கல்விப் புரட்சியும் எதிர்காலச் சவால்களும்

நேற்று முதல் அமுல்படுத்தப்பட்டுள்ள (Implement) புதிய கல்விச் சீர்திருத்தங்கள், நீண்டகாலமாக நிலவி வந்த பரீட்சை மையக் கல்வி மு றைக்கு மாற்றாக, நடைமுறைச் சார்ந்த கற்றல் அணுகுமுறையை (Practical Learning Approach) முன்னிறுத்தியுள்ளன. இது வெறும் மாற்றமல்ல, மாறாக ஒரு சமூகத்தின் அறிவுசார் பரிணாம வளர்ச்சியின் தவிர்க்க முடியாத கட்டமாகும். ஒரு தேசத்தின் உண்மையான ஆற்றல் அதன் இளைய சமூகத்தின் சிந்தனைத் திறனிலும், அவர்கள் பெற்றுக்கொள்ளும் தொழிற்சார் அறிவிலும் தங்கியுள்ளது. "கல்வி என்பது உலகத்தை மாற்றுவதற்கு நீங்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய மிக சக்திவாய்ந்த ஆயுதம்" என்று நெல்சன் மண்டேலா (Nelson Mandela) கூறியது போல, இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் இலங்கையின் எதிர்கால சந்ததியினரை உலகளாவிய சவால்களுக்குத் தயார்படுத்தும் ஒரு கருவியாக அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை. தற்போதைய கல்வி முறை மாணவர்களின் ஆளுமையை வளர்ப்பதை விட, அவர்களை மன அழுத்தத்திற்குள்ளாக்கும் ஒரு இயந்திரமாகவே செயற்பட்டு வந்தது. இந்த நிலையில், பாடத்திட்டங்களை நவீனமயமாக்குவதும், ஆரம்ப நிலையிலேயே தொழிற்பயிற்சிகளை (Vocational Training) அறிமுகப்படுத்துவதும் காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

 புதிய முதலாம் தர பாடத்திட்டமானது மாணவர்களின் உடல் மற்றும் மன நலனை மையமாகக் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, பாடசாலை (School) பைகளின் சுமையை மாணவர்களின் உடல் எடையில் 10 சதவிகிதத்திற்கும் (Percentage) குறைவாகக் குறைக்கும் நோக்கில், தவணை ரீதியான மெல்லிய புத்தகங்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் வளங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இது வெறும் உடல் ரீதியான சுமை குறைப்பு மட்டுமல்ல, மாறாக கல்வி என்பது ஒரு சுமையல்ல, அது ஒரு சுகமான அனுபவம் என்பதை பிஞ்சு மனங்களில் விதைக்கும் முயற்சியாகும். விளையாட்டு சார்ந்த கற்றல் (Play-based learning), கலைகள் மற்றும் உடற்பயிற்சி ஆகியவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பதன் மூலம், ஒரு முழுமையான ஆளுமை கொண்ட குழந்தையை (Well-rounded child) உருவாக்க முடியும். ஆபிரகாம் லிங்கன் (Abraham Lincoln) குறிப்பிட்டது போல, ஒரு மனிதனின் குணாதிசயத்தை உருவாக்குவதே கல்வியின் உண்மையான நோக்கமாகும்.

 நவீன வேலைவாய்ப்புச் சந்தையானது வெறும் ஏட்டுக்கல்வியை மட்டும் கொண்டிருப்பவர்களை நிராகரிக்கும் நிலையை எட்டியுள்ளது. கடந்த காலங்களில் எழுத்தர் பணிகளுக்காகவும், கணக்குப் பதிவாளர்களுக்காகவும் உருவாக்கப்பட்ட கல்வி முறை இன்று செல்லுபடியற்றதாகிவிட்டது. இன்றைய உலகம் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த (Tech-oriented) மற்றும் நடைமுறை அறிவு (Practical knowledge) கொண்ட நிபுணர்களையே எதிர்பார்க்கிறது. எலான் மஸ்க் (Elon Musk) அல்லது பில் கேட்ஸ் (Bill Gates) போன்ற உலகளாவிய சிந்தனையாளர்களின் வெற்றிக் கதைகளை ஆராய்ந்தால், அவர்கள் பாரம்பரிய கல்வி முறையைத் தாண்டி, புதுமையான சிந்தனைகளுக்கும் நடைமுறைச் செயற்பாடுகளுக்கும் முன்னுரிமை அளித்ததைக் காணலாம். எனவே, இலங்கையின் கல்வி முறையும் இந்த உலகளாவிய மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும். 

கல்வி முறை	பாரம்பரிய அணுகுமுறை	நவீன சீர்திருத்த அணுகுமுறை
கற்றல் நோக்கம்	பரீட்சைகளில் சித்தியடைதல்	நடைமுறை அறிவு மற்றும் திறன் மேம்பாடு
கற்பித்தல் முறை	மனப்பாடம் செய்தல் (Rote Learning)	செயற்பாடு மற்றும் விளையாட்டு சார்ந்த கற்றல்
பாடத்திட்டம்	நிலையான ஏட்டுக்கல்வி	நவீனமயமாக்கப்பட்ட மற்றும் தொழிற்பயிற்சி சார்ந்தது
மாணவர் நிலை	அதிக மன அழுத்தம் மற்றும் சுமை	குறைவான சுமை மற்றும் ஆக்கபூர்வமான சுதந்திரம்

இந்த மாற்றங்கள் வெறும் கொள்கை அளவில் மட்டும் நின்றுவிடாமல், ஒவ்வொரு வலய (Zone) மட்டத்திலும் உள்ள பாடசாலைகளிலும் (School) முறையாக அமுல்படுத்தப்பட (Implement) வேண்டும். கல்வித் திணைக்களம் (Department) மற்றும் மாகாண சபைகள் (Council) ஒன்றிணைந்து, ஆசிரியர்களுக்கான முறையான பயிற்சிகளை வழங்க வேண்டும். அப்போதுதான் இந்த நடைமுறைச் சார்ந்த கற்றல் அணுகுமுறை அதன் முழுமையான இலக்கை அடைய முடியும். ஒரு மாணவன் கல்வியில் பின்தங்கியிருந்தாலும், அவன் ஒரு சிறந்த விளையாட்டு வீரனாகவோ அல்லது கலைஞனாகவோ இருக்க முடியும் என்பதைச் சமூகம் அங்கீகரிக்க வேண்டும். எமது தேசிய கிரிக்கெட் வீரர்களில் பலர் கல்வியில் மிகச்சிறந்த நிலையை அடையாவிட்டாலும், அவர்கள் இன்று சமூகத்தில் கௌரவமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளனர். எனவே, ஒவ்வொரு குழந்தையின் தனித்துவமான திறமைகளையும் ஆரம்ப நிலையிலேயே இனங்கண்டு அவற்றை வளர்ப்பதே ஒரு சிறந்த கல்வி முகாமைத்துவத்தின் (Management) அடையாளமாகும்.

 பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை மருத்துவர்களாகவோ அல்லது பொறியியலாளர்களாகவோ மட்டுமே உருவாக்க வேண்டும் என்ற குறுகிய நோக்கில் செயற்படுவது, பிள்ளைகளின் இயல்பான வளர்ச்சியைப் பாதிக்கிறது. கல்வியைத் தாண்டிய உலகமொன்று இருப்பதை அவர்கள் உணர வேண்டும். மார்ட்டின் லூதர் கிங் (Martin Luther King Jr) கூறியது போல, "உண்மையான கல்வி என்பது அறிவையும் குணாதிசயத்தையும் ஒருசேர வளர்ப்பதாகும்." ஆனால், இன்றைய டியூஷன் கலாசாரம் மாணவர்களை இயந்திரங்களாக மாற்றி, அவர்களின் பால்ய காலத்தை அபகரித்துள்ளது. இந்த மிகையான அழுத்தங்கள் மாணவர்களின் மனநலனைப் பாதிப்பதோடு, அவர்களை சமூகத்திலிருந்து அந்நியப்படுத்துகின்றன. பிள்ளைகள் தங்கள் சொந்த வேகத்தில் வளர அனுமதிக்கப்பட வேண்டும். விளையாட்டு மற்றும் ஓய்வு நேரச் செயற்பாடுகள் அவர்களின் உடல் மற்றும் மன வளர்ச்சிக்கு இன்றியமையாதவை.

 அரசாங்கம் அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் சமமான மற்றும் தரமான கல்வியை வழங்குவதாக உறுதியளித்துள்ளது. இது பாராட்டுக்குரிய ஒரு விடயமாகும். வறுமை அல்லது வேறு காரணங்களுக்காக எந்தவொரு குழந்தையும் கல்வியிலிருந்து விடுபடக்கூடாது. இலங்கையில் 14 வயது (தரம் 9) வரை கல்வி கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ள போதிலும், பல ஏழ்மையான குடும்பங்களில் பிள்ளைகள் வீட்டு வேலைகளிலும் ஏனைய தொழில்களிலும் ஈடுபடுத்தப்படுவதைக் காணமுடிகிறது. இலவசக் கல்வி என்பது வெறும் கோஷமாக மட்டும் இருந்துவிடக்கூடாது. கல்வித் திணைக்களம் (Department) மற்றும் பொறுப்பு வாய்ந்த சபைகள் (Council) பாடசாலைக்குச் செல்லாத பிள்ளைகளைக் கண்டறிந்து, அவர்களை அருகிலுள்ள பாடசாலைகளில் (School) சேர்க்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். விண்ஸ்டன் சர்ச்சில் (Winston Churchill) குறிப்பிட்டது போல, "ஒரு தேசத்தின் எதிர்காலம் அதன் இளைய தலைமுறையின் கல்வியில் தங்கியுள்ளது."

 நவீன அபிவிருத்திச் செயற்பாடுகள் வேலைவாய்ப்புத் துறைகளை முற்றாக மாற்றியுள்ளன. விவசாயம் (Agriculture) முதல் கைத்தொழில் வரை அனைத்துத் துறைகளிலும் தொழில்நுட்பத்தின் ஆதிக்கம் அதிகரித்துள்ளது. இ கொமர்ஸ் (E-commerce) மற்றும் ஒண்லைன் (Online) வர்த்தக முறைகள் புதிய பொருளாதார வாய்ப்புகளை உருவாக்கியுள்ளன. இந்த மாற்றங்களுக்கு முகம் கொடுக்கக்கூடிய வகையில் மாணவர்களின் திறன்கள் வளர்க்கப்பட வேண்டும். வெறும் ஏட்டுக்கல்வி மட்டும் ஒரு இளைஞனை வேலைவாய்ப்புச் சந்தையில் நிலைநிறுத்தாது. நடைமுறைப் பயிற்சிகளும், நவீன தொழில்நுட்ப அறிவும் இணைந்த கல்வியே இன்றைய தேவையாகும். 

துறை	பாரம்பரிய வேலைவாய்ப்பு	நவீன தொழில்நுட்ப வேலைவாய்ப்பு
வர்த்தகம்	நேரடி விற்பனை மற்றும் கணக்குப்பதிவு	இ கொமர்ஸ் (E-commerce) மற்றும் டிஜிட்டல் சந்தைப்படுத்தல்
தகவல் தொடர்பு	தபால் மற்றும் தொலைபேசி	ஒண்லைன் (Online) தொடர்பாடல் மற்றும் சமூக ஊடக முகாமைத்துவம்
உற்பத்தி	மனித உழைப்பு சார்ந்த தொழிற்சாலைகள்	ரோபோடிக்ஸ் மற்றும் தானியங்கி முறைகள்
கல்வி	கரும்பலகை மற்றும் புத்தகங்கள்	டிஜிட்டல் வளங்கள் மற்றும் மெய்நிகர் கற்றல்

இலங்கையின் கல்வி முறையானது வளர்ந்த நாடுகளின் கல்வி முறைகளுடன் ஒப்பிடப்பட வேண்டும். அங்கு மாணவர்கள் வெறும் பரீட்சைகளுக்காகத் தயார்படுத்தப்படுவதில்லை, மாறாக வாழ்க்கையின் சவால்களை எதிர்கொள்ளத் தயார்படுத்தப்படுகிறார்கள். ஜொப்ஸோஸ் (Jeff Bezos) அல்லது வாரன் பபெட் (Warren Buffett) போன்றவர்களின் வெற்றியில் அவர்களின் கல்விப் பின்னணியை விட, அவர்களின் முகாமைத்துவத் (Management) திறனும், இடர் எடுக்கும் பண்புமே முக்கிய பங்கு வகித்தன. எமது நாட்டு மாணவர்களிடமும் இத்தகைய ஆளுமைப் பண்புகளை வளர்க்கும் வகையில் பாடத்திட்டங்கள் அமைய வேண்டும். வீதி (Road) அபிவிருத்தி அல்லது கட்டிட நிர்மாணம் போன்ற பௌதீக ரீதியான முன்னேற்றங்களை விட, மனித மூலதனத்தில் செய்யப்படும் முதலீடே ஒரு தேசத்தின் நீண்டகால மீண்டெழு (Resilience) திறனை உறுதிப்படுத்தும்.

 கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் என்பது வெறும் பாடப்புத்தக மாற்றங்கள் அல்ல, அவை ஒரு தேசத்தின் ஆன்மாவைச் செதுக்கும் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் போன்றது. இலங்கையின் கல்வி வரலாற்றில் நாம் பல மைல்கற்களைக் கடந்து வந்திருக்கிறோம், ஆனால் இன்றைய உலகளாவிய போட்டித்தன்மை மிக்க சூழலில், நாம் இன்னும் வேகமாக ஓட வேண்டியுள்ளது. "அறிவு என்பது தேடப்பட வேண்டிய ஒரு புதையல்" என்று தாமஸ் ஜெபர்சன் (Thomas Jefferson) கூறியது போல, எமது கல்வி முறை மாணவர்களைத் தேடத் தூண்டுவதாக அமைய வேண்டும். இன்றைய சூழலில், ஒரு மாணவன் பாடசாலை (School) வகுப்பறைக்குள் கற்கும் விடயங்களை விட, ஒண்லைன் (Online) தளங்கள் மற்றும் சமூக ஊடகங்கள் வழியாகக் கற்கும் விடயங்கள் அதிகமாக உள்ளன. இந்த டிஜிட்டல் யுகத்தில், ஆசிரியர்களின் பங்கு ஒரு தகவல் வழங்குனராக (Information provider) இருந்து ஒரு வழிகாட்டியாக (Facilitator) மாற வேண்டும்.

 பாடத்திட்டங்களில் தொழிற்பயிற்சியை (Vocational Training) ஆரம்பத்திலேயே இணைப்பது என்பது, ஒரு மாணவன் தனது 18 வயதில் பாடசாலையை விட்டு வெளியேறும்போது, அவன் கையில் ஒரு தொழில் திறன் இருப்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. இது வேலையில்லாப் பிரச்சினைக்கு ஒரு நிரந்தரத் தீர்வாக அமையும். ஜேர்மனி போன்ற நாடுகளில் நடைமுறையில் உள்ள இரட்டை கல்வி முறை (Dual Education System) இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணமாகும். அங்கு மாணவர்கள் கல்வி கற்கும் காலத்திலேயே தொழிற்சாலைகளுடன் இணைந்து நடைமுறைப் பயிற்சிகளைப் பெறுகிறார்கள். இலங்கையிலும் இத்தகைய முறையை அமுல்படுத்துவதன் (Implement) மூலம், எமது இளைஞர்களை சர்வதேச தரத்திற்கு உயர்த்த முடியும்.

 மேலும், எமது நாட்டில் நிலவும் பிரத்தியேக வகுப்பு (Tuition) கலாசாரம் மாணவர்களின் ஆக்கபூர்வமான சிந்தனையை மழுங்கடிக்கச் செய்துள்ளது. ஒரு பாடசாலை (School) ஆசிரியரை விட, ஒரு டியூஷன் ஆசிரியர் அதிக முக்கியத்துவம் பெறுவது கல்வி முகாமைத்துவத்தின் (Management) தோல்வியையே காட்டுகிறது. பாடசாலைக் கல்வியின் தரத்தை உயர்த்துவதன் மூலமும், பரீட்சை முறைகளில் மாற்றங்களைக் கொண்டு வருவதன் மூலமும் இந்த நிலையை மாற்றியமைக்க முடியும். மாணவர்களின் திறமைகளை வெறும் புள்ளிகளால் (Marks) அளவிடாமல், அவர்களின் தலைமைத்துவப் பண்பு, குழுவாகச் செயற்படும் திறன் மற்றும் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் ஆற்றல் (Problem solving skills) ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் மதிப்பீடு செய்ய வேண்டும்.

 இலங்கையின் விவசாய (Agriculture) மற்றும் கைத்தொழில் துறைகள் நவீனமயமாக்கப்பட வேண்டும். இதற்குத் தேவையான மனித வளத்தை எமது கல்வி முறையே உருவாக்க வேண்டும். ஒரு விவசாயியின் மகன் நவீன தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி தனது உற்பத்தியை எவ்வாறு அதிகரிக்க முடியும் என்பதைக் கற்பிப்பதே உண்மையான கல்வியாகும். வீதி (Road) ஓரங்களில் சிறு தொழில்களில் ஈடுபடும் இளைஞர்கள் முதல் பெரிய நிறுவனங்களில் பணியாற்றுபவர்கள் வரை அனைவருக்கும் தொடர்ச்சியான கற்றல் வாய்ப்புகள் (Lifelong learning) வழங்கப்பட வேண்டும்.

 இறுதியாக, எமது சமூகத்தின் மனப்பாங்கு மாற வேண்டும். ஒரு மருத்துவர் அல்லது பொறியியலாளர் மட்டுமே சமூகத்தில் கௌரவமானவர்கள் என்ற எண்ணம் மாற வேண்டும். ஒரு திறமையான தச்சர், ஒரு ஆக்கபூர்வமான ஓவியர் அல்லது ஒரு கணினி நிரலாளர் (Programmer) என அனைவரும் சமமாக மதிக்கப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் எமது இளைஞர்கள் தங்கள் விருப்பத்திற்கேற்ப துறைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதில் சாதனைகளைப் படைப்பார்கள். மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் (Martin Luther King Jr) கூறியது போல, "ஒரு மனிதன் வீதி பெருக்கினால் கூட, அவன் பெத்தோவன் (Beethoven) இசையமைத்தது போல அல்லது ஷேக்ஸ்பியர் (Shakespeare) கவிதை எழுதியது போல அந்த வேலையைச் செய்ய வேண்டும்." அந்த அர்ப்பணிப்பை எமது கல்வி முறை மாணவர்களிடம் உருவாக்க வேண்டும்.

 இலங்கையின் கல்வி மறுசீரமைப்பு என்பது ஒரு தேசிய கடமையாகும். நாம் இன்று விதைக்கும் அறிவுசார் விதைகள் நாளை ஒரு பெரும் விருட்சமாக வளர்ந்து தேசத்திற்கு நிழல் தரும். உலகப் புகழ்பெற்ற சிந்தனையாளர் நோம் சாம்ஸ்கி (Noam Chomsky) குறிப்பிடுவது போல, கல்வி என்பது ஒருவரைச் சிந்திக்க வைப்பதாக இருக்க வேண்டும், வெறும் தகவல்களைத் திணிப்பதாக இருக்கக் கூடாது. இன்றைய எமது பாடசாலை (School) முறைமை பெரும்பாலும் தகவல்களைத் திணிக்கும் ஒரு கிடங்காகவே செயற்பட்டு வருகின்றது. இதனை மாற்றி, மாணவர்களை வினா எழுப்பத் தூண்டும் ஒரு களமாக வகுப்பறைகளை மாற்ற வேண்டும்.

 அருந்ததி ராய் (Arundhati Roy) தனது எழுத்துக்களில் சமூக அநீதிகளையும், விளிம்புநிலை மக்களின் குரல்களையும் எவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறாரோ, அதேபோல எமது கல்வியும் சமூக நீதியை நிலைநாட்டும் ஒரு கருவியாக இருக்க வேண்டும். வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் உள்ள மாணவர்களுக்கும், வசதி படைத்த மாணவர்களுக்கும் இடையிலான கல்வி இடைவெளியைக் குறைக்க வேண்டும். இதற்கு டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் ஒரு பாலமாக அமைய முடியும். ஒவ்வொரு வலயத்திலும் (Zone) உள்ள கிராமப்புற பாடசாலைகளுக்கு (School) அதிவேக இணைய வசதி மற்றும் கணினி ஆய்வகங்களை வழங்குவதன் மூலம், "ஒண்லைன்" (Online) கற்றல் வாய்ப்புகளை அனைவருக்கும் சமமாக வழங்க முடியும்.

 தாமஸ் ப்ரீட்மேன் (Thomas Friedman) தனது "The World Is Flat" நூலில் குறிப்பிட்டது போல, உலகம் இன்று ஒரு தட்டையான தளமாக மாறிவிட்டது. அதாவது, ஒரு இலங்கை மாணவன் அமெரிக்க அல்லது ஐரோப்பிய மாணவருடன் போட்டியிட வேண்டிய சூழல் உருவாகியுள்ளது. இதற்குத் தேவையான உலகளாவிய ரீதியிலான திறன்களை (Global Skills) நாம் மாணவர்களிடம் வளர்க்க வேண்டும். மொழி அறிவு, குறிப்பாக ஆங்கில அறிவு என்பது வெறும் ஒரு பாடமாக அல்லாமல், உலகத்துடன் தொடர்புகொள்வதற்கான ஒரு கருவியாகக் கற்பிக்கப்பட வேண்டும். அதேவேளை, எமது தாய்மொழியான தமிழின் சிறப்பையும், அதன் இலக்கியச் செழுமையையும் மாணவர்கள் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

 யுவால் நோவா ஹராரி (Yuval Noah Harari) தனது ஆய்வுகளில் மனிதகுலத்தின் எதிர்காலம் தொழில்நுட்பத்துடனும், உயிரியலுடனும் எவ்வாறு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை விளக்குகிறார். எதிர்காலத்தில் பல பாரம்பரிய வேலைவாய்ப்புகள் மறைந்துவிடும். செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence) மற்றும் இயந்திரக் கற்றல் (Machine Learning) போன்ற துறைகள் உலகை ஆளப்போகின்றன. இந்த மாற்றங்களை எதிர்கொள்ள எமது இளைஞர்கள் இப்போதே தயாராக வேண்டும். பாடசாலை (School) மட்டத்திலேயே கோடிங் (Coding) மற்றும் தரவு பகுப்பாய்வு (Data Analysis) போன்ற விடயங்களை அறிமுகப்படுத்துவது காலத்தின் தேவையாகும்.

 நிர்வாக ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, கல்வித் திணைக்களங்கள் (Department) மற்றும் கல்விச் சபைகள் (Council) தங்களை நவீனப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். சிவப்பு நாடா முறைகளைத் தவிர்த்து, வினைத்திறனான முகாமைத்துவத்தை (Management) அமுல்படுத்த (Implement) வேண்டும். ஆசிரியர்களின் நலன்களில் அக்கறை காட்டுவதோடு, அவர்களுக்குத் தொடர்ச்சியான தொழில்முறை மேம்பாட்டுப் பயிற்சிகளை (Professional Development) வழங்க வேண்டும். ஒரு மகிழ்ச்சியான ஆசிரியரால் மட்டுமே ஒரு மகிழ்ச்சியான வகுப்பறையை உருவாக்க முடியும்.

 இலங்கையின் மீண்டெழு (Resilience) திறனானது அதன் பன்முகத்தன்மையில் தங்கியுள்ளது. வெவ்வேறு இன, மத மற்றும் மொழி பேசும் மாணவர்கள் ஒன்றாகக் கற்கும் சூழல் உருவாக்கப்பட வேண்டும். இது தேசிய ஒருமைப்பாட்டை வளர்ப்பதோடு, ஒருவருக்கொருவர் மதிப்பளிக்கும் பண்பையும் உருவாக்கும். கல்வி என்பது வெறும் வேலைவாய்ப்பிற்கானது மட்டுமல்ல, அது ஒரு சிறந்த மனிதனை உருவாக்குவதற்கானது.

 இளைஞர்கள் தங்கள் எதிர்காலத்தைத் தாங்களே தீர்மானிக்கும் சுதந்திரம் வழங்கப்பட வேண்டும். இன்று பல இளைஞர்கள் தங்களுக்குப் பொருத்தமில்லாத துறைகளில் திணிக்கப்படுவதால், அவர்களின் ஆற்றல் வீணடிக்கப்படுகிறது. பெற்றோர்களின் தலையீடு மாணவர்களின் கல்வி மற்றும் தொழில் தெரிவுகளில் மிகக் குறைவாக இருக்க வேண்டும். வழிகாட்டியாக மட்டுமே அவர்கள் செயற்பட வேண்டும். ஒரு தேசத்தின் உண்மையான செல்வம் என்பது அதன் வங்கிக் கணக்குகளில் இருக்கும் டொலர் (Dollar) கையிருப்பிலோ அல்லது வானளாவிய கட்டிடங்களிலோ தங்கியிருப்பதில்லை, மாறாக அது அந்தத் தேசத்தின் இளைஞர்களின் கனவுகளிலும் அவர்களின் படைப்பாற்றலிலும் தங்கியுள்ளது. டாக்டர் ஏ.பி.ஜே அப்துல் கலாம் (Dr. A.P.J. Abdul Kalam) கூறியது போல, "கனவு காணுங்கள், அந்தக் கனவு எண்ணங்களாக மாறி, பின்னர் செயல்களாக மலரட்டும்." 

கல்வித் துறையில் நிலவும் இடைத்தரகர்களின் (Middlemen) ஆதிக்கம் மற்றும் தனியார் கல்வி நிறுவனங்களின் வர்த்தக நோக்கம் ஆகியவை சாதாரண மாணவர்களின் கல்வி உரிமையைப் பாதிக்கின்றன. இதனைத் தடுக்க அரசாங்கம் உறுதியான கொள்கைகளை அமுல்படுத்த (Implement) வேண்டும். கல்வி என்பது ஒரு விற்பனைப் பண்டமல்ல, அது ஒவ்வொரு குடிமகனின் அடிப்படை உரிமையாகும். தற்போதைய சமூக, பொருளாதார மற்றும் முகாமைத்துவக் (Management) கட்டமைப்புகள் நிலையற்றவை என்பதை நாம் உணர வேண்டும். இளைஞர்களின் ஆற்றலை முழுமையாகப் பயன்படுத்த வேண்டுமானால், இந்தக் கட்டமைப்புகளில் அடிப்படை மாற்றங்கள் அவசியமாகும். 

ஆகவே, இந்த புதிய கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் ஒரு ஆரம்பம் மட்டுமே. இது ஒரு புரட்சிகரமான மாற்றத்தின் முதல் படியாகும். நாம் பழைய சிந்தனை முறைகளிலிருந்து விடுபட்டு, நவீன உலகிற்கு ஏற்றவாறு எமது கல்வி முறையை மீளமைக்க வேண்டும். இது வெறும் அரசாங்கத்தின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல, ஆசிரியர்கள், பெற்றோர்கள் மற்றும் ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் கூட்டுப் பொறுப்பாகும். எமது பிள்ளைகள் வெறும் பரீட்சை இயந்திரங்களாக இல்லாமல், சமூகத்திற்குப் பங்களிக்கக்கூடிய, சிந்திக்கும் ஆற்றல் கொண்ட மனிதர்களாக வளர வேண்டும். அந்த மாற்றத்தை நோக்கிய பயணத்தில் நாம் அனைவரும் கைகோர்ப்போம். ஒரு வலுவான எதிர்காலத்தை நோக்கிய இந்த அறிவுசார் பயணம், இலங்கையை உலக வரைபடத்தில் ஒரு உன்னதமான இடத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை. மாற்றத்தை ஒரு சவாலாகப் பார்க்காமல், ஒரு வாய்ப்பாகக் கருதி அதனை அரவணைப்பதே புத்திசாலித்தனமாகும். 

இந்தக் கட்டுரையின் ஊடாக நாம் ஆராய்ந்த விடயங்கள் அனைத்தும் ஒரு விடயத்தையே வலியுறுத்துகின்றன: கல்வி என்பது ஒரு தேசத்தின் உயிர்நாடி. இலங்கையைப் போன்ற ஒரு வளர்ந்து வரும் நாட்டில், கல்வியில் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு முதலீடும் பன்மடங்கு பலனைத் தரும். நாம் வெறும் கட்டிடங்களை மட்டும் கட்டாமல், அறிவார்ந்த மனிதர்களை உருவாக்க வேண்டும். அதற்குத் தேவையான துணிச்சலான முடிவுகளை எடுக்க வேண்டிய தருணம் இதுவாகும். அரசியல் ரீதியான தலையீடுகள் இன்றி, கல்வி வல்லுனர்களின் வழிகாட்டலில் இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். 

சமூக வலைத்தளங்களின் தாக்கம் இன்று மாணவர்களின் கற்றல் முறையில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. யூடியூப் (YouTube), டிக்டாக் (TikTok) போன்ற தளங்கள் வெறும் பொழுதுபோக்குத் தளங்களாக மட்டுமல்லாமல், புதிய விடயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளும் தளங்களாகவும் மாறியுள்ளன. இதனை எமது கல்வி முறை சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். ஆசிரியர்கள் இந்தத் தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி பாடங்களை இன்னும் சுவாரஸ்யமாகக் கற்பிக்க முடியும். உதாரணமாக, ஒரு வரலாற்றுப் பாடத்தை வெறும் கதையாகச் சொல்லாமல், மெய்நிகர் தொழில்நுட்பம் (Virtual Reality) மூலம் மாணவர்களை அந்தக்காலத்திற்கே அழைத்துச் செல்ல முடியும். 

அதேவேளை, மாணவர்களின் ஒழுக்கம் மற்றும் விழுமியங்கள் (Values) குறித்தும் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும். அறிவு மட்டும் ஒரு மனிதனை முழுமையாக்காது, அதனுடன் ஈரம் கொண்ட இதயமும் இருக்க வேண்டும். பிறருக்கு உதவும் பண்பு, சூழலைப் பாதுகாக்கும் ஆர்வம் மற்றும் சமூகப் பொறுப்புணர்வு ஆகியவற்றை மாணவர்களிடம் வளர்க்க வேண்டும். "அறம் செய்ய விரும்பு" என்று அவ்வையார் கூறியது போல, எமது கல்வி முறை அறம் சார்ந்த ஒரு சமூகத்தை உருவாக்க வேண்டும். 

இலங்கையின் பொருளாதார நெருக்கடிக்கு ஒரு முக்கிய காரணம், எமது கல்வி முறைக்கும் வேலைவாய்ப்புச் சந்தைக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியாகும். பல பட்டதாரிகள் வேலையற்றவர்களாக இருக்கும் அதேவேளை, பல தொழிற்சாலைகளில் தகுதியான ஆட்கள் இல்லாத நிலை காணப்படுகிறது. இந்த முரண்பாட்டைப் போக்க வேண்டுமானால், தொழிற்பயிற்சி மற்றும் உயர் கல்வி ஆகிய இரண்டும் ஒன்றிணைந்து பயணிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு மாணவனும் தனது பட்டப்படிப்பை முடிக்கும்போது, அவனிடம் ஒரு சுயதொழில் தொடங்கும் அளவுக்கு அல்லது ஒரு நிறுவனத்தில் உடனடியாகப் பணியில் சேரும் அளவுக்குத் தகுதிகள் இருக்க வேண்டும். 

முடிவாக, மாற்றம் என்பது எம்மிடமிருந்தே தொடங்க வேண்டும். பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடுவதை நிறுத்த வேண்டும். ஆசிரியர்கள் மாணவர்களின் குறைகளைக் காண்பதை விட, அவர்களின் நிறைகளைக் கண்டறிந்து பாராட்ட வேண்டும். அரசாங்கம் கல்விக்கான நிதியொதுக்கீட்டை அதிகரித்து, அதனைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்த வேண்டும். நாம் அனைவரும் இணைந்து செயற்பட்டால், இலங்கை ஒரு அறிவுசார் தேசமாக உலக அரங்கில் நிமிர்ந்து நிற்கும். அந்தப் புதிய விடியலை நோக்கி நாம் அனைவரும் நம்பிக்கையுடன் பயணப்போம். எமது குழந்தைகளின் கண்களில் தெரியும் அந்த ஒளி, இந்தத் தேசத்தின் பிரகாசமான எதிர்காலத்திற்கு அத்தாட்சியாக அமையும். கல்வி என்பது முடிவற்ற ஒரு பயணம், அந்தப் பயணத்தில் நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒரு பயணியே. தொடர்ச்சியான தேடலும், மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவமும் எம்மை ஒரு உன்னதமான நிலைக்கு இட்டுச் செல்லும்.