'தித்வா' (Cyclone Ditwah) சூறாவளியின் அழிவுகளுக்குப் பின்னரான
அரசாங்கத்தின் அணுகுமுறையை இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணமாகக் கூறலாம். அழிவுகளைச்
சீரமைப்பதன் மூலம் 'பொருளாதார வளர்ச்சி ஏற்படும்' என அரசாங்கம் முன்வைக்கும் வாதம், பொருளாதார அறிவியலின் அடிப்படைத்
தர்க்கத்திற்கே முரணானது. இடிந்த வீடுகளையும், சேதமடைந்த வீதி (Road) கட்டமைப்புகளையும் மீளக் கட்டியெழுப்புவது என்பது புதிய
சொத்துக்களை உருவாக்குவதல்ல; ஏற்கனவே இருந்த
நிலையை அடைவதற்கான ஒரு மேலதிகச் செலவே ஆகும். இதனைப் பொருளாதார ரீதியாக 'உடைந்த ஜன்னல் மாயை' (Broken Window Fallacy) என்று அழைக்கிறோம். கட்டுமானப் பொருட்களின் விற்பனை
அதிகரிப்பதாலோ அல்லது சில நூறு ஒப்பந்தக்காரர்களுக்கு வேலை கிடைப்பதாலோ GDP சதவிகிதம் (percentage) தற்காலிகமாக உயரக்கூடும் என்பது
உண்மைதான். ஆனால், அந்த நிதியானது புதிய தொழில்துறைகளை
உருவாக்குவதற்கோ அல்லது ஏற்றுமதி சார்ந்த உற்பத்திகளை விரிவுபடுத்துவதற்கோ
பயன்படுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டிய பெறுமதியான முதலீட்டு மூலதனமாகும். அந்த மூலதனம் இன்று வெறும் திருத்த
வேலைகளுக்குச் செலவிடப்படுவதால், எதிர்கால
வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்புக்கள் பறிபோகின்றன. ஒரு கொள்கை வகுப்பாளராக நான் கூறுவது
என்னவென்றால், இழப்புகளை ஈடுசெய்வதை 'வளர்ச்சி' என்று கொண்டாடுவது ஒரு வகை கணக்கியல் ஏமாற்று வித்தையே தவிர
வேறில்லை.
இதேபோன்றதொரு
அபாயகரமான போக்கைத்தான் சுற்றுலாத்துறையிலும் நாம் காண்கின்றோம். சுற்றுலாத்துறையை
நாட்டின் மீட்பராகக் காட்டும் அரசாங்கம், வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளின் எண்ணிக்கையை (Arrivals) மட்டுமே ஒரு வெற்றிக் குறியீடாகப்
பிரகடனப்படுத்துகின்றது. ஆனால், அந்தப் பயணிகள்
நாட்டிற்குள் கொண்டு வரும் உண்மையான அந்நியச் செலாவணி வருமானம் எங்கே? இலங்கைச் சுற்றுலா அபிவிருத்திச் சபையின்
(SLTDA, 2026) தரவுகளின்படி, 2026 ஜனவரி மாதத்தின் முதல் 15 நாட்களில் 132,000 சுற்றுலாப் பயணிகள் வந்துள்ளனர்.
இருப்பினும், இவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் ரஷ்யா
மற்றும் இந்தியாவிலிருந்து வரும் 'குறைந்த செலவு செய்யும்' (Low-yield) சந்தைப் பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது
கசப்பான உண்மையாகும். 2025 ஆம் ஆண்டில் 5 பில்லியன் டொலர்கள் வருமானம்
எதிர்பார்க்கப்பட்ட போதிலும், வெறும் 3.2 பில்லியன் டொலர்கள் மட்டுமே
எட்டப்பட்டுள்ளது. 2.36 மில்லியன் சுற்றுலாப் பயணிகள் வந்தும், 1.8 பில்லியன் டொலர்கள் வருமானப் பற்றாக்குறை
ஏற்பட்டுள்ளது என்பது எமது சுற்றுலாத் துறையின் தரம் வீழ்ந்துள்ளதைக்
காட்டுகின்றது.
மத்திய
வங்கியின் தரவுகளை நுணுக்கமாகப் பகுப்பாய்வு செய்தால், ஒரு சுற்றுலாப் பயணியின் சராசரி தினசரிச்
செலவு 171 டொலர்களிலிருந்து 148 டொலர்களாகக் குறைந்துள்ளதை அறியலாம் (Central Bank of Sri Lanka, 2025). அதிகமான பயணிகள் வரும்போது நாட்டின் உணவு
மற்றும் எரிபொருள் போன்ற வரையறுக்கப்பட்ட வளங்கள் மீது பாரிய அழுத்தம்
ஏற்படுகின்றது. இந்த வரவு உள்நாட்டு விலையேற்றத்திற்கு வழிவகுக்கின்றதே தவிர, நாடு எதிர்கொண்டுள்ள வெளிநாட்டுக் கடன்
சுமைகளைத் தீர்ப்பதற்குத் தேவையான அந்நியச் செலாவணியைப் பெற்றுத் தரவில்லை. சுற்றுலாத்துறையானது எமது GDP இல் முன்னொரு காலத்தில் 5 சதவிகிதம் (percentage) பங்களிப்புச் செய்தது, இன்று அது 3 சதவிகிதம் (percentage) அளவில் தடுமாறுகின்றது. தரமான சுற்றுலாப்
பயணிகளை ஈர்க்கும் கொள்கைத் திட்டங்கள் இன்றி, வெறும் எண்ணிக்கையைக் கொண்டாடுவது எமது பொருளாதாரப்
பலவீனத்தை நாமே மறைப்பதாகும்.
இதனை
மேலதிகமாகத் தெளிவுபடுத்த கீழே உள்ள அட்டவணையைப் பாருங்கள்:
|
ஆண்டு |
சுற்றுலாப் பயணிகள் வருகை (மில்லியன்) |
வருமானம் (பில்லியன் USD) |
சராசரி தினசரிச் செலவு (USD) |
|
2018 |
2.33 |
4.4 |
~174 |
|
2025 |
2.36 |
3.2 |
148 |
|
2026 (இலக்கு) |
3.00 |
5.0 (எதிர்பார்ப்பு) |
- |
ஆதாரம்: (SLTDA, 2026; Central Bank of Sri
Lanka, 2025)
சர்வதேச ரீதியாக
எமக்கு ஏற்படக்கூடிய புதிய அச்சுறுத்தல்கள் குறித்தும் நாம் விழிப்புடன் இருக்க
வேண்டும். அமெரிக்காவின் புதிய நிர்வாகம் ஈரானுடன் வர்த்தகம் செய்யும் நாடுகள்
மீது 25 சதவிகிதம் (percentage) வரி விதிக்கப்போவதாக அறிவித்துள்ளமை எமது
விவசாயம் (Agriculture)
மற்றும்
ஏற்றுமதித் துறைகளில் பாரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். ஈரான் எமது தேயிலையின்
முக்கிய கொள்வனவாளர் மட்டுமல்ல, எமது விவசாயம் (Agriculture) துறைக்குத் தேவையான உர விநியோகத்திலும்
முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றது. ஈரானுடனான வர்த்தக உறவுகள் பாதிக்கப்பட்டால், அது தேயிலை ஏற்றுமதி வருமானத்தைக்
குறைப்பதுடன், உரங்களின் விலையை அதிகரித்து உணவுப்
பாதுகாப்பிற்கும் அச்சுறுத்தலாக அமையும். இவ்வாறான பூகோள அரசியல் மாற்றங்களை
வெறும் இராஜதந்திர அறிக்கைகளுடன் கடந்து செல்ல முடியாது; மாறாக, மாற்றுச் சந்தைகளைக் கண்டறியும் காத்திரமான திட்டங்களை
அரசாங்கம் அமுல்படுத்தல் (Implement) வேண்டும்.
கொள்கை
மட்டத்தில் நான் முன்வைக்கும் நடைமுறைச் சாத்தியமான தீர்வுகள் பின்வருமாறு:
முதலாவதாக, அனர்த்த முகாமைத்துவம் (Management) என்பது வெறும் நிவாரணம் வழங்குவதுடன்
நின்றுவிடாமல், அனர்த்தங்களைத் தாங்கும் திறன் கொண்ட (Resilient) உள்கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவதில் கவனம்
செலுத்த வேண்டும். இதற்காக ஒவ்வொரு
அபிவிருத்தித் திட்டத்திற்கும் ஒரு 'அனர்த்த இடர் மதிப்பீட்டை' கட்டாயமாக்க வேண்டும். வீதி (Road) நிர்மாணங்களில் தரம் மற்றும் வடிகால்
அமைப்புகளைச் சர்வதேசத் தரத்திற்கு அமுல்படுத்தல் (Implement) வேண்டும்.
இரண்டாவதாக, சுற்றுலாத்துறையில் 'எண்ணிக்கை' என்ற இலக்கை விடுத்து, 'பெறுமதி' (Value-based tourism) என்ற இலக்கிற்கு நகர வேண்டும். உயர்தரச் சுற்றுலாப் பயணிகளை
ஈர்க்கக்கூடிய ஐரோப்பிய மற்றும் தூரகிழக்கு ஆசிய நாடுகளை இலக்கு வைத்து விசேட
சந்தைப்படுத்தல் திட்டங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும். எமது நாட்டின் தனித்துவமான
கலாசார மற்றும் சூழலியல் விழுமியங்களுக்குப் பொருத்தமான விலையிடல் கொள்கையை
உருவாக்க வேண்டும்.
மூன்றாவதாக, உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் ஏற்றுமதி
சார்ந்த பொருளாதாரத்திற்கு உடனடி முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும். வெறும் சுற்றுலா அல்லது கடன்
மறுசீரமைப்பை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், இ கொமர்ஸ் (E commerce) மற்றும் நவீன தொழில்நுட்பங்கள் ஊடாக எமது உற்பத்தித் துறையை
உலகச் சந்தையுடன் இணைக்க வேண்டும். இதற்காக விசேட பொருளாதார வலயம் (Zone) ஒவ்வொன்றிலும் முதலீட்டு ஊக்குவிப்புச்
சபையின் (Board) கண்காணிப்பின் கீழ் வெளிப்படையான
முகாமைத்துவம் (Management) உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
நான்காவதாக, விவசாயம் (Agriculture) துறையில் ஏற்பட்டுள்ள உரப் பிரச்சினை
மற்றும் உள்ளீட்டுச் செலவுகளைக் குறைக்க, உள்ளூர் மட்டத்திலான இயற்கை உர உற்பத்திகளை ஊக்குவிப்பதோடு, உர இறக்குமதியில் காணப்படும்
இடைத்தரகர்கள் (Middlemen) முறையை ஒழிக்க வேண்டும். திணைக்களம் (Department) ரீதியாக ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் விவசாயிகளுக்கான
நேரடி மானியங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவிகள் ஒண்லைன் ஊடாக வழங்கப்படுவதை உறுதி
செய்ய வேண்டும்.
இலங்கையின்
தற்போதைய 'ஸ்திரத்தன்மை' என்பது ஒரு தற்காலிகமான இடைநிறுத்தமே
தவிர, நிரந்தரமான தீர்வல்ல. நாம் இன்னும் எமது
பொருளாதாரத்தின் அடிப்படை அமைப்பைச் சீரமைக்கவில்லை. உற்பத்தித் திறன் அதிகரிக்காமல், ஏற்றுமதி வருமானம் உயராமல், நாம் கொண்டாடும் எந்தவொரு வளர்ச்சியும்
வெறும் காகிதப் புலியே. 2022 ஆம் ஆண்டின்
நெருக்கடி எமக்குக் கற்றுத்தந்த பாடம், 'செயற்பாடுகளை முன்னேற்றம் என்று தவறாகக் கருத வேண்டாம்' என்பதுதான். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக தற்போதைய தேசிய மக்கள்
சக்தியின் (NPP) நிர்வாகமும் அதே தவறான பாதையிலேயே
பயணிப்பதாகத் தோன்றுகின்றது. உற்பத்தித் திறனை விரிவுபடுத்துவதற்கும், இழந்த வளங்களை மீளமைப்பதற்கும் இடையிலான
பாரிய இடைவெளியை அவர்கள் உணராதவரை, இந்த நாடு மீண்டும் ஒரு பொருளாதாரச் சுழலில் சிக்கத்
தயாராகிக் கொண்டிருக்கின்றது என்பதே கசப்பான யதார்த்தம்.
முடிவாக, ஒரு தேசமாக நாம் உண்மைகளை எதிர்கொள்ளக்
பழக வேண்டும். புள்ளிவிவரங்கள் கவர்ச்சிகரமானவை, ஆனால் அவை மக்களின் பசியைத் தீர்க்காது. எமக்குத் தேவையானது
தெளிவான கொள்கை முகாமைத்துவம் (Management), வினைத்திறனான அமுல்படுத்தல் (Implement) மற்றும் யதார்த்தமான எதிர்பார்ப்புகள் மட்டுமே. அரசாங்கம் தனது 'மிகைப்படுத்தப்பட்ட நம்பிக்கையை' விடுத்து, பொருளாதாரத்தின் ஆழமான புண்களைக்
குணப்படுத்தும் அறுவை சிகிச்சையில் ஈடுபட வேண்டும். இல்லையெனில், நாம் கொண்டாடும் இந்தத் தற்காலிக விடியல், மற்றொரு இருண்ட இரவிற்கான
முன்னறிவிப்பாகவே அமையும். எம்முன்னே உள்ள பாதை கடினமானது, ஆனால் நேர்மையான கொள்கை வகுப்பும், உற்பத்தியை முன்னிறுத்தும் பொருளாதாரப்
பார்வையும் மட்டுமே எம்மை உண்மையான சுபீட்சத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும்.
References:
- Central Bank of Sri Lanka
(2025). Recent Economic Developments and Future Prospects. Colombo:
Central Bank Printing Department.
- Sri Lanka Tourism Development
Authority (SLTDA) (2026). Monthly Tourism Statistics: January 2026 Update.
Colombo: SLTDA Research Division.
- World Bank (2025). South
Asia Economic Focus: Resilience in Transition. Washington DC: World
Bank Group.
- IMF (2024). Staff Report for
the 2024 Article IV Consultation and Second Review under the EFF.
Washington DC: International Monetary Fund.


0 comments:
Post a Comment