இலங்கையின் அரசியல் கலாசாரத்தில் ஒரு புதிய விடியல்

இலங்கையின் அரசியல் வரலாற்றில் ஊழல் (Corruption) என்பது வெறும் குற்றச்சாட்டாக மட்டும் அமையாமல், அது ஒவ்வொரு தேர்தல் காலத்திலும் ஒரு கவர்ச்சிகரமான அரசியல் கால்பந்தாட்டமாக (Political Football) மாற்றப்பட்டிருப்பது ஒரு கசப்பான உண்மையாகும். ஒரு அரசாங்கத்தை நோக்கி விரல் நீட்டி, அடுத்த தேர்தல் வரை "அவர்கள் திருடர்கள்" என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்து, பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்ததும் அந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை குழு அறிக்கைகளிலோ அல்லது வழக்குப் புத்தகங்களிலோ பூட்டி வைக்கும் பழைய அரசியல் வழக்கம் இப்போது அதன் உச்சகட்டத்தை எட்டியுள்ளது. 

பிளேட்டோ (Plato) குறிப்பிட்டது போல, "ஒரு மனிதனின் தரம் என்பது அவனிடம் அதிகாரம் ஒப்படைக்கப்படும்போது அவன் என்ன செய்கிறான் என்பதைக் கொண்டே அளவிடப்படுகிறது" (The measure of a man is what he does with power). ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக எமது சூழலில் அதிகாரம் என்பது பொறுப்புக்கூறலுக்கான கருவியாக அமையாமல், கடந்த காலக் குற்றங்களை மறைப்பதற்கான ஒரு கேடயமாகவே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. இந்தச் சகாப்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டிய வரலாற்றுத் தேவை இன்று ஒவ்வொரு குடிமகனின் மனசாட்சியையும் தட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. 

தேர்தல் மேடைகளில் எழுப்பப்படும் ஊழல் எதிர்ப்பு முழக்கங்கள், ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்ட பிறகு ஏன் மௌனமாகின்றன என்பது ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு அல்ல. இது ஊழலின் மூலமாகவே அரசியல் அதிகாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளும் ஒரு ஆழமான கட்டமைப்பின் (Systemic structure) அறிகுறியாகும். முகமது யூனுஸ் (Muhammad Yunus) கூறியது போல, "வறுமை என்பது ஏழைகளால் உருவாக்கப்படுவதில்லை, அது அமைப்பினால் உருவாக்கப்படுகிறது" (Poverty is not created by the poor. It is created by the system). இதே தர்க்கத்தைப் பயன்படுத்தினால், ஊழல் என்பது தனிநபர்களின் பேராசை மட்டுமல்ல, அது ஒரு சிதைந்த நிர்வாகக் கட்டமைப்பின் நேரடி விளைவாகும். தேர்தல் மேடைகளில் ஊழல் ஏலம் விடப்படுவதை நிறுத்த வேண்டும். அது வாக்கு தேடும் ஒரு அரசியல் பொருளாக (Political commodity) இருக்கக்கூடாது. மாறாக, அது ஒரு தேசத்தின் ஒழுக்கவியல் சார்ந்த பிரச்சினையாகவும், பொருளாதார மீண்டெழு (Resilience) திறனைப் பாதிக்கும் காரணியாகவும் பார்க்கப்பட வேண்டும்.

 கடந்த காலங்களில் பல முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் அமைச்சர்களுக்கு எதிராக வழங்கப்பட்ட நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள், நாட்டில் சட்டம் விழித்தெழுந்துள்ளதைக் காட்டுவதாகச் சிலர் வாதிட்டாலும், மக்கள் மத்தியில் எழும் பிரதான கேள்வி "தண்டனை ஏன் இவ்வளவு காலம் தாமதமானது?" என்பதாகும். பல வருடங்களாகக் குற்றச்சாட்டுகள், ஆதாரங்கள் மற்றும் தணிக்கை அறிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், அரசாங்க மாற்றங்கள் அல்லது அரசியல் கூட்டணிகளின் சரிவுகளுக்குப் பிறகுதான் இந்த வழக்குகள் ஒரு முடிவை எட்டுகின்றன என்பது சட்டத்தின் சுதந்திரம் (Judicial independence) குறித்து ஆழமான ஐயங்களை ஏற்படுத்துகிறது. மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் (Martin Luther King Jr.) எச்சரித்தது போல, "எந்த இடத்திலும் நிகழும் அநீதியானது, எல்லா இடங்களிலும் உள்ள நீதிக்கு அச்சுறுத்தலாகும்" (Injustice anywhere is a threat to justice everywhere). தாமதமான நீதி என்பது அநீதிக்குச் சமமானது என்பதை நாம் உணரும்போதுதான், சட்ட அமுலாக்கத் திணைக்களங்களின் (Department) உண்மையான சுயாட்சி உறுதிப்படுத்தப்படும். 

அரச சொத்துக்கள் எவ்வாறு தனிப்பட்ட சலுகைகளாக மாற்றப்பட்டுள்ளன என்பதற்கு முன்னாள் அமைச்சர்களின் உத்தியோகபூர்வ இல்லங்கள் மற்றும் வாகனப் பயன்பாடுகள் மிகச்சிறந்த உதாரணங்களாகும். மில்லியன் கணக்கான ரூபாய்கள் பெறுமதியான மின்சாரம், தண்ணீர் கட்டணங்கள் மற்றும் பாதுகாப்புச் செலவுகள் பொதுமக்களின் வரிப்பணத்தில் (Public funds) செலுத்தப்படும்போது, அவை வெறும் நிர்வாகப் பிரச்சினைகளாகக் கடந்து செல்லப்படுகின்றன. ஆனால், இவை உண்மையில் ஒரு தேசத்தின் வளங்களைச் சுரண்டும் செயற்பாடுகளாகும். அசோகச் சக்கரவர்த்தி (King Ashoka) தனது கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிட்டது போல, "அனைத்து மக்களின் நலனைப் பேணுவதே ஒரு ஆட்சியாளரின் கடமையாகும்" (The welfare of all people is the duty of the ruler). ஆனால், இன்றைய சூழலில் ஆட்சியாளர்களின் நலனைப் பேணுவதே மக்களின் கடமையாக மாற்றப்பட்டிருப்பது ஒரு முரண்பாடான முகாமைத்துவத் (Management) தோல்வியாகும். 

அரச தலைவர்கள் மற்றும் பிரதிநிதிகளின் வெளிநாட்டுப் பயணங்கள், ஹோட்டல் செலவுகள் மற்றும் ஆடம்பரமான பிரதிநிதிகள் குழுக்கள் போன்றவற்றுக்காகக் கோடிக்கணக்கான டொலர் (Dollar) செலவிடப்படுகிறது. "நாட்டின் பிம்பத்தைக் கட்டியெழுப்புதல்" (Nation branding) என்ற போர்வையில் மேற்கொள்ளப்படும் இந்தச் செலவுகள் குறித்து மக்கள் எப்போதுமே தெளிவான அறிக்கைகளைப் பெறுவதில்லை. இத்தகைய வீண்விரயங்கள் தேர்தல் காலங்களில் பேசுபொருளாகி, பின்னர் மறக்கடிக்கப்படுவது ஒரு தொடர்கதையாகிவிட்டது. தோமஸ் ஜெபர்சன் (Thomas Jefferson) கூறியது போல, "ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் புதிய கருத்துக்களின் புரட்சி தேவைப்படுகிறது" (Every generation needs a new revolution of ideas). எமது நிர்வாக அமைப்பில் இத்தகைய வெளிப்படைத்தன்மை (Transparency) குறித்த ஒரு புரட்சி அவசியமாகிறது. 

செலவு வகை	பாரம்பரிய நடைமுறை	எதிர்பார்க்கப்படும் சீர்திருத்தம்
உத்தியோகபூர்வ இல்லங்கள்	வரம்பற்ற மின்சாரம் மற்றும் தண்ணீர் சலுகை	ஒரு குறிப்பிட்ட சதவிகிதம் (Percentage) தாண்டியதும் தனிப்பட்ட கொடுப்பனவு
வாகனப் பயன்பாடு	பாதுகாப்பு என்ற பெயரில் அதிகப்படியான வாகனங்கள்	தேவையடிப்படையிலான மற்றும் செலவு குறைந்த முகாமைத்துவம்
வெளிநாட்டுப் பயணங்கள்	இரகசியமான மற்றும் ஆடம்பரமான செலவுகள்	பொதுவெளியில் பகிரப்படும் செலவு மற்றும் பெறுபேறு அறிக்கைகள்
நிர்வாகக் கட்டமைப்பு	அரசியல் செல்வாக்குமிக்க திணைக்களங்கள் (Department)	சுயாதீனமான மற்றும் தொழில்முறை சார்ந்த சபைகள் (Council)

இந்த ஊழல் சுழற்சியில் அரசியல்வாதிகளுக்கு இணையாக அதிகாரத்துவ வர்க்கமும் (Bureaucracy) ஒரு பலமான தூணாகச் செயற்படுகிறது. அரசியல் உத்தரவுகளைக் கண்மூடித்தனமாக நிறைவேற்றுதல், தணிக்கை விசாரணைகளைத் தாமதப்படுத்துதல் மற்றும் முக்கியமான கோப்புகளை "மறைத்துவிடுதல்" போன்றவை அரசு சொத்துக்களைத் தவறாகப் பயன்படுத்த வழங்கப்படும் அமைதியான ஆதரவாகும். பெரும்பாலும் அரசியல் முகங்கள் மட்டுமே தண்டிக்கப்படும் நிலையில், இந்த அமைப்பை (System) இயக்கும் அதிகாரிகள் பாதுகாப்பாக இருப்பது ஒரு பாரிய நிர்வாகத் தோல்வியாகும். பெரியார் ஈ.வெ. ராமசாமி குறிப்பிட்டது போல, "அறிவாற்றல் என்பது கேள்வி கேட்பதில் இருக்கிறதே தவிர, குருட்டுத்தனமான நம்பிக்கையில் இல்லை" (Wisdom lies in questioning, not in blind belief). அதிகாரிகளிடம் இருந்து அத்தகைய கேள்விகளைக் கேட்கும் துணிச்சலை எமது கல்வி மற்றும் நிர்வாக முறைமைகள் உருவாக்கத் தவறிவிட்டன.

 COPE மற்றும் COPA போன்ற குழுக்களின் அறிக்கைகளும், கணக்காய்வாளர் நாயகத்தின் தணிக்கை அறிக்கைகளும் இலங்கையில் தாராளமாகக் கிடைக்கின்றன. ஆனால், அவற்றின் அடிப்படையில் சட்ட நடவடிக்கை எடுப்பதில்தான் பாரிய பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. அறிக்கைகளை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிப்பதும், ஊடகவியலாளர் சந்திப்புகளை நடத்துவதும் மட்டும் ஊழலை நிறுத்திவிடாது. அந்த அறிக்கைகளில் அடையாளம் காணப்பட்ட ஊழல்வாதிகள் மற்றும் மோசடி செய்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும், அவர்களின் பதவி அல்லது கட்சி அந்தஸ்தைப் பாராமல் தண்டிக்கப்பட வேண்டும். கன்பூசியஸ் (Confucius) கூறியது போல, "உனக்கு எதனைச் செய்யக்கூடாது என்று நினைக்கிறாயோ, அதனை மற்றவர்களுக்கும் செய்யாதே" (Do not do to others what you do not want done to yourself). பொதுமக்களின் பணத்தைத் திருடுவது என்பது ஒரு தேசத்தின் எதிர்காலத்தைத் திருடுவதற்குச் சமமாகும்.

 இன்று மக்கள் எதிர்பார்ப்பது புதிய முழக்கங்களை அல்ல, மாறாக விரைவான மற்றும் சுயாதீனமான சட்ட அமுலாக்கத்தையே (Law enforcement). சட்டம் என்பது ஒரு ஜோடி சன்கிளாஸ் (Sunglasses) போல தேவைப்படும்போது மட்டும் அணிந்து கொள்வதற்கும், தேவையற்றபோது கழற்றி வைப்பதற்கும் உரிய ஒன்றல்ல. அது அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களுக்கும் இல்லாதவர்களுக்கும் சமமாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.  சங்கராச்சாரியார் (Adi Shankaracharya) குறிப்பிட்டது போல, "மனித குலத்திற்குச் செய்யும் சேவையே இறைவனுக்குச் செய்யும் சேவையாகும்" (Service to humanity is service to God). ஆனால், பொதுச் சொத்துக்களைச் சூறையாடுவது என்பது அந்தச் சேவைக்கு முற்றிலும் முரணான ஒரு செயலாகும். ஒரு நாட்டின் வளங்கள் என்பது அதன் எதிர்கால சந்ததியினருக்குச் சொந்தமானவை. அவற்றைச் சில தனிநபர்கள் தங்களின் தனியார் சொத்துக்களைப் போலப் பயன்படுத்துவது சமூக நீதிக்கு இழைக்கப்படும் பெரும் துரோகமாகும்.

 பொருளாதார நெருக்கடி காலங்களில் கூட, ஆடம்பரமான வாழ்க்கை முறைகளைத் தொடரும் அரசியல் மற்றும் அதிகாரத்துவ வர்க்கம், மக்களின் வரிப்பணத்தின் மீதான தார்மீகப் பொறுப்பை மறந்துவிட்டன. விவசாயம் (Agriculture) முதல் கைத்தொழில் வரை அனைத்துத் துறைகளிலும் இடைத்தரகர்களின் (Middlemen) ஆதிக்கம் மற்றும் ஊழல் மலிந்து காணப்படுவது ஒரு தேசத்தின் உற்பத்தித் திறனைப் பாதிக்கிறது. ஒரு நாட்டின் மீண்டெழு (Resilience) திறன் என்பது அதன் பொருளாதாரக் கொள்கைகளில் மட்டுமல்ல, அந்தத் தேசத்தின் நேர்மையிலும் தங்கியுள்ளது. ஆபிரகாம் லிங்கன் (Abraham Lincoln) கூறியது போல, "மக்களால், மக்களுக்கான அரசாங்கம்" (Government of the people, by the people, for the people) என்பது வெறும் வாசகமாக மட்டும் இருக்கக்கூடாது. அது நடைமுறையில் மக்களின் சொத்துக்களைப் பாதுகாக்கும் ஒரு அமைப்பாக இருக்க வேண்டும்.

 நவீன தொழில்நுட்ப யுகத்தில் இ கொமர்ஸ் (E-commerce) மற்றும் ஒண்லைன் (Online) சேவைகள் நிர்வாகத்தில் வெளிப்படைத்தன்மையைக் கொண்டுவர உதவும் கருவிகளாகப் பார்க்கப்படுகின்றன. ஆனால், இலங்கையின் பல திணைக்களங்கள் (Department) இன்னும் பழைய காகித முறைகளையே பின்பற்றுவது, ஊழலுக்கான இடைவெளிகளைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காகவே என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. டிஜிட்டல் மயமாக்கல் என்பது வெறும் வசதி மட்டுமல்ல, அது ஊழலைக் குறைப்பதற்கான ஒரு வலுவான ஆயுதமுமாகும். பில் கேட்ஸ் (Bill Gates) போன்ற சிந்தனையாளர்கள் குறிப்பிடுவது போல, தொழில்நுட்பம் என்பது நிர்வாகத்தின் வினைத்திறனை அதிகரிப்பதோடு, மனிதத் தலையீடுகளைக் குறைத்து நேர்மையை உறுதிப்படுத்துகிறது. ஆனால், அத்தகைய மாற்றங்களை அமுல்படுத்தல் (Implement) செய்வதில் நிலவும் மந்தகதி, மாற்றத்தை விரும்பாத ஒரு வர்க்கத்தின் இருப்பையே காட்டுகிறது.

 இளைஞர்களின் ஆற்றல் என்பது ஒரு தேசத்தின் மிகப்பெரிய மூலதனமாகும். சுவாமி விவேகானந்தர் (Swami Vivekananda) அழைப்பு விடுத்தது போல, "எழுமின், விழிமின், குறிக்கோளை எட்டும் வரை நில்லாது உழைமின்" (Arise, awake, and stop not till the goal is reached). ஆனால், எமது நாட்டில் நிலவும் ஊழல் மற்றும் மோசடி கலாசாரம் இளைஞர்களின் கனவுகளைச் சிதைத்து, அவர்களை நாட்டை விட்டு வெளியேறத் தூண்டுகிறது. தகுதிக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படாமல், அரசியல் செல்வாக்கிற்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படும்போது, ஒரு தேசம் அதன் அறிவுசார் வளத்தை இழக்கிறது. இது ஒரு முகாமைத்துவத் (Management) தோல்வி மட்டுமல்ல, இது ஒரு பாரிய சமூகக் குற்றமுமாகும். இளைஞர்கள் மாற்றத்தின் தூதுவர்களாக மாற வேண்டும் என்றால், அவர்களுக்கு முன்மாதிரியான ஒரு நேர்மையான நிர்வாகக் கட்டமைப்பு வழங்கப்பட வேண்டும்.

 சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) போன்ற நிறுவனங்கள் முன்வைக்கும் நிபந்தனைகள் பெரும்பாலும் வரி அதிகரிப்பு மற்றும் செலவுக் குறைப்பு ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், ஊழல் ஒழிப்பு என்பது ஒரு பிரதான நிபந்தனையாக மாறியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது. ஒரு தேசத்தின் கடன் சுமைக்கும் அந்தத் தேசத்தில் நிலவும் ஊழலுக்கும் நேரடித் தொடர்பு உள்ளது. ஆடம் ஸ்மித் (Adam Smith) தனது பொருளாதாரக் கோட்பாடுகளில் குறிப்பிட்டது போல, "ஒரு சமூகம் மகிழ்ச்சியாகவும் செழிப்பாகவும் இருக்க வேண்டுமானால், அதன் பெரும்பான்மையான மக்கள் ஏழ்மையிலும் துயரத்திலும் இருக்கக்கூடாது" (No society can surely be flourishing and happy, of which the far greater part are poor and miserable). ஆனால், ஊழல் என்பது ஒரு சிலரை மட்டும் கோடீஸ்வரர்களாக்கி, ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும் கடனாளியாக்குகிறது. 

ஊழலின் தாக்கம்	பொருளாதார விளைவு	சமூக விளைவு
பொதுப் பணம் வீணடிப்பு	டொலர் (Dollar) கையிருப்பு குறைவு மற்றும் கடன் அதிகரிப்பு	பாடசாலை (School) மற்றும் மருத்துவமனை வசதிகள் பாதிப்பு
அதிகாரத்துவத் தாமதம்	முதலீட்டாளர்கள் வெளியேற்றம் மற்றும் வணிக வீழ்ச்சி	இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்பு இழப்பு
அரசியல் செல்வாக்கு	தகுதியற்றவர்களுக்குப் பதவிகள் வழங்கப்படல்	நிர்வாகத் திறன் மற்றும் முகாமைத்துவ (Management) வீழ்ச்சி
சட்ட அமலாக்கத் தோல்வி	தண்டனை பற்றிய அச்சமின்மை மற்றும் குற்றங்கள் அதிகரிப்பு	மக்கள் மத்தியில் சட்டம் மற்றும் நீதி மீதான நம்பிக்கை இழப்பு

அருந்ததி ராய் (Arundhati Roy) தனது எழுத்துக்களில் குறிப்பிடுவது போல, "மற்றொரு உலகம் சாத்தியமானது, அவள் ஏற்கனவே வந்து கொண்டிருக்கிறாள்" (Another world is not only possible, she is on her way). அந்த உலகம் நேர்மையானதாகவும், நீதியானதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்றால், நாம் தற்போதைய அமைப்பை (System) மீளச் சிந்திக்க வேண்டும். ஊழல்வாதிகள் தண்டிக்கப்படுவது என்பது ஒரு பழிவாங்கும் நடவடிக்கை அல்ல, அது ஒரு தேசத்தின் காயங்களை ஆற்றும் ஒரு சிகிச்சை முறையாகும். ஒரு நாட்டின் வீதி (Road) அபிவிருத்தி அல்லது கட்டிட நிர்மாணங்களை விட, அந்த நாட்டின் சட்டத்தின் ஆட்சி (Rule of Law) எவ்வளவு வலுவாக இருக்கிறது என்பதே அதன் உண்மையான வளர்ச்சியின் அடையாளமாகும். 

நெல்சன் மண்டேலா (Nelson Mandela) கூறியது போல, "கல்வி என்பது உலகத்தை மாற்றுவதற்கு நீங்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய மிக சக்திவாய்ந்த ஆயுதம்" (Education is the most powerful weapon which you can use to change the world). ஆனால், அந்த கல்வி மாணவர்களுக்கு அறத்தையும் நேர்மையையும் கற்பிக்கத் தவறினால், அது வெறும் பட்டங்களை வழங்கும் இயந்திரமாகவே இருக்கும். எமது பாடசாலை (School) பாடத்திட்டங்கள் முதல் பல்கலைக்கழகக் கல்வி வரை, பொதுச் சொத்துக்களைப் பாதுகாப்பது மற்றும் ஊழலுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுப்பது குறித்த விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும். ஒரு மாணவன் தனது இளமைக் காலத்திலேயே நேர்மையின் மதிப்பினை உணர்ந்தால், அவன் எதிர்காலத்தில் ஒரு நேர்மையான அதிகாரியாகவோ அல்லது அரசியல்வாதியாகவோ உருவெடுப்பான். 

அரசியல் அதிகாரம் என்பது ஒரு பொது நம்பிக்கை (Public trust). அந்த நம்பிக்கையைத் துஷ்பிரயோகம் செய்பவர்கள் சமூகத்திலிருந்து ஒதுக்கப்பட வேண்டும். வாக்லாவ் ஹாவெல் (Vaclav Havel) குறிப்பிட்டது போல, "உண்மையும் அன்பும் பொய்களையும் வெறுப்பையும் வெல்ல வேண்டும்" (Truth and love must prevail over lies and hatred). இலங்கையின் தேர்தல் மேடைகள் ஊழல் ஏலம் விடும் இடங்களாக இல்லாமல், கொள்கைகள் விவாதிக்கப்படும் களங்களாக மாற வேண்டும். மக்கள் வழங்கும் அதிகாரம் என்பது மாற்றத்திற்கான ஒரு ஆணை (Mandate for change). அந்த ஆணையை வெறும் முழக்கங்களால் மட்டும் நிறைவேற்றிவிட முடியாது. அதற்குத் துணிச்சலான சட்ட அமலாக்கமும், உறுதியான அரசியல் தலைமையுமே தேவையாகும். 

ஒரு தேசத்தின் நிர்வாகத் திறனை அளவிடும் கருவிகளில் தணிக்கை அறிக்கைகள் மிக முக்கியமானவை. ஆனால், இலங்கையில் தணிக்கை திணைக்களம் (Department) வழங்கும் பரிந்துரைகள் பெரும்பாலும் கிடப்பில் போடப்படுகின்றன. இது நிர்வாகத்தின் முகாமைத்துவத் (Management) தோல்வியையே பறைசாற்றுகிறது. ஹென்றி ஃபோர்டு (Henry Ford) கூறியது போல, "ஒன்று சேருவது ஒரு ஆரம்பம்; ஒன்றாக இருப்பது முன்னேற்றம்; இணைந்து பணியாற்றுவது வெற்றி" (Coming together is a beginning; keeping together is progress; working together is success). ஆனால், ஊழல்வாதிகள் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள ஒன்றிணையும் போது, அது ஒரு தேசத்தின் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கிறது. நாம் அனைவரும் நேர்மையான ஒரு நிர்வாகத்தை உருவாக்க ஒன்றிணைய வேண்டும். 

இலங்கையின் ஒவ்வொரு வலயத்திலும் (Zone) உள்ள அரச அலுவலகங்கள் முதல் கொழும்பில் உள்ள அமைச்சுகள் வரை, வெளிப்படைத்தன்மை என்பது ஒரு கட்டாயமான விதியாக மாற்றப்பட வேண்டும். குறிப்பாக, கேள்விமனு கோரல்கள் (Tenders) மற்றும் கொள்முதல் நடைமுறைகளில் (Procurement processes) நிலவும் ஊழல்கள் நாட்டின் பொருளாதாரத்தை வெகுவாகப் பாதிக்கின்றன. இ கொமர்ஸ் (E-commerce) மற்றும் ஒண்லைன் (Online) முறைகளை இத்தகைய கொள்முதல் நடைமுறைகளில் அமுல்படுத்தல் (Implement) செய்வதன் மூலம் இடைத்தரகர்களின் (Middlemen) தலையீட்டை முற்றாக ஒழிக்க முடியும். ரத்தன் டாடா (Ratan Tata) குறிப்பிட்டது போல, "வணிகம் என்பது வெறும் பங்குதாரர்களின் நலனைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டும்" (Business needs to go beyond the interest of shareholders). இதேபோல, அரசாங்கம் என்பது வெறும் அரசியல்வாதிகளின் நலனைத் தாண்டி, மக்களின் நலனை முதன்மைப்படுத்த வேண்டும். 

அரசியல் ரீதியாகச் செல்வாக்கு இல்லாத சட்ட அமலாக்கமே இன்றைய காலத்தின் கட்டாயத் தேவையாகும். சட்டம் என்பது ஒரு சிலருக்கு மட்டும் வளைந்து கொடுக்கும் ஒன்றாக இருக்கக்கூடாது. மகாத்மா காந்தி (Mahatma Gandhi) கூறியது போல, "உலகில் நீங்கள் காண விரும்பும் மாற்றமாக நீங்கள் மாறுங்கள்" (Be the change that you wish to see in the world). அந்த மாற்றம் எம்மிடமிருந்தே தொடங்க வேண்டும். நாம் ஊழலுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கத் தவறினால், நாமும் அந்த ஊழலின் ஒரு பகுதியாகவே கருதப்படுவோம். ஊழல் என்பது வெறும் பணத்தைத் திருடுவது மட்டுமல்ல, அது ஒரு குழந்தையின் கல்வி வாய்ப்பைத் திருடுவது, ஒரு நோயாளியின் மருந்து வசதியைத் திருடுவது மற்றும் ஒரு இளைஞனின் எதிர்காலத்தைத் திருடுவதாகும். 

யுவால் நோவா ஹராரி (Yuval Noah Harari) தனது ஆய்வுகளில் குறிப்பிடுவது போல, மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சி என்பது ஒத்துழைப்பிலும் நேர்மையிலும் தங்கியுள்ளது. ஒருவருக்கொருவர் நம்பிக்கை இல்லாத சமூகத்தில் பொருளாதார வளர்ச்சி சாத்தியமற்றது. இலங்கையில் மக்கள் அரசாங்கத்தின் மீதும், சட்டத்தின் மீதும் கொண்டுள்ள நம்பிக்கை குறைந்து வருவது ஒரு பாரிய சமூக அபாயமாகும். இந்த நம்பிக்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப வேண்டுமானால், ஊழல் புரிந்தவர்கள் எவராக இருந்தாலும் அவர்கள் தண்டிக்கப்பட வேண்டும். "தாமதமான நீதி என்பது மறுக்கப்பட்ட நீதி" என்ற முதுமொழிக்கு ஏற்ப, ஊழல் வழக்குகள் விரைவாக முடிக்கப்பட வேண்டும். 

இலங்கையின் மீண்டெழு (Resilience) திறனை உலகிற்கு நிரூபிக்க வேண்டிய தருணம் இதுவாகும். நாம் ஒரு வறிய தேசம் அல்ல, நாம் தவறாக நிர்வகிக்கப்பட்ட ஒரு தேசம். எமது வளங்கள் முறையாக முகாமைத்துவம் (Management) செய்யப்பட்டால், நாம் மீண்டும் ஒரு செழிப்பான நாடாக மாற முடியும். அதற்கு முதலாவது தேவை ஊழலற்ற ஒரு நிர்வாகமாகும். அன்னை தெரசா (Mother Teresa) கூறியது போல, "நாம் அனைவரும் பெரிய காரியங்களைச் செய்ய முடியாது, ஆனால் சிறிய காரியங்களை மிகுந்த அன்புடன் செய்ய முடியும்" (Not all of us can do great things. But we can do small things with great love). ஒவ்வொரு அதிகாரியும் தனது பணியை நேர்மையுடன் செய்தால், அது ஒரு பெரும் மாற்றத்திற்கு வித்திடும். 

அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் (Albert Einstein) எச்சரித்தது போல, "வெற்றி பெற்ற மனிதனாக மாற முயற்சிப்பதை விட, மதிப்புமிக்க மனிதனாக மாற முயற்சி செய்யுங்கள்" (Try not to become a man of success, but rather try to become a man of value). இன்றைய அரசியல்வாதிகள் வெற்றியை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்டு அறத்தைத் துறந்து விடுகிறார்கள். ஆனால், வரலாறு மதிப்புமிக்கவர்களையே நினைவில் கொள்கிறது. ஊழல் மற்றும் மோசடி மூலம் ஈட்டப்படும் செல்வம் ஒருபோதும் நிலைக்காது. அது ஒரு தேசத்தின் சாபமாகவே மாறும். எனவே, நாம் ஒரு புதிய அரசியல் கலாசாரத்தை நோக்கி நகர வேண்டும்.

 ஜவஹர்லால் நேரு (Jawaharlal Nehru) குறிப்பிட்டது போல, "வரலாற்றில் அரிதாகவே ஒரு தருணம் வரும், அப்போது நாம் பழையதிலிருந்து புதியதற்கு அடியெடுத்து வைக்கிறோம்" (A moment comes, but rarely in history, when we step out from the old to the new). இலங்கைக்கு அத்தகைய ஒரு தருணம் இப்போது வந்துள்ளது. பழைய ஊழல் நிறைந்த அரசியல் பழக்கவழக்கங்களை உதறித் தள்ளிவிட்டு, நேர்மையான மற்றும் வெளிப்படையான ஒரு நிர்வாகத்தை நோக்கி நாம் பயணிக்க வேண்டும். இது ஒரு கடினமான பயணம், ஆனால் இது தவிர்க்க முடியாத ஒரு பயணமாகும். 

நோம் சாம்ஸ்கி (Noam Chomsky) தனது ஆய்வுகளில் அதிகார அமைப்புகள் எவ்வாறு மக்களைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன என்பதை விளக்குகிறார். நாம் அந்த அமைப்பின் அடிமைகளாக இருக்கப் போகிறோமா அல்லது அந்த அமைப்பை மாற்றியமைக்கும் சக்திகளாக மாறப் போகிறோமா என்பதை நாமே தீர்மானிக்க வேண்டும். ஊழல் என்பது ஒரு புற்றுநோய் போன்றது. அதனை ஆரம்பத்திலேயே கிள்ளி எறியாவிட்டால், அது ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும் அழித்துவிடும். எனவே, சட்டம் தனது கடமையைச் சரியாகச் செய்ய வேண்டும். 

ஆகவே, இலங்கையின் எதிர்காலம் என்பது வெறும் டொலர் (Dollar) கையிருப்பிலோ அல்லது வீதி (Road) அபிவிருத்தியிலோ தங்கியிருக்கவில்லை. அது எமது நிர்வாக அமைப்பின் நேர்மையிலும், சட்டத்தின் ஆட்சியிலுமே தங்கியுள்ளது. ஊழல்வாதிகள் அடையாளம் காணப்பட்டு தண்டிக்கப்படும்போதுதான், மக்கள் மத்தியில் சட்டம் மீதான நம்பிக்கை மீண்டும் பிறக்கும். அந்த நம்பிக்கைதான் ஒரு தேசத்தைக் கட்டியெழுப்பும் உண்மையான பலமாகும். நாம் அனைவரும் ஒரு புதிய விடியலை நோக்கி நம்பிக்கையுடன் காத்திருப்போம். அந்த விடியல் நேர்மையானதாகவும், நீதியானதாகவும் இருக்கும் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.