இன்று என் நெஞ்சம் கனக்கிறது. கண்கள் பனிக்கின்றன. எமது பிராந்தியத்தின் கல்விச் சொத்தாக, கலை இலக்கியத்தின் கலங்கரை விளக்கமாகத் திகழ்ந்த, மட்டக்களப்பு களுதாவளையின் மூத்தகுடி திரு. அரசரத்தினம் சேர் அவர்கள் இறைவனடி சேர்ந்தார் என்ற செய்தி, ஒரு பேரிடியாய் நம்மைத் தாக்கியிருக்கிறது.
இந்தத் துயரச் செய்தியைக் கேட்ட கணத்தில், எனது நினைவுகள் பின்னோக்கிச் செல்கின்றன. எனக்குச் சிறு வயது இருக்கும்போது, களுதாவளை சுயம்புலிங்கப் பிள்ளையார் ஆலயத்தின் வீதிகளில் ஒலித்த அந்தக் குரல்... இன்றும் என் காதுகளில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது.
அன்பின் உறவுகளே! அவர் ஒரு சாதாரண மனிதர் அல்ல; கலைகளின் சங்கமம்.
களுதாவளைப் பிள்ளையார் ஆலயத்தில் அவரது குரலைக் கேட்டால், அது காந்தம் இரும்பை ஈர்ப்பது போல நம்மைச் சுண்டி இழுக்கும். "கண்ணீறெண்ட" அந்த வெண்கலக் குரலில், ஆன்மீகத்தைத் தமிழோடு குழைத்து, அவர் பேசும் அந்தச் சுவாரசியமான பாங்கு இருக்கிறதே... அது, கேட்போரை மெய்மறக்கச் செய்யும் ஒரு தெய்வீக அனுபவம். அவர் சுயம்புலிங்கப் பிள்ளையார் மீது பதிகம் பாடியவர் மட்டுமல்ல; அந்தப் பதிகத்தின் ஒவ்வொரு சொல்லிலும், பக்தியையும் தமிழையும் இழைத்து இழைத்துச் செய்த சிறந்த கலைஞர் அவர்.
அவர் ஒரு தமிழாசிரியர், சேவைக் கால ஆசிரிய ஆலோசகர், உதவிக் கல்விப் பணிப்பாளர் எனப் பல பரிமாணங்களைத் தொட்டவர். ஆனால், பதவிகளை விட, அவர் தமிழுக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்த விதமே அவரை உயரத்தில் வைத்தது.
"கற்றது கைமண் அளவு, கல்லாதது உலகளவு" என்று ஔவையார் சொன்னார். ஆனால், பழந்தமிழ் இலக்கியத்திலும், நவீன தமிழ் இலக்கியத்திலும் ஆழமான தேர்ச்சி மிக்கவராகத் திகழ்ந்த அரசரத்தினம் ஐயாவிடம் கற்ற மாணவர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கானோர். அதில் ஒருவனாக, அவரிடம் தமிழ் பயின்ற பாக்கியம் எனக்கும் கிடைத்தது என்பதை நினைக்கும்போது, பெருமையோடும், அதே சமயம் துயரத்தோடும் இருக்கிறேன்.
அவர் வகுப்பறையில் பாடம் நடத்தினால், நேரம் போவதே தெரியாது. தமிழ் பாடத்தை அவ்வளவு சுவாரசியமாக, உயிரோட்டமாக, மாணவர்களின் மனதில் பதிய வைக்கும் அபூர்வமான ஆளுமை அவரிடம் இருந்தது.
இன்று பலர் ஆசிரியராக இருக்கலாம். ஆனால், "ஆசிரியத்துவம்" (The art of teaching) என்பது ஒரு சிலருக்கே கைவரும் கலை. அந்த வகையில், அரசரத்தினம் ஐயா ஒரு தலைசிறந்த ஆசான். அவர் வெறும் பாடங்களை மட்டும் கற்பிக்கவில்லை; தமிழையும், சமயத்தையும் தனது இரு கண்களாகக் கொண்டு, வாழ்நாள் முழுவதும் அவற்றையே தனது பணியாகக் கொண்டு வாழ்ந்தவர்.
இவரது இழப்பு, சர்வ சாதாரணமான ஒரு இழப்பல்ல. எமது களுதாவளைப் மண்ணுக்கும், ஒட்டுமொத்த மட்டக்களப்புப் பிராந்தியத்திற்கும் இவர் வாசம் பரப்பிய ஒரு பொற்றாமரை! இன்று நாம் இவரை இழந்திருப்பது, அந்த நறுமணத்தை, அந்த வழிகாட்டலை இழந்தது போன்ற ஒரு வெறுமையை என் உள்ளே ஏற்படுத்துகின்றது.
உலகப் புகழ்பெற்ற கவிஞர் கலீல் கிப்ரான் சொல்வார்: "நீங்கள் அன்போடு கொடுக்கும் போதுதான், உண்மையாகக் கொடுக்கிறீர்கள்." அரசரத்தினம் ஐயா, தனது அறிவை, தனது கலையை, தனது அன்பை இந்தச் சமூகத்திற்கு வாரி வழங்கியவர்.
அன்பான ஐயாவே! இன்று நீங்கள் எம்மை விட்டுப் பௌதீக உடலால் பிரிந்து இறைவனடி சேர்ந்தாலும், உங்களின் புகழ், நீங்கள் ஆற்றிய சேவைகள், ஆலயத்தில் முழங்கிய அந்த ஆன்மீகத் தொண்டு, நீங்கள் உருவாக்கிய ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் அறிவுச் சுடரில்... என்றென்றும் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பீர்கள்!
உங்கள் ஆன்மா சாந்தியடைய, எல்லாம் வல்ல அந்தச் சுயம்புலிங்கப் பிள்ளையாரைப் பிரார்த்திக்கிறேன். அன்னாரது பிரிவால் துயருற்றிருக்கும் குடும்பத்தாருக்கும், உறவினர்களுக்கும், மாணவர்களுக்கும் எனது ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்.
சென்று வாருங்கள் சிறப்பான ஆசானே! உங்கள் தமிழ்ப்பணி என்றும் எம்முடன் வாழும்!
நன்றி.



0 comments:
Post a Comment