ற வளம் நிறைந்த பிரதேசங்களில், இளைஞர்கள் நினைத்தால் எத்தனையோ ஆக்கபூர்வமான மாற்றங்களைக் கொண்டுவர முடியும். ஆனால், விரக்தியின் விளிம்பில் நின்று கொண்டு கல்லடி பாலத்தைப் பார்ப்பதை விடுத்து, அந்தப் பாலத்தைக் கடந்து சென்று புதிய உலகத்தைப் பார்க்கப் பழக வேண்டும்.

மேலும், தற்கொலைச் செய்திகள் ஊடகங்களில் வெளிவரும் விதம் குறித்தும் மீள்பார்வை செய்யப்பட வேண்டும். இத்தகைய செய்திகளைச் சென்சேஷனல் (Sensational) ஆக்காமல், தற்கொலைத் தடுப்புக்கான விழிப்புணர்வுச் செய்திகளாக அவை மாற்றப்பட வேண்டும். இளைஞர்கள் மத்தியில் ஏற்படும் மன அழுத்தத்தை முன்கூட்டியே இனங்கண்டு, அவர்களுக்குத் தேவையான உளவியல் ஆலோசனைகளை வழங்கக்கூடிய பொறிமுறை கிராமிய மட்டத்தில் உருவாக்கப்பட வேண்டும். பிரதேச செயலகங்கள் மற்றும் உள்ளூராட்சி சபை (Council) போன்றவை இளைஞர் அமைப்புகளுடன் இணைந்து, இத்தகைய விழிப்புணர்வுச் செயற்பாடுகளை முன்னெடுக்க வேண்டும். வெறுமனே விளையாட்டுப் போட்டிகளை நடத்துவது மட்டும் இளைஞர் மேம்பாடு ஆகாது; அவர்களின் மனதை வலுப்படுத்துவதே உண்மையான மேம்பாடாகும்.

பெற்றோர்களின் பங்கும் இங்கு மிக முக்கியமானது. தமது நிறைவேறாத கனவுகளைப் பிள்ளைகளின் தோள்களில் சுமத்துவதை அவர்கள் நிறுத்த வேண்டும். "அடுத்த வீட்டுப் பிள்ளை வைத்தியராகிவிட்டார், நீ என்ன செய்கிறாய்?" என்ற ஒப்பீடே பல இளைஞர்களின் மனதைச் சிதைக்கிறது. ஒவ்வொரு பிள்ளையும் தனித்துவமானவர்கள். அவர்களின் தனித்திறமைகளை இனம் கண்டு, அவற்றை வளர்ப்பதற்கான சூழலை அமைத்துக் கொடுப்பதே பெற்றோரின் கடமை. கல்வி என்பது அறிவை வளர்ப்பதற்கே தவிர, மன அழுத்தத்தை வளர்ப்பதற்கானதல்ல. சமூகத்தின் அங்கீகாரம் என்பது ஒருவரின் மகிழ்ச்சியை விடப் பெரியதல்ல என்பதைப் பெற்றோர்கள் உணர வேண்டும்.

அரசாங்கத்தின் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் (Policymakers) இளைஞர் நலன் சார்ந்த திட்டங்களை 'அமுல்படுத்தல்' (Implement) செய்வதில் கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும். வெறும் காகிதங்களில் இருக்கும் திட்டங்கள் கள நிலவரத்தை மாற்றாது. இளைஞர்களுக்கான தொழிற்பயிற்சி நிலையங்கள், நவீன சந்தைப்படுத்தல் உத்திகள், மற்றும் மனநல காப்பகங்கள் போன்றவை ஒவ்வொரு பிரதேச செயலகப் பிரிவிலும் தரமான முறையில் இயங்க வேண்டும். குறிப்பாக, கிராமப்புற இளைஞர்களுக்குத் தகவல்தொழில்நுட்பம் மற்றும் ஆங்கில மொழி அறிவு போன்றவை இலகுவாகக் கிடைக்கும் வகையில் வசதிகள் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும். இது அவர்களை உலகளாவிய வேலைச்சந்தையில் போட்டியிட வைக்கும்.

இன்று உயிரிழந்த அந்த யுவதியின் குடும்பத்தினருக்கு ஆழ்ந்த அனுதாபங்களைத் தெரிவிக்கும் அதேவேளை, இனி ஒரு உயிர் இத்தகைய காரணங்களுக்காகப் பிரியக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். கல்லடி பாலம் என்பது இணைப்பின் அடையாளமாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, பிரிவின் இடமாக மாறக்கூடாது. இளைஞர்களே, உங்கள் உயிர் மிக விலைமதிப்பற்றது. ஒரு டொலர் (Dollar) பிரச்சனையோ, ஒரு காதல் தோல்வியோ, அல்லது ஒரு பரீட்சைத் தோல்வியோ உங்கள் உயிரை விடப் பெரியதல்ல. பிரச்சனைகள் வரும்போது, அதைத் தனியாகச் சுமக்காமல், நம்பிக்கையானவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள். அல்லது 1926 போன்ற அவசர உதவி எண்களைத் தொடர்புகொள்ளுங்கள். உதவி கேட்பது பலவீனத்தின் அடையாளம் அல்ல; அது புத்திசாலித்தனத்தின் அடையாளம்.

சமூகம் என்பது தனிமனிதர்களின் தொகுப்பு. ஒரு தனிமனிதனின் வீழ்ச்சி என்பது சமூகத்தின் வீழ்ச்சியே. எனவே, நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களின் முகங்களை வாசிக்கக் கற்றுக்கொள்வோம். சிரிப்பிற்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் சோகத்தையும், மௌனத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் அலறலையும் புரிந்துகொள்ள முயல்வோம். ஒரு ஆறுதலான வார்த்தை, ஒரு நம்பிக்கையான பார்வை, ஒரு உயிரைக் காப்பாற்றக்கூடும். நாம் வாழும் இந்த வீதி (Road) நெடுகிலும் நம்பிக்கையை விதைப்போம்.

இறுதியாக, வாழ்க்கை என்பது ஒரு நீளமான பயணம். அதில் மேடு பள்ளங்கள், வளைவுகள் இருப்பது இயல்பானது. சமதளமான பாதையில் பயணிப்பவன் சிறந்த சாரதியாக முடியாது. சவால்களை எதிர்கொண்டு, அதில் வெற்றி காண்பதில்தான் வாழ்வின் சுவாரஸ்யம் அடங்கியுள்ளது. மட்டக்களப்பின் அந்த இளைய தங்கை நமக்கு விட்டுச் சென்ற பாடம் இதுதான்: "தயவுசெய்து என்னைப்போல அவசரப்பட்டு முடிவெடுக்காதீர்கள், வாழ்ந்து காட்டுங்கள்". இந்தச் செய்தி ஒவ்வொரு இளைஞரின் மனதையிலும் ஆழமாகப் பதிய வேண்டும். நாம் இழந்தது போதும்; இனி மீண்டெழுவோம் (Resilience). சிந்திப்போம், செயல்படுவோம், வாழ்வை வெல்வோம்.

[இக்கட்டுரை ஒரு விழிப்புணர்வு நோக்கத்திற்காக எழுதப்பட்டது. உங்களுக்கு அல்லது உங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களுக்கு மனச்சோர்வு அல்லது தற்கொலை எண்ணங்கள் இருந்தால், தயவுசெய்து 1926 என்ற இலங்கை தேசிய மனநல உதவிச் சேவையை அல்லது 1333 (CCCline) என்ற இலக்கத்தைத் தொடர்புகொள்ளவும். நீங்கள் தனிமையில் இல்லை.]